Tibetan
ི་གཉེར་སེམས་བྱེད་པ་ནི་གཉེར་སེམས་གོ་ལོག་གོ །སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་བར་དགེ་བ་མཛད་ཅིང་དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་མི་བྱེད་པར་དགྲ་ལ་མི་ལེགས་པ་བྱུང་བ་དང་། 1-124 སུམ་བཏུབ་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གོ་ལོག་གོ །གོ་ལོག་མ་ལོག་དྲུག་པོ་དེ་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱའོ། ། རེས་འཇོག་མི་བྱ། ཞེས་ པ། རེས་བློ་སྦྱོང་བསྒོམ། རེས་བཟླས་པ་བྱེད་པ་དང་། དེ་གཉིས་རེས་སྟོང་། རེས་བསྲུང་། རེས་འཇོག་བྱེད་པ་སྤང་། ཡང་ཚེ་འདིའི་ཤོམ་ར་དང་། སྡིག་པ་དང་ཉོན་མོངས་འཕེལ་བར་བྱེད་ལ། རེས་ཚེ་ཕྱི་ མའི་དོན་དུ་ཆོས་བྱེད་པ་རེས་འཇོག་བྱེད་པ་དེ་སྤང་ལ། རེས་འཇོག་མི་བྱེད་པར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རྟག་འཆད་པར་ཆོས་བྱ་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་བློ་སྦྱོང་བསྒོམ་པའོ། །དེའི་ཡང་སྙིང་བློ་སྦྱོང་ངོ་། ། དོལ་ཆོད་དུ་སྦྱང་། ཞེས་པ་ནི། རྩ་ཕྲན་གཏོར་བ་ན་རྦད་ཆོད་བྱེད་པ་བཞིན། བློ་སྦྱོང་བ་ན་ཚོད་མི་ལེན་པར་བློ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལིངས་རྩེར་སྒྱུར་ལ། ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་བློ་ཐག་ཆོད་ པར་བྱས་ལ་བློ་སྦྱོང་ངོ་། །སྔོན་ལ་བློ་སྦྱོང་གིས་ཕན་ནམ། དེས་མ་ཕན་ན་བཟླས་པ་གཅིག་བྱ་སྙམ་པའི་ཚོད་ལེན་པའི་བློ་དེ་ལྟ་བུར་སྤངས་ཏེ། དེ་ནི་བདེ་འདོད་ཀྱི་དམིགས་པ་མ་ ཤོར་བ་ཡིན་པས་ནད་དང་གདོན་ཡང་སེལ་བར་མི་ནུས་སོ། །རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱིས་ཐར་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། རང་ཉིད་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་གང་ཆེ་བརྟགས་ནས་དེའི་གཉེན་པོར་སྒོས་སུ་བརྟེན་ནས་སྤོང་བ་ལ་འབད་པ་དྲག་ཏུ་བྱའོ། ། 1-125 དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་རྟེན། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བརྟག ཡང་གཉེན་པོ་བསྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆུང་བའམ། དེ་ཡི་མི་སྐྱེ་བའམ་སྙམ་པ་ ཙམ་དུ་བྱའོ། །ད་ནི་ཉོན་མོངས་འདི་རྒྱུད་ལ་ཡེ་མ་གོས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་མ་འོངས་པ་ལ་གོ་ཆ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱའོ། །འདས་མ་འོངས་གཉིས་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལུགས་ དེ་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །ཡུས་མི་བསྒོམ། ཞེས་པ་ནི། ཕ་རོལ་ལ་བདག་གི་དྲིན་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། རང་ལ་དགེ་སྦྱོར་ཡོད་པ་དང་། མཁས་པ་དང་། བཙུན་པ་དང་། མི་ཆེ་བ་དང་། རིགས་རྒྱུད་བཟང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་གཞན་ལ་ཡུས་ཀྱི་རྔམས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ཆེ་བར་མི་བྱའོ། །མི་ལ་རེ་མ་ཆེ། ལྷ་ ལ་གསོལ་བ་ཐོབས། ཅེས་ར་སྒྲེང་བའི་གསུང་ངོ་། །ལར་དགྲ་ཟིན་གྱི་རུ་ཕྱེད་ན་གཞན་ལ་ཟིན་དུ་གོ་བས་གཞན་དོན་བྱས་ཀྱང་རང་དོན་གྱི་འཁྲིས་པ་མི་འབྱུང་ཞིང་རང་གི་བྱ་རྒྱུར་གོ་ ནས་འོང་བས་གཞན་ལ་ཡུས་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཙམ་ན་བློ་འབྱོངས་པའོ། །ཀོ་ལོང་མི་སྡོམ། ཞེ
Chinese
执着于自私的想法就是颠倒的执着。对于从佛到众生所做的善行以及伴随而来的快乐，不去随喜，反而对于敌人遭遇不幸和无法忍受的事情感到高兴和随喜，这就是颠倒的随喜。对于这六种颠倒与不颠倒，要进行取舍。不要交替进行，意思是，一会儿修习禅定，一会儿念诵咒语，或者两者交替进行，一会儿守护，一会儿放弃。要避免交替进行，因为这会增长今生的世俗事务、罪恶和烦恼。一会儿为了来世而修行佛法，这种交替也要避免。不要交替进行，而要始终如一地修行佛法，特别是修习禅定。其核心在于修习禅定。 ‘像砍断小树枝一样修习’，意思是，就像砍断小树枝一样彻底，修习禅定时不要犹豫，要一心一意地转变心念，毫不犹豫地下定决心去修习。不要想着先修习禅定看看是否有益，如果没用就念诵咒语，要避免这种犹豫不决的想法，因为这仍然没有摆脱对快乐的渴望，所以也无法消除疾病和邪魔。‘通过观察和分析来解脱’，意思是，要观察自己内心的烦恼哪个最重，然后特别依赖于对治法，努力断除。 然后，观察烦恼产生的对象和基础，即使不如理作意，也要观察它是如何产生的。或者，依赖于对治法，仅仅认为烦恼减轻或者不再产生。现在，要反复习惯于未来，想着不要让烦恼沾染内心。对于过去和未来，都要努力运用对治法来断除烦恼。‘不要自夸’，意思是，不要因为自己对他人有恩，或者自己有善行、是智者、是僧人、是伟人、出身高贵等原因而对他人傲慢自大。‘不要对人期望过高，要向神祈祷’，这是惹珍巴（Ra Trengba）的教言。一般来说，如果敌人已经落网，就认为其他人也会落网，所以即使做了利他之事，也不会产生自私的想法，因为已经认为这是自己该做的事情，所以不会自夸。达到这种程度，心就成熟了。‘不要隐瞒过失’
English
To cling to selfish thoughts is to have inverted clinging. Not rejoicing in the virtuous deeds done by beings from the Buddha to sentient beings and the happiness that accompanies them, but instead rejoicing and being happy when enemies encounter misfortune and unbearable things, is inverted rejoicing. One should engage in taking and abandoning these six inverted and non-inverted states. Do not alternate, meaning, sometimes practice meditation, sometimes recite mantras, or alternate between the two, sometimes guarding, sometimes abandoning. Avoid alternating, as this increases worldly affairs, sins, and afflictions in this life. Alternating between practicing Dharma for the sake of the next life should also be avoided. Do not alternate, but practice Dharma consistently in one direction, especially practicing meditation. The essence of that is practicing meditation. 'Practice like cutting off small branches,' meaning, just as one would thoroughly cut off small branches, when practicing meditation, do not hesitate, but wholeheartedly transform the mind, resolutely deciding to practice. Do not think about practicing meditation first to see if it is beneficial, and if it is not, then recite mantras. Avoid such indecisive thoughts, as this still has not escaped the desire for happiness, so it will not be able to eliminate diseases and demons. 'Liberate through observation and analysis,' meaning, observe which affliction is heaviest in your own mind, and then especially rely on the antidote, striving to eliminate it. Then, observe the object and basis from which afflictions arise, and even if you do not engage in inappropriate attention, observe how it arises. Or, relying on the antidote, merely think that the affliction has lessened or no longer arises. Now, repeatedly habituate yourself to the future, thinking about not letting afflictions stain the mind. For both the past and the future, diligently use antidotes to eliminate afflictions. 'Do not boast,' meaning, do not be arrogant and boastful towards others because you have been kind to them, or because you have virtuous deeds, are wise, are a monk, are a great person, or have a noble lineage. 'Do not expect too much from people, pray to the gods,' this is the teaching of Ra Trengba. Generally, if an enemy has been caught, one thinks that others will also be caught, so even if one does altruistic deeds, selfish thoughts will not arise, because one has already considered it one's duty, so one will not boast. When one reaches this level, the mind is mature. 'Do not conceal faults.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་པ་ནི། རང་ལ་གནོད་པ་སྔར་སྨ་ཕབ་པ་དང་། ཚིག་ངན་གྱིས་སྤྱོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་བྱས་རང་ལ་གྱོད་ཐལ། 1-126 གཞན་ལ་ངོ་བཞིན་འགྱུར་བ་དང་། ཚིག་ངན་གྱི་ལན་ལ་སོགས་པ་མི་བྱའོ། །སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀོ་ལོང་མི་བསྡམ་མོ། །ད་ལྟ་འོ་སྐོལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་མ་སོང་བས་བཟོད་ སྲན་གྱི་སྟོབས་ཆུང་། ཀོ་ལོང་གཙང་བཙན་པས་དམ་པར་འདུག་སྟེ། དེས་ཆོས་བྱས་པའི་གོ་མི་ཆོད་པས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཡུད་ཙམ་པ་མི་བྱ། ཞེས་པ་ནི། ངོ་མི་རྟག་ པར་དར་རེ་ལ་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གྲོགས་ལ་གཟན་པས་སྤང་ངོ་། འོར་ཆེ་མ་འདོད། ཞེས་པ་ནི། གཞན་གྱིས་གྲོགས་བྱས་པ་དང་། ཕན་བཏགས་པ་ལ་ཚིག་གི་གཏང་རག་བཏང་ བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྙན་པ་དང་། གྲགས་པ་འདོད་པ་སྤང་ངོ་། །མདོར་ན་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་དང་། གྲོགས་བྱས་པ་ལ་ཚིག་སྙན་པ་ཙམ་ཡང་མི་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཚེ་ཧྲིལ་ གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་མཉམ་བརྗེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱངས་ལ། རྩོད་པའི་གཞི་མེད། ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་དང་འཐབ་པའི་དོན་མེད། ལྷ་ཞི་ཀླུ་ཞི་ཀུན་བདེ་རབ་གང་དུ་བྱས་པའི་ སྒོ་ནས་དབུགས་འགྲོ་ཁར་སྐྱིད་ཀྱི་མགོ་བཙུགས་ལ་སྡུག་ལ་རྒྱབ་ཀྱི་ཕྱོགས། སྣང་བ་ནས་སྣང་བ། བདེ་བ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པའམ་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི། 1-127 སྙིགས་མ་ལྔ་པོ་བདོ་བ་འདིས། །བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན། །སྤྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་སྙིགས་མ་ལྔ་པོ་བདོ་བའི་དུས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན། ཁྱད་པར་ད་ལྟ་སྙིགས་མ་ ལྔ་ལས་ཀྱང་སྙིགས་མར་གྱུར་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མའི་དུས་བྱ་བ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་མེད། བྱ་རྒྱུ་ལས་ངན་སྡིག་པ་ལས་མེད། ཐམས་ཅད་ངན་ན་ དགའ། སུ་བཟང་ཡང་རང་གི་ཤེས་པ་ལ་ཟུག་གཟེར་ཆེ་བས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་གཞན་ལ་གནོད་པ་འབའ་ཞིག་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚོགས་ནས་འདུག་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་དཀར་པོ་ལ་དགའ་ བའི་བསྟན་པ་བསྲུང་བའི་མི་མ་ཡིན་རྣམས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་སོང་། ནག་པོ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་མཐུ་དང་ནུས་པ་རྒྱས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ ལ་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་དུ་མ་འབྱུང་། དེས་ན་དུས་དེང་སང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཅིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་བསྒྲུབ་པའི་རྐྱེན་ངན་མང་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་རྣམས་ལ་ བར་ཆད་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས། དེ་ལྟར་རྐྱེན་ངན་གྱི་རུ་འཛིངས་པའི་དུས་འདིར་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་མ་བསླབས་ན་ཆོས་གཞན་གང་གི་སྒོར་བཞུགས་ཀྱང་ཆོས་མགོ་ཐོན་པར་མི་འགྱུར་ལ། འདིའི་སྒོར་ཞུགས་ནས་འབད་པས་རྐྱེན་ངན་དེ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་སྦ
Chinese
那么，对于自己，先前受到责骂和恶语相向等任何行为，都应认为是自己的过错。 不要对他人变脸色，也不要以恶语相向来回应。心中也不要怀恨在心。现在我们的佛法没有成为对治我执的良药，所以忍耐的力量很小。内心充满怨恨，却自以为是修行人，这样修行是没有意义的，所以要将佛法作为对治我执的良药。不要做朝三暮四的人，也就是说，不要喜怒无常，动不动就变脸色。这种人会被朋友所厌恶，所以要避免。不要贪图回报，也就是说，对于别人给予的帮助和恩惠，不要只用言语来感谢，也不要因此而追求名声和赞誉。总之，对于别人给予的帮助和恩惠，即使是甜言蜜语也不要贪图。像这样，一生都通过修持菩提心这两种法门，以自他相换的方式来修习，就不会有争端，没有与天神、鬼怪、人类争斗的必要。通过让诸神息怒、龙族平静，一切安乐的方式，在临终时开启快乐之门，背离痛苦的方向，从光明走向光明，从安乐走向安乐。下面讲述这些佛法的功德或利益： 五浊恶世转为菩提道。 总的来说，释迦牟尼佛的教法出现在五浊恶世时期。特别是现在，正处于五浊恶世中更加恶劣的末法时代，众生心中所想的只有烦恼，所做的只有恶业和罪过。大家都喜欢作恶，谁善良就会感到芒刺在背，因此身语意三门都在造作伤害他人的恶业。此外，喜欢清净的护法神都已前往清净的刹土，而喜欢黑暗的恶神则神通广大，给众生带来诸多不祥。因此，现今众生面临各种各样的痛苦，特别是对于修行佛法的人来说，会遇到各种各样的障碍。因此，在恶缘汇聚的时代，如果不修习这样的佛法，无论进入哪种法门，都难以成就，如果进入此法门并努力修持，就能将一切恶缘转化为菩提道。
English
Then, for oneself, any actions such as being scolded and verbally abused should be considered one's own fault. Do not change your expression towards others, nor respond with harsh words. Do not hold grudges in your heart. Now, our Dharma has not become an antidote to the ego, so the power of patience is small. The mind is full of resentment, yet one considers oneself a practitioner; such practice is meaningless, so the Dharma should be used as an antidote to the ego. Do not be fickle, that is, do not be moody and change your expression easily. Such a person will be disliked by friends, so avoid it. Do not crave rewards, that is, for the help and kindness given by others, do not just thank them with words, nor seek fame and praise because of it. In short, for the help and kindness given by others, do not crave even sweet words. Like this, throughout one's life, by practicing these two aspects of Bodhicitta, cultivating through the method of exchanging self and others, there will be no disputes, no need to fight with gods, demons, and humans. By pacifying the gods, calming the nagas, and making everything peaceful, at the time of death, open the door to happiness, turn away from the direction of suffering, go from light to light, from bliss to bliss. The following describes the merits or benefits of these Dharmas: Turning the five degenerations into the path to enlightenment. In general, the teachings of Shakyamuni Buddha appeared during the time of the five degenerations. Especially now, being in the even more degenerate final age of the five degenerations, all beings think only of afflictions, and do only evil deeds and sins. Everyone likes to do evil, and whoever is kind feels like a thorn in their side, so the three doors of body, speech, and mind are all creating evil deeds that harm others. Furthermore, the Dharma protectors who like purity have all gone to pure lands, while the evil spirits who like darkness have great power and bring many inauspicious things to beings. Therefore, beings today face all kinds of suffering, especially for those who practice the Dharma, they encounter all kinds of obstacles. Therefore, in this age of converging evil conditions, if one does not practice such Dharma, no matter which Dharma door one enters, it is difficult to achieve success. If one enters this Dharma door and strives to practice, one can transform all evil conditions into the path to enlightenment. --------------------------------------------------------------------------------