Tibetan
རྣམས། །རྟག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པར་སྤྱོད་པ་དང་། །ཕན་དང་བདེ་བའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ཡིས། ། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཡང་གཏན་ཏུ་ཕན་པ་ཡི། །ཐབས་ལ་འཇུག་ཅིང་བདེ་ཡང་མི་ཕན་པའི། ། བྱ་བ་ངན་པ་རྣམས་ནི་སྤང་བའོ། །ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་ལས་བྱུང་རྩ་ལྟུང་བཞི། །སྤོང་ཞིང་བྱུང་ ན་སླར་ཡང་འཆོས་པ་སོགས། །རྣམ་དག་ལུང་ལ་བལྟས་ཏེ་བཀག་པ་རྣམས། །སྤང་ཞིང་ གནང་བ་རྣམས་ནི་བསྟེན་པ་འོ། །གསང་སྔགས་སྡོམ་པ་བྱང་སེམས་སོ་ཐར་གྱི། །སྡོམ་པ་ གང་བླངས་བསྲུང་བའི་སྟེང་དུ་ཡང་། །དབང་བཞི་བླངས་ནས་སྐབས་དེར་ཐོབ་པ་ཡི། ། རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་སྟེ། །སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་རིམ་གཉིས་བསྒོམ་པ་དང་། ། བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་བདུད་རྩི་བསྟེན་པ་དང་། །བཟུང་བའི་དམ་ཚིག་རྟེན་གསུམ་འཆང་བ་ དང་། །སྒོ་གསུམ་དམ་ཚིག་དགེ་བཅུ་སྤྱོད་པ་དང་། །སྤང་བྱ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་དང་། ། ཡན་ལག་ལྟུང་བ་བརྒྱད་རྣམས་སྤོང་བ་དང་། །བརྟུལ་ཞུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ། ཉེས་པ་ལྔ་ཚན་ལྔ་རྣམས་སྤོང་བ་དང་། །ཐེག་དམན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤོང་བ་དང་། །གཞན་ དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་སྤོང་བ་དང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་བརྙས་པ་སྤོང་བ་དང་། །ཕྱག་མཚན་ སོགས་ལ་འགོམ་པ་སྤོང་བ་དང་། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་མ་ ཀུན་མཉེས་པར་བྱེད་ལ་སོགས། །རྒྱ་ཆེར་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། །གཉེན་པོ་ སྟོབས་ལྡན་བསྐྱེད་དེ་བསྲུང་བའོ། །ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའི་དབྱེ་བའང་མཁྱེན་བགྱི་སྟེ། །ཕྱི་བ་ལ་ ཡང་ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། །དབང་ཕྱུག་པ་དང་རྒྱང་འཕེན་སྟག་གཟིག་པ། །ཟད་བྱེད་ གཅེར་བུ་པ་སྟེ་ལྔ་རུ་གསུངས། །ཚངས་པ་པ་ནི་རིག་བྱེད་རྟག་པ་དང་། །རིགས་བཞི་ཚངས་ པའི་ལུས་ལས་བྱུང་བ་དང་། །རྟ་གཙང་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པས་མཐོ་རིས་ཀྱི། །གོ་འཕང་ཐོབ་ པར་འདོད་མོད་དེ་ལྟར་ནའང་། །རིག་བྱེད་རང་བྱུང་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དང་པོ་ཚངས་པའི་ 3-21 གདོང་བཞི་ལས་བྱུང་ཞིང་། །ཕྱི་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀློག་པ་ལས། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་ ཉིད་དུ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །རིགས་བཞིའང་རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཟག་ གཅིག་གིས་ལུས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ཕ་གཅིག་གིས་ནི་བསྐྱེད་པ་ཡིས། །བུ་རྣམས་ རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན། །སྲོག་ཆགས་བསད་དེ་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པ་ལས། ། མཐོ་རིས་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ག་ལ་སྲིད། །སྡིག་པ་བྱེད་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་འགྱུར་ན། །ངན་ འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཁྱབ་འཇུག་དབང་ཕྱུག་པ་དག་ཐུན་མོང་ དུ། །དེ་དག་ཀུན་གྱི་བྱེད་པོར་རང་དབང་ཅན། །བདག་ཀྱང་གཅིག་པུ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། ། དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་རྟག་པར་འདོད་མོད་ཀྱི། །ཀུན་གྱི་བྱེད་པོ་ཡིན་
Chinese
我等，应当时常行利他之事，明辨利益与安乐的差别。 即使是痛苦，若能带来究竟的利益，也应努力为之；即使是安乐，若无益处，也应舍弃。 应断除由强烈烦恼所生的四种根本堕罪，若已生起，则应如法忏悔。 应依据清净的经论，舍弃一切应禁之事，奉行一切应行之事。 在守护密咒、菩萨戒和别解脱戒的基础上，若已受四灌顶，则应守护彼时所获得的五部誓言。 即修持誓言，修持生起次第和圆满次第；受用誓言，享用甘露；执持誓言，持有三所依；三门誓言，行持十善。 应舍弃十四根本堕和八支分堕，以及二十五种行为中不相符的五组过失。 应舍弃小乘的作意，舍弃利他之心，舍弃轻蔑天神和非天，舍弃践踏法器等。 应亲近具德上师，令一切瑜伽母欢喜等，如广大密续中所说，生起强大的对治力以守护之。 还应了知内外道之差别，外道有梵天派、遍入天派、自在天派、胜论派和裸形外道五种。 梵天派认为《吠陀经》是常住的，四种姓是从梵天的身体产生的，通过马祭等祭祀可以获得天界的果位。然而，《吠陀经》并非自生常住，而是最初从梵天的四面产生，后来由婆罗门诵读，因此是积聚所成，是无常的。 四种姓最终也会归于一种姓，因为他们都是从一个人的身体产生的。例如，一个父亲所生的儿子们，其种姓都是一样的。 杀害众生进行祭祀，怎么可能获得天界的果位呢？如果作恶可以获得善趣的果位，那么恶趣的痛苦又从何而来呢？ 遍入天派和自在天派共同认为，他们是所有事物的造物主，具有自在的能力。他们认为‘我’是唯一的，遍布一切，并且是永恒不变的。然而，如果他们是万物的造物主
English
We should always act for the benefit of others, and understand the difference between benefit and happiness. Even if it is suffering, if it brings ultimate benefit, we should strive for it; even if it is happiness, if it is not beneficial, we should abandon it. We should abandon the four root downfalls arising from strong afflictions, and if they have arisen, we should purify them according to the Dharma. We should, according to the pure scriptures, abandon all that is forbidden and practice all that is permitted. On top of guarding the vows of mantra, Bodhisattva, and Pratimoksha, if we have received the four empowerments, we should guard the Samaya vows of the five families obtained at that time. That is, the Samaya of practice, meditating on the generation and completion stages; the Samaya of eating, partaking of Amrita; the Samaya of holding, holding the three supports; the Samaya of the three doors, practicing the ten virtues. We should abandon the fourteen root downfalls and the eight branch downfalls, as well as the five sets of five faults that are incompatible with the twenty-five practices. We should abandon the Hinayana mindset, abandon the thought of benefiting others, abandon despising gods and non-gods, abandon stepping on Dharma instruments, etc. We should attend to holy beings, please all Yoginis, etc., as explained in the vast secret Tantras, and generate powerful antidotes to protect them. We should also know the distinctions between outer and inner schools. The outer schools are the Brahma school, the Vishnu school, the Ishvara school, the Samkhya school, and the Naked Ascetics. The Brahma school believes that the Vedas are eternal, the four castes originated from Brahma's body, and that one can attain the heavenly realm by performing horse sacrifices and other rituals. However, the Vedas are not self-existent and eternal, but originated from Brahma's four faces and are recited by Brahmins, thus they are compounded and impermanent. The four castes will ultimately become one caste, because they all originated from the body of one person. For example, just as sons born of one father all belong to the same caste. How is it possible to attain the heavenly realm by killing living beings and performing sacrifices? If one can attain a happy rebirth by committing evil, then from where do the sufferings of the lower realms arise? The Vishnu and Ishvara schools commonly believe that they are the creators of all things, possessing independent power. They believe that 'I' is the only one, pervading all, and is eternal and unchanging. However, if they are the creators of all things, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་དགེ་སྡིག་ལས། ། བདེ་སྡུག་མྱོང་པ་པོར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རང་དབང་ཅན་དུ་འགལ། །རྟེན་ འབྲེལ་མ་གཏོགས་བྱེད་པོ་གཞན་ཡོད་མིན། །བདག་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཐམས་ཅད་དུ། ། འགྲོ་བ་ཡིན་ན་གཉེན་དང་བྲལ་བ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་སུས་ཀྱང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། གཉེན་གྱི་བདག་དེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་ གྱིས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་འགྱུར་དེ། །སྔུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ གཅིག་པུ་ཏེ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་རྟག་པ་ཉིད་ ཡིན་ན། །འདོད་པའི་གནས་སྐབས་བཅུ་ཡི་རྣམ་འགྱུར་འགལ། །གྲངས་ཅན་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་ གྲུབ་མཐའ་ལ། །དཔང་དུ་བྱེད་པས་དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་ཡིན། །རྒྱང་འཕེན་པ་དག་བུར་སོགས་སྦྱར་ བ་ཡི། །ནུས་པ་ལས་ནི་ཆང་སོགས་འབྱུང་བ་སྟར། །གློ་བུར་ས་སོགས་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་ ལས། །སེམས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་འབྱུང་བ་དང་། །ཤི་ནས་སེམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་ རོལ་ཏུ། །འགྲོ་བ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཚེ་འདིར་ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཡི། །ཐབས་ ཀྱིས་ཆོག་པར་འདོད་མོད་དེ་ལྟ་ནའང་། །ས་སོགས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཤིང་རྣམས་ལའང་། ། 3-22 འབྱུང་བའི་ནུས་པས་སེམས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་མེད་ན་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་ལས། ། སེམས་སྐྱེ་བ་ཡི་ནུས་པའང་མེད་པར་མཚུངས། །དེས་ན་ཚུར་རོལ་མཛེས་པར་སྨྲ་བ་ཡི། ། ཚིག་འདི་དག་ནི་མངོན་པར་བརྫུན་པ་སྟེ། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་བདེ་བ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། ། དེ་འདྲའི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་སྤངས་པར་བྱ། །ཀླ་ཀློ་སྟག་གཟིག་པ་དག་བརྟན་གཡོ་ཡི། ། བྱེད་པ་པོ་ནི་ར་ཧྨ་ཎ་ཡིན། །ཕྱུགས་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་ན་དེ་མཉེས་ཏེ། །མཐོ་རིས་མཆོག་ གི་བདེ་བ་སྟེར་བ་དང་། །མ་མཉེས་ན་ནི་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ། །སྦྱོར་ཞིང་མི་རྣམས་ འདི་ནས་འཆི་འཕོས་ཀྱང་། །ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །མྱོང་བར་འདོད་ པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །ཀུན་གྱི་བྱེད་པོར་འདོད་པའི་ལྷ་དེ་ལ། །བདེ་སྡུག་སྟེར་བའི་ནུས་པ་ མེད་ཕྱིར་དང་། །ལུས་འདིས་ཕྱི་མའི་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ལ། །མངོན་གསུམ་རིགས་པས་གནོད་ པ་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །ཟད་བྱེད་གཅེར་བུ་པ་དག་སྲོག་རྟག་པ། །ལུས་ཀྱི་ཚད་དང་མཉམ་པར་ འདོད་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི། །ཡན་ལག་བཅད་ན་སྲོག་ཀྱང་ཉམས་ པར་འགྱུར། །ལུས་ནི་ཕྲ་སྦོམ་ལ་སོགས་གྱུར་པ་ན། །སྲོག་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རྟག་པར་ འགལ། །སྲིད་གསུམ་རྟག་པའི་སྟེང་ན་ཐར་པའི་ཚད། །དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་བཞི་བཅུ་རྩ་ ལྔ་བ། །གདུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྟག་པར་འདོད་ན་ཡང་། །རིགས་པ་མིན་ཏེ་གཟུགས་ཅན་གང་ ཡིན་པ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་བསགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །
Chinese
如果说善恶业是苦乐的体验者，那就会陷入自相矛盾，因为这样就与自主性相悖。除了缘起之外，没有其他的造作者。如果‘我’是常恒、唯一且普遍存在的，那么与亲友分离的痛苦就不会被任何人体验到，因为亲友的‘我’是永恒存在的。此外，一个众生的痛苦会导致所有众生都感到痛苦，因为痛苦的‘我’是唯一的，并且遍布一切。如果三时不变且是常恒的，那么与所期望的十种状态的变化相矛盾。数论派以自在天（梵文：Īśvara，自在，拥有自在之神）的宗义为依据，因此是其分支。 顺世外道认为，从糖等混合物的力量中产生酒等物质。同样，从突然出现的土等元素的力量中，产生具有心识的感官。死后，心识不会前往来世，因此没有前世和后世。因此，他们认为今生只要快乐就好。但即使如此，对于聚集在一起的土等元素形成的树木，也会因为元素的力量而产生心识。如果不是这样，那么元素的力量也同样无法产生心识。因此，那些宣扬今生美好的人，他们的言辞是彻头彻尾的谎言。那些渴望天界和解脱之乐的人，应该抛弃这种邪恶的宗义。 外道（指伊斯兰教徒）和老虎般凶猛的人认为，稳定和运动的作者是梵天（梵文：Brahman，宇宙的本源）。如果用牲畜祭祀他，他就会高兴，并给予最高的幸福；如果不高兴，就会施加地狱的痛苦。即使人们从这里死亡并转世，他们也认为身体会体验苦乐，这是非常错误的。因为他们所认为的造物主没有给予苦乐的能力，而且现量和理智都证明身体无法体验来世的苦乐。 耆那教徒认为生命是永恒的，并且与身体的大小相同。如果是这样，那么如果砍断手等肢体，生命也会减少。如果身体变大或变小，生命也随之改变，那就与永恒相矛盾。如果三界之上有一个永恒的解脱之地，其大小为四十五万由旬，形状像一把伞，这也是不合理的。因为任何有形的东西，都是由微尘聚集而成的。
English
If good and evil deeds are the experiencers of pleasure and pain, it would lead to contradiction, as it would contradict autonomy. Apart from dependent origination, there is no other creator. If 'I' is permanent, singular, and all-pervasive, then the suffering of separation from relatives would not be experienced by anyone, because the 'I' of relatives is eternally present. Furthermore, the suffering of one sentient being would cause all sentient beings to suffer, because the suffering 'I' is singular and pervades everything. If it is unchanging in the three times and is permanent, it contradicts the desired changes in the ten states. The Samkhya school relies on the doctrine of Īśvara (Sanskrit: Īśvara, the Lord, the God who possesses freedom), and is therefore a branch of it. The Lokayata (Materialists) believe that substances like alcohol arise from the power of mixtures like sugar. Similarly, from the power of suddenly arising elements like earth, sense organs with consciousness arise. After death, consciousness does not go to the next life, so there is no past or future life. Therefore, they believe that it is enough to be happy in this life. But even so, for trees formed by the aggregation of elements like earth, consciousness also arises from the power of the elements. If this is not the case, then the power of the elements is equally unable to produce consciousness. Therefore, those who proclaim the beauty of this life, their words are outright lies. Those who desire the bliss of heaven and liberation should abandon such evil doctrines. The 'Kla-Klo' (Muslims) and tiger-like people believe that the creator of stability and movement is Brahman (Sanskrit: Brahman, the source of the universe). If he is sacrificed with livestock, he will be pleased and grant the highest happiness; if he is not pleased, he will inflict the suffering of hell. Even if people die and transmigrate from here, they believe that the body will experience pleasure and pain, which is very wrong. Because the creator they believe in does not have the power to give pleasure and pain, and both direct perception and reason prove that the body cannot experience the pleasure and pain of the next life. The Jains believe that life is eternal and equal to the size of the body. If this is the case, then if limbs such as hands are cut off, life will also diminish. If the body becomes larger or smaller, life also changes accordingly, which contradicts eternity. If there is an eternal place of liberation above the three realms, its size is 450,000 yojanas and its shape is like an umbrella, this is also unreasonable. Because anything that has form is made up of an accumulation of minute particles. --------------------------------------------------------------------------------