Tibetan
དེ་ཉིད་མི་རྟག་པར་ཡང་ཐལ་བར་ འགྱུར། །གཞན་ཡང་བུར་ཤིང་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །རྐང་པས་ཆུ་འཐུངས་ནས་ནི་མེ་ ཏོག་དང་། །འབྲས་བུ་ལ་སོགས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །སྲོག་དང་བཅས་པར་འདོད་ པའང་མི་འཐད་དེ། །བུར་ཤིང་དུམ་བུ་དུ་མར་བྱས་པ་ན། །སྲོག་ཀྱང་དུ་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ རམ། །ཅི་སྟེ་དུམ་བུ་གཅིག་ལ་སྲོག་བསྐུམས་ནས། །གཞན་རྣམས་སྲོག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ ན། །དེ་དག་ས་ལ་བཙུགས་ན་སོ་སོ་ལས། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དུམ་ 3-23 བུ་གཞན་རྣམས་སྲོག་དང་མི་ལྡན་པར། །འདོད་པའི་དམ་བཅའ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར། ། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་བདེ་བ་འདོད་ན་ཡང་། །དེ་ཡི་ཐབས་ལ་རྨོངས་པས་དོན་མེད་པའི། །དཀའ་ སྤྱད་སྡུག་བསྔལ་བརྟུལ་ཞུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རང་གཞན་བསླུ་བར་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། ། དེ་དག་ལ་ཡང་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། །བདེན་པར་སྨྲ་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་ལ་སོགས། །སངས་ རྒྱས་གསུང་དང་མཐུན་པའི་ཆ་སྣང་ན། །མཁས་པས་སུན་དབྱུང་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །ནང་བའི་ གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ སེམས་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་། །མཐའ་བྲལ་སྟོན་པ་དབུ་མ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ ནི། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པའི་རྫས་གྲུབ་དང་། །འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་ངོ་བོར་རྫས་ གྲུབ་ཅིང་། །ཁྱད་པར་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྫས་གྲུབ་དང་། །དུས་གསུམ་གཅིག་ནས་གཅིག་ འགྲོའི་རྫས་གྲུབ་དང་། །དབང་ཤེས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་ཡང་། །དོན་དང་ཕྲད་མ་ཐག་ཏུ་ ཕྲ་རབ་རྣམས། །བསགས་པའི་རགས་པ་དངོས་སུ་རིག་པ་དང་། །ཕྱི་བས་བརྟགས་པའི་ བདག་གིས་སྟོང་བ་དང་། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་བྱེད་པོ་མེད་པར་འདོད། །རྟག་མི་རྟག་ སོགས་གང་དུ་བརྗོད་མིན་པའི། །གང་ཟག་བདེན་པར་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། །དེ་ཉིད་ཤེས་ པ་ཡིན་ན་བུམ་སོགས་ཀྱི། །ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཞན་སྐྱེ་བས། །མི་རྟག་བར་འགྱུར་ བེམ་པོ་ཡིན་ན་ཡང་། །བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་མེད་པས་གང་ཟག་མིན། །མདོ་སྡེ་པ་དག་ཤེས་པ་ལ་ སྣང་བའི། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། །རང་བས་སྔ་བ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི། ། གཟུངས་དོན་དབང་ཤེས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་མེད་དགག་ཡིན་པས་ ན། །མོ་གཤམ་བུ་བཞིན་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། །ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གཟུགས་སེམས་སེམས་ བྱུང་གི། གནས་སྐབས་ཡིན་གྱི་བེམ་པོ་རྫས་གྲུབ་མིན། །དུས་གསུམ་འདུས་བྱས་སྔ་ཕྱི་ལ་ ལྟོས་ནས། །བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་གྲུབ་མིན་པར་འདོད། །མྱ་ངན་འདས་ནས་ཐོགས་པ་ 3-24 མེད་པའི་གཟུགས། །ངོ་བོར་གྲུབ་པ་མེད་པར་འདོད་ན་ཡང་། །འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་མར་མེ་ བརྣལ་བ་དང་། །མཚུངས་པར་ཅི་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ
Chinese
那么，这也将导致常恒的过失。此外，甘蔗、谷物等，用根茎从地下吸水，从而开花结果。因此，认为它们有生命也是不合理的。如果将甘蔗切成许多段，那么生命也会变成许多个吗？如果一个切段中浓缩了生命，那么其他的切段就没有生命了吗？如果将它们种在地上，会看到它们各自长出新芽等。因此，认为其他切段没有生命，这与你们的承诺相违背。 外道们虽然想要获得快乐，却因为不了解获得快乐的方法，而以无意义的苦行和各种折磨来欺骗自己和他人，这真是大错特错。对于他们，如果发现其中有不害生、说真话、净行等与佛陀教导相符之处，智者也不应加以驳斥。内道的宗派有四种，即：说一切有部（Sarvāstivāda）、经量部（Sautrāntika）、瑜伽行唯识宗（Yogācāra）和中观宗（Madhyamaka）。其中，声闻乘的说一切有部认为：无为法中的三种（虚空无为、择灭无为、非择灭无为）是常恒的实有；有为法是刹那生灭的实有；不相应行是实有；过去、现在、未来三时是从一个状态到另一个状态的实有；即使根识没有生起对境的显现，但在根境相遇的瞬间，极微会积聚成粗大的事物，从而直接认知；并且认为没有外道所假设的‘我’，也不承认自在天等造物主。他们不认为存在不可言说的常与无常等状态的‘补特伽罗’（梵文：Pudgala，梵文罗马拟音：Pudgala，汉语字面意思：人我，或有情），这种观点是不合理的。如果‘补特伽罗’是识，那么就像瓶子等事物的识一样，会产生其他的识，因此是无常的。如果是无情物，那么它就无法体验苦乐，因此不是‘补特伽罗’。 经量部认为，显现在识中的对境的相，就是识本身。在识产生之前，并没有能产生相的实体，根识不是对境的行境。无为法的三种（虚空无为、择灭无为、非择灭无为）是遮遣法，就像石女的儿子一样，不是实有。不相应行是色法、心法和心所法的状态，不是实有的无情物。过去、现在、未来三时是相对于有为法的先后而安立的，不是实有。虽然他们认为从涅槃中解脱后，不会再有任何阻碍的色法，但实际上，获得涅槃就像灯火熄灭一样，并非什么都没有。
English
Then, it would also lead to the fault of being permanent. Furthermore, sugarcane, grains, and so on, draw water from the ground with their roots, thereby producing flowers and fruits. Therefore, it is unreasonable to consider them as having life. If the sugarcane is cut into many pieces, would the life also become many? If life is concentrated in one piece, then wouldn't the other pieces be without life? If they are planted in the ground, it will be seen that they each sprout new shoots and so on. Therefore, considering the other pieces as not having life contradicts your own commitment. Although outsiders want to attain happiness, they are ignorant of the means to attain it, and they deceive themselves and others with meaningless asceticism and various forms of torment. This is a great mistake. For them, if there are aspects that are in accordance with the Buddha's teachings, such as non-harming, truthfulness, and celibacy, wise people should not refute them. There are four schools of internal (Buddhist) philosophy: Sarvāstivāda (the 'All Exists' school), Sautrāntika (the 'Sutra Following' school), Yogācāra (the 'Yoga Practice' school, also known as the Mind-Only school), and Madhyamaka (the 'Middle Way' school). Among them, the Śrāvakayāna's Sarvāstivāda school believes that the three unconditioned dharmas (space, cessation by choice, and cessation without choice) are permanent and substantially existent; conditioned dharmas are substantially existent as momentary entities; non-associated compositional factors are substantially existent; the three times (past, present, and future) are substantially existent as moving from one state to another; even if sense consciousness does not arise with the appearance of an object, at the moment of contact between the sense faculty and the object, subtle particles accumulate into coarse matter, which is then directly cognized; and they believe that there is no 'self' as assumed by outsiders, and they do not acknowledge a creator such as Īśvara. They do not believe in the 'Pudgala' (藏文：གང་ཟག, 梵文天城体：पुद्गल, 梵文罗马拟音：Pudgala, 汉语字面意思：person, individual) which is inexpressible as being either permanent or impermanent, and this view is unreasonable. If the 'Pudgala' is consciousness, then like the consciousness of objects such as a pot, other consciousnesses will arise following it, and therefore it is impermanent. If it is an inanimate object, then it cannot experience pleasure or pain, and therefore it is not a 'Pudgala'. The Sautrāntikas believe that the appearance of an object in consciousness is consciousness itself. Before the arising of consciousness, there is no entity that can produce the appearance, and sense consciousness is not the object of that. The three unconditioned dharmas (space, cessation by choice, and cessation without choice) are negations, and therefore they are not substantially existent like the son of a barren woman. Non-associated compositional factors are the states of form, mind, and mental factors, and they are not substantially existent inanimate objects. The three times (past, present, and future) are imputed in relation to the before and after of conditioned dharmas, and they are not considered to be substantially existent. Although they believe that after liberation from suffering, there will be no form that is unimpeded, in reality, attaining Nirvana is like a lamp being extinguished, and it is not that there is nothing at all. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་ ཤེས་སོགས། །དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་ སྨྲ་བ་དག །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ཡི། །ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་མེད་ ཅིང་། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ཡི། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཡང་དཔྱད་ན་རྫས་གྲུབ་མེད། ། རྨི་ལམ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དམིགས་པ་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི། །དབང་ གིས་དོན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་འདོད། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་རང་རིག་རང་གསལ་གྱི། །རྣམ་ ཤེས་དོན་དམ་ཡོད་པར་འདོད་མོད་ཀྱི། །ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས། །དེ་བསགས་ རྒྱུན་ཡང་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད། །དབུ་མ་པ་རྣམས་མུ་སྟེགས་འདོད་པ་ཡི། །ཡན་ལག་ཅན་ལ་ སོགས་པའི་བདག་མེད་ཅིང་། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དོན་ཡང་བདེན་ པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་འདོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །དོན་ལ་བདེན་ པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་ནམ་ མཁའི་པདྨོ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཆོས་རྣམས་བརྟགས་ན་མེད་པ་དང་། །དོན་དམ་རང་ བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད། །མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །འགྱུར་མེད་ ཡོངས་གྲུབ་དོན་ལ་གནས་པར་བཞེད། །མདོར་ན་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་འདོད་པ་ཡི། །བྱེད་པོ་ རང་དབང་ཅན་དང་བདག་མེད་ཅིང་། །སྲོག་གི་མཆོད་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པ་དང་། །རྒྱུ་ འབྲས་གཏན་ནས་མེད་པའང་མི་འཐད་ལ། །ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ཡི། །བརྗོད་ དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་བདག་ཀྱང་མེད། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང་། །མར་མེ་ཤི་ བ་ལྟ་བུར་གཏན་མེད་མིན། །ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་འདོད་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དོན་ཡང་དོན་ལ་ རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། །སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་འདོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །དཔྱད་ན་དོན་ལ་ 3-25 ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །སྣང་མེད་དབུ་མ་པ་དག་འདོད་པ་ཡི། །དོན་དམ་ཅི་ཡངམེད་པའང་མ་ ཡིན་པས། །མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་དོན་དེ་ཉིད། །གྲུབ་མཐའི་མཐར་ཐུག་ལེགས་པར་ མཁྱེན་ན་ལེགས། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ནང་བའི་ལེགས་བཤད་ལ། །བརྟེན་ནས་ཕྱི་བའི་འཁྲུལ་ བ་རྣམས་དགག་ཅིང་། །ནང་པ་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མའི་མཆོག་ཏུ་ ཤེས་པར་བྱ། །འཁོར་ལོ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི། །གྲུབ་མཐའ་གཙོ་བོར་སྟོན་ཅིང་ ཕྱི་མ་གཉིས། །སེམས་ཙམ་དབུ་མ་གཉིས་ཀ་སྟོན་པ་ལ། །བར་བས་སྣང་མེད་དབུ་མ་གཙོ་ བོར་སྟོན། །ཕྱི་མར་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་ངེས་པའི་དོན། །ཆོས་ཅན་དོན་ལ་མེད་ཅིང་མི་སྣང་ཡང་། ། ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ལ། །སྣང་བཅས་དབུ་མ་ཆེན་པོ་གསལ་བར་སྟོན། །འཁོར་ ལོ་དང་པོར་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི། །མི་རྟག་སྡུག་བ
Chinese
身、智慧、神通和现观等，因为具备两种利益的圆满。 瑜伽行唯识宗，如同外道所认为的，具有支分的我（ātman）。 声闻二部如同他们所认为的，极微之尘分析起来也没有实体的存在。 如同梦中的显现一样，外境所缘在实际上并不存在，只是因为习气的力量而显现为实有。 虽然他们认为无二取、自明自显的觉性是胜义谛，但是，因为刹那的识体没有成立，所以它的积聚和相续在实际上也不成立。 中观宗认为，外道所认为的具有支分等的我（ātman）不存在，声闻二部所认为的外境也不是真实存在的。 唯识宗所认为的识，实际上也不是真实存在的，因为它远离了一和多的自性，例如虚空中的莲花一样。 世俗的诸法如果加以分析则不存在，胜义的自性法界即是真如。 远离四句的戏论，不变的圆成实在胜义中安住。 总而言之，外道所认为的自在作者和无我（anātman），以及通过祭祀生命而获得天界，或者完全没有因果等观点都是不合理的。 声闻中的说一切有部所认为的不可言说的补特伽罗（pudgala）我（ātman）也是不存在的。 经部宗认为，涅槃也不是像灯火熄灭一样完全断灭。 声闻二部所认为的外境，在实际上也没有实体存在。 唯识宗所认为的识，如果加以分析，实际上也是不存在的。 应成中观宗所认为的胜义谛什么都没有也不是正确的，因此，如果能够很好地理解远离边见的中观大义，那就太好了。 像这样了解之后，依靠内道的善说，遣除外道的错误，对于内道，也要通过瑜伽智慧的差别，认识到越来越殊胜。 三转法轮中，初转法轮主要宣说声闻的宗义，后两次法轮宣说唯识和中观，中转法轮主要宣说应成中观。 在后转法轮中，对于空性的甚深含义，作为有法的事物在实际上不存在也不显现，但是，作为法性的各自自证的智慧，显现的中观大义得到了清晰的阐释。 初转法轮中，三有轮回是无常、痛苦的。
English
Body, wisdom, miraculous powers, and direct perception, etc., because they possess the perfection of both benefits. The Yogācāra-cittamātra, like the Tirthikas (外道) believe, has an ātman (我) with parts. The two Śrāvakayāna schools, as they believe, even if analyzed, subtle particles do not have substance. Like appearances in a dream, external objects of focus do not exist in reality, but appear as real due to the power of habit. Although they believe that non-dual grasping and apprehended, self-aware and self-illuminating consciousness is the ultimate truth, because the momentary nature of consciousness is not established, its accumulation and continuity are also not established in reality. The Madhyamikas believe that the ātman (我) with parts, etc., as the Tirthikas believe, does not exist, and the external objects as the two Śrāvakayāna schools believe are not truly existent. The consciousness that the Cittamātras believe in is not truly existent in reality, because it is free from the nature of one and many, like a lotus in the sky. If conventional dharmas are analyzed, they do not exist, and the ultimate nature, the dharmadhātu, is suchness. Free from all elaborations of the four extremes, the unchanging, perfectly established reality abides in the ultimate meaning. In short, the Tirthikas' belief in an independent creator and anātman (无我), as well as the attainment of heaven through life sacrifices, or the complete absence of cause and effect, are all unreasonable. The Pudgala (补特伽罗) ātman (我) that the Vaibhāṣikas (分别说者) in the Śrāvakayāna believe in is also non-existent. The Sautrāntikas (经量部) believe that Nirvāṇa (涅槃) is not like the extinguishing of a lamp, completely non-existent. The external objects that the two Śrāvakayāna schools believe in do not exist as substances in reality. The consciousness that the Cittamātras believe in does not exist in reality when analyzed. The Prāsaṅgika-Madhyamikas' belief that there is nothing in the ultimate truth is also incorrect, so it would be excellent if one could understand the great meaning of the Madhyamaka that is free from extremes. Having understood in this way, relying on the good explanations of the inner teachings, refute the errors of the outer teachings, and within the inner teachings, through the difference in yogic intelligence, understand the higher and higher as superior. Of the three turnings of the wheel, the first mainly teaches the tenets of the Śrāvakayāna, and the latter two teach both Cittamātra and Madhyamaka, with the intermediate one mainly teaching Prāsaṅgika-Madhyamaka. In the later turning of the wheel, regarding the profound meaning of emptiness, the subject of dharma does not exist in reality and does not appear, but the nature of dharma, the self-aware wisdom, clearly reveals the great Madhyamaka with appearances. In the first turning of the wheel, the three realms of existence are impermanent and suffering. --------------------------------------------------------------------------------