Tibetan
སྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་ཅེས། །འཁོར་ བའི་ཉེས་དམིགས་བཤད་ནས་ཉན་རང་གི། ཞི་བདེ་ལ་ཡང་རིམ་གྱིས་འགོད་པར་མཛད། ། འཁོར་ལོ་བར་པར་དངོས་འཛིན་དགག་པའི་ཕྱིར། །གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་ཆོས་ རྣམས་ཀུན། །སྟོང་ཉིད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཞེས། །བསྟན་ནས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བར་ མཛད། །འཁོར་ལོ་ཐ་མར་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་སྣང་འདི། །དཔྱད་ན་མེད་ཅིང་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས། །འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ལས། །རྣམ་གྲོལ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའི་ ཐབས་མཆོག་སྟོན། །འཁོར་ལོ་གསུམ་གའང་གདུལ་བྱའི་སྐལ་པ་དང་། །མཐུན་པར་གང་ལ་ གང་འདུལ་སྟོན་པས་ཟབ། །འོན་ཀྱང་རིམ་གྱིས་དྲངས་ནས་ངེས་པའི་དོན། །མཐར་ཐུག་སྟོན་ པས་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །ཕྱི་མ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ལས། །གསང་སྔགས་ཟབ་ མོའི་ཐེག་པ་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །གསང་སྔགས་ལ་ཡང་བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་ལས། །རྣལ་ འབྱོར་བླ་མེད་རིམ་གྱིས་ཟབ་པར་གསུངས། །བླ་མེད་ལ་ཡང་ཕ་རྒྱུད་མ་རྒྱུད་ལས། །གཉིས་ མེད་རྩ་བའི་རྒྱུད་རྣམས་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །རྒྱུད་ཀྱིས་དོན་ཡང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ 3-26 དུ། །རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་པ་ དང་། །དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། །དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ སྐུ། །བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དེ་ཉིད་མ་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ། །ས་ལ་གཏེར་བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤང་རུང་དུ། །གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ལ། ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་ཅེས་གསུངས། །ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ གྱིས། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་ཤེས་རིམ་གྱིས་འགགས་པ་ལས། །དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་རིམ་གྱི་མཐོང་ བ་ལ། །ལམ་གྱི་དམིགས་ཡུལ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ། །བསྙེན་བསྒྲུབ་རྣམ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ མཐར་ཕྱིན་ཏེ། །གནས་སྐབས་རིགས་བཞིའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་སྤངས་ནས། །ཟག་མེད་སྐུ་བཞི་ མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་གསུངས། །སྔགས་ཀྱི་དོན་ ཡང་སྲིད་པ་འཁོར་བ་ཡི། །རྩ་བ་རྣམ་རྟོག་རིམ་གྱིས་འགོག་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་ཕལ་བའི་ གཉེན་པོ་བསྐྱེད་རིམ་དང་། །མཐའ་དག་གཉེན་པོའི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །བསྐྱེད་རིམ་ལ་ ཡང་ཡབ་ཀྱི་ཆར་བསྟན་པ། །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཚོན་པ་དང་། །ཡུམ་གྱི་ཆ་རྣམས་ སྟོང་ཉིད་མཚོན་པ་སྟེ། །དོན་དམ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྟོན་པར་མཚུངས། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལ། །སྒྲིབ་བྱེད་གློ་བུར་དྲི་མ་ཉོན་མོངས་དང་། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རིམ་གྱིས་ སྤངས་པའི་ཕྱིར། །ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་ཚོགས་ཀྱི་ ལམ་ཞུགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ནུས་པའི་ཚུལ་ཁྲི
Chinese
首先宣讲‘诸法皆空，无我’的道理，然后讲述轮回的过患，从而引导听者和自证者逐步趋向寂静的涅槃。 在第二转法轮中，为了破除对实有的执着，宣讲从色蕴到一切智（ সর্বজ্ঞতা，sarvajñatā，一切知）之间的所有法，都如空性、梦幻、幻术一般，以此引导众生进入大乘。 在第三转法轮中，揭示了世俗的虚幻显现，经过分析便了不可得，而胜义谛则是法界的本性，证悟不变的圆成实性，从而开示获得究竟解脱的殊胜方法。 这三次法轮的转动，都是为了适应不同根基的众生，根据他们各自的接受能力而宣讲相应的教法，因此深奥难测。然而，由于它们是循序渐进地引导众生，最终揭示究竟的真理，因此后一次法轮比前一次更为殊胜。 在后一次法轮中，密宗甚深之道比显宗更为殊胜。而在密宗之中，事部、行部、瑜伽部相比，无上瑜伽部则更为深奥。在无上瑜伽部中，父续、母续相比，无二续（अद्वय तन्त्र，advaya tantra，非二元续）的根本经典最为殊胜。这些经典所阐述的意义在于，无论在任何情况下，自性法界的连续性都不会中断。 这种自性法界，具备圆满的空性，无缘的大悲，以及大乐，与无别的双运（ যুগনদ্ধ，yuganaddha，结合）胜义智慧身，如同虚空般遍布于一切有情和无情之中。这种本性清净的状态，如同一切众生身中埋藏的宝藏，只需去除遮蔽，便可显现。这种本自具足、任运成就的状态，被称为如来藏（ तथागतगर्भ，tathāgatagarbha，如来藏），也就是成佛之因的自性。 通过进入修行之路，以无分别的禅定，逐步止息分别念和各种识，从而逐渐证悟胜义法性，这就是道之所缘，也就是方便之续。 通过圆满完成四种次第的修持，从而清净四种暂时的障碍，最终显现无漏的四身，这就是具足二种清净的果之续。 密咒的意义在于，逐步止息轮回的根本——分别念。生起次第是针对粗大分别念的对治法，而圆满次第则是针对一切分别念的究竟对治法。 在生起次第中，所显现的父相，象征着一切大乐；而所显现的母相，则象征着空性。这二者都象征着胜义谛的乐空双运。 如果能够理解这些道理，为了遣除遮蔽法身（ धर्मकाय，dharmakāya，法身）的客尘烦恼和所知障，就应当次第修持五道十地。 首先进入资粮道，尽己所能地守护戒律。
English
First, it explains the emptiness and selflessness of all phenomena, then it describes the faults of samsara, gradually guiding listeners and self-realizers towards peaceful nirvana. In the intermediate turning of the wheel, to refute the clinging to inherent existence, it teaches that all phenomena from form to omniscient wisdom are like emptiness, dreams, and illusions, thus leading beings to the supreme vehicle. In the final turning of the wheel, it reveals that conventional illusory appearances, when analyzed, are non-existent, while the ultimate reality is the nature of the dharmadhatu, realizing the unchanging, perfectly established nature, thus showing the supreme method for attaining ultimate liberation. All three turnings of the wheel are profound because they teach according to the capacity of those to be tamed, teaching whatever suits each individual. However, since they gradually lead and ultimately reveal the definitive meaning, the latter is said to be superior. Even within the latter, the secret mantra vehicle is said to be superior to the characteristic vehicle. Within secret mantra, the yoga of action, performance, and yoga are gradually more profound than each other, with highest yoga being the most profound. Within highest yoga, the non-dual root tantras are said to be superior to the father and mother tantras. The meaning of the tantras is that in all circumstances, the continuity of the self-nature dharmadhatu is never interrupted. This self-nature dharmadhatu is endowed with all supreme aspects: emptiness, objectless compassion, great bliss, and the indivisible union of ultimate wisdom body, pervading all animate and inanimate things like the sky. This very nature, in all impure sentient beings, is like a treasure in the ground, capable of being freed from obscurations. This primordially spontaneously established state is called the Sugatagarbha (Tathāgatagarbha), the cause of the lineage. Having entered the path, through non-conceptual samadhi, the conceptual thoughts and consciousnesses gradually cease, and the ultimate nature of reality is gradually seen, this is called the object of the path, the lineage of means. Having perfected the yoga of the four approaches and accomplishments, and having abandoned all the temporary four types of obscurations, the uncontaminated four bodies are manifested, this is called the lineage of the result, possessing two purities. The meaning of mantra is to gradually stop the root of samsara, which is conceptual thought. The generation stage is the antidote to coarse conceptual thoughts, and the completion stage is the antidote to all conceptual thoughts. In the generation stage, the father aspect represents all great bliss, and the mother aspect represents emptiness. Both symbolize the ultimate union of bliss and emptiness. Having understood this, in order to gradually abandon the adventitious stains of afflictions and the obscurations of knowledge that obscure the Dharmakaya, one should gradually traverse the five paths and ten bhumis. First, one enters the path of accumulation, keeping the precepts as much as possible. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མས་རྣམ་དག་བསྲུང་། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་ཡུལ་ ལ་འཇུག་པ་ན། །ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་ཚུལ་མིན་རྣམ་རྟོག་སྤང་། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཀྱང་རིག་ པར་བྱ་སྟེ་བསྟེན། །ཉིན་པར་ཀུན་དང་མཚན་མོའི་སྟོད་སྨད་ལའང་། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ ཟུང་འཇུག་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ། །སྒོ་གསུམ་སྤྱོད་པ་བརྟགས་ཏེ་ཤེས་བཞིན་བསྟེན། །ཚོགས་ ལམ་ཆུང་ངུར་ལུས་འདི་མི་གཙང་ལ། །ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་སེམས་ཀྱང་མི་རྟག་ཅིང་། །ཆོས་ 3-27 ཀུན་བདག་མེད་རྟོགས་ནས་དྲན་པ་ལ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་རྣམ་བཞིའི་བསྒོམ་པར་གསུངས། ། འབྲི ང་པོར་སྡིག་པ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་དང་། །མ་སྐྱེས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་བའི་ཆོས། །མ་སྐྱེས་ བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེས་པ་སྤེལ་བ་སྟེ། །ཡང་དག་སྤོང་བཞི་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ཡང་བརྩོན་ འགྲུས་ཡང་དག་འཇོག་ཅེས་བྱ། །ཆེན་པོར་དགེ་ལ་འདུན་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །བརྩོན་ འགྲུས་ཏིང་འཛིན་སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་དང་། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་སྟེ། ། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་འདི་རྣམས། ། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ། །དེ་ལ་རིམ་བཞིན་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་། ། བཟོད་པ་དང་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ། །དང་པོ་གཉིས་སུ་དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་། ། དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དབང་པོ་བསྟེན། །ཕྱི་མ་དག་ཏུ་དེ་དག་སྟོབས་འགྱུར་ཏེ། །མི་ མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྫི་བ་མེད་པར་བསྒོམ། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ བཞིའི། །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གསར་ཏུ་མཐོང་བ་ན། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་མེད་པར་ རྟོགས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རིམ་གྱིས་འཆར། །དེ་ཡང་དྲན་དང་ཆོས་རབ་རྣམ་ འབྱེད་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་དགའ་བ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་ སྙོམས་ཡང་དག་པའི། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་རྣམ་བདུན་བསྒོམ་པར་གསུངས། །སྒོམ་པའི་ ལམ་དུ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཟིན་དོན། །གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་ས་དགུ་ཟག་མེད་ལ། །བརྟེན་ནས་ སྤང་བྱ་རིམ་གྱིས་སྤངས་པ་ལས། །གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དེར་ ཡང་ཡང་དག་ལྟ་དང་རྟོགས་པ་དང་། །ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་དང་། །རྩོལ་བ་ དང་ནི་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་བསྒོམ་པར་གསུངས། །མི་ སློབ་ལམ་དུ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་། །བཅས་པ་སྤངས་ཏེ་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་པ། ། ཐོབ་ནས་རང་རང་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི། །གོ་འཕང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་ 3-28 འགྱུར། །ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་བྱ་སྟེ། །ས་ཡི་དོན་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རྟེན། ། མོས་སྤྱོད་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་རྟོགས་པ་དང་། །གྲུབ་པ་ཐོབ་དང་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའོ། ། མོས་སྤྱོད་ཚོགས་ལམ་སྦྱོར་ལམ་ག
Chinese
守护根门清净。 当诸根门涉入外境时， 善加观察，摒弃不如理作意。 饮食亦应适量而行。 日间恒常，夜晚初末之时， 修习止观双运瑜伽。 审察身语意三门之行，依循正念而行。 于资粮道小者，此身不净， 感受是苦，心亦无常， 了悟诸法无我，于正念， 安住四念住之修习。 于中品者，断除已生之罪恶， 未生者令不生，以及善法， 未生者令生，已生者令增长， 如是精进四断，应着重修习。 此即名为精进正断。 于大品者，于善欲之等持， 精进等持、心之等持， 以及观察之等持，如是修习， 安住于四神足。 于加行道，将所执之境， 了悟其无自性而修习， 次第即是暖位、顶位， 忍位以及世第一法。 初二位中，依止信心、精进， 正念、等持、智慧诸根。 于后二位，彼等转为力， 无有违品扰乱而修习。 于见道，四圣谛之， 法性现前新证之时， 了悟能取所取二者皆无， 十六刹那之智慧次第显现。 彼即正念与择法， 精进、喜乐、轻安， 等持与舍，如是七， 菩提分之修习。 于修道，已见法性之义， 串习之，依于九无漏地， 由断除所断， 对治之智慧渐次增长。 于彼亦有正见与正思， 正语、正业与正命， 正勤与正念及正定， 八支圣道应修习。 于无学道，二障及其习气， 皆已断除，获得究竟转依， 证得自之断证圆满， 获得功德圆满之果位。 五道十地次第而行， 地之义为功德之所依， 胜解行、增上意乐、清净之证悟， 以及获得成就与断除诸障。
English
Guard the pure sense faculties. When the doors of the senses enter objects, Examine well and abandon improper thoughts. One should also know the measure of food and adhere to it. During the day always, and at the beginning and end of the night, Meditate on the yoga of the union of calm abiding and insight. Examine the actions of the three doors and adhere to mindfulness. In the small accumulation path, this body is impure, Feelings are suffering, and the mind is impermanent, Realizing that all phenomena are without self, in mindfulness, It is said to meditate on the four close placements. In the middle, abandoning arisen sins, Not generating those not yet arisen, and virtuous dharmas, Generating those not yet arisen and increasing those that have arisen, One should mainly meditate on the four complete abandonments. That is also called diligent complete placement. In the great, the samadhi of desire for virtue, Diligent samadhi, samadhi of mind, And meditating on the samadhi of discernment, One should abide in the four legs of miraculous power. In the path of joining, these objects that are grasped, Realizing that they are without inherent nature, one should meditate, In that order, there are warmth, peak, Patience, and the supreme dharma. In the first two, one relies on faith and diligence, Mindfulness, samadhi, and the power of wisdom. In the latter ones, those become strengths, Meditating without being disturbed by opposing factors. In the path of seeing, the four noble truths, When the nature of dharma is newly seen manifestly, Realizing that both grasper and grasped are without, Sixteen moments of wisdom gradually arise. That is also mindfulness and perfect discrimination of dharma, Diligence, joy, perfect pliancy, Samadhi and equanimity, perfect, It is said to meditate on the seven branches of enlightenment. In the path of meditation, the meaning of the nature of dharma has already been seen, Habituating to it, relying on the nine uncontaminated grounds, From gradually abandoning what is to be abandoned, The antidote wisdom gradually increases. There also, there are perfect view and understanding, Speech, the end of action, livelihood, Effort, mindfulness, and samadhi, The eight branches of the noble path are said to be meditated upon. In the path of no more learning, the two obscurations and their imprints, And vows are abandoned, having attained the ultimate transformation of the basis, Having attained the perfection of one's own abandonment and realization, One will attain the state of perfect qualities. The five paths and ten grounds are to be traversed gradually, The meaning of ground is the basis of all qualities, Liberation through aspiration, pure intention, realization, And attainment of accomplishment and abandonment of obscurations. --------------------------------------------------------------------------------