Tibetan
ངོན་པར་མཐོ་བ་ཡི། །གོ་འཕང་ཐོབ་ཕྱིར་ཟག་བཅས་དགེ་བ་དང་། །མཐར་ཐུག་ ངེས་པར་ལེགས་པའི་གོ་འཕང་མཆོག །ཐོབ་ཕྱིར་ཟག་མེད་དགེ་ལ་འབད་འཚལ་ལོ། །དེ་ ཡང་རྣམ་གཡེང་འདུ་འཛིའི་གནས་སྤངས་ཏེ། །འཚེ་བ་མེད་ཅིང་འཚོ་བ་དང་ལྡན་པ། །དབེན་ ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་དགོན་པ་ལ། །བརྟེན་ནས་རྣམ་དག་དགེ་བ་ངང་གིས་འཕེལ། །མྱོས་ འགྱུར་ཆང་དང་བསད་པའི་ཤ་ལ་སོགས། །འདི་དང་ཕྱི་མར་གནོད་གྱུར་མ་དག་པ། །ལོག་ པའི་འཚོ་བ་དུག་བཞིན་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །དག་པའི་འཚོ་བ་བསྟེན་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །བསམ་ པ་བཟང་བར་འདོད་ཀྱང་ཤས་ཆུང་བས། །སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཐབས་ཀྱི་བསྐུལ་བྱེད་ཅིང་། ། དགེ་བའི་ལས་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་རྣམས། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལགས་པས་སྤང་ན་ལེགས། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ཞིང་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས། །འཆད་དང་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་ 3-15 ཞིང་སྤེལ། །གང་དང་འགྲོགས་ན་དགེ་བ་འཕེལ་བ་ཡི། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་གུས་པས་ བསྟེན་པར་འཚལ། །དེ་ཡི་གསུང་བཞིན་རྣམ་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས། །ཐོས་བསམ་ བསྒོམས་པས་ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་རྣམས། །རིམ་བཞིན་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་པ་ལས། །རྣམ་ གྲོལ་མཆོག་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འགྲུབ། །ཐོས་པའི་དོན་ཡང་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ཕྱིར། །བཀའ་ ལུང་ཟབ་མོ་གུས་པས་ནོད་པ་སྟེ། །བསམ་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་ དཔྱད་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །སྒོམ་པའི་དོན་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན། །བླང་དོར་ཚུལ་ གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། །སྤང་བྱ་གང་ཡིན་ཤེས་ནས་སྤང་བ་དང་། །གཉེན་པོ་གང་ཡིན་ ཤེས་ནས་བསྟེན་པའོ། །ཁྱད་པར་བདེན་གཉིས་བདེན་བཞི་ཐེག་པ་གསུམ། །བསླབ་གསུམ་ སྡོམ་གསུམ་ཕྱི་ནང་གྲུབ་མཐའ་དང་། །འཁོར་ལོ་གསུམ་དང་ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་སོགས། །ཤེས་ ནས་བླང་དོར་ཚུལ་ལ་འབད་འཚལ་ལོ། །ཆོས་ཀུན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུ་བས་ན། །ཀུན་ རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡི། །གནས་ལུགས་ཤེས་ནས་རབ་འབྱམས་ཤེས་བྱ་ལ། །རྣམ་ པར་དཔྱོད་པ་ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་ཤེས་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱིས་བར། ། རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པར་བདེན་པ་སྟེ། །དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཡེ་ ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་བདེན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་དུ་ཡང་དོན་བྱེད་དག །མི་ནུས་པ་ནི་ ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །སྣང་ཙམ་རང་རང་སོ་སོའི་དོན་བྱེད་དག །ནུས་པར་སྣང་བ་ཡང་ དག་ཀུན་རྫོབ་ལགས། །དོན་དམ་ལ་ཡང་སྐྱེས་སོགས་བཀག་ཙམ་གྱི། །སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ རྣམ་གྲངས་དོན་དམ་སྟེ། །སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཞི་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་ མཐར་ཐུག་དམ་པའི་དོན། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡིན་ན་ཡང་། །ལས་འབྲས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ བདེན་པས་ན། །དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཅིང་སྡིག་པ་སྤང་བ་ལ། །ར
Chinese
为了获得至高无上的地位，应努力行持有漏的善业；为了获得究竟的、决定性的、最好的地位，应努力行持无漏的善业。 此外，应远离散乱和喧嚣之地，依止没有伤害且生活富足的、僻静且令人愉悦的寺庙，从而使清净的善业自然增长。 对于能使今生来世遭受损害的、不净的酒和被宰杀的肉等，应像躲避毒药一样彻底远离这些邪恶的生活方式，坚持清净的生活方式至关重要。 即使想要拥有善良的想法，但往往力量不足，那些以各种方式怂恿罪恶行为，并阻碍善行的，都是罪恶的朋友，所以远离他们是最好的。 持有戒律，通过讲授和修持来维护和弘扬经论和证悟之法。应以恭敬心依止那些能使善业增长的殊胜善知识。 按照善知识的教导，守护清净的戒律，通过闻思修，逐步提升五道十地，最终成就解脱的无上安乐。 为了将所听闻的道理付诸实践，应恭敬地接受甚深的教言，通过如理作意，进行辨析并确切地领悟。 修行的意义在于，将所证悟的道理，以正确的方式付诸实践，了解应舍弃的，并加以舍弃；了解应依止的，并加以依止。 特别是对于二谛（胜义谛和世俗谛），四谛（苦集灭道），三乘（声闻乘，缘觉乘，菩萨乘），三学（戒定慧），三律仪（别解脱戒，菩萨戒，密乘戒），内外宗派，三转法轮，五道十地等，在了解之后，应努力取舍。 一切法可归纳为二谛，即世俗谛和胜义谛。了解它们的实相，对一切所知进行辨析，这是智者们的行事方式。 在世俗谛中，只要错误的认知还存在，因果就不会虚假。在胜义谛中，空性是甚深的，是法界的本性，是圣者智慧的境界。 如果仅仅是显现而不能起任何作用，那就是错误的世俗谛。如果显现的同时能各自发挥作用，那就是正确的世俗谛。 在胜义谛中，仅仅是遮止生等现象的空性，是名言上的胜义谛。一切戏论寂灭的真如，是无名言的究竟胜义谛。 即使世俗谛如幻如化，但因果如幻如化般真实不虚。因此，应努力行善断恶，切莫轻视细微的善恶业。
English
In order to attain the supreme high position, one should strive to perform virtuous deeds with outflows; in order to attain the ultimate, definitive, and best position, one should strive to perform virtuous deeds without outflows. Furthermore, one should abandon places of distraction and busyness, and rely on secluded and pleasant monasteries that are free from harm and have abundant resources, so that pure virtuous deeds naturally increase. One should completely abandon impure things like intoxicating alcohol and slaughtered meat, which cause harm in this life and the next, like avoiding poison. It is extremely important to adhere to a pure way of life. Even if one desires to have good thoughts, one's strength is often insufficient. Those who encourage sinful actions in various ways and obstruct virtuous deeds are sinful friends, so it is best to stay away from them. Hold the precepts, and maintain and propagate the scriptures and realizations through teaching and practice. One should respectfully rely on those excellent spiritual friends who can increase virtuous deeds. Following the instructions of the spiritual friend, guard the pure precepts. Through listening, contemplation, and meditation, gradually advance through the five paths and ten grounds, and ultimately achieve the supreme bliss of liberation. In order to put the meaning of what has been heard into practice, one should respectfully receive the profound teachings. Through proper reflection, one should analyze and accurately understand them. The meaning of meditation is to put the meaning of what has been realized into practice in the correct way, to understand what should be abandoned and abandon it, and to understand what should be relied upon and rely on it. In particular, after understanding the two truths (conventional truth and ultimate truth), the four noble truths (suffering, origin, cessation, path), the three vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, Bodhisattvayāna), the three trainings (ethics, concentration, wisdom), the three vows (Prātimokṣa, Bodhisattva, Vajrayāna), the internal and external philosophical schools, the three turnings of the Dharma wheel, the five paths and ten grounds, etc., one should strive to adopt and abandon accordingly. All phenomena can be summarized into the two truths, namely conventional truth and ultimate truth. Understanding their true nature and analyzing all knowable things is the way of the wise. In conventional truth, as long as erroneous cognition exists, cause and effect will not be false. In ultimate truth, emptiness is profound, it is the nature of the Dharmadhātu, the realm of the wisdom of the noble ones. If it is merely an appearance and cannot perform any function, that is a false conventional truth. If it appears and can perform its respective function, that is a correct conventional truth. In ultimate truth, the emptiness that merely negates phenomena such as arising is the ultimate truth in name. Suchness, in which all elaborations are pacified, is the ultimate truth that is not in name. Even though conventional truth is like an illusion, cause and effect are true like an illusion. Therefore, one should strive to do good and abandon evil, and not underestimate even the slightest virtuous or evil deeds. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པས་འབད་ འཚལ་ལོ། །དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ལ་ཡང་བཅུ་དྲུག་སོགས། །དབྱེ་བ་མང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ 3-16 ཅན་རྣམས། །རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང་དམ་པའི་དོན། །གློ་བུར་དྲི་མས་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་ འདུས། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཚུལ་འཁོར་ལོ་བར་བའི་དོན། །ཤེས་ནས་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་མངོན་ ཞེན་སྤངས། །དོན་དམ་སྟོང་ཚུལ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དོན། །ཤེས་ནས་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ ཐབས་བསྟེན་འཚལ། །ཆོས་ཅན་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་འགྱུར་མེད་ དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ནི་དོན་ དམ་བདེན་པ་ལགས། །འཁོར་བ་མཐའ་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་དོན་ དམ་བདེན་པ་དང་། །གློ་བུར་དྲི་མ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་དོན་དམ་ བདེན་པ་ལགས། །འཁྲུལ་སྣང་མཐའ་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཡང་དག་སྣང་བ་དོན་ དམ་བདེན་པ་དང་། །ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། །ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་ལགས། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཤེས་ན། །ཡོད་མེད་རྟག་ ཆད་བདག་ཡོད་བདག་མེད་སོགས། །སྣ་ཚོགས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པར་དཀའ། །བདེན་གཉིས་ཤེས་ན་དེ་དག་ལ་ བརྟེན་ནས། །གཞན་ཕན་བསོད་ནམས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཚོགས་གཉིས་བསགས་ཏེ་ སྒྲིབ་གཉིས་སྦྱངས་པ་ལས། །དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ། །བདེན་པ་ བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་དང་། །ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། །རིམ་པ་ བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་སྤང་བྱ་དང་། །ཐོབ་པར་བྱ་དང་བསྟེན་པར་བྱ་ཕྱིར་བསྟན། །ཁམས་གསུམ་ འཁོར་བ་གང་དུ་སྐྱེས་ན་ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད། །དེ་ཡི་བྱ་ བ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ། །ཆགས་པ་སྤངས་ཏེ་ངེས་འབྱུང་བསམ་པ་བསྐྱེད། །ཟག་བཅས་སེམས་ པའི་ལས་དང་བསམ་པའི་ལས། །དེ་ཡི་ཀུན་སློང་ཉོན་མོངས་སྣ་ཚོགས་པ། །སྡུག་བསྔལ་ ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། །དེ་དག་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འབད་འཚལ་ལོ། །རང་བཞིན་ 3-17 རྣམ་དག་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །གློ་བུར་དྲི་མའི་སྦུབས་ལས་ངེས་གྲོལ་ཏེ། །དག་པ་ གཉིས་ལྡན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། །འགོག་བདེན་མཐར་ཐུག་མྱང་འདས་བདེ་ཆེན་ཐོབ། །དེ་ ཡི་ཆེད་དུ་རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ། །ཚོགས་གཉིས་དོན་དུ་རིམ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི། རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོ་བསྒོམས་ཏེ་རང་གཞན་གྱི། །དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་འབད་ འཚལ་ལོ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཀུན་འབྱུང་མ་སྤངས་ན། །འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་སྡུག་ བསྔལ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཟག་མེད་ལམ་བདེན་རིམ་གྱིས་གོམས་པ་ལས། །འགོག་བདེན་ཟབ་ མོ་རིམ་གྱིས་མངོན་དུ་འགྱུ
Chinese
在一切情况下，都要精勤努力。 胜义谛空性也有十六种等多种分类。然而，所有世俗谛的法， 其各自的自性皆空，而胜义谛，则包含两种空性，即远离突发垢染之空性。 了解世俗谛空性的方式是中转法轮的要义，从而断除对一切事物的实执。 了解胜义谛空性的方式是后转法轮的要义，从而依止显现的方便。 有法，即一切有为法，是世俗谛；法性，即不变异之法，是胜义谛。 一切的识是世俗谛；智慧之身是胜义谛。 一切轮回是世俗谛；涅槃是胜义谛。 突发垢染是世俗谛；自性清净是胜义谛。 一切错觉显现是世俗谛；真实显现是胜义谛。 遍计所执和依他起是世俗谛；圆成实性是胜义谛。 如果不了解二谛的区别，那么对于有无、常断、有我无我等， 种种说法的密意就无法理解，因此难以了解佛陀教法的真实状态。 如果了解二谛，那么依靠它们，通过利他的福德和无分别的智慧， 积累二资粮，清净二障，从而获得二利圆满的佛果。 四圣谛是苦谛、集谛、灭谛和道谛， 依次是为了知、断、证、修而宣说。 无论投生于三界轮回的何处，都饱受痛苦的折磨，没有安乐的机会。 对于它的无意义之行，断除贪执，生起出离心。 有漏之心的业和意业，以及其引发的种种烦恼， 是痛苦不断产生的根源，因此，为了断除它们，务必精勤努力。 自性清净的胜义法界，从突发垢染的包围中彻底解脱， 当证得二种清净时，获得究竟的灭谛，即大乐涅槃。 为了这个目标，清净殊胜的道，为了二资粮，修持二次第双运的 甚深瑜伽，为了成办自他二利，务必精勤努力。 如果不舍弃业和烦恼的集谛，那么轮回痛苦的果报就不会停止。 通过逐渐熟悉无漏的道谛，逐渐证得甚深的灭谛。
English
In all circumstances, strive with diligence. The ultimate emptiness also has many divisions such as sixteen. However, all conventional phenomena, Their respective self-natures are empty, and the ultimate truth includes two emptinesses: emptiness from adventitious stains. Understanding the way of conventional emptiness is the essence of the intermediate turning of the wheel, thereby abandoning attachment to all things. Understanding the way of ultimate emptiness is the essence of the final turning of the wheel, thereby relying on the means of manifestation. Phenomena, i.e., all conditioned phenomena, are conventional truths; the nature of phenomena, i.e., the immutable, is the ultimate truth. All consciousness is conventional truth; the wisdom body is the ultimate truth. All samsara is conventional truth; nirvana is the ultimate truth. Adventitious stains are conventional truth; self-nature purity is the ultimate truth. All illusory appearances are conventional truth; true appearances are the ultimate truth. The imputed and the dependent are conventional truths; the perfectly established nature is the ultimate truth. If one does not understand the distinction between the two truths, then regarding existence and non-existence, permanence and annihilation, self and no-self, etc., The intent of the various teachings cannot be understood, thus it is difficult to understand the true state of the Buddha's teachings. If one understands the two truths, then relying on them, through altruistic merit and non-conceptual wisdom, Accumulating the two accumulations, purifying the two obscurations, thereby attaining the state of Buddhahood where the two benefits are perfected. The four noble truths are the truth of suffering, the truth of the origin, the truth of cessation, and the truth of the path, Which are taught in order to be known, abandoned, attained, and cultivated, respectively. Wherever one is born in the three realms of samsara, one is tormented by suffering, with no opportunity for happiness. Abandon attachment to its meaningless activities, and generate the thought of renunciation. The karma of the defiled mind and mental karma, and the various afflictions that arise from them, Are the cause of the continuous arising of suffering, therefore, strive diligently to abandon them. The ultimate dharma realm of self-nature purity, completely liberated from the enclosure of adventitious stains, When the two purities are realized, one attains the ultimate cessation, the great bliss of nirvana. For this goal, the pure and excellent path, for the sake of the two accumulations, practice the profound yoga of the union of the two stages, In order to accomplish the two benefits for oneself and others, strive diligently. If one does not abandon the origin of karma and afflictions, then the result of the suffering of samsara will not cease. Through gradually familiarizing oneself with the undefiled path truth, one gradually realizes the profound cessation truth. --------------------------------------------------------------------------------