Tibetan
ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལོངས་ཤིག་ཅེས་འདོམས་པའི་ངག་དེའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། སངས་ རྒྱས་དཀོན་མཆོག ཆོས་དཀོན་མཆོག དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྐུ་དེའོ། །དབྱེ་ ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་གསུམ་དུ་ཡོད། གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། བསམ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཚན་གཉིས་པོ་གང་རུང་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་བྱང་གི་བདེན་པ་དེ། 5-729 ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་དབྱེ་ན། འགོག་བདེན་དང་། ལམ་བདེན་གཉིས་སུ་ཡོད། གསུམ་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། རིག་གྲོལ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་དེ། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་དབྱེ་ན། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་དང་། སྒོམ་ལམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད། སྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེལ་བྱེད་བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་ལ་ འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་བཤད་པ་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ཤིང་། ཐ་སྙད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལོངས་ ཤིག་ཅེས་འདོམས་པའི་ངག་དེའོ། དེ་ལ་དབྱེ་ན་མ་ཞེན་པའི་བརྩོན་འགྲུས། མི་ངལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས། ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་གསུམ་དུ་ཡོད། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། ལུས་ངག་གི་ སྤྱོད་པ་ལ་མ་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་སེམས་བྱུང་དེའོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། སྒྱིད་ལུག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་སེམས་བྱུང་དེའོ། །གསུམ་པ་ལ་ མཚན་ཉིད་ནི། བདག་ཉིད་ལ་བརྙས་ཤིང་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་སེམས་བྱུང་དེའོ། །སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་འདོམས་པའི་གདམས་ངག་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་བཤད་པ་གཉིས། 5-730 མཚན་ཉིད་ནི། སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་ཤིང་། ཐ་སྙད་དུ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལོངས་ཤིག་ཅེས་འདོམས་པའི་ངག་དེའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱན་བཤད་པ་ དང་། མངོན་ཤེས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐུན་མོང་པའི་བདག་རྐྱེན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཐུན་མོང་ མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དེའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཤའི་སྤྱན། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་སྤྱན། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན། ཆོས་ ཀྱི་སྤྱན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་དང་ལྔ
Chinese
是教导说要依靠它来实践修持的教言。将其分类，有佛宝（Buddha Ratna），法宝（Dharma Ratna），僧宝（Sangha Ratna）三种。第一种，有体性和分类两种。体性是：具备了无为等八种功德的法身（Dharmakaya）。分类有：自性身（Svabhavikakaya），圆满报身（Sambhogakaya），化身（Nirmanakaya）三种。第二种，有体性和分类两种。体性是：具备了不可思议等两组三种功德中任何一组的清净之谛，这是法宝的体性。分类有：灭谛（Nirodha Satya）和道谛（Marga Satya）两种。第三种，有体性和分类两种。体性是：具备了智解脱八功德的胜义谛皈依处，这是僧宝的体性。分类有：见道位的菩萨（Boddhisattva）和修道位的菩萨两种。对于去除修持的违缘，教导精进三者的口诀，有体性和精进三者的解释两种。体性是：不执著于精进三者，而在名言上，教导说要依靠精进三者来实践修持的教言。分类有：不贪恋的精进，不疲倦的精进，和完全掌握道的精进三种。第一种的体性是：不执著于身语的行为，而对善法感到欢喜的心所。第二种的体性是：作为懈怠的对治，对善法感到欢喜的心所。第三种的体性是：作为轻视和沮丧自己的对治，对善法感到欢喜的心所。对于修持的功德，教导眼和神通的口诀，有体性和眼和神通的解释两种。 体性是：不执著于眼和神通，而在名言上，教导说要依靠眼和神通来实践修持的教言。第二部分有关于眼的解释和关于神通的解释。第一部分有体性和分类。体性是：依靠共同的增上缘六度（Paramita）和神足，以及依靠不共的增上缘禅定，从而能够现量见到自境的有境。分类有：肉眼，由异熟所生的天眼，慧眼，法眼，佛眼五种。
English
It is the instruction that advises one to practice diligently by relying on it. It is divided into three: the Buddha Jewel (Buddha Ratna), the Dharma Jewel (Dharma Ratna), and the Sangha Jewel (Sangha Ratna). The first has two aspects: definition and classification. The definition is: the Dharmakaya (法身) that possesses the eight qualities, including being unconditioned. The classifications are: Svabhavikakaya (自性身), Sambhogakaya (圆满报身), and Nirmanakaya (化身). The second has two aspects: definition and classification. The definition is: the truth of purification that possesses either of the two sets of three qualities, such as being inconceivable. This is the definition of the Dharma Jewel. The classifications are: Nirodha Satya (灭谛) and Marga Satya (道谛). The third has two aspects: definition and classification. The definition is: the ultimate refuge that possesses the eight qualities of wisdom and liberation. This is the definition of the Sangha Jewel. The classifications are: Bodhisattvas (菩萨) on the path of seeing and Bodhisattvas on the path of meditation. Regarding the instructions on the three kinds of diligence that eliminate obstacles to practice, there are two aspects: definition and explanation of the three kinds of diligence. The definition is: not fixating on the three kinds of diligence in reality, but nominally, it is the instruction that advises one to practice diligently by relying on the three kinds of diligence. The classifications are: diligence without attachment, diligence without fatigue, and diligence that fully embraces the path. The definition of the first is: the mental factor of delighting in virtue without attachment to the actions of body and speech. The definition of the second is: the mental factor of delighting in virtue that serves as an antidote to laziness. The definition of the third is: the mental factor of delighting in virtue that serves as an antidote to self-deprecation and discouragement. Regarding the instructions on the qualities of practice, such as the eyes and clairvoyance, there are two aspects: definition and explanation of the eyes and clairvoyance. The definition is: not fixating on the eyes and clairvoyance in reality, but nominally, it is the instruction that advises one to practice diligently by relying on the eyes and clairvoyance. The second part has an explanation of the eyes and an explanation of clairvoyance. The first part has a definition and classifications. The definition is: the object that directly sees its own realm by relying on the common contributing conditions of the six perfections (Paramita) and the feet of miraculous power, and by relying on the uncommon contributing condition of meditative concentration. The classifications are: the physical eye, the divine eye arising from maturation, the eye of wisdom, the eye of Dharma, and the eye of the Buddha. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ར་ཡོད། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་ས་མཚམས་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐུན་མོང་བའི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་བསམ་ གཏན་གྱི་སྐྱོན་སྦྱངས་པའི་ཤའི་མིག་དབང་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྱི་བར་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དེའོ། །ས་མཚམས་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ བར་ན་ཡོད། གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་ས་མཚམས་ཉིད་ནི། ཐུན་མོང་པའི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་མིག་དབང་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། 5-731 སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་འཕོ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དེའོ། །ས་མཚམས་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ན་ཡོད། གསུམ་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་ས་མཚམས་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐུན་མོང་བའི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཅན་ དེའོ། །ས་མཚམས་ནི། མཐོང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ན་ཡོད། བཞི་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་ས་མཚམས་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐུན་མོང་པའི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་དང་རྟོགས་པ་མཉམ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དེའོ། །ས་མཚམས་ ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་ན་ཡོད། ལྔ་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་ས་མཚམས་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། ཐུན་མོང་པའི་བདག་རྐྱེན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་དེའོ། །ས་མཚམས་ནི། རྗེས་མཐུན་པ་ས་བདུན་པ་ནས་ཡོད་ལ། 5-732 མཚན་ཉིད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ན་ན་ཡོད་དོ། །མངོན་ཤེས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། མཚན་ཉིད་ནི། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ ཅན་དེའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས། ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས། ཟག་པ་ཟད་ པའི་མངོན་ཤེས་དང་དྲུག་ཏུ་ཡོད། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། བདག་རྐྱེན་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ནུས་པའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་མཁྱེན་པ་དེའོ། །ཡང་བདག་རྐྱེན་ བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་སྒྲ་ཆུང་ངུ་དང་ཅིག་ཤོས་
Chinese
存在。第一种有定义和界限两个方面。定义是：共同的因缘是神变足，非共同的因缘是修习禅定消除过失的肉眼，依靠它能看到一百到三千由旬之间的景象。界限是：从大乘的资粮道到佛地之间存在。 第二种有定义和界限两个方面。定义是：共同的因缘是神变足，非共同的因缘是从业的成熟而产生的具有形象的天眼，依靠它能看到一切众生的生死流转。界限是：从大乘的加行道到佛地之间存在。 第三种有定义和界限两个方面。定义是：共同的因缘是神变足，非共同的因缘是殊胜的胜观，依靠它能对一切法不起任何分别。界限是：从见道到佛地之间存在。 第四种有定义和界限两个方面。定义是：共同的因缘是神变足，非共同的因缘是殊胜的胜观，依靠它能现量见到与自己证悟相同或低于自己的所有圣者的证悟差别。界限是：从见道后得位到佛地之间存在。 第五种有定义和界限两个方面。定义是：共同的因缘是神变足，非共同的因缘是殊胜的胜观，依靠它能以一切方式现前圆满菩提一切法。界限是：从随顺品第七地开始有，而具有完整定义的唯有佛地。 神通有定义和分类两个方面。定义是：依靠因缘禅定，能现量见到自境。分类有神变神通、天耳神通、天眼神通、知他心神通、宿命追忆神通、漏尽神通这六种。 第一种的定义是：依靠因缘禅定，能够做到震动大地等事的止观双运的智慧。还有，依靠因缘禅定，能够听到遍布所有世间的微小声音。
English
It exists. The first has two aspects: definition and scope. The definition is: the common cause is the miraculous foot (rddhi-pāda), and the uncommon cause is the physical eye that has eliminated the faults of meditation. Relying on it, one can see scenes between one hundred and three thousand yojanas (a unit of distance). The scope is: it exists from the accumulation path (saṃbhāra-mārga) of the Mahāyāna to the Buddhahood. The second has two aspects: definition and scope. The definition is: the common cause is the miraculous foot, and the uncommon cause is the divine eye with form arising from the maturation of karma. Relying on it, one can see the birth and death of all sentient beings. The scope is: it exists from the application path (prayoga-mārga) of the Mahāyāna to the Buddhahood. The third has two aspects: definition and scope. The definition is: the common cause is the miraculous foot, and the uncommon cause is the special insight (vipassanā). Relying on it, one does not conceptualize anything about all dharmas (phenomena). The scope is: it exists from the path of seeing (darśana-mārga) to the Buddhahood. The fourth has two aspects: definition and scope. The definition is: the common cause is the miraculous foot, and the uncommon cause is the special insight. Relying on it, one can directly see the differences in realization of all noble beings (ārya-pudgala) who have the same or lower realization than oneself. The scope is: it exists from the post-attainment (prstha-labdha) of the path of seeing to the Buddhahood. The fifth has two aspects: definition and scope. The definition is: the common cause is the miraculous foot, and the uncommon cause is the special insight. Relying on it, one can manifestly and completely awaken to all dharmas in all ways. The scope is: it exists from the seventh ground (bhūmi) that is in accordance with it, and the one with a complete definition exists only in the Buddhahood. Abhijñā (higher knowledge) has two aspects: definition and classification. The definition is: relying on the cause of meditation, one can directly see one's own object. The classifications are the abhijñā of miraculous power (rddhi), the abhijñā of the divine ear (divya-śrotra), the abhijñā of the divine eye (divya-cakṣus), the abhijñā of knowing the minds of others (para-citta-jñāna), the abhijñā of remembering past lives (pūrva-nivāsānusmrti), and the abhijñā of the exhaustion of defilements (āsravaksaya), which are six. The definition of the first is: relying on the cause of meditation, it is the wisdom of śamatha (calm abiding) and vipassanā (insight) combined, which can cause the earth to shake, etc. Also, relying on the cause of meditation, one can hear the smallest sounds that exist throughout all realms. --------------------------------------------------------------------------------