Tibetan
་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡིན་པར་བཤད་ན། ས་དེ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་ཆ་གནས་གྱུར་པ་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་དང་། སྟོང་པའི་ཆ་གནས་གྱུར་པ་ལས་ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཏུ་ འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞིབ་པར་ནི་ངག་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི། མཉམ་རྗེས་དབྱེར་མེད་ཡིན་པས་གང་འདོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་སྒྲ་ བཤད་པ་ནི། མདོ་ལས། མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང་། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་པདྨ་ལྟར་སངས་རྒྱས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། སའི་སྒྲ་དོན་ནི། 2-736 རྒྱན་ལས། འབྱུང་པོ་དཔག་མེད་འཇིག་མེད་ཕྱིར། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ལ། །ཕྱི་ཕྱིར་གོང་དུ་འགྲོ་ལྡན་ཕྱིར། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ།། ༈ །། ༄། །ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། གཉིས་པ་ལམ་ གྱི་རྣམ་གཞག་ལ། ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་སམ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་སྐབས་ཕྱི་ཤུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། རང་ རྒྱལ་གྱི་ལམ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་ཡང་། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་སམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་སྐབས་ཕྱི་ ཤུལ་གྱུར་པའོ། །དབྱེ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ། མི་སློབ་ལམ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལའང་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་ལས་དང་ པོ་པའི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ཟེར་ན། རང་རྒྱལ་གྱི་ཚོགས་ལམ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ཉན་ཐོས་ལས་དང་པོ་པའི་མངོན་རྟོགས་རྣམས། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་རང་ལུགས་ནི། ཉན་ཐོས་ལས་ དང་པོ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས། གཉིས་པ་དབྱེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་དང་གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་བཞིན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་གང་ཞིག 2-737 དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞིའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བཞག་བཞི་ནི། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ། ཚོར་བ། སེམས། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་བཞིའོ། །སྔ་ མ་དེ་གང་ཞིག ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞིའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་བཞི་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ། སྐྱེས་པ་སྤོང་བ། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་ པ། སྐྱེས་པ་སྤེལ་བའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་དང་བཞིར་ཡོད། དེ་གང་ཞིག རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་བཞི་ནི། འདུན་པའི་ཏི
Chinese
如果说法的界是极其清净的，是佛的境界。 那么，这个境界是什么呢？那是因位时阿赖耶识的明分转依，从镜智，以及空性的部分转依，转变成极其清净的法界。为了理解这一点，需要详细地从口诀中领悟。第三，产生的次第，因为是俱生智，所以可以随意讲述。第四，解释词义，如经中所说：‘从无明的睡眠中醒来，对于所知也增长智慧，如莲花般觉醒成佛，因此称为佛。’就像这样。地的词义，如《宝性论》中所说：‘因为无量众生不坏灭，对于那无量众生，因为不断向上增长，因此认为他们是地。’就像这样。 关于道的分类，第二是道的分类。道的体性和分类两种。第一，道的体性是解脱的入口，或是成佛的机会和后路。第二，分类有声闻道、缘觉道、大乘道三种。第一种又分为体性和分类两种。第一，体性是声闻解脱的入口，或是声闻成佛的机会和后路。分类有声闻的资粮道、加行道、见道、修道、无学道五种。第一种又分为体性和分类两种。第一，有些人说声闻最初的现观，缘觉的资粮道具有声闻最初的现观，是所指，因为是体性。因此，自宗认为是声闻最初者的声闻解脱的入口。第二，分类有声闻的资粮道小、中、大三种。体性依次是，声闻的资粮道，以四念住的功德来区分。四念住是：身念住、受念住、心念住、法念住。前者是以四正断的功德来区分。四正断是：未生之恶不生，已生之恶断除，未生之善生起，已生之善增长。后者是以四神足的功德来区分。四神足是：欲神足、
English
If it is said that the Dharmadhatu (法界, Dharma-realm) is extremely pure and is the realm of the Buddha (佛, Buddha). Then, what is this realm? It is the transformation of the clear aspect of the Alaya-vijñana (阿赖耶识, store consciousness) at the time of the cause, from the Mirror Wisdom (镜智, Mirror Wisdom), and the transformation of the aspect of emptiness, into the extremely pure Dharmadhatu. In order to understand this, it is necessary to comprehend it in detail from the oral instructions. Third, the order of arising, because it is coemergent wisdom, it can be explained as desired. Fourth, explaining the meaning of the words, as it is said in the sutra: 'Awakening from the sleep of ignorance, and also increasing wisdom in what is to be known, awakening like a lotus to become a Buddha, therefore it is called Buddha.' It is like this. The meaning of the word 'ground', as it is said in the Ornament of the Mahayana Sutras: 'Because countless beings do not perish, for those countless beings, because they constantly grow upwards, therefore they are considered to be the ground.' It is like this. Regarding the classification of the path, the second is the classification of the path. There are two types: the nature of the path and the classification of the path. First, the nature of the path is the entrance to liberation, or the opportunity and aftermath of becoming a Buddha. Second, the classification includes the path of the Shravakas (声闻, Hearers), the path of the Pratyekabuddhas (缘觉, Solitary Realizers), and the path of the Mahayana (大乘, Great Vehicle). The first type is further divided into two types: nature and classification. First, the nature is the entrance to the liberation of the Shravakas, or the opportunity and aftermath of the Shravakas becoming Buddhas. The classification includes the five paths of the Shravakas: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. The first type is further divided into two types: nature and classification. First, some say that the first realization of the Shravakas, the path of accumulation of the Pratyekabuddhas has the first realization of the Shravakas, is the referent, because it is the nature. Therefore, the self-school believes that it is the entrance to the liberation of the Shravakas of the first Shravakas. Second, the classification includes the small, medium, and large paths of accumulation of the Shravakas. The nature is in order, the path of accumulation of the Shravakas, distinguished by the merits of the four mindfulnesses. The four mindfulnesses are: mindfulness of the body, mindfulness of feeling, mindfulness of mind, mindfulness of phenomena. The former is distinguished by the merits of the four right abandonments. The four right abandonments are: not generating unwholesome dharmas that have not arisen, abandoning those that have arisen, generating wholesome dharmas that have not arisen, and increasing those that have arisen. The latter is distinguished by the merits of the four legs of miraculous power. The four legs of miraculous power are: desire --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་ངེ་འཛིན་དང་། སེམས་ཀྱི་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དང་། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་བཞིའོ། །ཡང་གསུམ་པོ་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཤེས་རབ་ལྷག་པས་ལམ་ གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དད་པ་ལྷག་པས་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་གཉིས། ཡང་གནས་སྐབས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ངེས་པ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་དང་། ཐེག་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་ སྲིད་པ། མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལམ་གཉིས་རྣམས་སུ་ཡང་ཡོད། གཉིས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། ཡོན་ཏན། སྒྲ་བཤད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་སྐབས་ཕྱི་ཤུལ་གྱུར་པ་དེའོ། ། 2-738 གཉིས་པ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེ་མོ་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་དང་བཞི། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་བཞིན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་། རྩེ་ མོ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་སོ། །དེའི་རྒྱུན་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་བཟོད་པ་དང་པོ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་འདྲ། དེའི་རྒྱུན་རྫོགས་རྗེས་སུ་ བྱུང་ཞིང་། ཆོས་མཆོག་དང་པོ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་འདྲ། དེའི་རྒྱུན་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་མ་སྐྱེས་གོང་གི་འདྲ། །དྲོད་སོགས་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་ དང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཡོད་ལ་བྱེ་བྲག་དུ་སྨྲ་བ་ནི། ཆོས་མཆོག་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནར་འདོད་པས་དབྱེ་བ་མི་བཞེད་དེ། མཛོད་ལས། ཇི་ལྟར་བཟོད་ཆེན་སྐད་ཅིག་མ། །གཅིག་ཡིན་དེ་བཞིན་ ཆོས་མཆོག་ཀྱང་། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་གནས་སྐབས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རིགས་ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་བཟོད་ ཆེན་ཐོབ་ནས་རིགས་ངེས་པར་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། གཉིས་སློབ་རིགས་ལས་ཟློག་ནས་ནི། སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གིས་དབྱེ་ན། ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དང་། 2-739 དེ་མིན་པའི་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཡང་། རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ། དེའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པའི་སྦྱོར་ལམ་དང་གསུམ། གཉིས་པ་ ལ་ཡང་དྲོད་རྩེ་མོ། བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་གཉིས་དང་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ཡོན་ཏན་ནི། དྲོད་རྩེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི། དབང་པོ་ལྔ་ཐོབ་ཏེ། དེ་ལྔ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ། དྲན་པའི། བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །བཟོད་མཆོག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྟོབས་ལྔ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལྔ་ནི། དད་པའི་སྟོབས
Chinese
四种如意足是：欲定（ང་ངེ་འཛིན་，意为“我执”），精进定（བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་，意为“精进”），心定（སེམས་ཀྱི་，意为“心”）和观择定（དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་，意为“观择”），它们都具备断除（སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་，意为“断除”）的特征。这四者中的每一个又可以分为两种：根器敏锐者，以智慧为主导跟随道；根器迟钝者，以信心为主导跟随道。此外，根据根器和命运的不同，它们也存在于声闻乘的两种资粮道中：一类是注定成为声闻乘行者，一类是可能转向其他乘。 第二，关于声闻乘的加行道，包括四个方面：定义、分类、功德和词源解释。首先，定义是：声闻乘行者相续中的菩提机会，已经成熟并接近结果。 其次，从体性的角度来看，声闻乘的加行道分为暖位、顶位、忍位和胜法位四种。它们的定义依次是：暖位是声闻乘大资粮道相续圆满后生起的，顶位是顶位刹那生起之前的解脱之门。忍位是顶位相续圆满后生起的，与忍位刹那生起之前相似。胜法位是忍位相续圆满后生起的，与胜法位刹那生起之前相似。胜法位是胜法位相续圆满后生起的，与苦法忍生起之前相似。这四种暖位等又各自有小、中、大三种。但毗婆沙宗认为，胜法位只有一个刹那，因此不承认这种分类。《俱舍论》中说：‘如大忍唯刹那，胜法亦尔’。 此外，每一种又可以分为两种：一类是注定证得声闻乘菩提，一类是不确定。但毗婆沙宗认为，获得大忍位后，就注定会证得菩提。《俱舍论》中说：‘二者从学道退转，将成佛’。 此外，从所依补特伽罗的角度来分，有入流果向者的加行道，以及非入流果向者的加行道两种。前者又分为：入流果向者、一来果向者（已断除欲界烦恼的一部分）、不还果向者的加行道三种。后者又分为暖位、顶位，以及小忍位和中忍位两种，共四种。 第三，关于功德：处于暖位和顶位时，可以获得五根，即信根、念根、精进根、定根和慧根。处于忍位和胜法位时，可以获得五力，即信力。
English
The four legs of magical power are: samadhi of desire (ང་ངེ་འཛིན་, Ngangezin, meaning 'my clinging'), samadhi of effort (བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་, Tson drü kyi, meaning 'diligence'), samadhi of mind (སེམས་ཀྱི་, Sem kyi, meaning 'mind'), and samadhi of discrimination (དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་, Chö pai ting nge dzin, meaning 'analysis'), all of which possess the characteristic of abandonment (སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་, Pong wai dü jé, meaning 'abandonment'). Each of these four can be further divided into two types: those with sharp faculties who follow the path led by wisdom, and those with dull faculties who follow the path led by faith. Furthermore, depending on their disposition and destiny, they also exist in the two paths of accumulation of the Hearer Vehicle: one destined to become a Hearer Vehicle practitioner, and one that may turn to other vehicles. Second, regarding the Hearer Vehicle's path of preparation, it includes four aspects: definition, classification, qualities, and etymological explanation. First, the definition is: the opportunity for enlightenment in the continuum of a Hearer Vehicle practitioner, which has matured and is close to fruition. Secondly, from the perspective of essence, the Hearer Vehicle's path of preparation is divided into four: heat, peak, forbearance, and supreme dharma. Their definitions are, in order: heat is what arises after the completion of the great accumulation path of the Hearer Vehicle; peak is the gateway to liberation of the Hearer Vehicle before the arising of the first moment of the peak; forbearance is what arises after the completion of the peak, similar to before the arising of the first forbearance; supreme dharma is what arises after the completion of the forbearance, similar to before the arising of the first supreme dharma; supreme dharma is what arises after the completion of the supreme dharma, similar to before the arising of the suffering dharma forbearance. Each of these four heats, etc., also has three types: small, medium, and large. However, the Vaibhashika school believes that the supreme dharma has only one moment, so they do not acknowledge this classification. The *Abhidharmakosha* says: 'Just as great forbearance is only one moment, so is the supreme dharma.' Furthermore, each of these can be divided into two types: one destined to attain the enlightenment of the Hearer Vehicle, and one that is uncertain. However, the Vaibhashika school believes that after obtaining great forbearance, one is destined to attain enlightenment. The *Abhidharmakosha* says: 'The two turn away from the path of learning and will become Buddhas.' Furthermore, from the perspective of the individual who is the basis, there are two types: the path of preparation of those who are stream-enterers, and the path of preparation of those who are not stream-enterers. The former is further divided into three types: the stream-enterer, the once-returner (who has partially abandoned the afflictions of the desire realm), and the path of preparation of the non-returner. The latter is divided into four types: heat, peak, and small and medium forbearance. Third, regarding the qualities: when in the heat and peak stages, one can obtain the five roots, namely the root of faith, the root of mindfulness, the root of diligence, the root of samadhi, and the root of wisdom. When in the forbearance and supreme dharma stages, one can obtain the five powers, namely the power of faith. --------------------------------------------------------------------------------