Tibetan
ོ་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་བཟོད་པ་གཉིས་སོ། ། 2-774 ཆོས་མཆོག་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་གཉིས། བཟོད་པའི་རྒྱུན་རྫོགས་རྗེས་འབྱུང་ཞིང་། རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་ལམ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་སོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན་གསུམ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ ལ་ཡང་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། ། གསུམ་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་ལམ་ལ། རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་སྤང་གི་རྣམ་གཞག གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག སྤངས་པ་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག དེ་ལ་གནས་པ་གང་ཟག་གི་རྣམ་གཞག་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཀྱི་གཞོམ་བྱའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ སྤང་བྱའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ། རྣམ་བྱང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ། གཟུགས་སོགས་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ རྣམ་རྟོག རང་གི་རྟོགས་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་རློམ་པའི་རྣམ་རྟོག ཐོབ་ཟིན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་རྟོག་པ་དང་དྲུག་ཏུ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ། ཡོན་ཏན་ དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་གང་ཞིག བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། ཤེས་བཟོད་སྐད་གཅིག་མ་བཅུ་དྲུག 2-775 ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རང་རྒྱལ་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་པའི་མཐོང་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། ངེས་པའི་རང་ བཞིན་ཅན་གྱི་མཐོང་ལམ་གཉིས་ཏེ། ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ། དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སོ་སྐྱེ་སྔོན་སོང་། ཉན་ཐོས་སྔོན་སོང་གི་མཐོང་ལམ་ལྟ་བུ་ཏེ། ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཐོས་བསམ་གྱིས་ གཏན་ལ་མ་ཕབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚོགས་ལམ་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་གྱིས། རང་རྒྱལ་གྱི་ཚོགས་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་པས་སྦྱོར་ལམ་དུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་ གྱིས་མ་བསྒོམས། དེར་མ་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། འོ་ན་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན་ཁྱད་པར་མེད་པ་མིན་ ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་
Chinese
此外，还有两种忍（Kṣānti，忍）：一种是缘觉（Pratyekabuddha，辟支佛）道之后的忍，另一种是声闻（Śrāvaka，弟子）道之后的忍。 2-774 对于最胜法（Agra-dharma，殊胜法）也有定义和两种分类：它是忍的相续圆满后生起，且在缘觉道的见道（Darśanamārga，见道）未生起之前的解脱之入门。第二种分类有三种。所有这些都有止观（Śamatha-vipaśyanā，奢摩他-毗钵舍那）两种。 第三，关于缘觉道的见道，有缘觉道的见道所断之分类、对治见道之分类、所断之果的分类，以及安住于此之补特伽罗（Pudgala，人）的分类这四种。其中，第一种有定义和分类两种。第一种是缘觉道的见道无间道（Anantaryamārga，无间道）所要摧毁的，属于所断之范畴。 第二种分类有六种：遍计所生的分别（Parikalpita-vikalpa，遍计分别）、清净的分别（Nirvikalpa-vikalpa，无分别）、对色等事物执持为异体的分别、烦恼习气的分别、对自己的证悟自以为是的分别，以及已获得的完全退失的分别。 第二，关于对治见道，有定义、分类和功德三种。第一种是：缘觉道的解脱之入门，是对真谛（Satya，谛）现观（Abhisamaya，现观）的彻底区分。 第二种分类，从体性的角度来说，有十六刹那（Kṣaṇa，瞬间）的智忍（Jñāna-kṣānti，智忍）和法忍（Dharma-kṣānti，法忍）。 2-775 从所缘境的角度来说，有两种缘觉道的见道：一种是证悟所取法无我（Dharma-nairātmya，法无我），另一种是仅仅证悟补特伽罗无我（Pudgala-nairātmya，人无我）。第一种类似于犀牛角（Khaḍgaviṣāṇa，独角犀牛），以及具有决定性的见道。因为在资粮道（Saṃbhāramārga，资粮道）时，所取法无我是通过听闻和思惟而确定的；在加行道（Prayogamārga，加行道）时，是通过总相的方式修习的，所以在见道时能够现量见到。 第二种类似于异生（Pṛthagjana，凡夫）先行的见道，以及声闻先行的见道。因为在资粮道的阶段，所取法无我没有通过听闻和思惟来确定。因为那个资粮道是声闻的资粮道，而不是缘觉的资粮道。在那里，由于没有通过听闻和思惟来确定，所以在加行道中没有通过总相的方式来修习。由于在那里没有修习，所以在见道中不会成为现量。 那么，它会和声闻的见道没有差别吗？并非没有差别，虽然在证悟补特伽罗无我上没有差别，但在不依赖其他上师的教导而证悟十二缘起（Dvādaśāṅga-pratītyasamutpāda，十二因缘）上存在差别。
English
Furthermore, there are two types of Kṣānti (忍, patience): one that arises after the path of a Pratyekabuddha (缘觉, Solitary Realizer), and another that arises after the path of a Śrāvaka (声闻, Hearer). 2-774 For Agra-dharma (最胜法, Supreme Dharma), there are also a definition and two classifications: it is the entry into liberation that arises after the completion of the continuum of Kṣānti (忍, patience) and before the arising of the Darśanamārga (见道, Path of Seeing) of a Pratyekabuddha. The second classification has three types. All of these have two types of Śamatha-vipaśyanā (止观, Calm Abiding and Insight). Third, regarding the Darśanamārga (见道, Path of Seeing) of a Pratyekabuddha, there are four classifications: the classification of what is to be abandoned by the Darśanamārga of a Pratyekabuddha, the classification of the antidote Darśanamārga, the classification of the fruit of what is abandoned, and the classification of the Pudgala (补特伽罗, person) who abides therein. Among these, the first has a definition and two classifications. The first is that which is to be abandoned, residing in the category of what is to be destroyed by the Anantaryamārga (无间道, Immediate Path) of the Darśanamārga of a Pratyekabuddha. The second classification has six types: Parikalpita-vikalpa (遍计分别, conceptual imputation), Nirvikalpa-vikalpa (清净的分别, non-conceptual imputation), the imputation of grasping forms and other things as distinct entities, the imputation of the habitual tendencies of afflictions, the imputation of being conceited about one's own realization, and the imputation of completely losing what has been attained. Second, regarding the antidote Darśanamārga, there are three aspects: definition, classification, and qualities. The first is: the entry into the liberation of a Pratyekabuddha, which is a thorough distinction of the Abhisamaya (现观, direct realization) of the Satya (真谛, Truth). The second classification, from the perspective of essence, includes the sixteen moments of Jñāna-kṣānti (智忍, Knowledge-patience) and Dharma-kṣānti (法忍, Dharma-patience). 2-775 From the perspective of the object of observation, there are two types of Darśanamārga (见道, Path of Seeing) of a Pratyekabuddha: one that realizes the Dharma-nairātmya (法无我, selflessness of phenomena), and another that only realizes the Pudgala-nairātmya (人无我, selflessness of person). The first is like the horn of a rhinoceros (Khaḍgaviṣāṇa, 犀牛角), and the Darśanamārga that has certainty. Because in the Saṃbhāramārga (资粮道, Path of Accumulation), the Dharma-nairātmya is determined through hearing and thinking; in the Prayogamārga (加行道, Path of Application), it is meditated upon in the manner of a general meaning, so in the Darśanamārga it is seen directly. The second is like the Darśanamārga that is preceded by a Pṛthagjana (异生, ordinary being), and the Darśanamārga that is preceded by a Śrāvaka (声闻, Hearer). Because in the stage of the Saṃbhāramārga, the Dharma-nairātmya is not determined through hearing and thinking. Because that Saṃbhāramārga is the Saṃbhāramārga of a Śrāvaka, not the Saṃbhāramārga of a Pratyekabuddha. There, because it is not determined through hearing and thinking, it is not meditated upon in the manner of a general meaning in the Prayogamārga. Because it is not meditated upon there, it will not become direct in the Darśanamārga. Then, will it become no different from the Darśanamārga of a Śrāvaka? It is not without difference, although there is no difference in realizing the Pudgala-nairātmya, there is a difference in realizing the Dvādaśāṅga-pratītyasamutpāda (十二缘起, Twelve Links of Dependent Origination) without relying on the instructions of other teachers. --------------------------------------------------------------------------------