Tibetan
སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་བར། །བསམ་གཏན་མཐའ་རྟེན་གཅིག་ལ་ ཀུན། །ཞེས་དང་། གཉིས་པ་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ལ་ངེས་པའི་དང་། མ་ངེས་པའི་བགྲོད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་ཞིང་། 2-770 སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ། རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་འབྲིང་མན་ཆད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཅིང་། བཟོད་ཆེན་བསྐྱེད་མ་ནུས་པར་ཕྱི་མ་ལ་བཟོད་ཆེན་ནས། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ ཤེས་པའི་བར་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་འདིར་མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་ཅིང་། འཆི་ཁར་སྨོན་ལམ་གསུམ་འདེབས་པའོ། །འདི་ནི་རང་ས་ནས་བཤད་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གཉིས་ པའོ། །གཉིས་པ་ནི་བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཚོགས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་དང་པོ་གཉིས་པོ་གང་རུང་མངོན་དུ་ བྱས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་འདིར་མཁས་པའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་ཅིང་། འཆི་ཁར་སྨོན་ལམ་གསུམ་འདེབས་པའི། དེ་གསུམ་ནི་སངས་ རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག དེར་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག རང་གི་གདུལ་བྱ་ལ་ལུས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་ནི་རང་ས་ནས་བཤད་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གསུམ་པའོ། །གཉིས་པ་མ་ངེས་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ལ་ཡང་། ཀུན་བཏུས་ནས་བཤད་པ་དང་། 2-771 མཛོད་ནས་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཅིག་ཅར་བའི་ཉན་ཐོས་རྒྱུན་ཞུགས། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པར། རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཀུན་ བཏུས་ལས། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན། རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཐོག་མར་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ། རང་རྒྱལ་གྱི་སྒོམ་ལམ་ནས་འཇུག་པས་གཟུང་ བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་མཛོད་ནས་བཤད་ཚུལ་ལ་ཡང་། སོ་སྐྱེ་སྔོན་སོང་དང་། ཉན་ཐོས་སྔོན་སོང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཉིས་སློབ་རིགས་ལས་ཟློག་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ དོན་ཡིན་པས། སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་འབྲིང་མན་ཆད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ནས་ཕྱི་མ་ལ་རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་ཆེན་ནས་བཟུང་སྟེ། ཟད་མི་ སྐྱེ་ཤེས་པའི་བར་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་ཐོག་མར་རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ནས་འཇུག་གོ །གཉིས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ཐོགས་པ་མན་ཆད་དུ། །འབྲས་བུ་དང་པོ་གཉིས་པོ་གང་རུང་ མང
Chinese
‘斯敦’与‘贝汝’直至菩提，禅定之边际皆归一。’ 第二，若聚集，则行道之方式有决定与不决定两种。第一种有体性和分类两种。第一种是历经百劫积累资粮， 在一次转生之内，于自身相续中生起低于独觉之加行道忍中品的功德，未能生起大忍，为了在来世从大忍开始，直至现证尽智与无生智之间，今生精通六种学处，临终时发起三种愿。 这是从自宗所说的行道方式之第二种。 第二种是历经百劫积累资粮，在一次转生之内，通过独觉之道现证最初二果中的任何一个，为了在来世现证后二果，今生精通六种学处，临终时发起三种愿。这三种愿是：愿我生于无佛亦无声闻之刹土；愿我不依赖其他上师之教诲，现证自生之菩提；愿我能以身示教，无需言语，便能为所化众生说法。此为第三种。 这是从自宗所说的行道方式之第三种。 第二，不决定的行道方式也有两种，即从《摄类学》所说和从《俱舍论》所说。第一种是：顿悟之声闻入流者，未能现证声闻阿罗汉果，却现证自生之菩提。如《摄类学》所说：‘无佛出世时，将成为独觉。’ 这是因为最初进入独觉道时，是从独觉的修道入门，所以未证悟人无我。 第二，从《俱舍论》所说的行道方式也有两种：先以异生身份修行和先以声闻身份修行。第一种是：‘从二学种类中返回。’ 其含义是，在一次转生之内，于自身相续中生起低于声闻之加行道忍中品的功德，然后在来世从独觉之加行道大忍开始，直至现证尽智与无生智之间。 这是最初从独觉的加行道入门。 第二种是，在一次转生之内，现证最初二果中的任何一个。
English
'Ston' and 'Be Ru' until Bodhi, all the limits of meditation are one. Second, if gathered, there are two ways of practicing the path: definite and indefinite. The first has two aspects: definition and classification. The first is to accumulate merit for hundreds of kalpas, Within one lifetime, generate merits lower than the middle forbearance of the Yoga Path of Pratyekabuddha in one's own mindstream, and fail to generate great forbearance. In order to manifest from great forbearance in the next life until the knowledge of exhaustion and non-arising, one should be proficient in the six objects of learning in this life and make three aspirations at the time of death. This is the second way of practicing the path as described from one's own perspective. The second is to accumulate merit for hundreds of kalpas, and within one lifetime, manifest any of the first two fruits through the path of Pratyekabuddha. In order to manifest the latter two fruits in the next life, one should be proficient in the six objects of learning in this life and make three aspirations at the time of death. These three aspirations are: May I be born in a realm without Buddhas or Shravakas; May I manifest self-born Bodhi without relying on the teachings of other teachers; May I be able to teach the Dharma to those who can be tamed through my body, without words. This is the third. This is the third way of practicing the path as described from one's own perspective. Second, there are also two ways of practicing the path that are indefinite, namely, as described in the Compendium and as described in the Abhidharmakosha. The first is: A Shravaka Stream-enterer who attains enlightenment suddenly, but is unable to manifest the fruit of a Shravaka Arhat, manifests self-born Bodhi. As the Compendium says: 'When no Buddha appears, one will become a Pratyekabuddha.' This is because when one first enters the path of Pratyekabuddha, one enters through the path of meditation of Pratyekabuddha, so one has not realized the selflessness of persons. Second, there are also two ways of practicing the path as described in the Abhidharmakosha: practicing first as an ordinary being and practicing first as a Shravaka. The first is: 'Returning from the two learning types.' Its meaning is that within one lifetime, one generates merits lower than the middle forbearance of the Yoga Path of Shravaka in one's own mindstream, and then in the next life, starting from the great forbearance of the Yoga Path of Pratyekabuddha, until one manifests the knowledge of exhaustion and non-arising. This is initially entering from the Yoga Path of Pratyekabuddha. The second is manifesting any of the first two fruits within one lifetime. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོན་དུ་བྱས་ནས། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མི་བཞུགས་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་ཡང་ཐོག་མར་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ། 2-772 སྦྱོར་ལམ་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལྟར་སྒོམ་ལམ་ནས་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མཛོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཟོད་ཆེན་ཐོབ་ནས་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉན་ཐོས་སུ་འཇོག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་ན་ཡོད་སྲིད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འདི་ཡང་གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་བགྲོད་ པར་བྱ་བ་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ལ་ཡང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་སོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། རང་རྒྱལ་གྱི་ཚོགས་ ལམ། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ། མི་སློབ་ལམ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ཚོགས་ལམ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་གང་ཞིག ཆོས་མངོན་རྟོགས་ ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། རང་རྒྱལ་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་དང་གསུམ་གྱི། མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་བཞིན། རང་རྒྱལ་གྱི་ཚོགས་ལམ་གང་ཞིག དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གི་ ཡོན་ཏན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། དེ་གང་ཞིག ཡང་དག་སྤང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། དེ་གང་ཞིག རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་། 2-773 བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་ལམ་དང་། ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་། ངེས་པའི་དང་། མ་ངེས་པའི་རིགས་གཉིས་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཡང་། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་ གཉིས། དང་པོ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་འཇུག་ངོགས་གང་ཞིག དོན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དབྱེ་ན། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། དྲོད། རྩེ་མོ། བཟོད་པ། ཆོས་མཆོག་དང་བཞི། དང་པོ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་ དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གང་ཞིག རང་རྒྱལ་གྱི་ཚོགས་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་། རང་རྒྱལ་གྱི་རྩེ་མོ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དབྱེ་ན་ཆུང་འབྲིང་ ཆེན་པོ་གསུམ། གཉིས་པ་རྩེ་མོ་ལ་ཡང་། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི་དྲོད་ཆེན་པོ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་། བཟོད་པ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་རང་རྒྱལ་གྱི་དོན་ མངོན་རྟོགས་སོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། སྔར་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རྒྱལ་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་གང་ཞིག དྲོད་རྩེ་ཆོས་མཆོག་གང་ རུང་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས། ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་དང་གསུམ། རྒྱུའི་སྒ
Chinese
因此，来世会在没有佛和声闻的刹土中显现后世的两种果报。这也如同最初进入自证菩提道时，是从加行道进入，而不是像《摄类学》所说的那样从修道进入。因为按照《俱舍论》的观点，在获得声闻的忍位之后，就不会再转入其他乘。之所以将其安立为声闻，是因为考虑到其可能存在于佛的眷属中，也可能与其他声闻一同安住。这一点是不被他人所理解的。第二，关于所行之道——道的分类，也有自证菩提道的体性和分类两种。第一是自证菩提的解脱之门。第二是分类，即自证菩提的资粮道、加行道、见道、修道和无学道这五种。首先，资粮道有体性和分类两种。第一是：自证菩提的解脱之门，且被法现观所完全区分。第二是分类，即自证菩提的资粮道小、中、大三种。它们的体性依次是：自证菩提的资粮道，且被四念住的功德所完全区分；以及被正断的功德所完全区分；以及被神变的功德所完全区分。而每一个又分为犀牛般的资粮道和聚集受用的资粮道两种。后者又分为决定性和非决定性两种。 第二，加行道也有体性和分类两种。第一是：自证菩提的入门，且被义现观所完全区分。分类上，从本体的角度分为暖位、顶位、忍位、世第一法四种。第一，暖位也有体性和分类两种。第一是：自证菩提的加行道，产生于自证菩提的资粮道圆满之后，且是自证菩提的顶位尚未生起之前的智慧。分类上分为小、中、大三种。第二，顶位也有体性和分类两种。第一是：自证菩提的大暖位圆满之后产生，且是忍位尚未生起之前的自证菩提的义现观。第二，分类与之前相同。忍位也有体性和分类两种。第一是：自证菩提的加行道暖位，与暖位、顶位、世第一法中的任何一个都不同。第二，分类上，从本体的角度分为小、中、大三种。从因的角度...
English
Therefore, in the future life, the two later fruits will be manifested in a pure land where there are no Buddhas and Shravakas. This is also like initially entering the path of Pratyekabuddha, entering from the path of application, not from the path of cultivation as stated in the 'Compendium of Topics'. Because according to the view of the 'Treasury of Knowledge', after obtaining the forbearance of a Shravaka, one will not be transformed into another vehicle. The reason for establishing it as a Shravaka is because it is considered that it may exist in the retinue of the Buddha, and may also abide together with other Shravakas. This point is not understood by others. Secondly, regarding the path to be traversed - the classification of the path, there are also two types: the nature and classification of the path of Pratyekabuddha. The first is the gateway to the liberation of Pratyekabuddha. The second is the classification, namely the five paths of Pratyekabuddha: the path of accumulation, the path of application, the path of seeing, the path of cultivation, and the path of no more learning. First, the path of accumulation has two types: nature and classification. The first is: the gateway to the liberation of Pratyekabuddha, which is completely distinguished by the Abhisamaya. The second is the classification, namely the three types of Pratyekabuddha's path of accumulation: small, medium, and large. Their natures are respectively: the path of accumulation of Pratyekabuddha, which is completely distinguished by the qualities of the four mindfulnesses; and that which is completely distinguished by the qualities of right abandonment; and that which is completely distinguished by the qualities of magical powers. And each of these is further divided into two types: the path of accumulation like a rhinoceros horn and the path of accumulation of gathering enjoyment. The latter is further divided into two types: definite and indefinite. Secondly, the path of application also has two types: nature and classification. The first is: the entry point of Pratyekabuddha, which is completely distinguished by the Abhisamaya of meaning. In terms of classification, it is divided into four types from the perspective of essence: heat, peak, forbearance, and the supreme Dharma of the world. First, the heat also has two types: nature and classification. The first is: the path of application of Pratyekabuddha, which arises after the completion of the path of accumulation of Pratyekabuddha, and is the wisdom before the peak of Pratyekabuddha has arisen. In terms of classification, it is divided into three types: small, medium, and large. Second, the peak also has two types: nature and classification. The first is: it arises after the completion of the great heat of Pratyekabuddha, and is the Abhisamaya of meaning of Pratyekabuddha before the forbearance has arisen. Second, the classification is the same as before. The forbearance also has two types: nature and classification. The first is: the heat of the path of application of Pratyekabuddha, which is different from any of the heat, peak, and the supreme Dharma of the world. Second, in terms of classification, it is divided into three types from the perspective of essence: small, medium, and large. From the perspective of cause... --------------------------------------------------------------------------------