Tibetan
་མེས་བཞག་ཡོད་གསུངས། ལན་བཞི་བྱོན་ཚུལ་ཡང་མི་མཐུན་པ་དུ་མ་འདུག་ཀྱང་ཐོག་མར་གྲུབ་ཆེན་ཨ་བ་དྷ་ཏི་པས། ག་ཡ་དྷ་ ར་ལ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ལོ་ཙཱ་བ། ཆུ་བོ་ལོ་ཧོ་སིཾའི་འགྲམ། རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ། ལམ་འདི་ཤོད་ཅེས་ལུང་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དང་པོར་བླ་ཆེན་འབྲོག་ལ་ཆོས་སྒོ་སྐྱེལ་གྱི་ཚུལ་དུ་བྱོན། དེའི་རེས་ཨ་ཙ་ར་དམར་པོའམ། ལ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་དུ་གྲགས། ལན་གཉིས་པ་རྗེ་འབྲོག་གིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེའི་རེས་ཀླུ་འཛིན་ ནམ་སྤྲིན་འཛིན་ཏེ། ག་ཡ་དྷ་ར་ཞེས་གྲགས། ལན་གསུམ་པ་ལ་མགོས་ལོ་ཙཱ་བ་ལྷས་བཙས་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེའི་རེས་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་དུ་གྲགས། ལན་བཞི་པ་གྱི་ལོ་ཇོ་ལོ་ཙཱ་ བ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེའི་རེས་ཀྱང་ག་ཡ་དྷ་རར་གྲགས་སོ། །དེས་ན། བླ་ཆེན་ལ་ཆོས་སྒོ་སྐྱེལ་དུ་བྱོན་པ་འདི་ཀུན་མཐུན་པས། ལོ་ཙཱ་བ་ལ་མ་བརྟེན་པ་གཅིག་དང་། 3-406 བརྟེན་ནས་གསུམ་སྟེ་བཞི་བྱོན་པ་རིགས་ལ་ཁད་ཡིན། འོན་ཀྱང་། འབྲོག་མིས་ཆེ་ལྟད་བྱས་ནས་སྤྱན་དྲངས་པ་མིན་པས། གསུམ་དུ་བྱས་ཀྱང་སྒོ་སྐྱེལ་གྱི་དོན་མི་ཚང་བ་ནི་མིན་གསུངས་ཏེ་ཇི་ ལྟར་བྱོན་པའི་ཚུལ་ལོ། །བྱོན་ནས་གསུང་ངག་གི་སྲོལ་ཇི་ལྟར་བཏོད་སྙམ་ན། སྤྱིར་རྗེ་འདི་ཉིད་ལ་བོད་དུ་ལོ་ཙཱ་བའི་སློབ་མ་བླ་ཆེན། མགོས། གྱི་ཇོ། གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ། མཉོས་འབྱུང་པོ་ དེ་ལྔ་ཙམ་བྱུང་བ་ལས་གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེའི་བཀའ་དྲིན་ནོད་ཅིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གསུང་ངག་གི་མཛོད་བཟུང་ནས་སྤེལ་བའི་མཆོག་ནི་བླ་ཆེན་འབྲོག་མི་ཉིད་ཡིན་ལ། གྱི་ཇོས་ཀྱང་གསུང་ ངག་གི་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་ནས། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལ་འགྱུར་དང་བཤད་པ་སོགས་མཛད་ཅིང་ཅུང་ཟད་འཕེལ་ལོ། །མཉོས་ལ་ཡང་ཆ་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་བྱུང་ཡང་། གསུང་ངག་ཐོབ་པ་ཙམ་ནི་ ཡིན་འདུག གཞན་གཉིས་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐོར་ལས། གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་ནི་མི་བཞུགས་གསུངས་ཏེ་མདོར་ན་ཐོག་མར་བླ་ཆེན་དང་། བླ་ཆེན་གཤེགས་མཚམས་སུ་རྩམས་སུ་གྱི་ཇོ་ལ་གནང་བ་ཡིན་ནོ།། ༈ །། གསུམ་པ་བླ་ཆེན་གྱིས་སྤེལ་ཚུལ་ལ་གསུམ། བླ་ཆེན་གྱི་སྐུ་ཆེ་བའི་ལོ་རྒྱུས། སློབ་མཆོག་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཚུལ། དེ་དག་གིས་གསུང་ངག་སྤེལ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བསྙད་པ་ལྟར། ཕྱི་དར་ལ་སྟོད་སྨད་གཉིས་ནས་དར་ཚུལ་གཉིས་བྱུང་བའི། 3-407 བླ་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་རྒྱུན་ནི། སྨད་དར་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། མངའ་བདག་དར་མའི་སྲས་འོད་སྲུང་དང་ཡུམ་བརྟན་གཉིས་ལས། སྔ་མའི་སྲས་དཔལ་འཁོར་བཙན། དེའི་སྲས་ ཁྲི་བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ་དང་། སྐྱིད་ལྷེ་ཉི་མ་མགོན་གཉིས། ཕྱི་མ་ལས་སྟོད་ཀྱི་མགོན་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་སྟེ། སྟོད་ནས་བ
Chinese
据说是'མེས་བཞག་ཡོད་'（祖先遗训）。关于他四次前来的方式，说法不一，但最初是玛哈悉达阿瓦达提巴（Mahasiddha Avadhutipa）根据观世音（སྤྱན་རས་གཟིགས་，Avalokiteśvara）的预言，前往伽耶达拉（ག་ཡ་དྷ་ར་，Gayadhara），即位于洛诃辛河（ཆུ་བོ་ལོ་ཧོ་སིཾ，Lohosimha River）畔，被预言为译师（ལོ་ཙཱ་བ，Lotsawa）的国王的供养处，并被告知要传授此道。 最初，他以向喇钦（བླ་ཆེན་，Lachen）赠送教法之门的方式前来。之后，他被称为阿杂惹玛布（ཨ་ཙ་ར་དམར་པོ，Atsara Marpo）或拉瓦的僧人（ལ་བའི་ན་བཟའ་ཅན）。第二次是杰仲（རྗེ་འབྲོག，Je Drok）邀请他来的。之后，他被称为鲁津（ཀླུ་འཛིན，Lujin）或云津（སྤྲིན་འཛིན，Sprinzin），即伽耶达拉（ག་ཡ་དྷ་ར་，Gayadhara）。第三次是果洛扎瓦拉杰（མགོས་ལོ་ཙཱ་བ་ལྷས་བཙས，Gowo Lotsawa Lhatse）邀请他来的。之后，他被称为云之势（སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན，Sprin gyi Shukchen）。第四次是吉洛觉洛扎瓦达威沃泽（གྱི་ལོ་ཇོ་ལོ་ཙཱ་བ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར，Gyi lo Jo Lotsawa Dawa'i Wozer）邀请他来的。之后，他也被称为伽耶达拉（ག་ཡ་དྷ་ར，Gayadhara）。 因此，大家都同意他以赠送教法之门的方式来到喇钦（བླ་ཆེན，Lachen）处。四次前来中，一次没有依靠译师（ལོ་ཙཱ་བ，Lotsawa），三次依靠了译师（ལོ་ཙཱ་བ，Lotsawa），这似乎是合理的。然而，据说仲米（འབྲོག་མི，Drokmi）并非以盛大的仪式邀请他来的，所以即使算作三次，也不能完全满足赠送教法之门的意义。这就是他前来的方式。 至于他如何创立口传教法的传统，一般来说，他在藏地有五位译师（ལོ་ཙཱ་བ，Lotsawa）弟子：喇钦（བླ་ཆེན，Lachen）、果（མགོས，Go）、吉觉（གྱི་ཇོ，Gyi Jo）、雄努西饶（གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ，Zhönnu Sherab）、尼约雄波（མཉོས་འབྱུང་པོ，Nyö Jungpo）。其中，最能接受口传教法的恩泽，掌握并弘扬完整口传教法宝藏的是喇钦仲米（བླ་ཆེན་འབྲོག་མི，Lachen Drokmi）。吉觉（གྱི་ཇོ，Gyi Jo）也获得了口传教法的恩泽，创作了金刚句的翻译和讲解等，并有所发展。尼约（མཉོས་，Nyö）虽然没有获得完整的传承，但也获得了一部分口传教法。据说其他两位没有获得密续方面的口传教法宝藏。总之，最初是传给喇钦（བླ་ཆེན，Lachen），喇钦（བླ་ཆེན，Lachen）去世后，暂时传给了吉觉（གྱི་ཇོ，Gyi Jo）。 第三部分，关于喇钦（བླ་ཆེན，Lachen）如何弘扬教法，分为三个方面：喇钦（བླ་ཆེན，Lachen）的伟大历史、如何出现杰出的弟子、以及他们如何弘扬口传教法。首先，如前所述，后弘期分为上下两部分，喇钦（བླ་ཆེན，Lachen）的别解脱戒律传承依赖于下部弘扬，即从芒达达玛（མངའ་བདག་དར་མ，Mangdak Darma）的儿子沃松（འོད་སྲུང，Wosung）和云丹（ཡུམ་བརྟན，Yumten）开始。前者生下贝阔赞（དཔལ་འཁོར་བཙན，Pelkhortsen），贝阔赞生下赤扎西泽巴贝（ཁྲི་བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ，Tri Trashi Tsekpa Pel）和吉列尼玛贡（སྐྱིད་ལྷེ་ཉི་མ་མགོན，Kyile Nyima Gön）。后者被称为上部的三贡（མགོན་གསུམ，Gönsum）。从上部开始……
English
It is said that 'མེས་བཞག་ཡོད་' (mes bzhag yod, ancestral instructions) were left. There are many different accounts of how he came four times, but initially, Mahasiddha Avadhutipa, based on the prophecy of Avalokiteśvara (སྤྱན་རས་གཟིགས་, Avalokiteśvara), went to Gayadhara (ག་ཡ་དྷ་ར་, Gayadhara), which was located on the banks of the Lohosimha River (ཆུ་བོ་ལོ་ཧོ་སིཾ, Lohosimha River) and was prophesied to be the place of offering for the king who was a translator (ལོ་ཙཱ་བ, Lotsawa), and was told to teach this path. Initially, he came in the manner of delivering the door of Dharma to Lachen (བླ་ཆེན, Lachen). After that, he was known as Atsara Marpo (ཨ་ཙ་ར་དམར་པོ, Atsara Marpo) or the one with the robes of Lava. The second time, he was invited by Je Drok (རྗེ་འབྲོག, Je Drok). After that, he was known as Lujin (ཀླུ་འཛིན, Lujin) or Sprinzin (སྤྲིན་འཛིན, Sprinzin), that is, Gayadhara (ག་ཡ་དྷ་ར་, Gayadhara). The third time, he was invited by Gowo Lotsawa Lhatse (མགོས་ལོ་ཙཱ་བ་ལྷས་བཙས, Gowo Lotsawa Lhatse). After that, he was known as the Power of Clouds (སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན, Sprin gyi Shukchen). The fourth time, he was invited by Gyi lo Jo Lotsawa Dawa'i Wozer (གྱི་ལོ་ཇོ་ལོ་ཙཱ་བ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར, Gyi lo Jo Lotsawa Dawa'i Wozer). After that, he was also known as Gayadhara (ག་ཡ་དྷ་ར, Gayadhara). Therefore, everyone agrees that he came to Lachen (བླ་ཆེན, Lachen) in the manner of delivering the door of Dharma. Among the four times he came, one time he did not rely on a translator (ལོ་ཙཱ་བ, Lotsawa), and three times he relied on a translator (ལོ་ཙཱ་བ, Lotsawa), which seems reasonable. However, it is said that Drokmi (འབྲོག་མི, Drokmi) did not invite him with a grand ceremony, so even if it is counted as three times, it does not fully satisfy the meaning of delivering the door of Dharma. That is how he came. As for how he established the tradition of oral teachings, in general, he had five translator (ལོ་ཙཱ་བ, Lotsawa) disciples in Tibet: Lachen (བླ་ཆེན, Lachen), Go (མགོས, Go), Gyi Jo (གྱི་ཇོ, Gyi Jo), Zhönnu Sherab (གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ, Zhönnu Sherab), and Nyö Jungpo (མཉོས་འབྱུང་པོ, Nyö Jungpo). Among them, the one who was most able to receive the grace of the oral teachings, possess the complete treasury of oral teachings, and propagate them was Lachen Drokmi (བླ་ཆེན་འབྲོག་མི, Lachen Drokmi). Gyi Jo (གྱི་ཇོ, Gyi Jo) also received the grace of the oral teachings and created translations and explanations of the Vajra verses, and developed them somewhat. Nyö (མཉོས་, Nyö) also received some oral teachings, although he did not receive the complete transmission. It is said that the other two did not have the precious oral teachings of the tantric cycles. In short, it was initially given to Lachen (བླ་ཆེན, Lachen), and after Lachen (བླ་ཆེན, Lachen) passed away, it was temporarily given to Gyi Jo (གྱི་ཇོ, Gyi Jo). Part three, regarding how Lachen (བླ་ཆེན, Lachen) propagated the Dharma, is divided into three aspects: the great history of Lachen (བླ་ཆེན, Lachen), how the excellent disciples appeared, and how they propagated the oral teachings. First, as mentioned earlier, the later dissemination is divided into two parts, upper and lower, and Lachen's (བླ་ཆེན, Lachen) lineage of Pratimoksha vows relies on the lower dissemination, that is, from Mangdak Darma's (མངའ་བདག་དར་མ, Mangdak Darma) sons Wosung (འོད་སྲུང, Wosung) and Yumten (ཡུམ་བརྟན, Yumten). The former gave birth to Pelkhortsen (དཔལ་འཁོར་བཙན, Pelkhortsen), and Pelkhortsen gave birth to Tri Trashi Tsekpa Pel (ཁྲི་བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་པ་དཔལ, Tri Trashi Tsekpa Pel) and Kyile Nyima Gön (སྐྱིད་ལྷེ་ཉི་མ་མགོན, Kyile Nyima Gön). The latter is known as the Three Gön (མགོན་གསུམ, Gönsum) of the upper region. Starting from the upper region... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྟན་པའི་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་མཛད། སྔ་མ་ལས། དཔལ་ལྡེ། འོད་ལྡེ། ལྷ་ལྡེ་སྟེ་སྨད་ཀྱི་ལྡེ་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་འདིས། དཔལ་ལྡན་གྲོམ་པ་ལྷ་རྩེའི་ཕོ་བྲང་ན། སྲིད་ཀྱི་དཔལ་འབྱོར་རྒྱས་པའི་སྐབས་ནས། བླ་ཆེན་དགོངས་གསལ་གྱི་མཁན་བུ། ལོ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དབང་ ཕྱུག་ལ་ཕོ་ཉ་མངགས་ནས། རྒྱ་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་དང་། སེ་ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་དང་། མྱང་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་བདུན། དགེ་ཚུལ་གཉིས་དགེ་བསྙེན་གཅིག་སྟེ་བཅུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། གྲོམ་ པ་རྒྱང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་བཙུགས། མངའ་འོག་ནས་བྱིས་པ་ཤེས་བརྩོན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་བསྡུས་ནས། རྒྱ་ཡིས་མཁན་པོ། སེ་ཡིས་སློབ་དཔོན། མྱང་གིས་གསང་སྟོན་མཛད་དེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕྱེད་ དང་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བའི་བསྟན་པ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བླ་ཆེན་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་བླ་ཆེན་ཉིད་ཀྱིས། 3-408 སྤྱིར་གསང་སྔགས། བྱེ་བྲག་ཏུ་ལམ་སྐོར། ཁྱད་པར་གསུང་ངག་རྣམས་ཇི་ལྟར་གསན་ཅིང་སྤེལ་སྙམ་ན། སྤྱིར་བླ་ཆེན་འདི་ཉིད་ཀྱིས། འཕགས་ཡུལ་དུ་ལན་གཉིས་དང་གསུམ་བྱོན་ཞེས་ཞ་ལུགས་པ་འདོད་ཅིང་། ས་ལུགས་ལ་ནི། ལན་གཅིག་བྱོན་པའི་ཡམ་མེ་བ་དེ་ཙམ་ལས་མེད་ལ། གསུམ་བྱོན་ཟེར་བ་འདི་ལ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཁུངས་མི་འདུག་མོད་ཀྱིས། གཉིས་བྱོན་ཟེར་བ་འདི་ལ་ཁུངས་སྒྲིག་ཏུ་ཙམ་ ཡོད་གསུངས། གང་ལྟར་ཡང་། བླ་ཆེན་ཉིད་ཐོག་མར་འཕགས་ཡུལ་དུ་འབྱོན་པའི་རྐྱེན་ནི། ཁྲི་དར་མས་བསྟན་པ་བསྣུབས་ཚབས་ཆེས་པ་ནས་བསྟན་པའི་མེ་རོ་ཡས་མས་ནས་ཅུང་ཟད་སོས་མོད་ཀྱང་། ཟབ་ མོའི་གནད་ལ་རྨོངས་ཤིང་། རང་དགའི་སྤྱོད་འགྲོས་དབང་བཙན་པ་ཁོ་ན་ལས་བསྟན་པ་རྣལ་མའི་སོར་ཆུད་པར་མ་གྱུར་པས། མཁན་སློབ་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་བཀའ་བགྲོད་ཏེ། ཁྱེད་འདི་རྣམས་ནས་འཕགས་ པའི་ཡུལ་དུ་ཆོས་སློབ་ཏུ་འགྲོ་བ་སུ་ཡོད་ཆ་རྐྱེན་གང་དགོས་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ན། འབྲོག་སྟག་ལེང་གསུམ་གྱིས་ཁས་བླངས། དེའི་ཚེ་མཁན་སློབ་རྣམས་ཀྱིས། བསྟན་པའི་ རྩ་བ་ཡིན་པས་འདུལ་བ། གཞི་མ་ཡིན་པར་ཕར་ཕྱིན། སྙིང་པོ་ཡིན་པས་དབུ་མ། ཉིང་ཁུ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་སློབས་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པ་བསྟན་པའི་གནད་དམ་སྲོག་འཛིན་པའི་སྙིང་གཏམ་གནད་དུ་གྲིལ་བ་གནང་། 3-409 མཁན་པོ་རྒྱ་ཡིས། ལེང་ཡེ་ཤེས་གཞོན་ནུ་ལ་ལྐོག་ཏུ་གསེར་སྲང་བཅུ་གླ་རྩི་རྒྱ་མ་སོགས་མདོ་ཙམ་ཞིག་གནང་ནས་མང་ཡུལ་དུ་སྔོན་ལ་བླངས། ཁོང་རང་སྐུ་མཚམས་དམ་དུ་བསྡམས་ནས་སླན་ ཆད་སུ་གང་གིས་ཀྱང་ཕྲིན་མ་བྱེད་བསྒོ་བར་མཛད། སློབ་དཔོན་སེ་མཁྱེན་པ་ཡངས་པས། སྦྱིན་བདག་རྩད་པོ་མཆེད་གསུམ་འཁོར་བཅས་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་ཏུ་གླེང་ནས་ཀ་རུ་མ་མང་དུ་བྱ
Chinese
他广泛地开展了奠基工作。如前所述，德（Lde）家族中的帕德（Dpal lde）、沃德（'Od lde）、拉德（Lha lde），即所谓的下三德，在帕丹卓玛拉孜（Dpal ldan grol ma lha rtse）的宫殿里，当政权财富鼎盛之时，他们派遣使者给拉钦贡萨（Bla chen dgongs gsal）的弟子洛敦多杰旺秋（Lo ston rdo rje dbang phyug），迎请了嘉夏迦雄努（rGya shAkya gzhon nu）、色耶谢尊珠（Se ye shes brtson 'grus）、娘多杰嘉灿（Myang rdo rje rgyal mtshan）等七位比丘，两位沙弥，一位居士，共十人，在卓玛江度（grol ma rgyang du）建立了僧团。从属民中挑选聪慧的孩童，嘉担任堪布，色担任阿阇黎，娘担任秘密导师，通过三百五十名左右的剃度，使神圣的律藏教法如旭日东升。其中最杰出的是拉钦本人。 那么，拉钦本人是如何听闻和传播一般的密咒、特别是道次第、尤其是口耳传承的呢？一般来说，夏鲁派（zhwa lugs pa）认为拉钦曾两次或三次前往印度，而萨迦派（sa lugs pa）则认为他只去过一次，而且只是短暂的停留。据说，关于他去过三次的说法，没有确凿的证据，但关于他去过两次的说法，似乎有一些依据。无论如何，拉钦最初前往印度的原因是，赤达玛（Khri dar ma）摧毁佛法后，佛法的灰烬中略有复苏，但人们对深奥的要点一无所知，只顾随心所欲地行事，真正的佛法并没有恢复。因此，堪布、阿阇黎和僧众商议后说：‘你们这些人中，谁愿意去印度学习佛法？我们将提供一切必要的条件。’于是，卓塔梁松（'Brog stag leang gsum）承担了这个任务。当时，堪布和阿阇黎们给予了重要的指示和忠告，强调佛法的根本是律藏，基础是般若，核心是中观，精髓是密咒。 堪布嘉秘密地给了梁耶谢雄努（Leang ye shes gzhon nu）十两黄金和一些麝香等物，让他先去芒域（Mang yul）。他自己则闭关修行，告诫任何人不得与他联系。阿阇黎色钦巴央巴（Se mkhyen pa yangs pa）向施主擦波（rTsad po）三兄弟及其眷属详细说明了情况，并募集了大量的卡如玛（ka ru ma）。
English
He extensively carried out the work of establishing the foundation. As mentioned before, Dpal lde, 'Od lde, and Lha lde of the Lde family, known as the Lower Three Ldes, from the time when the political and economic power flourished in the palace of Dpal ldan grol ma lha rtse, sent messengers to Lo ston rdo rje dbang phyug, the disciple of Bla chen dgongs gsal, inviting seven monks including rGya shAkya gzhon nu, Se ye shes brtson 'grus, and Myang rdo rje rgyal mtshan, along with two novices and one layperson, totaling ten people, and established a monastic community in Grol ma rgyang du. They gathered intelligent children from their subjects, with rGya serving as the Khenpo (abbot), Se as the Acharya (teacher), and Myang as the secret master, ordaining about three hundred and fifty individuals, making the doctrine of the Vinaya (discipline) shine like the rising sun. Among them, the most excellent was Bla chen himself. So, how did Bla chen himself hear and propagate the general Mantras, especially the Lamrim (Stages of the Path), and particularly the oral transmissions? In general, the Zhalu school believes that Bla chen went to India two or three times, while the Sakya school believes that he only went once, and that was just a brief visit. It is said that there is no solid evidence for the claim that he went three times, but there seems to be some basis for the claim that he went twice. In any case, the reason why Bla chen initially went to India was that after Khri dar ma destroyed the Dharma, the embers of the Dharma had slightly revived, but people were ignorant of the profound points and only insisted on acting according to their own desires, so the true Dharma had not been restored. Therefore, the Khenpo, Acharya, and Sangha (community) consulted and said: 'Which of you will go to India to study the Dharma? We will provide all the necessary conditions.' Then, 'Brog stag leang gsum took on this task. At that time, the Khenpo and Acharya gave important instructions and advice, emphasizing that the root of the Dharma is the Vinaya, the foundation is Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), the core is Madhyamaka (Middle Way), and the essence is Secret Mantra. The Khenpo rGya secretly gave Leang ye shes gzhon nu ten taels of gold and some musk, etc., and had him go to Mang yul first. He himself then entered strict retreat, instructing that no one should contact him. The Acharya Se mkhyen pa yangs pa explained the situation in detail to the patrons rTsad po brothers and their entourage, and collected a large amount of ka ru ma. -------------------------------------------------------------------------------- ུང་བས།