Tibetan
如竹嘉措教言集LG39ལམ་འབྲས་ཁོག་ཕུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད། 3-387 ༄༅། །ལམ་འབྲས་ཁོག་ཕུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད། ༄། །སྤྱིར་དམ་པའི་ཆོས་བྱུང་ཚུལ་ལ། རྒྱ་གར་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ། ༄༅། །གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེའི་ཁོག་ཕུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཟིན་བྲིས་གནད་ཀྱི་བེ་བུམ་ཟབ་མོ་བཞུགས་སོ། །དགེའོ།། རྣམ་གསུམ་རྒྱུད་དོན་བཅུད་བསྡུས་ཛ་ཧུའི་བུ་མོའི་ལེགས་གསུང་གཏམ། །རྣམ་དཔྱོད་བློ་ གྲོས་སྤྱན་སྟོང་དབང་པོའི་ནོར་འཛིན་ལས་འོངས་ལེགས་པའི་ལམ། །རྣམ་དག་ཀུན་བཟང་ལྷ་མཆོག་མཁྱེན་ཡངས་རལ་པས་སྤྱི་བོར་ལེགས་པར་བཟུང་། །རྣམ་ཀུན་བློ་གསལ་མ་དྲོས་རྒྱ་མཚོའི་གང་བློའི་དབྱིངས་སུ་ལེགས་ པར་འཁྱིལ། །ཨེ་མ་ཧོ་ལེགས་གསུང་གངྒཱའི་རྒྱུན་འདི། །བློ་གསལ་གཉིས་འཐུང་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས། །ཟབ་གསལ་དངུལ་གྱི་བྱེ་མ་འདྲེན་ཞིང་། །སྐལ་ལྡན་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་འདིར་བབས་སོ། །དེ་ལྟར་གསང་ཆེན་ཟབ་མོའི་ དགའ་སྟོན་ལས། །གསུང་ངག་སྤྱི་རྣམ་ཁོག་ཕུབ་རིན་ཆེན་རྒྱན། །བསྡུས་དོན་གསེར་གྱི་སྲད་བུས་རབ་སྦྲེལ་ནས། །ཚིག་དོན་ངོ་མཚར་ཕྲ་ཚོམ་སྤྲ་བཞིན་དུ། །དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་གསུང་གི་ཆུ་གཏེར་ལས། །རང་ གིས་ཇི་ལྟར་ལོངས་བཞིན་འདི་ན་ཀོ །དེ་ལ་འདིར་གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་འདི་ལ་ཐོག་མར་མཁོ་བ་གདམ་ངག་གང་ལས་བརྒྱུད་པའི་བརྒྱུད་པ་དང་། བརྒྱུད་ པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་གསུང་ངག་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཁོག་ཕུབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་ཅིང་ངོ་མཚར་བ། ཡིད་འཕྲོག་ཅིང་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་ཞིག་གསུངས་ན་ཡང་། 3-388 རང་ཉིད་བློ་མི་གསལ་ཞིང་བརྗེད་ངས་པ་ཆེས་པ་ནས་ཆེར་མ་ཟིན་མོད། ཅུང་ཟད་ཡིད་ལ་བཅགས་པ་ཁ་ཡར་ཅིག་བརྗེད་གསོ་ཙམ་དུ་བྲི་བ་ལ། སྤྱིར་ལོ་རྒྱུས་འདི་རྣམས། རྗེ་བཙུན་རིན་ པོ་ཆེའི་བླ་མ་རྒྱ་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་གཞིར་བཞག་དེར་མི་གསལ་བ། དམར་གྱི་ཞིབ་མོ་རྡོ་རྗེ། བར་སྟོན་གྱི་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག བླ་མ་དམ་པའི་ངོ་མཚར་སྣང་བ། རྗེ་ངོར་པའི་ཆོས་ འབྱུང་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཉི་འོད་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་བསྐངས། དེ་རྣམས་སུ་ཡང་མི་གསལ་བ། ཞ་ལུའི་ལོ་རྒྱུས་ཆེན་མོ། སྤངས་རྗེའི་ཆོས་འབྱུང་། འབྲོམ་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་འབྱུང་། ཆ་རྒན་གྱི་རྒྱ་བོད་ཀྱི་ལོ་ རྒྱུས། གཞན་ཡང་མཛད་བྱང་མེད་ཀྱང་ས་ལུགས་ཞ་ལུགས་སོགས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་དཔེ་རྙིང་། རང་རང་གི་གཞུང་བཤད་དུ་འབྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ལུགས་སོ་སོར་མ་ འདྲེས་ཤིང་གསལ་བར་གསུངས། དེ་ཡང་གཞི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་རྣམ་གཉིས་གདན་དུ་བཞག བསྡུས་དོན་གྱི་འཆད་ལུགས་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཉི་འོད་བཞིན་ལེགས་པར་གསུངས་ཏེ་སྤྱིར་ བཏང་བའོ། །དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་རང་རེ་ས་སྐ
Chinese
如竹嘉措教言集LG39《道果·心要释》 3-387 《道果·心要释》 总的来说，圣法的出现方式，在印度出现的方式。 《口诀宝藏·心要释》的释文记录，要义之宝库，在此。 善哉！ 三续要义摄集，扎呼之女的美妙言谈。 明辨智慧，如千眼帝释般，从财富之源涌出善妙之路。 清净普贤，广大智慧之神，以发髻于头顶妥善持守。 一切皆明，如不热之海，于广阔心性中妥善回旋。 噫玛吙！此善妙言谈之恒河。 从具慧者双唇之门。 引出深邃明晰之白银沙砾。 降临于此具缘之东方。 如是，于甚深秘密之盛宴中。 口诀总纲，心要珍宝之庄严。 以精要之金线妥善串联。 词句意义，如奇妙之微饰。 从具德上师之语海中。 自己如何享用，就在这里。 于此，对于口诀宝藏道果及其果位，此补特伽罗（梵文：Pudgala，补特伽罗，指人或众生）首先需要的是，从何种口诀传承而来？以及此传承如何产生口诀，以奇妙之语讲述，并以心要之方式，详细而奇妙，令人心生欢喜。 3-388 虽然自己不聪明且非常健忘，未能完全记住，但略微记在心里，仅作为提醒而书写。 总的来说，这些历史，如果杰尊仁波切（藏文：rje btsun rin po che）的上师在藏印历史中没有明确说明，则由玛尔巴（藏文：dmar pa）的《细研金刚》、巴尔顿（藏文：bar ston）的《细研分别》、上师丹巴（藏文：bla ma dam pa）的奇妙显现、杰俄尔巴（藏文：rje ngor pa）的《教法之源·正法广弘之日光》来补充。 在这些书中也不明确的地方，则参考夏鲁（藏文：zha lu）的《大历史》、桑杰（藏文：spangs rje）的《教法之源》、仲敦巴（藏文：'brom ston pa）的《教法之源》、恰热（藏文：cha rgan）的《藏印历史》，以及其他没有作者署名但属于萨迦（藏文：sa skya）、夏鲁等教派的历史古籍，以及各自教派的论述中所出现的历史等奇妙之处，都以各自的方式清晰地阐述，没有混淆。 其中，根本是杰尊的两种历史作为基础，总的讲解方式如杰多杰羌（藏文：rje rdo rje 'chang）的《正法广弘之日光》般妥善阐述，这是总的方面。 特别之处在于，我们萨迦派（藏文：sa skya）……
English
Instructions from the teachings of Luk Zhug Gyatso LG39, 'A Detailed Explanation of the Essence of the Lamdre'. 3-387 'A Detailed Explanation of the Essence of the Lamdre'. Generally, regarding how the holy Dharma arose, the manner in which it arose in India. Herein lies the written record of the detailed explanation of the 'Precious Oral Instructions: Essence of the Core', a profound treasure trove of essential points. May it be virtuous! Gathering the essence of the three continuums, the excellent speech of the daughter of Jahu. Discriminating wisdom, like the thousand-eyed Indra, comes from the wealth-endowing earth, a path of excellence. Pure Samantabhadra, the vast-minded supreme deity, is well-held upon the crown of the head by his matted hair. Completely clear, like the ever-warm ocean, it swirls excellently within the expanse of vast intellect. Emaho! This stream of excellent speech, like the Ganges, From the mouths of the intelligent, drinking in pairs, Draws forth profound and clear silver sands, And descends upon this fortunate eastern direction. Thus, from the feast of profound secrets, The general outline of the oral instructions, an ornament of precious essence, Linked together by the golden thread of condensed meaning, Like a mosaic of wondrous words and meanings, From the ocean of speech of the glorious Lama, How one enjoys it oneself is here. Here, for the individual who is to receive the precious oral instructions of the Lamdre with its fruition, what is initially needed is the lineage from which the instructions are transmitted, and how the oral instructions arose from that lineage, along with wondrous tales, and a detailed and wondrous explanation of the essence, which is captivating and generates joy. 3-388 Although I myself am not intelligent and am very forgetful, and have not fully grasped it, I will write down a little of what I have remembered, merely as a reminder. Generally, these histories, if they are not clearly stated in the histories of India and Tibet by the Lama of Jetsun Rinpoche, are supplemented by Marpa's 'Detailed Vajra', Barton's 'Detailed Analysis', the wondrous visions of Lama Dampa, and Ngorchen's 'Source of Dharma: Sunlight Expanding the Teachings'. Those things that are not clear in those texts are supplemented by the Great History of Shalu, Sangye's 'Source of Dharma', Dromtonpa's 'Source of Dharma', Chagan's History of India and Tibet, and other old historical texts of the Sakya and Shalu schools, even without authorial attribution, and the histories that appear in the explanations of their respective doctrines, all the wondrous aspects are clearly explained in their respective traditions, without mixing them. The basis is the two histories of Jetsun, and the condensed explanation is well explained like the sunlight expanding the teachings of Je Dorje Chang, this is the general aspect. Specifically, our Sakya school... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱ་པའི་ཆོས་འབྱུང་སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམས་སུ། ཅུང་ཟད་ཐུགས་ཞིབ་ཆུག་མ་ཆུག་གི་རྣམ་པས། གྱི་ཇོ་ལ་གསུང་ངག་མི་བཞུགས་པ་དང་། འབྲོམ་ལས་འཕེལ་བ་མེད་ཚུལ་སོགས་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་འབབ་ངེས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ལུགས་གཞན་ཚད་མར་བྱ་དགོས་པའི་སྐབས་ཀྱང་སྲིད་པའོ། ། 3-389 དེ་ལ་འདི་ཉིད་ནི། ས་ལུགས་སོགས་ཅུང་མི་གསལ་ལམ་སྙིང་པོའི་ཞིབ་ཆ་བསྡུས་ཙམ་ཞིག་བྲིས་ན། བསྡུས་དོན་ནམ་ས་བཅད་ནི། སྤྱིར་དམ་པའི་ཆོས་བྱུང་ཚུལ། བྱུང་པའི་ཆོས་ལ་བཤད་སྒྲུབ་བྱ་ ཚུལ། བསྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་གཞན་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྒྱ་གར་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་། བོད་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྤྱིར་དམ་ཆོས་བྱུང་བའི་ཚུལ། བྱེ་ བྲག་ཏུ་ལམ་སྐོར་དགུ་བྱུང་བའི་ཚུལ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གསུང་ངག་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རང་རེའི་སྟོན་པས་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་དེ། བར་དུ་ཚོགས་བསགས། ཐ་མར་བྱང་ཆུབ་པའི་ ཚུལ་བསྟན་ཅིང་། དེའི་བསྟན་པ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུར་གནས་ཚུལ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བླ་མ་དམ་པའི་ཆོས་འབྱུང་ཡན་ཆད་དུ་གང་ཟག་བརྒྱད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ལམ་སྐོར་དགུ་ཞེས་པ་ཁོ་ ན་ཡོད་ཀྱང་། རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་ཞིབ་བརྟགས་མཛད་པས། ནག་པོ་པ་ལ་གཉིས་སུ་འབྱེད་དགོས་པ་གསལ་བར་དགོངས་ནས། ཆོས་འབྱུང་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་ཉི་འོད་མན་ ཆད། དཔལ་ལྡན་ངོར་པའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས། །གང་ཟག་དགུས་མཛད་པའི་ལམ་སྐོར་དགུ་ཞེས་འདོད་དེ། དེ་ཡང་། རེ་རེ་ལ་མཛད་པ་པོའི་གང་ཟག རྒྱུད་དང་གཞུང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་མཛད་པ། གཞུང་གང་མཛད་པ། 3-390 དོན་ཉམས་ལེན་གྱི་ཁྲིད་ངོས་བཟུང་བ་དང་བཞི་བཞིས་འཆད་པ་ལས། གང་ཟག་ནི། རྡོ་རྗེ་གདན་པའི་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་བསྟོད་པ་རེ་དང་སྦྱར་ནས་ངོས་འཛིན་ཏེ། ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་ གྱེན་ལ་བཟློགས། །ཞེས་སོགས་ལྟར་གྱི་བིརྺ་པས་སྤྱིར་བཀའ་མདོ་རྒྱུད། བྱེ་བྲག་ཏུ་བླ་མེད། ཁྱད་པར་དུ་རྒྱུད་གསུམ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་གཙོར་བརྟག་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། གཞུང་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་མཛད། ཉམས་ ལེན་གྱི་ཁྲིད་གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེའོ། །བིརྺ་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་བིརྺ་པ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་བིརྺ་པ་དང་། འདི་སྔ་མའོ། །དགེ་སློང་ལུས་ལ་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། །ནགས་ཀྱི་ལྷ་མོས་བདུད་རྩི་ ཕུལ། །ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི། །བླ་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྒྱུད་གསང་འདུས་ལེའུ་གཉིས་པ། རྣམ་སྣང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལེ་ལ་བརྟེན་ ནས། གཞུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་མཛད། ཉམས་ལེན་གྱི་ཁྲིད་མཆོད་རྟེན་དྲུང་ཐོབ་བོ། །རྒྱལ་རིགས་ཟླ་བའི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། །པདྨ་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་བཞུགས། །མཚོ
Chinese
在早期的教法史中，由于不够细致，常会略过'吉觉拉没有口耳传承'和'仲敦巴尊者没有发展出新的教法'等显而易见的错误，因此在某些情况下，我们需要将其他体系视为标准。 3-389 因此，本文将简要地介绍萨迦派的教法，并概述其核心内容。总的来说，本文将分为三个部分：教法是如何产生的，如何修持教法，以及如何通过修持教法来利益他人。第一部分又分为两个部分：教法在印度是如何产生的，以及教法在西藏是如何产生的。第一部分又分为三个部分：总的来说，教法是如何产生的，特别是九种道次第是如何产生的，以及口耳传承是如何产生的。首先，我们的导师释迦牟尼佛首先发起了菩提心，然后积累了功德，最后证悟了菩提，并展示了教法在世间住世五百年的方式。其次，在喇嘛当巴的教法史中，只有八位圣者所著的九种道次第。然而，当持金刚上师仔细研究历史文献时，他清楚地意识到需要将黑行者分为两个，因此，在《教法史·教法兴盛之光》之后，萨迦派的追随者们认为有九位圣者所著的九种道次第。也就是说，每一种道次第都由四部分来解释：作者是谁，依据的续部和论典是什么，所著的论典是什么，以及实修的指导是什么。 3-390 圣者是与八十四成就者的赞颂相结合来确定的。例如，'将大河逆流而上'等等，毗瓦巴（Virupa）通常依据经、律、论三藏，特别是无上瑜伽部，尤其是三部续，其中主要依据《喜金刚本续》和《密集金刚本续》，著有《金刚句》。实修的指导是口耳传承。毗瓦巴有三位：瑜伽自在毗瓦巴，东方毗瓦巴，以及本文所指的前者。'比丘身获成就，林中天女献甘露，顶礼名为龙树心者之上师'。正如圣者龙树（Nagarjuna）所说，依据《密集金刚》第二品和《现观庄严论》，著有《菩提心释》。实修的指导是获得佛塔的加持。国王种姓的月贤（Candrakirti）获得了成就，与莲花女在一起。
English
In the earlier Dharma histories, due to a lack of thoroughness, obvious errors such as 'Gyijo-la did not have oral instructions' and 'Dromtönpa did not develop new teachings' were often overlooked. Therefore, in some cases, we need to consider other systems as standard. 3-389 Therefore, this text will briefly introduce the Sakya teachings and outline their core content. In general, this text will be divided into three parts: how the Dharma arose, how to practice the Dharma, and how to benefit others through practicing the Dharma. The first part is further divided into two parts: how the Dharma arose in India, and how the Dharma arose in Tibet. The first part is further divided into three parts: in general, how the Dharma arose, in particular, how the nine cycles of the path arose, and how the oral instructions arose. First, our teacher Shakyamuni Buddha first generated Bodhicitta, then accumulated merit, and finally attained enlightenment, and showed how the teachings would remain in the world for five hundred years. Secondly, in Lama Dampa's Dharma history, there are only the nine cycles of the path authored by eight saints. However, when Vajradhara carefully studied the historical documents, he clearly realized that the Black Practitioner needed to be divided into two. Therefore, after 'The Light of the Dharma History', the followers of the Sakya school believe that there are nine cycles of the path authored by nine saints. That is to say, each cycle of the path is explained by four parts: who is the author, what are the tantras and treatises on which it is based, what treatises were authored, and what are the instructions for practice. 3-390 The saints are identified in conjunction with the praise of the eighty-four accomplished ones. For example, 'reversing the great river upstream' and so on, Virupa generally relies on the Tripitaka, especially the Anuttarayoga Tantra, especially the three root tantras, among which he mainly relies on the Hevajra Tantra and the Guhyasamaja Tantra, and authored the 'Vajra Verses'. The instructions for practice are the oral instructions. There are three Virupas: Yoga-free Virupa, Eastern Virupa, and the former referred to in this text. 'A monk attained accomplishment in his body, a forest goddess offered nectar, I prostrate to the guru named Nagarjuna-heart'. As Nagarjuna said, based on the second chapter of the Guhyasamaja Tantra and the Abhisamayalankara, he authored the 'Commentary on Bodhicitta'. The instructions for practice are to obtain the blessings of the stupa. Chandrakirti of the royal lineage attained accomplishment and stayed with the Lotus Woman. --------------------------------------------------------------------------------