Tibetan
ྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཐའ་ནི། ཉམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྐྱེས་པ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྙོགས་པའོ། །སརྐ་མ་ལོག་པ་ནི། 3-475 སརྐའམ། སརྺའམ། སརྒའམ་གང་བྱས་ཀྱང་འདྲ་སྟེ། གོ་རིམ་གྱི་བརྡ་རྙིང་ཡིན་ལ། དེ་ནས་གདམས་ངག་སྟོན་པའི་གོ་རིམ་ལྟར་ན། རྒྱུད་མ་སྦྱངས་པ་ལ་དབང་མི་བསྐུར། དེ་མ་བསྐུར་བ་ལ་ཁྲིད་མི་ བྱེད། དེ་མ་བྱས་པ་ལ་གཞུང་མི་བཤད། དེ་མ་བཤད་པ་ལ་སྒྲུབ་ལུང་མི་སྦྱིན། དེ་མ་སྦྱིན་པ་ལ་གསང་བཅུ་ཡིས་རྒྱས་མི་གདབ་པའོ། །ཉམས་མྱོང་ལ་ཉམས་སྣང་ཐམས་ཅད་རྩ་ཡི་གེ་ དང་དེའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པས་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བའོ། །བཞི་པ་མོས་གུས་ནི། ཉམས་མྱོང་ནང་ནས་ཤར་བས། དག་པའི་སྣང་བ་རྒྱས་ཏེ། མོས་གུས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་པའོ། །གཉིས་པ་སློབ་བཤད་ ནི་འདིར་མི་འབྲི་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ད་ནི་ཁྲིད་ཀྱི་གཞུང་ཤིང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་། དཀྲི་རྒྱུའི་གང་ཟག་ངོས་བཟུང་བ། ཁྲིད་བྱེད་ རྣལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་བ། གཞུང་ཤིང་བཞི་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དཀྲི་རྒྱུའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི། སྐལ་དམན་རིམ་གྱིས་པ་དང་། སྐལ་ལྡན་ཅིག་ཅར་བ་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། དེ་ གཉིས་མངོན་བྱུང་ལ་སྦྱར་ན་ནག་པོ་པ་དང་། ཌོཾ་བྷི་པ་གཉིས་ལ་གོ་རིམ་ལྟར་ངོས་འཛིན་ཞིང་། ད་ལྟར་ལ་སྦྱར་ན། སྤྱིར་གང་ཟག་བཞི་སྟེ། གསང་སྔགས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ཙམ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། 3-476 ཉན་ཐོས་ཙམ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། བསྟན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པའོ། །ཕྱི་མ་ལ་གསུམ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མཆོག་གི་གོ་འཕང་འདོད་པ་དང་། རང་ཉིད་གཅིག་པོ་ཞི་བ་དོན་གཉེར་ཙམ་དང་། ཚེ་འདིར་ ནད་ཞི་གདོན་ཞི་ཙམ་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་གྱི་སྔ་མ་ནི། སྐལ་ལྡན་ཅིག་ཅར་བ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་སྐལ་དམན་རིམ་འཇུག་པའི་དཔེར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁྲིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གསུམ། རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཚུལ། ཐུན་མོང་བའི་མན་ངག་གིས་བཀྲལ་ཚུལ། ཐུན་མོང་མིན་པའི་མན་ངག་གིས་བཀྲལ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྩ་རྒྱུད་བརྟག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་ནས་ བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་སྦྱིན། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བསྟན། །མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་དབུ་མ་བསྟན། །སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་ཤེས་ནས། ། དེ་རྗེས་ཀྱཻ་ཡི་རྡོ་རྗེ་སྩལ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྗོན་ཤིང་ལས། རིམ་པས་སློབ་ཚུལ་ལ། ཐུན་མོང་བའི་ལམ་ལ་སློབ་ཚུལ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལམ་ལ་སློབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ ལ། སྤྱོད་པ་རིམ་ཅན་དང་། ལྟ་བ་རིམ་ཅན་ལ་སློབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གསོ་སྦྱོང་དང་། གནས་བཅུ་སྟེ། གཏན་ཁྲིམས་ལ་སློབ་པ། གཉིས་པ་ནི
Chinese
加持的边际是，如实体验而生起；成就的边际是，成就宗义。 不颠倒次第是： 无论说‘萨迦’（སརྐ་，藏文），‘萨迦’（སརྺ་，藏文），还是‘萨迦’（སརྒ་，藏文）都可以，都是古语中表示顺序的词。从传授口诀的顺序来说，没有修习传承，就不给予灌顶；没有给予灌顶，就不进行引导；没有进行引导，就不讲解经论；没有讲解经论，就不给予修法传承；没有给予修法传承，就不以秘密誓言来印证。 对于体验，要了知一切体验觉受都是根本字（种子字，藏文：རྩ་ཡི་གེ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）及其缘起，从而远离希望和恐惧。 第四，虔诚是：从体验中生起，清净的显现增长，虔诚无法被夺走。 第二，讲授不在此处书写，因为是不共的。 现在，为了详细讲解引导的根本，这样说道。也就是： 确定所调伏的补特伽罗（梵文：Pudgala，汉语：人），确定引导的瑜伽士，以及特别讲解四种根本。 第一，一切所调伏的补特伽罗分为两种：根器差者渐次而行，根器好者顿悟。如果结合显现的情况，可以对应于黑行师（梵文：Kṛṣṇācārya）和多弥巴（梵文：Ḍombipa），按照顺序来确定。如果结合现在的情况，一般有四种人：进入密咒者，仅仅进入大乘者， 仅仅进入声闻者，以及没有进入佛法者。后者又分为三种：希望今生获得最高果位者，仅仅寻求自身寂灭者，以及希望今生平息疾病和邪魔者。这三种人中，前者可以作为根器好者顿悟的例子，后者可以作为根器差者渐次进入的例子。 第二，引导的瑜伽有三种：经续中所说的方式，通过共同的诀窍来解释的方式，以及通过不共的诀窍来解释的方式。 第一是：在《根本续·观察二品》中说：‘首先给予布萨（梵文：upoṣadha，斋戒），然后给予十种学处，然后阐述分别说者，经部也同样如此。然后是瑜伽行者，之后阐述中观，通晓一切密咒次第后，之后给予胜乐金刚（梵文：Hevajra）。’ 第二是：在《树论》中说：按照次第学习的方式，分为学习共同道和学习不共道两种。前者又分为学习行为次第和学习见次第两种。前者是：布萨和十处，即学习根本戒律。后者是
English
The limit of blessing is: experiencing and arising as it is; the limit of accomplishment is: accomplishing tenets. Not reversing the order is: Whether it is said 'Sarka' (སྐ་, Tibetan), 'Sarka' (ྺ་, Tibetan), or 'Sarga' (སྒ་, Tibetan), it is the same, all are old terms indicating order. From the order of teaching instructions, empowerment is not given to those who have not practiced the lineage; guidance is not given to those who have not been empowered; scriptures are not explained to those who have not been guided; practice transmission is not given to those who have not had scriptures explained; secret vows are not sealed to those who have not been given practice transmission. Regarding experience, knowing that all experiential sensations are the root syllable (种子字，藏文：རྩ་ཡི་གེ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：) and its dependent origination, thereby being free from hope and fear. Fourth, devotion is: arising from experience, pure appearances increase, and devotion cannot be taken away. Second, teaching is not written here, because it is uncommon. Now, to specifically explain the basis of guidance, it is said thus. That is: Identifying the individuals to be tamed, identifying the yogi who guides, and especially explaining the four bases. First, all individuals to be tamed are divided into two types: those with inferior faculties who proceed gradually, and those with good faculties who realize instantly. If combined with manifest phenomena, they can correspond to Kṛṣṇācārya and Ḍombipa, identified in order. If combined with the present situation, there are generally four types of people: those who have entered mantra, those who have only entered the Mahāyāna, those who have only entered the Śrāvakayāna, and those who have not entered the Dharma. The latter is further divided into three: those who hope to attain the highest state in this life, those who only seek peace for themselves, and those who hope to pacify diseases and evil spirits in this life. Among these three, the former can be taken as an example of those with good faculties who realize instantly, and the latter can be taken as an example of those with inferior faculties who enter gradually. Second, there are three types of guidance yoga: the way it is spoken in the tantras, the way it is explained through common instructions, and the way it is explained through uncommon instructions. The first is: In the Root Tantra, Chapter Two of Examination, it says: 'First give the Upoṣadha (梵文：upoṣadha，斋戒), then give the ten precepts, then explain the Vibhajyavādins, and the Sautrāntikas are the same. Then is the Yogācāra, after that explain the Madhyamaka, after knowing all the stages of mantra, then give Hevajra (梵文：Hevajra).' The second is: In the Tree Treatise, it says: The way to learn in order is divided into two types: learning the common path and learning the uncommon path. The former is further divided into two types: learning the order of conduct and learning the order of view. The former is: Upoṣadha and the ten places, that is, learning the fundamental precepts. The latter is --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་གྲུབ་མཐའ་བཞི་ལ་སློབ་པའོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ནི། 3-477 རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ལ་རིམ་པས་སློབ་ཅིང་། བླ་མེད་ཀྱིའང་། ཕ་རྒྱུད། མ་རྒྱུད་གཉིས་མེད་རྒྱུད་རྩ་བཤད་ལ་ལེགས་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་དག་དོན་དྲིལ་ན། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་ཕོག དེ་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་གཏན་ ཁྲིམས་བདུན། སེམས་བསྐྱེད་རྣམས་གཞིར་བཟུང་ནས། ལྟ་བ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་སོགས་ལྗོན་ཤིང་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཉམས་ལེན་ནི། གཞུང་ཆུང་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ འདིས་ལེགས་པར་བཀྲལ་པ་འདི་ཉིད་དེ། འདི་ལའང་གཉིས། གཞུང་ཆུང་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་རང་གང་གི་བཞུགས་ཚུལ་ལྟར་བཤད་པ་དང་། གཞུང་ཆུང་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཉམས་མྱོང་ཚད་མར་དྲངས་ཏེ་བཤད་ པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་རྐང་གི་དོན་འཁོར་འདས་ཐུན་མོང་བ་ལ་གཞུང་ཚོམ་བུ་བདུན། འཁོར་ལོ་འཆམ་པ་ལ་ཚོམ་བུ་བདུན། འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་ཚོམ་བུ་བཞི་སྟེ། ཚོམ་བུ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ བསྟན་པ་ལས། ཐུན་མོང་བའི་ཚོམ་བུ་བདུན་ལྟ་བུས་ཀྱང་ཚོམ་བུ་རང་རང་གི་ལམ་འབྲས་རེ་སྟོན་ཅིང་། དེ་ཡང་སྣང་གསུམ་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ། སྣང་བ་རེ་རེ་ལ་རྟེན་རྒྱུ། སྣང་ བ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་གསུམ་གསུམ་གྱིས་བཤད་ནས། ཉམས་སྣང་གི་རྟེན་འཆར་བའི་ཚེ། ལུས་ཁྱད་དུ་གྱུར་པ། ཐོས་བསམ་བསླབ་པ། དབང་གིས་རྒྱུད་དག་ཅིང་། ཉམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཞེས་འཆད་པས། རྣལ་འབྱོར་པའི་དབང་དམ་ཚིག་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་འདིར་བསྟན་ནས། 3-478 མ་དག་སྣང་བའི་སྐབས་སུ་ལམ་ཉམས་ལེན་གྱི་དྲི་མི་བྲོ་བའི་བཤད་ལུགས་གཅིག་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཚིག་རྐང་གི་དོན་ཚོམ་བུ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད། གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་ གྱི་ཆ་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བ། ཞེས་པས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་ མི་རྟག་པ་དང་བཅས་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་རྣམས་སྟོན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་བརྟགས་པས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས། ཉོན་མོངས་པའི་མང་ཚུལ་མཐོང་བས་དལ་འབྱོར་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་དཀའ་བར་གོ མ་དག་པའི་སྣང་ཚུལ་བལྟས་པས། ལས་འབྲས་བསླུ་མེད་དུ་མཐོང་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ། ཞེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པ་གཉིས་སུ་ ཕྱེ་ནས། ཐུན་མོང་པས། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་བསྒོམ་པས་རྒྱུད་སྦྱངས་ཏེ། དབང་བསྐུར་བའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱས། ལུས་ཐབས་རྒྱུད་ལ་གདན་སོགས་གསུམ་པ་བཞིས་རྒྱུའི་དབང་ཞེས་པས་རྒྱུ་དབང་ བསྐུར་བ་སོགས་གང་ཟག་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་དུ་སྦྱར་ནས་འཆད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་དབྱེ
Chinese
学习四种宗义。 第二种是不共的： 依次学习四部密续，并且对于无上瑜伽部的父续、母续、无二续的根本讲解深入了解。总而言之，首先进行布萨，然后以皈依、七条根本戒律、发菩提心等为基础，如《树自身》中所说的那样，断除增益和损减。第三种是不共的修持：小论《金刚句》对此作了很好的阐释，这又分为两种：按照小论的论著量本身所处的方式进行讲解，以及通过小论的上师口诀，将经验作为量来引导而进行讲解。第一种是：词句的含义，对于轮回和涅槃共同的部分，有七组论著；对于轮的协调，有七组；对于轮的转动，有四组，总共显示了十八组。即使像共同的七组，也显示了每一组各自的道果。当应用于三现时，对于每一个显现，都通过‘所依’、‘因’、‘显现是什么’这三者来进行解释。当修验的所依显现时，解释为身体变得特殊，听闻和思考得到学习，通过灌顶净化相续，修验在相续中生起。因此，瑜伽士的灌顶、誓言、生起次第和圆满次第的所有修持都已在此显示。在不净显现的情况下，有一种讲解方式，不会沾染到道的修持的味道。第二种是：词句的含义，所有多少组，都归纳为一个，显示了一个人成佛的道路上不可或缺的条件。也就是说，对于众生，由于烦恼而有不净的显现，因此显示了轮回的过患、暇满难得、死亡无常以及业果。通过观察众生的界，了解轮回的过患；通过看到烦恼的众多，从暇满的因的角度理解其难得；通过观察不净的显现，看到业果的不虚。瑜伽士在三摩地中，有修验的显现。将瑜伽士分为共同和不共两种。共同的瑜伽士，通过修持慈悲心和菩提心来调伏相续，使其成为接受灌顶的堪能之器。身体、方便、相续、座垫等三者，通过‘以因的灌顶’等，将因的灌顶应用于一个人的修持中进行讲解。像这样，两种量在应用方式上存在差异。
English
Learning the four tenets. The second is the uncommon: Studying the four tantras in sequence, and also for the Anuttarayoga Tantra, to thoroughly understand the root explanations of the Father Tantra, Mother Tantra, and Non-Dual Tantra. To summarize, first perform the Uposatha, then take refuge, the seven fundamental precepts, and the generation of Bodhicitta as the foundation, and as stated in the 'Tree Itself', cut off the additions and subtractions of views. The third is the uncommon practice: the small text 'Vajra Verses' explains this well, which is divided into two: explaining according to how the small text's treatise-pramana itself is situated, and explaining by guiding experience as pramana through the small text's guru's oral instructions. The first is: the meaning of the verses, for the common aspects of samsara and nirvana, there are seven groups of texts; for the harmony of the wheels, there are seven groups; for the turning of the wheels, there are four groups, thus showing eighteen groups. Even with the common seven groups, each group shows its own path and fruit. When applied to the three appearances, for each appearance, it is explained by 'the basis', 'the cause', and 'what the appearance is'. When the basis of experiential appearance arises, it is explained as the body becoming special, hearing and thinking being learned, the lineage being purified by empowerment, and experience arising in the lineage. Therefore, all the practices of empowerment, vows, generation stage, and completion stage of a yogi are shown here. In the case of impure appearances, there is a way of explaining that does not have the flavor of the practice of the path. The second is: the meaning of the verses, all the many groups, are condensed into one, showing the indispensable conditions for one person to attain Buddhahood. That is, for sentient beings, due to afflictions, there is impure appearance, thus showing the faults of samsara, the difficulty of obtaining leisure and endowment, impermanence of death, and the results of karma. By examining the realm of sentient beings, one understands the faults of samsara; by seeing the multitude of afflictions, one understands the difficulty of obtaining leisure and endowment from the perspective of the cause; by observing impure appearances, one sees the infallibility of karmic results. Yogis, in samadhi, have the appearance of experience. Dividing yogis into common and uncommon, the common yogis, by meditating on loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, tame the lineage, making it a suitable vessel for receiving empowerment. The body, means, lineage, cushion, etc., through 'empowerment of the cause', etc., apply the empowerment of the cause to the practice of one person and explain it. In this way, there is a difference in the way the two pramanas are applied. --------------------------------------------------------------------------------