Tibetan
ཐམས་ཅད་ངེས་གཟུང་དངོས་སུ་སྦྱར་བའི་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཐལ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དངོས་འགལ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ ཀུན་ཆོས་ཅན། ངེས་གཟུང་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་ཡང་ངེས་གཟུང་གི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བུམ་པར་ཆུ་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ལ། བུམ་པ་ཁོ་ནར་ཆུ་ཁོ་ན་ འོན་ཅིག་ཅེས་མ་སྦྱར་ཡང་། བུམ་མིན་དང་ཆུ་མིན་དང་། ཁྱེར་མི་འོང་བ་རྣམས་བཅད་ནས། བུམ་པ་ཁོ་ནར་ཆུ་ཁོ་ན་ཁྱེར་ཡོང་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་པ་ལ། དངོས་འགལ་གཅོད་པ་གཞན་སེལ་སྒྲ། 2-944 ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་ཕྱེད་དང་དྲུག་བྱུང་། རྩོད་སྤོང་གསུམ་པ་ལ་ཁོ་ན་རེ། ཤེས་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེ། སེལ་འཇུག་མིན་པར་ཐལ། དེས་གཅད་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། དེས་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གནད་ནི། ཤེས་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེས། ཤེས་བྱ་མིན་པ་བཅད་ན་ཤེས་ བྱ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་མི་དགོས་ཏེ། དེའི་གཅད་བྱ་ཡིན་ན་ཡོད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་པ་ལ། ཤེས་བྱ་སོགས་སྒྲ་གཅད་བྱ་མེད། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གོ། །རྩོད་སྤོང་བཞི་པ་ ལ་ཁོ་ན་རེ། དངོས་པོ་མིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་གཞན་ལྡོག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཞན་སེལ་དུ་འཇོག་པ་བརྟགས་ན་མི་འཐད་དེ། ཁྱོད་དངོས་པོར་གྲུབ་ན་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ བའི་སྤྱི་དོན་ལ་གྲུབ་པ་འགོག་པའི་རིགས་པས་གནོད་ཅིང་། ཁྱོད་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ན་དངོས་པོའི་གཞན་ལྡོག་ཏུ་གཞག་པ་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། འདིའི་ལན་ལ་གངས་ཅན་འདིར་ཆ་ བསྡུས་རྗེས་འབྲང་རྣམས། །དངོས་པོ་མིན་པ་རྣམ་པར་བསལ་ཙམ་གྱི་གཞན་ལྡོག་དེ། དངོས་པོ་ཡིན་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་པས་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་རང་ལ་འཁོར་ཏེ། 2-945 འོ་ན་ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་ཙམ་གྱི་གཞན་ལྡོག་དེ། ཤ་པ་དང་རྫས་ཅིག་གམ་ཐ་དད་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ཙན་དན་ཤིང་མིན་པར་ཐལ། ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་ཙམ་དེ། ཤ་པའི་རྫས་གང་ ཞིག །ཤ་པའི་རྫས་དེ་ཙནྡན་ལ་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཤ་པ་དེ་ཡང་དེ་དང་རྫས་གཞན་ལས་འོས་མེད་པས་ཤ་པ་ཆོས་ཅན། ཤིང་མིན་པར་ཐལ། ཤིང་མིན་ལས་ ལྡོག་ཙམ་དེ་ལས་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྡོའི་དུམ་བུ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འཆད་པ་ལ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྡོག་པ་དེ། །དངོས་པོ་ཡིན་ན་སྤྱི་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གསུམ་མོ། ། འདིར་ཆ་བསྡུས་འགོག་པའི་ཚེ། ཤིང་གི་ལྡོག་པ་དང་ཤིང་གི་གཞན་ལྡོག་སོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོགས་མང་དག་བྱས་མོད། དཔལ་ལྡན་ས་ས
Chinese
如果有人说：‘所有表达意义的声音，都必然是与确定对象直接相关的、具有排他性的区分。’理由是：‘所有表达意义的声音，都必然是通过排除其反面来发挥作用。’ 那么，针对所有表达意义的声音，我们可以说：‘即使没有直接与确定对象相关联，它们也具有确定的本质。’例如，当我们说‘用瓶子装些水来’时，虽然没有明确地说‘只能用瓶子装水’，但已经排除了非瓶子、非水以及无法携带的情况，从而确定了只能用瓶子来装水。 这种通过排除反面来表达意义的方式，被称为‘排除异体的声音’。 以上解释包含了六个半颂的诗句。在第三个辩驳中，有人说：‘被称为“所知”的声音，不一定是排除性的。’理由是：‘因为不存在需要通过它来排除的非所知。’ 对此，我们可以说：‘这个理由并不充分。’因为它是通过排除对非所知的虚假指认来发挥作用的。关键在于，如果被称为‘所知’的声音排除了非所知，那么就不一定存在非所知，因为如果它是被排除的对象，那么就不一定存在。 以上解释包含了一个颂的诗句。在第四个辩驳中，有人说：‘仅仅通过区分非事物而产生的异体，如果被认为是排除异体，那么这种观点是站不住脚的。’理由是：‘如果它是真实存在的，那么就会与普遍概念相冲突，因为普遍概念适用于所有事物；如果它不是真实存在的，那么将其视为事物的异体就没有意义。’ 对此，我们可以回答说：‘在雪域，那些赞同整体集合的人认为，仅仅通过区分非事物而产生的异体是真实存在的。’如果是这样，那么那些用来批评外道承认普遍事物真实存在的论点，也会反过来针对自己。 ‘那么，仅仅从非树木中区分出来的异体，与夏帕（Shapa，人名）是同一实体还是不同实体？’如果说是同一实体，那么夏帕就不是树木，因为仅仅从非树木中区分出来的异体，是夏帕的实体。而夏帕的实体并不适用于旃檀树。 如果说是不同的实体，那么夏帕也必然与它有不同的实体，因此夏帕不是树木，因为它与仅仅从非树木中区分出来的异体是不同的实体，就像一块石头一样。 以上解释包含了三个颂的诗句。 在这里，为了阻止整体集合的观点，人们对树木的异体和树木的区分等概念进行了大量的掩盖。尊贵的萨迦班智达（Sakya Pandita）……
English
If someone says: 'All sounds that express meaning must be exclusively distinguishing, directly related to a definite object.' The reason is: 'All sounds that express meaning must function by excluding their opposites.' Then, regarding all sounds that express meaning, we can say: 'Even if they are not directly related to a definite object, they have the essence of definiteness.' For example, when we say 'Bring some water in a vase,' although it is not explicitly stated 'only water in a vase,' it excludes non-vases, non-water, and things that cannot be carried, thus determining that only water is to be brought in a vase. This way of expressing meaning by excluding opposites is called 'the sound that excludes others'. The above explanation contains six and a half verses. In the third refutation, someone says: 'The sound called 'knowable' is not necessarily exclusive.' The reason is: 'Because there is no non-knowable that needs to be excluded by it.' To this, we can say: 'This reason is not sufficient.' Because it functions by excluding the false imputation of non-knowable. The key is that if the sound called 'knowable' excludes non-knowable, then non-knowable does not necessarily exist, because if it is the object to be excluded, then it does not necessarily exist. The above explanation contains one verse. In the fourth refutation, someone says: 'The other-differentiation that arises merely from distinguishing non-things, if considered as excluding others, is untenable.' The reason is: 'If it is real, then it contradicts the universal concept, because the universal concept applies to all things; if it is not real, then it is meaningless to regard it as the other-differentiation of things.' To this, we can answer: 'In the Land of Snows, those who agree with the aggregate of parts consider the other-differentiation that arises merely from distinguishing non-things to be real.' If so, then those arguments used to criticize outsiders for admitting the reality of universal things will turn against themselves. 'Then, is the other-differentiation that is merely distinguished from non-trees the same entity as Shapa (a person's name) or a different entity?' If it is said to be the same entity, then Shapa is not a tree, because the other-differentiation that is merely distinguished from non-trees is the entity of Shapa. And the entity of Shapa does not apply to sandalwood trees. If it is said to be a different entity, then Shapa must also have a different entity from it, therefore Shapa is not a tree, because it is a different entity from the other-differentiation that is merely distinguished from non-trees, just like a piece of stone. The above explanation contains three verses. Here, in order to prevent the view of aggregate of parts, people have made many obscurations of the other-differentiation of trees and the distinction of trees. The venerable Sakya Pandita... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྐྱ་པའི་རིང་ལུགས་སྐྱོང་བ་དག་གིས། སྤྱི་དང་ལྡོག་པ་སོགས་ལ་ དངོས་མེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་པའི་བཟང་ཁམས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་མཛད་ནས། ཤིང་འདི་ཤིང་གི་ནང་ཚན་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། རྫས་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རིགས་པ་འདི་ཉིད་སླར་ཡང་ རང་ལ་བཟློག་སྟེ། ཤིང་ཆོས་ཅན། ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་གཞན་གང་རུང་ཡིན་པར་ཐལ། ཤིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་མ་ཁྱབ་ན། ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་དངོས་པོ་དེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྩ་བའི་ཁྱབ་པ་དེ། 2-946 སུས་བཅས་པ་ཡིན་སོམས་ཤིག །ཆ་བསྡུས་པས་ཀྱང་། ཤིང་གི་ལྡོག་པ་ཤིང་ཡིན་ཡང་ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་རྫས་གཞན་གང་རུང་མིན་ཟེར་ན། རང་གི་རིགས་པའི་ནུས་པ་རུལ་བ་མ་ལགས་སམ། འདོད་ན་གང་ཡིན། རྫས་གཅིག་ཡིན་ཟེར་ན། འོ་ན་ཙནྡན་ཤིང་མིན་པར་ཐལ། ཤིང་ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་གང་ཞིག །ཤ་པའི་རྫས་སམ་རང་བཞིན་དེ་ཙན་དན་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ཤ་པ་ཡིན་ན་གཞན་ཤིང་མིན། །ཞེས་པའི་སྟེང་དུ་འཁོར་གསུམ་ཨེ་དྲན། ཤིང་ཤ་པ་དང་རྫས་གཞན་ཡིན་ན། ཤ་པ་དེ་ཡང་ཤིང་དང་རྫས་གཞན་ལས་འོས་མེད་པས། ཤ་པ་ཆོས་ཅན་ཤིང་ མིན་པར་ཐལ། ཤིང་གི་རྫས་ལས་གཞན་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྩ་བར། གཞན་ཤིང་ཡིན་ན་ཤ་པ་མིན། །ཅེས་དང་། འགྲེལ་པར། མི་གཅིག་ན་ཤ་པ་ཤིང་མིན་པར་གྱུར་ཏེ། ཤིང་མ་ཡིན་ པ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། རྡོའི་དུམ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཁོར་གསུམ་མིན་ནམ་སོམས་ཤིག །གཞན་ཤིང་ཡིན་ན་ཤ་པ་མིན། །ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་ལྟར་ན། ཤིང་འབྲས་སུ་ གྱུར་པའི་ཤིང་ཆོས་ཅན། ཤིང་མིན་པར་ཐལ། ཤིང་ལས་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བར་ཁྱབ་འདི་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་ཤོར་བ་མིན་ནམ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ་གོང་དུ། སྤྱི་བརྟག་པར། རྫས་གཅིག་དང་རྫས་གཞན་ལ་རྣམ་དབྱེ་ཕྱེད་ཟིན་པ་ལྟར། 2-947 ཤིང་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་ཤིང་དེ་ཡང་། ཤིང་དང་གྲུབ་བདེ་རྫས་གཅིག་གི་ཟླས་དྲངས་པའི་རྫས་གཞན་ཡིན་ཡང་། སྤྱིར་ཤིང་དང་རྫས་གཞན་མིན་ཏེ། དེ་ཤིང་གི་རྫས་སམ་རང་བཞིན་ཡིན་པས། ཤིང་དང་ རང་བཞིན་ནམ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་བར་ཁྱབ་དེ་ཆོས་རྗེ་ས་པཎ་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེད་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་ཤ་པ་དང་རྫས་གཞན་ཡིན་ཡང་། ཤ་ པ་དང་ཤིང་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱོད་རང་གིས་ཡང་དེ་འདོད་དགོས། དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ན། རིགས་པ་དེ་རང་ལ་མི་ལྡོག་གོ་སྙམ་ན། འོ་ན་ཕྱོགས་སྔ་མས་ཀྱང་། ཤིང་གི་ལྡོག་ པ་ཤ་པ་དང་རྫས་གཞན་ཡིན་ཡང་། ཤ་པ་དེ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ན། ཇི་ལྟར་བྱས་ནས་འགོག་སོམས་ཤིག །འོ་ན་ཁྱོད་རང་རིགས་པ་འདི་ཉིད་གཞན་ལ་མ་སོང་བའམ། གཞན་ལ་སོང་ཡང་། རང་ལའང་བཟློག་པ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་རིགས་པ་འད
Chinese
那些提倡‘量论学派’的人，大肆宣扬‘普遍和特殊等都是非实有’的观点，他们认为树木在所有树木种类中都是普遍存在的，并且是实体成立的。现在，让我们把这个论证反过来应用到他们自己身上：‘树木，具有性质，必然与沙巴（Shapa，人名）是同一实体或不同实体，因为它是树木。’如果这个前提不成立，那么谁来决定‘与非树木相对的事物’等等的基本前提呢？ 即使简化来说，如果他们说‘树木的对立面是树木，但与沙巴既非同一实体也非不同实体’，那岂不是他们自己的推理能力已经腐朽了吗？如果他们承认，那么是什么呢？如果他们说‘是同一实体’，那么檀香木就不是树木了，因为树木与沙巴是同一实体。沙巴的实体或自性并不适用于檀香木。 ‘如果是沙巴，那就不是其他树木。’他们是否还记得这三重关系？如果树木与沙巴是不同实体，那么沙巴也必然与树木是不同实体，因此，沙巴必然不是树木，因为它与树木的实体不同。根本上说：‘如果其他是树木，那就不是沙巴。’注释中说：‘如果一个人是沙巴，那么他就不是树木，因为他与非树木相对的事物不同，就像一块石头一样。’他们是否还记得这三重关系？ 按照‘如果其他是树木，那就不是沙巴’的字面意思，已经结果实的树木就不是树木了，因为它与树木是不同实体。难道这个中间前提没有显而易见地失效吗？我认为没有，因为前面已经说过：‘在普遍的考察中，就像已经区分了同一实体和不同实体一样。’ 已经结果实的树木，虽然与树木和‘成立的快乐’是同一实体，或者说是被同一实体所包含的不同实体，但总的来说，它与树木不是不同实体，因为它是树木的实体或自性，因此与树木是同一自性或同一实体。如果不是这样，那么这个中间前提就必须由法王萨迦班智达（Sakya Pandita，萨迦派著名学者）亲自承认了。如果树木与沙巴是不同实体，但沙巴与树木是同一实体，那么你们也必须承认这一点。如果你们这样承认，难道这个论证不会反过来应用到你们自己身上吗？如果这样，那么先前的论证者也承认‘树木的对立面与沙巴是不同实体，但与沙巴是同一实体’，那么你们又如何反驳呢？ 那么，你们是说这个论证要么没有应用到其他人身上，要么即使应用到其他人身上，也会反过来应用到自己身上吗？我们认为这个论证...
English
Those who promote the 'Pramana School' (kyai pai ring lug, school of logic), greatly advocate the view that 'universals and particulars, etc., are non-entities.' They believe that a tree is universally present in all kinds of trees and is substantially established. Now, let's turn this argument back on themselves: 'A tree, having properties, must be either the same entity or a different entity from Shapa (name of a person), because it is a tree.' If this premise does not hold, then who decides the basic premise of 'things that are opposite to non-trees,' etc.? Even to put it simply, if they say, 'The opposite of a tree is a tree, but it is neither the same entity nor a different entity from Shapa,' then isn't their own reasoning ability decayed? If they admit it, then what is it? If they say, 'It is the same entity,' then sandalwood is not a tree, because a tree and Shapa are the same entity. The entity or self-nature of Shapa does not apply to sandalwood. 'If it is Shapa, then it is not other trees.' Do they still remember this triple relationship? If a tree and Shapa are different entities, then Shapa must also be a different entity from a tree, therefore, Shapa must not be a tree, because it is different from the entity of a tree. Fundamentally: 'If the other is a tree, then it is not Shapa.' The commentary says: 'If a person is Shapa, then he is not a tree, because he is different from things that are opposite to non-trees, just like a stone.' Do they still remember this triple relationship? According to the literal meaning of 'If the other is a tree, then it is not Shapa,' a tree that has already borne fruit is not a tree, because it is a different entity from a tree. Isn't this intermediate premise obviously invalid? I don't think so, because it has been said before: 'In the universal examination, just as the same entity and different entities have been distinguished.' A tree that has already borne fruit, although it is the same entity as a tree and 'established happiness,' or a different entity contained by the same entity, generally speaking, it is not a different entity from a tree, because it is the entity or self-nature of a tree, therefore it is the same self-nature or the same entity as a tree. If this is not the case, then this intermediate premise must be personally acknowledged by Dharma Lord Sakya Pandita (Sakya Pandita, a famous scholar of the Sakya school). If a tree and Shapa are different entities, but Shapa and a tree are the same entity, then you must also admit this. If you admit this, wouldn't this argument turn back on yourselves? If so, then the previous arguer also admitted that 'the opposite of a tree is a different entity from Shapa, but it is the same entity as Shapa,' then how do you refute it? Then, are you saying that this argument either does not apply to others, or even if it applies to others, it will turn back on yourselves? We think this argument... --------------------------------------------------------------------------------