Tibetan
་ནི་འོ་ན་ལུང་ལས་ནམ་མཁའ་རྟག་རྫས་སུ་བཤད་པ་དང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པ་དང་། ཉན་ཐོས་བྱེ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ། ནམ་མཁའ་རྟག་རྫས་ སུ་བཞེད་པ་ཡང་ཡོད་མོད། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི། མི་རྟག་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་རྟག་པའི་ཐ་སྙད་འཇོག་གི །རྫས་གྲུབ་ཀྱི་རྟག་པ་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ ལ། དངོས་པོ་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་ལ་ལྟོས་མི་དགོས། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་བདུན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་སེལ་གྱི་གནད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། སྒོ་ལྔའི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ལྐུགས་ པ་མིག་ཅན་དང་འདྲ་སྟེ། ཡུལ་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་མི་ཤེས་ཀྱང་དེ་གསལ་པོར་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ལོང་བ་སྨྲ་མཁས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཡུལ་གསལ་བར་མི་མཐོང་ཡང་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། 2-936 འོ་ན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་གསལ་བོར་མཐོང་ཡང་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་མི་ཤེས། རྟོག་པས་དེ་ལྟར་འཛིན་ཡང་གསལ་བར་མི་མཐོང་བས། སྐྱེས་བུས་བླང་དོར་བྱེད་མི་ཤེས་སོ་སྙམ་ན། དེའི་ལན་ནི། དེ་གཉིས་ ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་ཆོས་ཅན། དབང་པོ་ཀུན་ཚང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། རྟོག་པས་འདིའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་དང་། དབང་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་གཉིས། ཁྱོད་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་བླང་དོར་མ་འདྲེས་པར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། དབང་ཤེས་ལྐུགས་པ་མིག་ཅན་འདྲ། །རྟོག་པ་ལོང་བ་སྨྲ་མཁས་འདྲ། །རང་རིག་དབང་པོ་ཚང་བ་ཡིས། །གཉིས་པོ་དེ་ཡི་བརྡ་སྤྲོད་བྱེད་ཅེས་པ་འདི་བྱུང་།། །། ༈ དེ་ལ་གཞན་གྱིས་རྩོད་པ་སྤང་བ། གསུམ་ པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གསུམ། སྤྱི་མེད་ན་བརྡ་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ། གཞན་སེལ་ཡིན་ན་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བ། གཅད་བྱ་མེད་ན་གཞན་སེལ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བ། དངོས་ པོའི་ལྡོག་པ་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། སྤྱི་མེད་ན་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། བུམ་གསལ་ཀུན་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་ སྤྱི་སྒྲ་གཅིག་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། བུམ་གསལ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་སྒྲ་ཐམས་ཅད་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དོན་ལ་གྲུབ་པ་དེའི་དབང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། 2-937 དཔེར་ན་རྒྱ་ཡོད་པས་འབུར་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་སྒྲ་རྟོག་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ཞེ་འདོད་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ། ཐལ་བ་དངོས། ཆོས་དང་ཆོས་ ཅན་སྒྲ་ལ་དོགས་པ་སྤང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་གསལ་ཀུན་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྤྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བུམ་གསལ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ བའི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དེའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རང་རྒྱུ
Chinese
问：那么，经典中说虚空是常住之物，这不矛盾吗？ 答：不矛盾。因为像胜论派外道和分别说部声闻乘那样，也有认为虚空是常住实体的。但尊者法称论师说：‘只是从非无常的角度安立为常，并不认为它是实体成立的常。’ 对于‘由事物从因产生，不需要依赖于无事物’等七颂，其中简要地揭示了现象破除的关键：五根识，就像哑巴的眼睛一样，虽然不明白‘这是什么’，但却能清晰地显现；分别念，就像盲人的雄辩家一样，虽然不能清楚地看到事物，但却能执着地认为‘这是这个’。 问：既然根识清晰地看到却不明白‘这是什么’，分别念虽然如此执着却不能清晰地看到，那么人又怎么能取舍呢？ 答：对于这个问题，答案是：体验这两者的自证，就像所有感官都健全的人一样，分别念执着地认为‘这是这个’，根识清晰地看到，你将两者结合起来，就能不混淆地进行取舍。 因此有这样的说法：‘根识如哑眼，分别念如盲辩；自证如全感官，调和二者作取舍。’ 驳斥他宗的辩论 第三部分是驳斥辩论，分为五个方面：如果不存在共相，那么调和将不可能；如果认为是‘他者排除’，那么将陷入相互依赖的困境；如果没有所断之法，那么‘他者排除’将无法成立；如果考察事物的反面，那么将是不合理的；如果不存在共相，那么同基将不可能成立。这里是驳斥第一个观点： 胜论派外道说：‘对于所有瓶子的显现，不可能存在一个共同的“瓶子”之名，因为不存在一个普遍存在于所有瓶子显现中的实体共相。’他们认为，所有的名称都是由于实体共相而成立的，就像因为有宽度所以显得突出一样。外道认为名称是由概念、实体和能力所决定的。 为了驳斥这种观点，分为三个部分：直接驳斥，消除对法和法相名称的疑惑，以及总结并揭示其要点。 首先是直接驳斥：对于所有瓶子的显现，‘瓶子’这个名称，你并不是因为普遍存在于所有瓶子显现中的实体共相而成立的，因为你...
English
Q: Then, doesn't it contradict the scriptures that say space is a permanent substance? A: It does not contradict. Although there are those, such as the Vaisheshika (a Hindu school of philosophy) and the Vaibhashika (a school of Hinayana Buddhism), who consider space to be a permanent substance, the esteemed Dharmakirti (a famous Indian Buddhist philosopher) states: 'It is merely from the aspect of being the opposite of impermanence that the term 'permanent' is applied; he does not consider it to be a permanent substance established by its own entity.' Regarding the seven shlokas (verses) such as 'When an object arises from a cause, it does not need to rely on non-objects,' they concisely reveal the key to eliminating phenomena: Sense consciousness of the five senses is like the eyes of a mute person; although it does not know 'what this is,' it clearly appears. Conceptual thought is like a blind orator; although it does not clearly see the object, it grasps 'this is this.' Q: Since sense consciousness clearly sees but does not know 'what this is,' and conceptual thought grasps in this way but does not clearly see, how can a person know what to accept and reject? A: The answer to that is: Self-awareness that experiences these two is like a person with all senses complete; conceptual thought grasps 'this is this,' and sense consciousness clearly sees. By combining these two, you can distinguish between what to accept and reject without confusion. Therefore, it is said: 'Sense consciousness is like the eyes of a mute person, conceptual thought is like a blind orator; self-awareness, like one with complete senses, harmonizes these two to make acceptance and rejection.' Refuting the Arguments of Others The third part is refuting arguments, which is divided into five aspects: If there is no universal, then harmonization will be impossible; if it is considered 'other-exclusion,' then it will fall into mutual dependence; if there is no object to be excluded, then 'other-exclusion' will not be established; if the opposite of things is examined, then it will be unreasonable; if there is no universal, then a common basis will be impossible. Here is the refutation of the first point: The Vaisheshika heretics say: 'It is impossible for a common name 'pot' to apply to all manifestations of pots, because there is no substantial universal that follows all manifestations of pots.' They believe that all names are established by virtue of a substantial universal, just as something appears prominent because it has width. The heretics believe that names are determined by concepts, entities, and abilities. To refute this view, it is divided into three parts: direct refutation, dispelling doubts about the names of dharma and dharmata (nature of dharma), and summarizing and revealing its essence. First is the direct refutation: The name 'pot' for all manifestations of pots, you are not established by virtue of a substantial universal that universally exists in all manifestations of pots, because you... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་འཇུག་པའི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་སོགས་སྒྲ་རྟོག་རྣམས་ནི་ཡུལ་ གྱི་དབང་གིས་ཚུར་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར། བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་ཕར་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། སྤྱི་མེད་ཕྱིར་ན་དེ་ཡི་སྒྲ། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁོ་ན་རེ། བུམ་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་ཆོས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲ་དང་། བུམ་པ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས། དངོས་པོ་བརྗོད་པ་དང་རྫས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སོ་སོར་སྦྱར་བ་དེ་དོན་མེད་ པར་ཐལ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དངོས་དབང་གིས་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲ་ནི། སྤྱིའམ་ལྡོག་པ་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཇུག །ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི། 2-938 བྱེ་བྲག་གམ་ལོག་པ་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་དེ་གཉིས་ཀྱང་། ལྡོག་པ་དང་ལོག་པ་དངོས་པོའི་དབང་གིས་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལྟོ་ལྡིར་བ་ལྟ་ བུ་གཅིག་ཉིད་ལ། བུམ་པ་མིན་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས། བུམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱར། དེ་མི་སྤོང་བའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་བུམ་པ་ཞེས་ པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་པ་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆོས་ཆོས་ཅན། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་སྒྲ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ རྣམ་དབྱེ་དང་། དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་མི་སྤོང་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསལ་པོ་སྨྲ་དགོས་སོ་སྙམ་ན། ཤིན་ཏུ་ཡང་དོགས་པ་ཆེ་བའི་གནད་ཡིན་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་གླང་ གསར་མའི་རིགས་གཏེར་ཊཱིཀྐར། ལོག་རྫས་སྤྱི་དང་དམིགས་པ་ཚོགས། །ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། །ལྡོག་དངོས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་རིགས། །ཆོས་བརྗོད་སྒྲ་ཡི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི། ནོར་པ་ཁོ་ ན་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི། ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱེ་བྲག་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡང་། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡིན་གྱི། ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-939 ཚོགས་བརྗོད་དང་རིགས་བརྗོད་གཉིས་ཀྱང་། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་བརྗོད་སོ་སོར་བྱེད་པ་ལ་འབྲེལ་ཆེར་མེད་དེ། ཚོགས་བརྗོད་ལ་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲར་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱིར་ བཏང་ལམ་པ་ལ། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ། ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བ་དང་སྤོང་བའི་སྒྲའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་ བའི་སྒྲ། རྫས་བརྗོད་པ་དང་། དངོས་པོ་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་
Chinese
因为这是由意乐的意图所引导的声音。你们这些声音概念，不是由对象所决定，而是由意图所决定。对于这种说法，有颂云：‘无总则无彼之声。’这是一颂。 第二，有人说：‘瓶子本身’这种表达属性的声音，和‘瓶子’这种表达有者的声音，通过表达事物和表达实体的角度来分别结合，这是没有意义的。因为所有的表达声音都不是由事物所决定的结合。这是普遍的。表达属性的声音，是因为总相或差异作为事物而成立的原因而使用。表达有者的声音，是因为 个别或非作为事物而成立的原因而使用。’如果这样说，那么这两种声音也不是由差异和非事物所决定的结合。因为对于像肚子胀大一样的事物本身，通过舍弃所有不是瓶子的其他差别，而结合像‘瓶子本身’这样的表达属性的声音。通过不舍弃这些差别，而结合像‘瓶子’这样的表达有者的声音。对于这种说法，有颂云：‘若如是则法与有法。’这是一颂。 第三，如果有人想知道这两种声音的区别，以及将这两种声音区分为舍弃或不舍弃其他差别的理由，那么这是一个非常重要的疑点，所以要解释。在ཕྱོགས་གླང་（Phyogs glang，陈那）的新派《释量论》的注释中说：‘非实体、总相和所缘之集合，是有者表达的名称。差异、个体和种类，是属性表达的声音的名称。’这种说法是错误的。因为表达总相的声音是表达属性的声音，而不是表达有者的声音。表达个别的声音也是表达有者的声音，而不是表达属性的声音。 表达集合和表达种类，与分别作为有者和属性的表达没有太大关系。因为从未将表达集合说成是有者表达的声音。因此，一般来说，有者表达的声音，和属性表达的声音的分类，是有者表达的声音。不舍弃其他差别和舍弃其他差别的声音的分类，是不舍弃其他差别的声音。实体表达的声音，和事物表达的声音的分类是...
English
Because it is a sound that enters due to the power of the intention of the motivation. These sound concepts of yours are not determined by the object, but are placed by the intention. Regarding this explanation, there is a verse: 'Without generality, there is no sound of it.' This is one verse. Secondly, someone says: 'The sound of expressing the attribute of 'the pot itself,' and the sound of expressing the possessor of 'the pot,' combining them separately from the perspective of expressing the object and expressing the substance, is meaningless. Because all expressing sounds are not combined by the power of the object. This is universal. The sound of expressing the attribute is used because the generality or difference is established as an object. The sound of expressing the possessor is used because the particular or non-object is established as an object.' If you say so, then these two sounds are not combined by the power of difference and non-object. Because for the thing itself, like a bloated belly, by abandoning all other differences that are not a pot, the sound of expressing the attribute like 'the pot itself' is combined. By not abandoning these differences, the sound of expressing the possessor like 'the pot' is combined. Regarding this explanation, there is a verse: 'If so, then dharma and dharmī.' This is one verse. Thirdly, if one wants to know the distinction between these two sounds, and the reason for distinguishing these two sounds as abandoning or not abandoning other differences, then this is a very important doubt, so it must be explained. In the commentary on the new Pramāṇasamuccaya (Compendium on Valid Cognition) of Phyogs glang (Dignāga): 'Non-substance, generality, and collection of objects are names for expressing the possessor. Difference, individual, and kind are names for the sound of expressing the attribute.' This statement is incorrect. Because the sound of expressing generality is the sound of expressing the attribute, not the sound of expressing the possessor. The sound of expressing the individual is also the sound of expressing the possessor, not the sound of expressing the attribute. Expressing collection and expressing kind do not have much connection to being expressed as possessor and attribute separately. Because expressing collection has never been said to be the sound of expressing the possessor. Therefore, generally speaking, the sound of expressing the possessor, and the classification of the sound of expressing the attribute, is the sound of expressing the possessor. The classification of the sound of not abandoning other differences and abandoning other differences is the sound of not abandoning other differences. The classification of the sound of expressing substance and the sound of expressing object is... --------------------------------------------------------------------------------