Tibetan
རྫས་བརྗོད་པའི་སྒྲ། ལོག་པ་བརྗོད་པ་དང་། ལྡོག་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ལོག་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ། དམིགས་བརྗོད་པ་དང་ རྣམ་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་དམིགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་ཡ་གྱལ་གཉིས་པ་དེ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །མཚན་གཞི་ནི། བ་ལང་ ཞེས་པའི་སྒྲ་འམ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུ་ནི་དང་པོའི་མཚན་གཞི། བ་གླང་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲའམ་སྒྲའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུ་ནི་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་གཞིའོ། ། དེ་ཡང་སྙིང་པོ་དྲིལ་ན། ནོག་ལྐོག་ཤལ་དང་ལྡན་པ་ལ་བསམ་ནས། འདི་བ་ལང་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེ། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲར་འཇོག་སྟེ། ཆོས་ཅན་དང་། ཁྱད་གཞི་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་གང་ཞིག ། 2-940 དེ་ཁྱད་གཞི་བ་ལང་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བའི་སྒྲ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ནོག་སོགས་འདུས་པའི་སྟེང་དུ། བ་ལང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་རྟ་ལ་ སོགས་པ་ཚིག་ཟིན་ལ་གཅོད་མི་ནུས་པའི་མི་ལྡན་རྣམ་དཔྱོད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ལོག་པ་བརྗོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ལྡོག་པ་དུ་མ་འདུས་པའི་རྟེན་ ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་པ་དུ་མ་ལས་སྡོག་པའི་ལྡོག་པ་ཉིས་ཚོགས་དེ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་རྫས་བརྗོད་པ་དང་། དམིགས་པ་བརྗོད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། རྫས་དང་དངོས་ པོའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་རྫས་དང་། དམིགས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་དམིགས་པ་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཆོན་ཅན་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བ་ལང་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲ་དེ། ཆོས་བརྗོད་ དང་། ལྡོག་བརྗོད་དང་། དམིགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། དངོས་པོ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། རྣམ་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རྣམས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་གི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉིད་ཅེས་པས་ཚིག་གི་ནུས་པས། བ་ལང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་རྟ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ཟིན་ལ་གཅོད་ནུས་པའི་གཞན་ལྡན་རྣམ་དཔྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་གི་མཚན་གཞི་གཉིས་པ་ལ་མཚོན་ན། 2-941 སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་པའི་ངག་དེ། ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བའི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་བྱས་པའི་གཞི་མཐུན་སོགས་ཚིག་ཟིན་ལ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན་ དང་ལོག་པ་དང་། བྱེ་བྲག་བརྗོད་པའི་སྒྲ་སོགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱས་མི་རྟག་གི་གཞི་མཐུན་ཙམ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་པའི་ངག་དེ། ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་ གི་ངག་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་གཞི་སྒྲའི་སྟེང་ན་ཁྱད་ཆོས་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས་ཁྱད་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཁོ་
Chinese
表达实物的声音：区分了表达错误的和表达相反的声音，其中表达错误的声音；区分了表达对象和表达形态的声音，其中表达对象的声音，这些都是名称的类别。而它们之中的第二种都是名称的类别。例如，'牛'这个声音，或者'声音是无常的'这个声音，是第一种的例子。'正是牛'这个声音，或者'声音的无常'这个声音，是第二种的例子。 总而言之，考虑到具有角和尾巴等特征，说'这是牛'的声音，可以被认为是表达事物的声音。事物、基体和具有特征的事物，这些都是名称的类别。因为这仅仅是表达了作为基体的牛。这个声音也不会排除其他的特征，因为在包含角等特征的基础上，它仅仅是不具备将不是牛的其他特征，比如马等，在字面上排除的能力。因此，它也被称为表达错误和表达差别的声音，因为它表达了包含多种相反特征的事物，并且因为它表达了从多种错误中分离出来的两种相反特征的集合。同样，它也被称为表达实物和表达对象的声音，因为在事物和实体的区分中，实物，以及在对象和形态的区分中，对象，都被认为是事物和具有特征的事物之间的区分。 而'正是牛'这个声音，有理由被认为是表达属性、表达相反、表达对象的声音，以及表达实体和表达形态的声音，因为它是一个排除其他特征的声音。因为'正是'这个词语的力量，使得它能够将不是牛的其他特征，比如马等，在字面上排除。以上面的第二个例子来说，'声音是无常的'这句话，是一个不排除其他特征的声音，因为它不具备在字面上排除声音和作为原因的相同基础等的能力。因此，它也是表达事物、表达错误和表达差别的声音等等，因为它仅仅是表达了作为原因和无常的相同基础。而'声音的无常'这句话，是一个排除其他特征的语句，因为在作为基体的声音之上，有作为特征的原因和无常等多种相反的方面，而它仅仅是特征无常。
English
The sound that expresses substance: distinguishing between the sound that expresses error and the sound that expresses the opposite, among which is the sound that expresses error; distinguishing between the sound that expresses object and the sound that expresses form, among which is the sound that expresses object, these are all categories of names. And the second of these are all categories of names. For example, the sound 'cow', or the sound 'sound is impermanent', is an example of the first. The sound 'precisely a cow' or the sound 'the impermanence of sound' is an example of the second. In summary, considering the characteristics of having horns and a tail, the sound of saying 'this is a cow' can be considered as the sound that expresses a thing. Thing, substrate, and the thing with characteristics, these are all categories of names. Because it merely expresses the cow as the substrate. This sound does not exclude other characteristics either, because on the basis of including characteristics such as horns, it merely lacks the ability to exclude other characteristics that are not cows, such as horses, in the literal sense. Therefore, it is also called the sound that expresses error and expresses difference, because it expresses things that include multiple opposite characteristics, and because it expresses the collection of two opposite characteristics that are separated from multiple errors. Similarly, it is also called the sound that expresses substance and expresses object, because in the distinction between thing and entity, substance, and in the distinction between object and form, object, are considered to be the distinction between thing and the thing with characteristics. And the sound 'precisely a cow' has reason to be considered the sound that expresses attribute, expresses opposite, expresses object, as well as the sound that expresses entity and expresses form, because it is a sound that excludes other characteristics. Because the power of the word 'precisely' enables it to exclude other characteristics that are not cows, such as horses, in the literal sense. Regarding the second example above, the statement 'sound is impermanent' is a sound that does not exclude other characteristics, because it does not have the ability to exclude sound and the same basis as cause, etc., in the literal sense. Therefore, it is also the sound that expresses thing, expresses error, and expresses difference, etc., because it merely expresses the same basis as cause and impermanence. And the statement 'the impermanence of sound' is a statement that excludes other characteristics, because on the basis of sound as the substrate, there are multiple opposite aspects such as cause and impermanence as characteristics, and it is merely the characteristic of impermanence. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་བརྗོད་ནས། བྱས་པ་དང་དངོས་པོ་སོགས་བརྗོད་བྱར་ སྤོང་བའི་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཆོས་བརྗོད་དང་། ལྡོག་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། སྤྱི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་སོགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་གཞི་སྒྲའི་སྟེང་དུ། ཁྱད་ཆོས་མི་རྟག་པའི་ལྡོག་ཆ་ ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གནད་འདི་དག་ལེགས་པར་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། རང་འགྲེལ་ལས། ཡང་ནོག་ལྐོག་ཤལ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་ལ། བ་ལང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་མི་ སྤོང་བའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་སྦྱོར་ན། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲའམ། རྫས་བརྗོད་པའི་སྒྲ། དཔེར་ན་བ་ལང་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུང་ལས་གྲགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཞེས་གྲགས་པ་དེ་ཡང་། 2-942 དམིགས་པ་བརྗོད་ན་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་རྫས་ཀྱི་སྒྲ་ལོག་པ་སྟོན་པ་བྱེ་བྲག་གོ་བར་བྱེད་པའི་བརྡ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་བརྗོད་ན་ཆོས་བརྗོད་པ་དངོས་པོའི་སྒྲ་ལྡོག་པ་སྟོན་པ་སྤྱི་གོ་ བར་བྱེད་པའི་བརྡ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་སྤོང་གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པ་ན་རེ། ཤིང་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུས་ཤིང་རྟོགས་པར་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཤིང་རྟོགས་པ་ཤིང་མིན་ རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས། ཤིང་མིན་རྟོགས་པ་ཤིང་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པས། དེ་གཉིས་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དེར་ཐལ། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཤིང་མིན་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག །ཤིང་མིན་ ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཡང་ཤིང་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རང་མིན་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དངོས་ཟེར་ན། དེའི་ལན་གྱི་གནད་བསྡུས་ན་འདི་ལྟར། ཤིང་ དང་ཤིང་མིན་གཉིས་གཅིག་རྟོགས་པ་ལ་ཅིག་ཤོས་རྟོགས་དགོས་ཀྱང་། དེ་གཉིས་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། གཅིག་རྟོགས་པ་ལ་གཅིག་ཤོས་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་མིན་པར། གཅིག་ རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་གཉིས་ཀ་དུས་མཉམ་དུ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐོག་མར་ཡལ་ག་ལོ་མ་དང་ལྡན་པ་མ་ངེས་པར་ཤིང་ངེས་པ་མི་སྲིད་ལ། དེ་ངེས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་ཤིང་གི་བརྡ་སྦྱར་བས། 2-943 ཡལ་འདབ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཤིང་དང་། མི་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཤིང་མིན་པར་ཅིག་ཆར་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེའི་གནད་ཀྱང་ཡོད་དེ། བརྡའི་ཚེ་ན། ཡལ་འདབ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཤིང་ བརྡ་མ་སྦྱར་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚེ་ཡལ་འདབ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྡོ་དང་སོ་ཕག་སོགས་ཀྱང་ཤིང་དུ་དོགས་པ་སྐྱེ་བས་ཤིང་རྟོགས་པའི་དུས་མི་སྲིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྡ་སྦྱར་ན། ཡལ་འདབ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཤིང་གི་དོགས་པ་མི་སྐྱེ་བས། ཤིང་མིན་བཅད་ཟིན་པ་དང་། ཤིང་རྟོགས་པ་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བའི་གནད་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྗོད་བ
Chinese
从表达方式上来说，因为它是排除具有所作和事物等表达对象的他者的区分，所以它是排除他者的区分。它也是法之表达、反面之表达的语词以及共同之表达的语词等，因为它是仅在基体语词之上表达无常之反面的语词。必须很好地区分这些要点，因为在自释中说：‘或者对于具有诺、隐秘和瑕疵的事物，如果不排除其他非牛的差别而进行表达，那么就是基体表达的语词或事物表达的语词。例如，牛和瓶子等是显示反面的语词结合。’同样，经文中著名的‘所缘’（dmigs pa，梵文：ālambana，罗马转写：ālambana，汉语字面意思：支持）和‘相’（rnam pa，梵文：ākāra，罗马转写：ākāra，汉语字面意思：形状）也被称为，如果表达‘所缘’，那么就是基体表达，是事物之语词显示反面，是使理解差别的符号；如果表达‘相’，那么就是法之表达，是事物之语词显示反面，是使理解共同的符号。’等等。第二个是辩论的驳斥：胜论派说：‘寻求树木的人不可能理解树木，因为理解树木依赖于理解非树木，而理解非树木依赖于理解树木，因此，这二者的理解是相互依赖的。’对于这个论证，原因是：‘树木’这个词是通过排除非树木的方式来使用的，‘非树木’这个词也是通过排除树木的方式来使用的，因为所有的语词概念都是通过排除自身之外的事物的方式来使用的。如果说这是真实的论证，那么对这个问题的回答要点总结如下：虽然理解树木和非树木二者之一需要理解另一个，但是这二者的理解没有相互依赖的过失，因为理解一个并不需要另一个先发生，而是在理解一个的时候，二者可以同时理解，因为最初在不确定是否具有树枝和树叶的情况下，不可能确定是树木，在确定之后，将树木的名称附加于其上，因此，可以同时理解所有具有树枝和树叶的是树木，所有不具有的是非树木。其中的要点是，在命名的时刻，如果仅仅将‘树木’这个名称附加于具有树枝和树叶的事物上，那么在表达的时候，对于不具有树枝和树叶的石头和砖块等也会产生是树木的怀疑，因此不可能理解树木，如果仅仅对具有树枝和树叶的事物命名，那么对于不具有树枝和树叶的事物就不会产生是树木的怀疑，因此，排除非树木和理解树木是同时发生的。那么，表达的...
English
From the perspective of expression, it is the exclusion of others' distinctions that have expressed objects such as actions and things, so it is the distinction of excluding others. It is also the expression of Dharma, the word of opposite expression, and the word of common expression, etc., because it is the word that only expresses the opposite of impermanence on the base word. These points must be well distinguished, because in the self-commentary it says: 'Or for things that have flaws, if they are combined with the intention of expressing without excluding other differences that are not cows, then it is the word of base expression or the word of thing expression. For example, cows and vases, etc., are word combinations that show the opposite.' Similarly, the 'object' (dmigs pa, Sanskrit: ālambana, Roman transliteration: ālambana, literal meaning: support) and 'aspect' (rnam pa, Sanskrit: ākāra, Roman transliteration: ākāra, literal meaning: shape) famous in the scriptures are also called, if 'object' is expressed, then it is the base expression, it is the word of things that shows the opposite, it is the symbol that makes one understand the difference; if 'aspect' is expressed, then it is the expression of Dharma, it is the word of things that shows the opposite, it is the symbol that makes one understand the common. ' etc. The second is the refutation of the debate: The Vaiśeṣika says: 'A person seeking trees cannot understand trees, because understanding trees depends on understanding non-trees, and understanding non-trees depends on understanding trees, therefore, the understanding of these two is mutually dependent.' For this argument, the reason is: 'Tree' this word is used by excluding non-trees, and 'non-tree' this word is also used by excluding trees, because all word concepts are used by excluding things other than themselves. If it is said that this is a true argument, then the key points of the answer to this question are summarized as follows: Although understanding one of the two, trees and non-trees, requires understanding the other, there is no fault of mutual dependence in the understanding of these two, because understanding one does not require the other to happen first, but when one is understood, both can be understood at the same time, because initially it is impossible to determine that it is a tree without being sure whether it has branches and leaves, and after it is determined, the name of the tree is attached to it, therefore, it can be understood at the same time that all those with branches and leaves are trees, and all those without are non-trees. The key point is that at the moment of naming, if the name 'tree' is only attached to things with branches and leaves, then at the time of expression, there will be suspicion that stones and bricks, etc., that do not have branches and leaves are also trees, so it is impossible to understand trees, if only things with branches and leaves are named, then there will be no suspicion that things without branches and leaves are trees, therefore, excluding non-trees and understanding trees happen at the same time. Then, the expression of... -------------------------------------------------------------------------------- ྱེད་ཀྱི་སྒྲ་