Tibetan
ཆོས་ལྔ་ཚང་བས་ན་དེ་ལྟར་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུ་འཆད་པའི་ཚེ། བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱི་གཙུག་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་ཞེས་སོགས་དངོས་སུ་མི་སྦྱར་ཏེ། སྦྱར་ན་གཟུགས་ ཅན་གྱི་རྒྱན་ཞིག་ནས་དཔེ་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི། བློ་གྲོས་སྤྱི་གཙུག་ཞེས་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གོ། །གསུམ་པ་ནི། ས་པཎ་བདག་གིས་བསྟན་བཅོས་འདི་རྩོམ་ནུས་ཤིང་རྩོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། 2-707 གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཆ་གཙང་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པའི་རྒྱུ་སྐར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་འོད་དཀར། དཔལ་ལྡན་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་པདྨོ་ལ་ལན་བརྒྱར་ཤར་མོད། ས་པཎ་བདག་གི་ བློ་གྲོས་ཉི་འོད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པ་དེ་སྲིད་དུ། གཞུང་ལུགས་ཀྱི་དགོངས་དོན་གེ་སར་གྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བར་མ་ནུས་པས་ན་དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཤེས་ལྡན་གཟུར་གནས་དོན་གཉེར་ གྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བས་བསམ་པས་འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནི། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་སོ། །འདིར་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་མཁས་པའི་རྒྱུ་སྐར་བྱེ་བ་ བརྒྱས། །དཔལ་ལྡན་གྲགས་པའི་གསུང་རབ་པདྨོ་རབ་ཕྱེ་མོད། །ཅེས་པ་ལ། ཁ་ཅིག །འདི་འདྲ་སྙན་ངག་གི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྐར་གྱི་འོད་ཀྱིས་པདྨའི་ཁ་ཕྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་ཡུལ་དང་འགལ་བའི་ སྙན་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས། འདི་ལ་སྐྱོན་སྤོང་བྱེད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། སྤྱིར་རྒྱུ་སྐར་གྱི་འོད་ཀྱིས་པདྨའི་ཁ་ཕྱེ་བ་མི་སྲིད་ཀྱང་། འདིར་ཕྱེ་བར་བཤད་པ་ ནི། མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་རྒྱན་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྙན་ངག་མེ་ལོང་མ་ལས། ལྷ་ཅིག་ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་པོ། །དམར་པའི་ཉི་གཞོན་ལ་རེག་པས། །ས་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱི་ལག་པ་ཡི། ། 2-708 པདྨ་ཟུམ་པར་བྱེད་པ་ཅི། ཞེས་ཉི་མས་པདྨ་ཟུམ་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་། མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་རྒྱན་གྱི་སྐབས་སུ་ཟུམ་པ་དང་སྦྱར་བ་མཛེས་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར། འདི་ལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ ན་རེ། སྐྱོན་སྤོང་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་རྒྱན་གྱི་ཐ་སྙད་ནི། སྙན་ངག་མེ་ལོང་ལས་འབྱུང་གི །སྙན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་གཞན་ན་མེད་ལ། སྙན་ངག་མེ་ལོང་ནི་ཕྱིས་ གཤོང་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ས་པཎ་ཞལ་བཞུགས་དུས་མ་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རང་གི་འདོད་པ་ནི། སྤྱིར་མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་རྒྱན་དང་སྦྱོར་བ་སྐབས་སུ་བབ་ པའི་ཚེ་རྒྱུ་སྐར་འོད་ཀྱིས་པདྨའི་ཁ་ཕྱེ་བར་བྱས་པ་ཞིག་རུང་མོད། སྐབས་འདིར་འདི་མི་རིགས་པའི་རྒྱ་མཚན་ལ་སྦྱར་ནས་རྒྱུ་སྐར་གྱིས་པདྨའི་ཁ་ཕྱེ་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན། ཚིག་སྔ་མས་རྒྱུ་སྐར་གྱ
Chinese
因为具备五种殊胜的特点，所以才这样赞叹。像这样讲解的时候，‘智慧的顶髻如同宝珠般装饰’等等，不要直接套用，如果套用，就会从有形的装饰变成比喻的装饰。’这就是说，‘智慧顶髻’等等，是一句颂词。 第三，萨迦班智达（Sa-skya Pandita，萨迦派著名学者）自己能够并且应该写作这部论著是有原因的： 在这雪山之中，像恰藏（Cha-tzang）等成百上千的智者星辰的智慧之光，曾无数次照耀着吉祥法称（Chos-grags，古印度佛教论师，著有《释量论》）的论著莲花。但是，在萨迦班智达的智慧阳光没有照耀到之前，未能清晰地阐明宗义的精髓，因此，为了清晰地阐明它，出于对具有智慧、公正、寻求真理的弟子的慈悲，必须进行讲解。’这就是说，‘在这雪山之中’等等，是一颂半。 这里，‘在这雪山之中，成百上千的智者星辰，曾无数次盛开吉祥法称的论著莲花。’ 有些人说：‘这是一种诗歌的缺陷，因为星光的照耀不可能使莲花开放，所以是与事实相悖的诗句。’ 对此，一些人进行辩解说：‘这没有缺陷，一般来说，星光不可能使莲花开放，但这里说开放，是因为这是‘不可能的夸张修辞’，所以非常优美。’例如，在《诗镜》（Kavyadarsha，古印度诗学著作）中说：‘女神，您的双足，触碰到红色的朝阳，为何使统治者的手中的莲花闭合？’虽然太阳不会使莲花闭合，但在‘不可能的夸张修辞’的情况下，与闭合相联系是优美的。 对此，另一些人说：‘这种辩解也不合理，因为‘不可能的夸张修辞’的术语，出自《诗镜》，其他的诗学著作中没有，而《诗镜》是后来果•仁钦多吉坚赞（Gelong Dorje Gyaltsen）翻译的，萨迦班智达在世时没有翻译。’ 我自己的观点是：一般来说，在运用‘不可能的夸张修辞’时，星光使莲花开放是可以的。但在这里，这不是将‘不可能的夸张修辞’与星光联系起来使莲花开放，如果那样，前面的词语就...
English
It is praised in this way because it possesses five excellent qualities. When explaining something like this, do not directly apply phrases such as 'the crown of wisdom is adorned like a jewel.' If you do, it will change from a tangible ornament to a metaphorical one.' This means that 'crown of wisdom' and so on, is one shloka (verse). Third, Sa-skya Pandita (Sa-skya Pandita, a famous scholar of the Sakya school) himself is able to and should write this treatise because: In this snowy mountain region, the white light of wisdom from hundreds of thousands of scholar stars, such as Cha-tzang, has shone upon the lotus of the scriptures of glorious Dharmakirti (Chos-grags, an ancient Indian Buddhist philosopher and author of the Pramāṇavārttika) countless times. However, as long as the sunlight of Sa-skya Pandita's wisdom has not covered it, the essence of the doctrine's meaning has not been clearly elucidated. Therefore, in order to clarify it, it is necessary to explain it with compassion for the wise, impartial, truth-seeking disciples.' This means that 'In this snowy mountain region' and so on, is one and a half shlokas. Here, 'In this snowy mountain region, hundreds of thousands of scholar stars have repeatedly opened the lotus of the scriptures of glorious Dharmakirti.' Some say: 'This is a flaw in poetry, because it is impossible for the light of stars to open a lotus, so it is a poetic phrase that contradicts reality.' To this, some people defend it by saying: 'There is no flaw in this, because generally, the light of stars cannot open a lotus, but here it is said to open, because it is a case of 'impossible hyperbole,' so it is very beautiful.' For example, in the Kavyadarsha (an ancient Indian treatise on poetics) it says: 'Goddess, your two feet, touching the red morning sun, why do they cause the lotus in the hands of the rulers to close?' Although the sun does not cause the lotus to close, in the case of 'impossible hyperbole,' associating it with closing is beautiful. To this, others say: 'That defense is also unreasonable, because the term 'impossible hyperbole' comes from the Kavyadarsha, and it is not found in other treatises on poetics, and the Kavyadarsha was translated later by Gelong Dorje Gyaltsen, and it was not translated when Sa-skya Pandita was alive.' My own view is: Generally, when applying 'impossible hyperbole,' it is acceptable for starlight to open a lotus. But here, it is not applying 'impossible hyperbole' to the starlight to make the lotus open, because if it were, the preceding words would... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ིས་པདྨའི་ཁ་ཕྱེ་བར་བསྟན་ནས། ཚིག་ཕྱི་མས་ཉི་འོད་མ་ཤར་བར་དུ་པདྨའི་ཁ་ཕྱེ་བར་མི་ནུས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རང་ཚིག་སྔ་ཕྱི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ ཀྱང་སྐྱོན་སྤོང་ལ་བརྗོད་པའི་གནོད་བྱེད་དེ་ཡང་ལྟར་སྣང་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྗེ་ས་པཎ་གྱི་དུས་སྙན་ངག་མེ་ལོང་བོད་སྐད་དུ་མ་བསྒྱུར་ཡང་། རྒྱ་དཔེ་ཉིད་ལ་གཟིགས་པའི་སྙན་ངག་མེ་ལོང་གི་རྒྱན་རྣམས། 2-709 ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་ནས། མཁས་པ་འཇུག་སྒོ་སོགས་སུ་དཔེར་བརྗོད་མང་པོ་བརྩམས་མཛད་འདུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆ་གཙང་སོགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྒྱུ་སྐར་དང་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་དུ་བྱས་ ནས། དེ་ལྟ་བུའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྒྱུ་སྐར་གྱི་འོད་འཕྲེང་། ཆོས་གྲགས་གཞུང་གི་པདྨོ་ལ་ཤར་ཡང་། ས་པཎ་གྱི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཉི་འོད་མ་ཤར་བར་དུ། དགོངས་དོན་གྱི་ཟེ་འབྲུ་མ་མཐོང་ཞེས་ གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་མཁས་པའི་རྒྱུ་སྐར་བྱེ་བ་བརྒྱས། །དཔལ་ལྡན་གྲགས་པའི་གསུང་རབ་པདྨོ་རབ་ཕྱེ་མོད། །ཅེས་པ་ཅུང་ཚིག་སྣོམ་པས། གངས་རིའི་ཁྲོད་ འདིར་མཁས་པའི་རྒྱུ་སྐར་བྱེ་བ་བརྒྱ། །དཔལ་ལྡན་གྲགས་པའི་གསུང་རབ་པདྨོ་ལ་ཤར་མོད། །ཅེས་པ་འདི་ཉིད་དགོངས་པའི་སྙིང་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༄། །ངེས་པ་བསྐྱེད་ཕྱིར་གཞུང་དོན། ཤེས་བྱ་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་ལ། རྟོགས་བྱ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ། གསུམ་པ་ངེས་པ་བསྐྱེད་ཕྱིར་གཞུང་དོན་བཤད་པ་ལ་ གཉིས། ཤེས་བྱ་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་བཤད། ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྟོགས་བྱ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་བཤད། རྟོགས་བྱེད་བློའི་རྣམ་གཞག་བཤད། ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཚུལ་རྣམ་ གཞག་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བློས་རིག་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་བློས་རིག་བྱ། ། 2-710 ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ། གཟུང་ཡུལ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དགག །རང་ལུགས་གཟུང་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ། རྩོད་པ་སྤང་སྟེ་གནད་འགག་བཤད་པའོ། ། ༈ གཟུང་ཡུལ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དགག་པ། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་ལ། ཆ་བསྡུས་རྗེས་ འབྲང་རྣམས་ན་རེ། སྤྱིར་ཡུལ་དེ་ལ་གཟུང་ཡུལ། ཞེན་ཡུལ། འཇུག་ཡུལ་གསུམ་ཡོད་པའི། དང་པོ་གཟུང་ཡུལ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། གཟུང་ཡུལ་རང་མཚན། གཟུང་ཡུལ་དོན་སྤྱི། གཟུང་ཡུལ་མེད་པ་གསལ་བ་དང་ གསུམ་ལས། དང་པོ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ། གཉིས་པ་རྟོག་པའི་གཟུང་ཡུལ། གསུམ་པ་རྟོག་མེད་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ཅན་འཁྲུལ་མེད་ཐལ་བས་དགག །ཡུལ་དེ་ སྣང་རུང་ཐལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་པ་དང་། རྟོག་མེད་ལོ
Chinese
通过展示莲花开放，接下来的话语表明在阳光未升起之前莲花无法开放，这前后矛盾。 然而，用于驳斥的论点也只是表面上的。虽然Chöjé Sakya Paṇḍita（ཆོས་རྗེ་ས་པཎ་，一位萨迦派大师）时代，《诗镜》（Kāvyādarśa）尚未被翻译成藏语，但他通过阅读梵文原本，完全理解了《诗镜》中的各种修辞格。 因此，他在《智者入门》等著作中创作了许多例子。因此，恰仓（cha tsang）等人的智慧之星被用作装饰，他们的智慧之星的光芒照耀在Chö Drak（ཆོས་གྲགས་，法称）的著作之莲上，但在Sakya Paṇḍita（ས་པཎ་）的智慧之日升起之前，没有人看到其含义的花蕊。 这是一种比喻的修辞。当时，‘在这雪山之中，无数智者如星辰般闪耀，尊贵的法称著作之莲得以绽放’这句话略有改动，‘在这雪山之中，无数智者如星辰般闪耀，尊贵的法称著作之莲得以照耀’，这才是其含义的核心。 为了生起定解，阐述论典要义，对所知总相进行分类，解释可理解之境的分类。 第三部分，为了生起定解，阐述论典要义，分为两部分：阐述所知总相；详细阐述量（pramāṇa）的自性。 第一部分分为三部分：阐述可理解之境的分类；阐述能理解之识的分类；阐述如何理解的方式的分类。 第一部分包括定义和分类两部分。第一部分是：‘凡能被心所认知的事物，都是境的定义，因为那是境的安立方式。’这就是‘境的定义是心所能认知’。 第二部分，分类，分为三部分：驳斥将所取境分为三类的观点；确立自宗所取境为一；消除争论并阐述要点。 驳斥将所取境分为三类的观点。 第一部分，在前述观点中，恰杜（cha du）的追随者们说：‘一般来说，境有三种，即所取境、执著境和进入境。’第一种，所取境，又分为三种：所取境自相（rang mtshan，自相），所取境总相（don spyi，义共相），所取境无有显现。 第一种是现量的境，第二种是分别念的所取境，第三种是无分别智的所取境。’ 驳斥这些观点分为两部分：通过推论境的持有者无误来驳斥；通过推论境是可显现的来驳斥。 第一部分是：分别念和无分别念...
English
By showing the opening of the lotus, the subsequent words indicate that the lotus cannot open until the sun rises, which contradicts the previous statement. However, the refutation used to refute is also only apparent. Although the Kāvyādarśa (Mirror of Poetry) had not been translated into Tibetan during the time of Chöjé Sakya Paṇḍita, he fully understood the various figures of speech in the Kāvyādarśa by looking at the Sanskrit original. Therefore, he composed many examples in works such as 'Entrance for the Wise.' Therefore, the star of wisdom of Cha Tsang, etc., was used as an ornament, and the light of their star of wisdom shone on the lotus of Chö Drak's (Dharmakirti) writings, but before the sun of Sakya Paṇḍita's wisdom rose, no one saw the stamen of its meaning. This is a metaphorical figure of speech. At that time, the sentence 'In this land of snow mountains, hundreds of thousands of wise men shine like stars, and the lotus of the glorious Dharmakirti's writings is fully opened' was slightly changed to 'In this land of snow mountains, hundreds of thousands of wise men shine like stars, and the lotus of the glorious Dharmakirti's writings is illuminated,' which is the essence of its meaning. In order to generate certainty, explain the meaning of the treatise, classify the general characteristics of knowable objects, and explain the classification of objects to be understood. The third part, in order to generate certainty, explaining the meaning of the treatise, is divided into two parts: explaining the general characteristics of knowable objects; explaining in detail the nature of valid cognition (pramāṇa). The first part is divided into three parts: explaining the classification of objects to be understood; explaining the classification of cognizing minds; explaining the classification of how to understand. The first part includes definition and classification. The first part is: 'Whatever can be cognized by the mind is the definition of an object, because that is the way an object is established.' This is 'The definition of an object is what can be cognized by the mind.' The second part, classification, is divided into three parts: refuting the view that the object of apprehension is divided into three categories; establishing the self-view that the object of apprehension is one; eliminating disputes and explaining the key points. Refuting the view that the object of apprehension is divided into three categories. In the first part, in the previous view, the followers of Cha Du said: 'Generally speaking, there are three types of objects: the object of apprehension, the object of attachment, and the object of entry.' The first type, the object of apprehension, is further divided into three types: the object of apprehension as its own characteristic (rang mtshan, Svasaṃlakṣaṇa), the object of apprehension as a general characteristic (don spyi, Sāmānyalakṣaṇa), and the object of apprehension as non-existent appearance. The first is the object of direct perception, the second is the object of apprehension of conceptual thought, and the third is the object of apprehension of non-conceptual wisdom.' Refuting these views is divided into two parts: refuting by inferring that the holder of the object is infallible; refuting by inferring that the object is manifestable. The first part is: conceptual thought and non-conceptual thought... --------------------------------------------------------------------------------