Tibetan
། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་ནི། ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཅིང་། དེ་ཡང་རྟོག་མེད་མ་འཁྲུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། བློས་འཛིན་ཚུལ་དང་ཡུལ་གྱི་གནས་ ལུགས་མཐུན་པར་བསྒྲུབས་ནས། དེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་ཆ་ལ་རང་མཚན་དུ་འཇོག །རྟོག་པས་ནི་ཡུལ་ལ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཅིང་། ཡུལ་ཅན་སྒྲ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཡུལ་གྱིས་ཚུར་གཞག་པ་མིན་པར་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་ཕར་བཞག་པ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་ནས། 2-699 དེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟུང་ཆ་ལ་གཞན་སེལ་དུ་འཇོག་པ་ནི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་དུ་བོད་གཞན་དག་གིས་གཞན་སེལ་ལ་གནད་ལོག་པར་བཅོས་པ་ བཀག་ནས། དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དངོས་པོའི་གཤིས་ལུགས་ལ་རང་མིན་ལས་ལོག་ནས། རང་རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་དོན་རང་མཚན་གྱི་གཞན་སེལ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་གྱི་དོན་སྟེང་ནས་རང་ མིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཙམ་ནི་མེད་དགག་གི་གཞན་སེལ། ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། སྒྲ་དང་རྟོག་པ་ལ་དེ་མིན་བཅད་ནས་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་སྒྲ་བློའི་གཞན་སེལ་ཞེས་བཞག་ནས། གཞན་སེལ་གྱི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པ་ནི། རབ་བྱེད་དེའི་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཞན་སེལ་གྱི་ལྟ་བ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ དངོས་པོའི་དབང་གིས་མི་འཇུག་པར། བརྗོད་འདོད་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པར་རྟོགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་པར་བལྟ་བའི་ལྟ་བ་འདི་ལ་གཞན་སེལ་གྱི་ལྟ་བ་ཞེས་འཇོག་སྟེ། སྒྲ་རྟོག་ཡུལ་ལ་ འཇུག་ཚུལ་གྱི་གནད་རྟོགས་པ་དེ་ལ་གཞན་སེལ་གྱི་ལྟ་བར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་བརྟག་པས་ནི། རྟོག་པའི་གྲོགས་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་འཇུག་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། རང་མཚན་རྐྱང་པ་དང་། 2-700 སྒྲ་དོན་རྐྱང་པ་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་བཀག་ནས། སྣང་སེལ་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བའི་བུམ་པ་སོགས་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སོང་ཚོད་ལ་བུམ་ པའི་དོན་སྤྱི་ཁོ་ན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་སོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། སྒྲ་དེ་ལ་ཡང་འཆད་དུས་དང་། འཇུག་དུས་གཉིས་ཕྱེ། འཆད་དུས་ལ་དངོས་ཞེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི། རབ་བྱེད་ལྔ་ པ་བསྡུས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགལ་འབྲེལ་བརྟག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་རྟགས་ཡང་དག་གི་རྩ་བ་འགལ་འབྲེལ་གཉིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་ཆོས་དང་འབྲེལ་བའི་སྟོབས་ ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་ནུས་ཤིང་། དེ་ལྟ་བུའི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་དོན་ལ་གྲུབ་པ་བཀག་ནས་བློ་ངོར་བསྒྲུབ། དེ་ཡང་བདག་གཅིག་དང་དེ་བྱུང་འབྲེལ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པ་དང་། རྟགས་དེ་ དགག་ཆོས་དང་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་འགོག་ནུས་ཤིང་། དེ་ལྟ
Chinese
无分别的智慧通过显现的方式来认知对境。其中，无分别且不虚假的智慧，能够如实地认知对境，使认识方式与对境的实相相符，并将这种认知方式的所缘部分设定为自相。而分别念则通过排除的方式来认知对境。所有的名言和概念，并非由对境本身所决定，而是为了表达意图而人为设定的。因此，将这种认知方式的所缘部分设定为他遮，这是第四品摄义的精髓所在。尤其要破斥某些藏地学者对“他遮”的错误理解，强调诸法的事实是，从非自身的事物中分离出来，安住于各自的体性之中，这就是实事自相的他遮。一切所知，就对境的实义而言，仅仅是空无非自身之物，这就是无遮的他遮。无论对境的实相如何，只要在名言和概念上，排除非此之物，并仅仅显现为此物，就可安立为名言概念的他遮。因此，毫不颠倒地揭示他遮的观点，是该品的主要目的。那么，什么是他遮的观点呢？就是要认识到，所有的名言概念并非由事物本身所决定，而仅仅是由表达意图所决定。从而以平等的心态看待世间的八法（利、衰、毁、誉、称、讥、苦、乐）。这种观点就被称为他遮的观点。因为领悟名言概念认知对境的方式，就是他遮观点的核心所在。 通过对能说与所说的分析，确定了作为分别念助伴的能说之语的运用方式，从而破斥了将单一的自相和单一的语词意义视为能说之语的直接所说之物的观点。因此，未区分显现与排除的瓶子等事物，才是能说之语的直接所说之物。而且，在表达时，瓶子的共相才是语词直接表达的对象。此外，对于语词，还要区分解释时和运用时两种情况，解释时又分为实指和假指两种情况。这是第五品摄义的精髓所在。通过对相违与相关的分析，确定了作为比量依据的正确之因的根本——相违与相关。也就是说，以理由与所立之间的关联性，能够成立所要证明的结论。而且，这种因与法之间的关联，并非在事物本身上成立，而是在心识上成立。这种关联可以归纳为一体关系和因果关系两种。此外，作为理由的因，通过与遣除对象相违的方式，能够遣除所要遣除的对象。像这样...
English
The non-conceptual wisdom engages with objects through the mode of appearance. Among them, the non-conceptual and non-mistaken ones ascertain that the way of apprehension and the reality of the object are in accordance, and establish the apprehended aspect of that apprehension as self-characteristic (Svalaksana). Conceptual thought engages with objects through the mode of exclusion. All terms and concepts are not placed by the object itself, but are established as merely placed by the intention to express. Therefore, setting the apprehended aspect of that apprehension as other-exclusion (Anyapoha) is the essence of the condensed fourth chapter. In particular, refuting the distorted corrections of other Tibetans regarding other-exclusion, and emphasizing that the nature of things is that they are separate from what is not themselves and abide in their own essence, is the other-exclusion of self-characteristic of reality. All knowable things are merely empty of what is not themselves in terms of the meaning of the object, which is the other-exclusion of negation. No matter what the state of the object is, merely appearing as such by cutting off what is not that in sound and thought is established as the other-exclusion of sound and mind. Therefore, showing the view of other-exclusion without perversion is the main purpose of that chapter. So, what is the view of other-exclusion? It is to realize that all terms and concepts do not engage by the power of things, but engage merely by the intention to express, and to view the eight worldly dharmas (gain and loss, defamation and fame, praise and blame, suffering and happiness) with equanimity. This view is called the view of other-exclusion, because understanding the key to how terms and concepts engage with objects is what is necessary to establish as the view of other-exclusion. By examining the expressible and the expression, the way in which the expression of sound, which is the companion of conceptual thought, engages is determined, thereby refuting the view that a single self-characteristic and a single meaning of sound are considered the direct object of expression of the expression of sound. Therefore, things like a vase that do not separate appearance and exclusion are the direct object of expression of the expression of sound. Moreover, in terms of expression, only the general meaning of the vase goes to the direct object of the sound. In addition, for sound, there is a distinction between the time of explanation and the time of engagement, and the time of explanation is divided into two: real and nominal. This is the essence of the condensed fifth chapter. By examining contradiction and connection, the root of the valid sign that is the basis of inference, contradiction and connection, is determined. That is, by the power of the connection between the reason and the subject to be proven, the object to be proven can be proven. Moreover, that kind of connection between the sign and the property is not established in reality, but is established in the mind. That connection can be summarized into two: identity and causality. In addition, the reason, as a reason, can prevent the object to be negated by contradicting the object to be negated. Like that... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བུའི་འགལ་བ་དེ་ཡང་དོན་ལ་གྲུབ་པ་བཀག་ནས་བློ་ངོར་བསྒྲུབ། དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་དང་ཕན་ཚུན་སྤང་བ་ འགལ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པ་ནི། རབ་བྱེད་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་རབ་བྱེད་བཞི་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། 2-701 གནས་སྐབས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་ཉིད་བརྟག་པ། ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མངོན་སུམ་དང་། རང་དོན་རྗེས་དཔག་བརྟག་པ་གཉིས། འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་བརྟག་པས་ནི། གཞི་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། སོང་ཚོད་ཀྱི་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་པོ་སྤྱི་མཚན་ཁོ་ན་དང་། རློམ་ཚོད་ ཀྱི་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་ཆར་ཡོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་ངེས་བྱེད་སོགས་ཀྱི་གནད་བསྡུས་པ་ནི་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པའི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་བརྟག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལམ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུས། འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་དེ་ཉིད། རྟགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་མངོན་སུམ་དང་། རྟགས་ལ་ ལྟོས་ནས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་རྗེས་དཔག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་བརྟག་པས་ནི། མངོན་སུམ་ཡང་དག །ལོག་ཕྱོགས་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ དང་། རང་དོན་རྗེས་དཔག་བརྟག་པས་ནི། གང་གིས་རྟོགས་པའི་རྟགས་དང་། རྟགས་དེས་རྟོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཡང་། རྟགས་ཀྱི་ལྟོས་གཞི་དང་། དེ་ལྟོས་རྟགས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་སོགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-702 གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་བརྟག་པས་ནི། འབྲས་བུ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། རང་རྒྱུད་ལ་ཚད་མ་རྣམ་གཉིས་བསྐྱེད་པའི་དགོས་པ་ནི། སྒྲུབ་ངག་གི་སྒོ་ནས་སྐལ་ལྡན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་གྱི་ སྒོ་ནས་ལོག་སྨྲ་ཚར་གཅོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་ངག་སྨྲ་བ་པོ་རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་དཔང་པོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག །སྨྲ་བའི་ངག་ལ་སྒྲུབ་ངག་དང་ཐལ་འགྱུར། ངག་གི་བྱེད་པ་རྟོགས་ པ་སྐྱེ་ཞིང་། ལོག་རྟོག་བཟློག་ཚུལ་གྱི་གནད་བསྡུས་པ་ནི། རབ་དབྱེ་བཅུ་གཅིག་པའི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བསྟན་བཅོས་འདིར་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་ བུ་གསུམ་ཚར་གཉིས་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་འཆད་བྱེད་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ། ཤེས་བྱ་ སྤྱི་ལྡོག་ནས་འཆད་བྱེད་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་པོ
Chinese
此外，对立的二元性实际上是通过阻止事物成立并在心中建立它们来实现的。这被归纳为两种对立：‘不能同时存在’的对立和‘相互排斥’的对立。这是因为总结了第六品和第七品的精髓。之后，建立知识有效性的本质有四个章节的原因是： 2-701 暂时地，基于通过听闻和思考来建立的基础，检查特征；基于道路，检查现量和为自利的比量；因为建立了为他利的比量检查的章节。此外，通过检查特征，基础得以确立。因此，衡量的特征、标志和基础这三者仅仅是普遍特征，而推测的特征、标志和基础这三者既有自性特征也有共相特征。特别是，总结了有效认知的特征、标志、基础和决定因素等要点，这是因为总结了第八品的精髓。 通过检查现量和比量，道路得以确立。因此，有志之士获得目标的途径是，不依赖于标志的现量和依赖于标志的比量。此外，通过检查现量，总结了正确的现量、错误的看似现量和有效认知的三个结果的精髓。通过检查为自利的比量，从理解的标志和标志所理解的被证立事物这两个方面来看，首先，总结了标志的基础和依赖于此的标志的分类等的精髓。 2-702 通过检查为他利的比量，结果得以确立。因此，在自相续中产生两种有效认知的必要性在于，通过论证的陈述来引导有缘者，并通过反驳来驳斥错误的言论。此外，总结了陈述者、辩论者、反驳者和证人的分类，陈述的论证和反驳，陈述的行为产生理解和消除错误观念的方式等要点，这是因为总结了第十一品的精髓。那么，为什么这部论著要两次展示通过听闻和思考来建立的基础、道路和结果这三者呢？原因是：为了了解作为解释知识有效性本质的基础、道路和结果这三者的分类，作为知识的组成部分，从普遍的角度解释了基础、道路和结果这三者。
English
Furthermore, the duality of opposition is achieved by preventing things from being established in reality and establishing them in the mind. This is summarized into two oppositions: the opposition of 'not coexisting' and the opposition of 'mutual exclusion.' This is because it summarizes the essence of the sixth and seventh chapters. After that, the reason for establishing four chapters to establish the nature of valid cognition of knowledge is: 2-701 Temporarily, based on the basis established through hearing and thinking, examining the characteristics; based on the path, examining direct perception and inference for oneself; because the chapter on examining inference for others is established. Furthermore, by examining the characteristics, the foundation is established. Therefore, the three characteristics, signs, and bases of measurement are merely universal characteristics, while the three characteristics, signs, and bases of speculation have both self-characteristics and common characteristics. In particular, summarizing the key points of the characteristics, signs, bases, and determinants of valid cognition, this is because it summarizes the essence of the eighth chapter. By examining direct perception and inference, the path is established. Therefore, the means by which a person seeking meaning obtains the object is direct perception, which does not rely on signs, and inference, which relies on signs. Furthermore, by examining direct perception, the essence of the three results of correct direct perception, false seeming direct perception, and valid cognition is summarized. By examining inference for oneself, from the two aspects of the sign by which one understands and the object to be proven that is understood by the sign, first, the essence of the basis of the sign and the classification of signs that depend on it, etc., is summarized. 2-702 By examining inference for others, the result is established. Therefore, the necessity of generating two valid cognitions in one's own continuum is to guide fortunate individuals through argumentative statements and to refute wrong speech through refutation. Furthermore, summarizing the classifications of the speaker, the debater, the opponent, and the witness, the argument and refutation of the statement, the action of the statement generating understanding, and the ways of eliminating wrong conceptions, this is because it summarizes the essence of the eleventh chapter. So, why does this treatise show the three bases, paths, and results established through hearing and thinking twice? The reason is: in order to understand the classifications of the three bases, paths, and results that explain the nature of valid cognition of knowledge, as a component of knowledge, the three bases, paths, and results are explained from a general perspective. --------------------------------------------------------------------------------