Tibetan
་དེ་སྔོན་དུ་སོང་ན། བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་སླ་བ་ལ་དགོངས་ནས། ཚར་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་འདིར་སྒོམ་པས་ཉམས་ སུ་མྱོང་བའི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་མི་སྟོན་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་མ་བསྟན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གཞི་བདེན་བཞི། ལམ་ལྔ། འབྲས་བུ་འཕགས་པ་གསུམ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ནི། 2-703 ནང་པའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས། མངོན་སུམ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རབ་བྱེད་བཅུ་གཅིག་པོ་དེའི་གྲངས་དང་གོ་རིམ་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཤེས་ བྱེད་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་རབ་བྱེད་དང་པོ་བདུན་བཞག །ཤེས་བྱེད་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ བཞག །འཆད་བྱེད་རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བརྒྱད་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ་རབ་བྱེད་ཕྱི་མ་གསུམ་བཞག་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། མངོན་སུམ་བརྟག་པས། མངོན་སུམ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་འཆད། རང་དོན་ རྗེས་དཔག་བརྟག་པས། རྗེས་དཔག་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་འཆད། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་བརྟག་པས། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས། སུན་འབྱིན་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས་ཏེ་བཞི་འཆད་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་དག་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར། རྗེ་བཙུན་བོ་དོང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་རིགས་སྣང་ལས། ཕྱི་རབས་ཀྱི་རྟོག་གེའི་མིང་ཅན་འདི་དག་ནི། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རིམ་པ་ ཙམ་ལ་ཡང་མཁས་པ་མ་ཡིན་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་ལས་གཙོ་བོར་བརྩམས་ཏེ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་རིགས་པ་ལས། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཞར་གྱི་བརྗོད་བྱ་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཚད་མ་ནི་འཕྲོས་པ་ལྟ་བུར་བཀྲལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-704 ཞེས་རིགས་གཏེར་གྱི་འཆད་ཚུལ་ལ་དགག་པ་བརྗོད་པ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་དགོངས་པའི་རྣམ་འགྱུར་སྟེ། ཤེས་བྱེད་ཚད་མ་འཇོག་པ་ལ། ལས། བྱེད་པོ། བྱ་བའི་མི་བསླུ་བ་གསུམ་ཚང་དགོས་ལ། ལས་གང་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ལ། ཡུལ་བརྟག་པ། བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་མི་བསླུ་བའི་བློ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ལ་བློ་བརྟག་པ། བྱ་བ་ ཚུལ་ཇི་ལྟར་མི་བསླུ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ལ་རབ་བྱེད་ལྔ་སྟེ། བདུན་པོ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། དཀྱུ་ས་བསྟན་པའི་རྟ་ཐོགས་མེད་དུ་རྒྱུག་པ་ལྟར། ཤེས་བྱེད་ ཚད་མའི་རང་བཞིན་ལ་ངེས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ན་འཆད་ཚུལ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བཤད་སྲོལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོར་བཤད་ནས་ཚད་མ་ འཕྲོས་པ་ལྟ་བུར་ཞར་བྱུང་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མར་བཤད། ཚད་མ་ཕྱི་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན།
Chinese
如果先讲这些，考虑到容易理解，所以讲了两遍。那么，这里为什么不讲修行者通过修行所体验到的基、道、果三者呢？并非没有讲，而是因为修行者通过修行所体验到的基（四谛），道（五道），果（三身）等的分类，是内道不共的特点，所以在现量观察的章节中会讲到。此外，这十一个章节的数目和顺序的安排也是有原因的：为了作为对知识正确的认知进行增益和断除怀疑的组成部分，安排了前七个章节。为了阐述知识正确的认知的自性，安排了定义观察的章节。为了阐述论理学的八个词义，安排了后面的三个章节。后面的章节是成立的，因为在现量观察中，阐述了现量正确和相似二者；在自义比量观察中，阐述了比量正确和相似二者；在他义比量观察中，阐述了能立语正确和相似二者，能破语正确和相似二者，共四者。 如果不理解这些要点，觉囊派多罗那他（藏文：ཇེ་བཙུན་བོ་དོང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་，英文：Jetsun Tāranātha）的《理智之光》中说：‘这些后来的论理学学者，即使对量论的次第也不精通，更不用说其他的了。因为应该主要从量论入手进行确定，但他们却从所境等次要的论述对象入手，而将量论视为附带的内容来解释。’ 这样对《理智宝藏论》的讲解方式进行驳斥，是由于自己没有理解。在确立知识的量时，必须具备业、作者、作用三个不欺骗的条件。为了对哪个业不欺骗的对境进行增益和断除怀疑，需要观察对境；为了对哪个作者不欺骗的心进行增益和断除怀疑，需要观察心；为了对作用如何不欺骗的果进行增益和断除怀疑，需要五个章节，即前七个章节。就像先指明跑道，马才能无碍奔驰一样，为了容易获得对知识的量的自性的确定，所以这是一种非常出色的讲解方式。如果不是这样，为什么要主要讲解对境等，而将量作为附带的内容来讲解呢？如果说因为先讲对境等，后讲量，
English
If these are explained first, it is easy to understand, so it is explained twice. Then, why doesn't it explain the three aspects of base, path, and fruit experienced by practitioners through practice here? It is not that it is not explained, but because the classification of the base (Four Noble Truths), path (Five Paths), and fruit (Three Kayas) experienced by practitioners through practice is a unique characteristic of inner Buddhism, so it will be explained in the chapter on direct perception observation. In addition, there is a reason for the arrangement of the number and order of these eleven chapters: In order to serve as a component of enhancing and eliminating doubts about the correct cognition of knowledge, the first seven chapters are arranged. In order to explain the nature of the correct cognition of knowledge, the chapter on definition observation is arranged. In order to explain the eight meanings of terms in logic, the last three chapters are arranged. The latter chapters are established because in the direct perception observation, the correct and similar aspects of direct perception are explained; in the self-benefit inference observation, the correct and similar aspects of inference are explained; in the other-benefit inference observation, the correct and similar aspects of valid arguments and refutations are explained, a total of four aspects. If these points are not understood, Jetsun Tāranātha of the Jonang school said in 'Light of Reason': 'These later scholars of logic are not even proficient in the order of the treatises on valid cognition, let alone others. Because it is reasonable to start with valid cognition to determine, but they start with secondary objects of discussion such as objects, and explain valid cognition as an incidental content.' This refutation of the explanation method of 'Treasury of Reasoning' is due to one's own lack of understanding. When establishing the valid cognition of knowledge, it is necessary to have three conditions of action, agent, and function that are not deceptive. In order to enhance and eliminate doubts about which object the action does not deceive, it is necessary to observe the object; in order to enhance and eliminate doubts about which mind the agent does not deceive, it is necessary to observe the mind; in order to enhance and eliminate doubts about the result of how the function does not deceive, five chapters are needed, namely the first seven chapters. Just like pointing out the runway first so that the horse can run unimpeded, in order to easily obtain certainty about the nature of the valid cognition of knowledge, this is a very excellent explanation method. If not, why mainly explain objects and so on, and explain valid cognition as an incidental content? If it is said that because objects and so on are explained first, and valid cognition is explained later, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འོ་ན་ཁྱོད་རང་འཁྲིད་ལ་སོགས་པ་འཆད་པའི་ཚེ་ ན། ཐོག་མར་དངོས་གཞིའི་འཁྲིད་བཤད་ནས་སྔོན་འགྲོར་གྲགས་པ་རྣམས་རྗེས་ལ་འཆད་རིགས་པར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། ༄། །བསྟན་བཅོས་དངོས་ལ། མཚན་དོན་དང་། མཆོད་བརྗོད་བཤད་པ། གསུམ་པ་གྲངས་དང་གོ་རིམ་རྣམ་གཞག་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དངོས་བཤད་པ་ལ་གསུམ། 2-705 ཐ་སྙད་མཛེས་ཕྱིར་མཚན་དོན་བཤད། བསོད་ནམས་སྤེལ་ཕྱིར་མཆོད་བརྗོད་བཤད། ངེས་པ་བསྐྱེད་ཕྱིར་གཞུང་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། བསྒྱུར་བཤད་ཕྱག་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདིའི་མཚན་ལ་ཚད་མ་ རིགས་པའི་གཏེར་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ལེགས་སྦྱར་ཀྱི་སྐད་དོད་དང་སྦྱར་ན། པྲ་མཱ་ན་ཞེས་སོགས་སྟེ། པྲ་མཱ་ན་ཚད་མ་དང་། ཡུཀྟ་ནི་དྷི་རིགས་པའི་གཏེར་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ ལྟར་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་རིགས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་འབྱུང་ཁུངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འགྱུར་ཕྱག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱག་ནི་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ སོགས་ཏེ། བར་ཆད་ཞི་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་བསྔགས་པ། བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ལ་བསྔགས་པ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བསྟན་ བཅོས་འདི་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར། ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ཉིད་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཚུལ་ཡོད་དེ། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཚེ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་ལ་བསྔགས་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཁྱད་ཆོས་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཀླུའི་དབང་པོར་བསྟོད་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། 2-706 འདིའི་སྐབས་ཀྱི་དཔེ་ཅན་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་གཉིས། དཔེ་ཀླུའི་དབང་པོའི་ངོ་བོར་སྙན་ངག་གིས་སྦྱར་ཏེ་བསྟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀླུའི་དབང་པོ་དེ་སྤྱི་གཙུག་ནོར་བུས་སྤྲས། དུག་སྨན་གྱི་ ལྕེ་དབང་གཉིས་དང་ལྡན། ངག་ནས་རླུང་འབྱིན་པའི་ཕུཊ་སྒྲ་སྒྲོགས། །དུག་གི་ཟེར་གཞན་གྱིས་མི་བཟོད་དོ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་མི་སྐམ་ཞིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་ཆོས་ལྔ་དང་ ལྡན་པ་ལྟར། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་། བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱི་གཙུག་ལུང་རིགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ནོར་བུས་སྤྲས། བདེན་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་རོ་འཛིན་གཉིས་དང་ལྡན། བདག་མེད་དང་གཟུངས་འཛིན་གཉིས་ སྟོང་གི་སྒྲ་འབྱིན་པའི་ཕུཊ་སྒྲ། མཁྱེན་བརྩེའི་ལྟ་ཟེར་ཕས་རྒོལ་གྱིས་མི་བཟོད། བློ་གསལ་བསྟན་འཛིན་རྒྱ་མཚོ་མི་སྐམ་ཞིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཀླུའི་དབང་པོར་འཇོག་པ
Chinese
那么，您在讲解引导等内容时，是否应该先讲解正文的引导，然后讲解那些被称为前行部分的内容呢？ 因为这个缘故。 ༄། །正文部分包括：名称的含义和赞颂的讲解。 第三部分是讲解具有数量、顺序和分类的正文，分为三部分： 2-705 为了使术语优美而讲解名称的含义，为了增长福德而讲解赞颂，为了产生定解而讲解正文的内容。 第一部分包括：翻译、讲解和礼敬三部分。 第一部分是：这部论典的名称是《量理宝藏论》，如果与梵语的名称结合起来，就是Pramana等等。 Pramana是量，Yukti是理，Nidhi是指宝藏，因此被称为《量理宝藏论》。 这样命名的原因也是因为它是所有量论典籍中无垢理性的来源。 像这样的翻译和随顺的礼敬是向圣者文殊等致敬，为了平息障碍。 第二部分分为三部分：赞颂根本上师，赞颂传承上师，以及讲解撰写论典的必要原因。 第一部分是：在撰写这部论典的开始，有赞颂克什米尔班智达的方式，通过赞颂智慧、慈悲和能力这三种功德，以自性庄严的方式进行赞颂。 也就是说，赞颂了知一切所知等等。 第二部分是：在撰写论典时，有赞颂传承上师陈那和法称的方式，通过五种特点，以具有形象的庄严方式赞颂龙王。 2-706 这里所说的比喻是两位理自在，比喻为龙王的形象，通过诗歌结合起来进行赞颂。 龙王用顶髻上的宝珠装饰，具有毒药之舌的两种能力，从口中发出风声。 毒的光芒是其他人无法忍受的。 就像具有使大海不干涸并变得美丽的五种特点一样，两位理自在也用智慧的顶髻、经论的功德之宝装饰，具有辨别二谛的两种能力，发出空性之声，即无我和执着的空性之声。 智慧和慈悲的光芒是其他论敌无法忍受的。 使智慧的持教者之海不干涸并变得美丽，因此被比作龙王。
English
So, when you explain the guiding principles, etc., shouldn't you first explain the actual guiding principles and then explain those known as the preliminary parts? For that reason. ༄། །The actual text includes: explaining the meaning of the title and the praise. The third part is to explain the actual text with numbers, order, and classification, which is divided into three parts: 2-705 To make the terminology beautiful, the meaning of the title is explained; to increase merit, the praise is explained; and to generate certainty, the content of the text is explained. The first part includes: translation, explanation, and homage. The first part is: the name of this treatise is called 'The Treasury of Reasoning on Valid Cognition (Tshad ma Rigs pa'i gTer),' and if combined with the Sanskrit name, it is Pramana, etc. Pramana means valid cognition, Yukti means reasoning, and Nidhi refers to treasury, hence it is called 'The Treasury of Reasoning on Valid Cognition.' The reason for naming it this way is also because it is the source of immaculate reasoning for all treatises on valid cognition. Such translation and conforming homage is paying homage to Arya Manjushri, etc., to pacify obstacles. The second part is divided into three parts: praising the root guru, praising the lineage gurus, and explaining the necessary reasons for composing the treatise. The first part is: at the beginning of composing this treatise, there is a way to praise the Kashmiri Pandit, praising the three qualities of wisdom, compassion, and power, praising through the adornment of nature. That is, praising knowing all knowable things, etc. The second part is: when composing the treatise, there is a way to praise the lineage gurus Dignaga and Dharmakirti, praising the Dragon King through the adornment of having form with five characteristics. 2-706 The metaphor here is the two lords of reasoning, likened to the form of the Dragon King, praised by combining them through poetry. The Dragon King is adorned with jewels on the crown of his head, possesses the two powers of the tongue of poison, and emits the sound of wind from his mouth. The rays of poison are unbearable to others. Just as it has five characteristics that make the great ocean not dry up and become beautiful, the two lords of reasoning are also adorned with the jewel of the qualities of scripture and reasoning on the crown of their intelligence, possess the two abilities to distinguish the two truths, emit the sound of emptiness, that is, the sound of the emptiness of selflessness and grasping. The rays of wisdom and compassion are unbearable to other opponents. Making the ocean of intelligent holders of the doctrine not dry up and become beautiful, therefore it is likened to the Dragon King. -------------------------------------------------------------------------------- འི་ཁྱད་