Tibetan
如竹嘉措教言集LG26ཚད་མ་རིགས་གཏེར་གྱི་དཀའ་འགྲེལ། 2-693 ༄༅། །ཚད་མ་རིགས་གཏེར་གྱི་དཀའ་འགྲེལ། ༄། །ཚད་མ་སྡེ་བདུན་མདོ་དང་བཅས་པའི་ཡང་སྙིང་བསྡུས་པའི་བཅུད། ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་གྱི་རབ་བྱེད་ཀྱི་གྲངས་དང་། གོ་རིམ་བཤད་པ། ༄༅། །ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་གྱི་དཀའ་འགྲེལ་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བྱེད་ལས་རབ་བྱེད་དང་པོའི་ལེགས་བཤད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞུགས་སོ།། གྲངས་མེད་འགྲོ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེར་གོམས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ ཡེ་ཤེས་གསལ། །སྤངས་རྟོགས་གསུམ་ལྡན་བདེ་གཤེགས་མཆོག་བརྙེས་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པའི་གཉེན་གཅིག་པོ། །བསྐལ་བཟང་ཞིང་འདིར་རྩོད་དུས་འགྲོ་ལ་མཁྱེན་བརྩེའི་སྤྱན་རས་ཆེར་གསལ་བའི། །ལྷ་མིའི་སྟོན་པ་ཚད་མའི་སྐྱེས་ པུ་ཟས་གཙང་སྲས་དེས་བདག་སྐྱོངས་ཤིག །ལུང་བཟང་མ་ལའི་ཆུ་རྒྱུན་ལ་རེག་ཅིང་། །རིགས་བཟང་དཔལ་དུམ་ནགས་ཚལ་ཆེར་བསྐྱོད་པའི། །རྟོག་གེའི་གསང་ཚིག་ལེགས་བཤད་དྲི་བཞོན་དེས། །སྙིང་གདུང་སེལ་བྱེད་ཕྱོགས་ གླང་ཆོས་གྲགས་རྒྱལ། །གང་གི་གནམ་ལྕགས་རིགས་པའི་ཐོག་མདའ་ནི། །གངས་ཅན་རྟོག་གེའི་བཞིན་རས་ལ་འཕངས་པས། །འཕྲོག་བྱེད་སྙིང་གི་མེ་ལོང་འབིགས་མཁས་པའི། །འཇམ་དབྱངས་གཞོན་ནུ་ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་རྒྱལ། ། ངན་རྟོག་ལང་ལོང་གྱིས་གཟིར་ཕས་རྒོལ་གླང་ཆེན་མྱོས་པའི་ཡིད། །ཟླ་ཟེར་སྟོང་གིས་མི་བཟློག་ཙནྡན་ཆུས་ཀྱང་མི་བཟོད་པ། །ལུང་རིགས་ཚ་ཟེར་གྱིས་གདུངས་མཐུ་ལས་ཡིན་ཞེས་དྲི་ཟའི་དབྱངས། །འཆི་མེད་ གཞོན་ནུས་སྒྲོག་བྱེད་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་གཙུག་ན་རྒྱལ། །རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ལྷ་ཡི་རིག་བྱེད་ཆེན་པོ་བཞི། །སྙིགས་དུས་རྟོག་གེའི་ངན་རྟོག་ཆུ་བོར་ནུབ་པའི་ཚེ། །གང་གི་རྣམ་དཔྱོད་མཆེ་བས་བླངས་ནས་ས་ཆེན་འདིར། ། 2-694 མ་ལུས་ཁྱབ་མཛད་མ་ཏཱི་བི་ཛ་རྒྱལ་གྱུར་གཅིག །དྲི་མེད་རིགས་པའི་ཆུ་བརྒྱ་འབྱུང་བའི་གནས། །སྡེ་བདུན་འོ་མའི་ཆུ་གཏེར་བསྲུབས་པའི་བཅུད། །རྟོག་གེའི་དེ་ཉིད་རིགས་པའི་གཏེར་གཞུང་གི །བཅུད་འདི་ བློ་གསལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་ཕྱིར་སྦྱིན། །ཞེས་མཆོད་བརྗོད་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རྟོག་གེའི་ཡང་སྙིང་ཚད་མའི་དེ་ཉིད་རིགས་པའི་གཏེར་གྱི་དཀའ་གནས་ཀྱི་གནད་རྣམ་པར་འགྲེལ་བའི་ལེགས་པར་ བཤད་པ་དཀའ་འགྲེལ་གནད་ཀྱི་གསལ་བྱེད་འདི་འཆད་པ་ལ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་དངོས་བཤད་པ་གཉིས། །དང་པོ་ཟུར་དུ་འཆད། གཉིས་པ་ལ། ཚད་མ་སྡེ་བདུན་ མདོ་དང་བཅས་པའི་ཡང་སྙིང་བསྡུས་པའི་བཅུད། ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་གྱི་རབ་བྱེད་ཀྱི་གྲངས་བཤད་པ། གོ་རིམ་བཤད་པ། དེ་ལྡན་བསྟན་བཅོས་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་རབ་ བྱེད་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། ཤེས་བྱེད་ཚད་མ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅ
Chinese
《量理宝藏论》释难 《量理宝藏论》释难 将量论七部经与论的精华凝聚的精髓。《量理宝藏论》的章节数量和顺序的阐述。 《量理宝藏论》释难·要义明鉴中第一品之善说·如日之光。 对无量众生怀有深切的慈悲，通达无我的智慧明晰。具备断、证、行三者，证得殊胜的善逝，是救护众生的唯一怙主。在这贤劫刹土，对于争斗时代的众生，以智慧和慈悲之眼明亮照耀的人天导师，量士夫，净饭王子，请您守护我！ 接触到吉祥蓝毗尼园的清澈水流，在优良的巴德玛森林中广为游历。以思辨的秘密语言，善说的清风，消除内心的痛苦，顶礼陈那、法称！ 是谁的天铁般的理智之箭，射向了雪域思辨者的面庞，精于穿透夺取者之心之明镜的妙音天，萨迦班智达胜！ 以恶劣的邪念折磨，与外道论敌如醉象般的心意相抗衡，千道月光无法驱散，旃檀之水也无法平息。唯有以经论之理的烈日才能消除痛苦，这是乐神所唱之歌。无死童子宣扬，三十万颂之顶尊！ 理智的论典如同天界的四大明咒，在末法时代，当思辨的邪念沉没于洪流之中时，是谁以敏锐的智慧之牙将其取出，遍布于这大地之上？玛蒂比扎胜者！ 无垢理智的百川之源，搅拌七部之乳海而得的精华。为了让聪慧者生起喜悦，我将奉献思辨的真谛——理智宝藏论的精华。 如是，在立誓撰写赞颂之词后，为了阐释思辨之精髓，量论之真谛——理智宝藏论的难点，撰写此释难·要义明鉴。分为：阐述本论作者的伟大之处和阐述本论正文两部分。第一部分单独阐述，第二部分分为：量论七部经与论的精华凝聚的精髓，量理宝藏论的章节数量的阐述，顺序的阐述，以及具备这些的本论正文的阐述。第一部分是：本论确定有十一章节，对于作为知识来源的量（ प्रमाण，pramāṇa，量）进行增损。
English
A Commentary on the Difficult Points of 'The Treasury of Reasoning' A Commentary on the Difficult Points of 'The Treasury of Reasoning' The essence of condensing the essence of the seven treatises of logic and scripture. Explanation of the number and order of chapters in 'The Treasury of Reasoning'. A Commentary on the Difficult Points of 'The Treasury of Reasoning', Elucidation of Key Points, First Chapter's Excellent Explanation, Rays of the Sun. With great compassion for countless beings, clear wisdom realizing selflessness. Possessing the three qualities of abandonment, realization, and action, attaining the supreme Sugata, the sole protector who saves beings. In this fortunate aeon, for beings in the age of strife, with eyes of wisdom and compassion shining brightly, the teacher of gods and humans, the measure of a person, the son of Śuddhodana, please protect me! Touching the clear waters of the auspicious Lumbini garden, widely traveling in the excellent Padma forest. With the secret language of speculation, the excellent breeze of good speech, eliminating the suffering of the heart, I prostrate to Dignāga and Dharmakīrti! Whose iron-like arrow of reason was shot at the faces of the Tibetan speculators, skilled at piercing the mirror of the heart of the captor, Mañjuśrī Kumāra, Sakya Paṇḍita the Great! Tormented by evil thoughts, resisting the minds of opponents like drunken elephants, unable to be dispelled by a thousand moonbeams, nor soothed by sandalwood water. Only the scorching rays of scripture and reason can eliminate suffering, this is the song sung by the Gandharvas. The Immortal Youth proclaims, the crown jewel of three hundred thousand verses! The scriptures of reason are like the four great vidyādharas of the heavenly realm. In the degenerate age, when the evil thoughts of speculation are submerged in the flood, who is it that takes them out with the sharp teeth of wisdom and spreads them throughout this great earth? Mātṛceta the Victorious! The source of a hundred rivers of stainless reason, the essence churned from the ocean of the seven treatises of milk. For the sake of generating joy in the intelligent, I offer this essence of the Treasury of Reasoning, the very essence of speculation. Thus, after vowing to compose words of praise, in order to explain the essence of speculation, the very truth of logic—the difficult points of the Treasury of Reasoning—I write this Commentary on the Difficult Points, Elucidation of Key Points. It is divided into two parts: explaining the greatness of the author of this treatise and explaining the actual text of this treatise. The first part is explained separately, and the second part is divided into: the essence of condensing the essence of the seven treatises of logic and scripture, the explanation of the number of chapters in the Treasury of Reasoning, the explanation of the order, and the explanation of the actual text of the treatise that possesses these. The first part is: This treatise is determined to have eleven chapters, adding or subtracting from the measure (प्रमाण，pramāṇa，pramāṇa，source of knowledge). --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་རབ་བྱེད་དང་པོ་བདུན་དུ་གྲངས་ངེས། ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་རབ་བྱེད་ ཕྱི་མ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་ཡུལ་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལ་བློ་བརྟག་པ། བློས་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་སོགས་ལྔ་བཞག་པའི་ཕྱིར། 2-695 ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་གཞན་ལྡོག་དང་། རྫས་རྟོགས་ཚུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བརྟག་པ། རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལ་སྣང་སེལ་བརྟག་པ། རྟོག་པའི་གྲོགས་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་བརྟག་པ། བྱེད་ལས་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པ་དང་། འགལ་བའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་འགོག་ཚུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་བརྟག་པ་དང་འགལ་བ་བརྟག་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བའི་གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་བྱེད་ཚད་མ་ ལ་ངོ་བོ་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ། སྤྱིར་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད། དབྱེ་ན་མངོན་རྗེས་གཉིས་ སུ་གྲངས་ངེས་པའི་མངོན་སུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་མངོན་སུམ་བརྟག་པ། རྗེས་དཔག་ལ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། བཏགས་པ་བ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་རང་དོན་རྗེས་དཔག་བརྟག་ པ། གཉིས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་བཞག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གོ་རིམ་འཆད་པ་ལ། ཐོག་མར་ཤེས་བྱ་སྤྱི་ལྡོག་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རབ་བྱེད་བདུན་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། 2-696 ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡུལ་བརྟག །ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བློ་བརྟག །འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱི་བྱེ་བྲག་བརྟག་པ་སོགས་ལྔ་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ ཡུལ་བརྟག་པས་གཞི་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་ཐུབ་པའི་གསུང་རབ་ལས། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་སྐབས། ཕྱི་དོན་བཀག་ནས་སེམས་ཙམ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་སྐབས། སེམས་བདེན་པ་བཀག་ ནས་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་སྐབས་གསུམ་ཡོད་པའི། དང་པོ་ཕྱི་དོན་ཁས་ལེན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བྱེ་མདོ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་བཀག་ནས། མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའི་ མཐར་ཐུག །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་པ་སྟེ། ཁྱད་ཆོས་བཞི་ལྡན་གྱི་རྫས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། བསགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་གསུམ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཏུ་གཏན་ ལ་ཕབ། དེ་ལ་ཡང་ཆ་གཙ
Chinese
在认识论的组成部分中，前七个部分被确定为数量。为了确定知识的工具（量 प्रमाण，pramāṇa）的本质，后四个部分被确定为数量。第一个部分已经确立。为了确定所知的对象，有对象分析的部分。为了消除对知识之心的误解，有心分析的部分。为了消除对心如何认知对象的误解，有共相和自相分析的部分等等，共设立了五个部分。 后一部分已经确立。为了消除对概念和非概念对象的本质（即差异和否定）以及事物如何被认知（共相和自相分析）的误解，有共相和自相分析的部分。为了消除对概念和非概念的执着的误解，有排除分析的部分。为了消除对概念的伴随者（能表达和所表达）的误解，有能表达和所表达分析的部分。为了消除通过作用和关系来确立所要确立的事物，以及通过矛盾来阻止所要阻止的事物的方式的误解，分别设立了关系分析和矛盾分析这两个部分。根本的第二点已经确立。在知识的工具（量 प्रमाण，pramāṇa）中，有本质和分类两种。首先，有一般的三要素（特征、被表征者、基础），以及具体地确定量 प्रमाण（pramāṇa）的特征的特征分析的部分。如果分类被确定为现量和比量两种，那么为了确定现量，有现量分析的部分。在比量中，有自利和利他两种，为了确定第一种，有自利比量分析的部分。为了确定第二种，设立了利他比量分析的部分。其次，在解释顺序时，首先有解释从一般到特殊地确定所知对象的七个部分的理由。 这是因为，根据通过听闻和思考来确定的基础，设立了对象分析；根据道路，设立了心分析；根据结果，设立了共相和自相分析等等，共设立了五个部分。此外，对象分析能够确定基础，这是因为，一般来说，在能仁（释迦牟尼佛）的经文中，有三种情况：承认外境存在的情况，否定外境而承认唯心的情况，以及否定心之真实而只承认离戏论的情况。在第一种情况中，承认外境存在的宗义中有毗婆沙宗和经部宗两种。通过否定毗婆沙宗的观点，经部宗达到了最终的结论：无常、痛苦、空、无我，这四个特征的物质（极微、聚集的极微、刹那无分的心识）被确定为对象的最终存在方式。此外，还有部分...
English
In the branch of epistemology, the first seven sections are fixed in number. In order to determine the nature of the means of knowledge (pramāṇa), the latter four sections are fixed in number. The first part is established. In order to determine the object of knowledge, there is the section on analyzing objects. In order to cut off misconceptions about the knowing mind, there is the section on analyzing the mind. In order to cut off misconceptions about how the mind cognizes objects, there are five sections established, including the section on analyzing universals and particulars. The latter part is established. In order to cut off misconceptions about the nature of objects of conceptual and non-conceptual cognition (i.e., difference and negation), and how things are cognized (analyzing universals and particulars), there is the section on analyzing universals and particulars. In order to cut off misconceptions about the grasping of conceptual and non-conceptual cognition, there is the section on analyzing exclusion. In order to cut off misconceptions about the companions of conceptual cognition (the expressible and the expressing), there is the section on analyzing the expressible and the expressing. In order to cut off misconceptions about establishing what is to be established through action and relation, and how to prevent what is to be prevented through contradiction, the sections on analyzing relation and analyzing contradiction are established separately. The second of the root is established. In the means of knowledge (pramāṇa), there are two aspects: essence and division. First, there are the three general bases of characteristic, characterized, and basis, and specifically, the section on analyzing characteristics to determine the definition of valid cognition. If the divisions are fixed as two: direct perception and inference, then to establish direct perception, there is the section on analyzing direct perception. In inference, there are two: the definitional and the imputed. To establish the first, there is the section on analyzing self-regarding inference. To establish the second, there is the section on analyzing other-regarding inference. Secondly, in explaining the order, there is a reason to first explain the seven sections that establish the knowable in general. This is because, based on the ground established by hearing and thinking, object analysis is established; based on the path, mind analysis is established; based on the result, universal and particular analysis, etc., are established, so five sections are established. Furthermore, object analysis has a way of establishing the ground, because, in general, in the words of the Thubpa (Shakyamuni Buddha), there are three situations: when external objects are accepted, when external objects are denied and only mind is accepted, and when the truth of mind is denied and only freedom from elaboration is accepted. In the first case, among the schools that accept external objects, there are two: the Vaibhashika and the Sautrantika. By negating the Vaibhashika view, the Sautrantika school reaches the ultimate conclusion: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness—these four characteristics of matter (atoms, aggregates of atoms, and momentary indivisible consciousness) are determined as the ultimate mode of existence of objects. In addition, there is a part... --------------------------------------------------------------------------------