Tibetan
ྱོན་ཡིན་པས་བྱེ་མདོ་གཉིས་ཆར་ལ་དཀའ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་མོད། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས། རྫས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ ལ། གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆུང་མཐའ་བསགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་འདུས་དགོས་པས་རགས་པ་ཡིན་ཞིང་། གནད་དེས་ན། རྫས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ན། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་པོ་གང་རུང་ ཡིན་པས་ཁྱབ། གཟུགས་ཅན་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་ལ་རགས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་འདོད། མདོ་སྡེ་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་། གཟུགས་ཅན་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་པོ་གང་རུང་ལ་རགས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པས། རྫས་རྡུལ་ཕྲ་ རབས་ཡིན་ན། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་པོ་གང་རུང་མིན་པས་ཁྱབ། གནད་དེས་ན། རྫས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་པོ་གང་ཡང་མེད་དེ། ཡོད་ན། རྫས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་དྲིའི་རྡུལ་རྫས་ ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་འབྱུང་བཞི་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྫས་ཡིན་པར་ཐལ། འབྱུང་འགྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དྲིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དྲིའི་རྡུལ་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆ་མེད་ཀྱི་ རྡུལ་ཕྲན་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །རོ་གཟུགས་སོགས་ལའང་དེས་བསྒྲེ། གལ་ཏེ་དེར་གྱུར་པའི་འབྱུང་བཞི་གང་རུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོད་ན། དེར་གྱུར་པའི་མེའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཆུ་མེ་རླུང་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པར་ཐལ། 2-736 ཁྱོད་མེའི་ཁམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འབྱུང་བཞི་ལྷན་ཅིག་འབྲལ་མི་རུང་དུ་གནས་པ་དེ། བྱེ་མདོའི་གྲུབ་མཐའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆ་མེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ལ་བརྟེན་ནས། རགས་ པ་ནམ་ཞིག་རྩོམ་ནུས་པའི་ཚེ་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་ཅིག་ཆར་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། རགས་པ་མ་གྲུབ་བར་དུ། རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་དང་། གཟུགས་ཅན་སྐྱེ་མཆེད་བཅུའི་རྣམ་བཞག་གང་ཡང་འཇོག་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་ ཁོ་བོས་སྨྲ་སྟེ། འོག་ནས་རིམ་པས་འཆད་དོ།། །།གསུམ་པ་ཞེན་ཡུལ་ལའང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཞེན་ནས་རིག་པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། རྟོག་པ་དོན་མཐུན། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་མཐུན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཞེན་ཡུལ་དང་གསུམ། གསུམ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇོག་གོ། །། བཞི་པ་འཇུག་ཡུལ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཡུལ་ཅན་དོན་མཐུན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་བུས་འཇུག་པར་བྱ་ བའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། ཚད་མ། བཅད་ཤེས། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་མཐུན། སྐྱེས་བུའི་འཇུག་ཡུལ་དང་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡང་དངོས་ཡུལ་དང་དམིགས་ཡུལ་ཞེས་གྲགས་པ་ནི། ཁྱོད་ ཤེས་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་དང་དངོས་ཡུལ་གཉིས་ཡོད་པས་ཁྱབ་བོ། །དེ་ལ་དོགས་པ་འདི་ལྟར་བཅད་དེ། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟོག་པ་དོན་མི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-737 ཁྱབ་པ་དངོས།
Chinese
由于存在矛盾，这使得对《发智论》（Jñānaprasthāna）和《分别论》（Vibhasa）的理解都变得困难。有部宗（Vaibhāṣika）认为：极微（paramāṇu）并非有色，而有色的最小单位是积聚微尘（saṃghāta-paramāṇu），它由八种实法（dravya）组成，因此是粗大的。因此，如果存在实法极微，那么它必然是十种内处（āyatana）中的一种；而有色十处必然是粗大的。经部宗（Sautrāntika）也认为，有色十处必然是粗大的。因此，如果存在实法极微，那么它必然不是十处中的任何一种。因此，实法极微中没有任何八种实法，如果存在，那么作为实法极微的香味微尘（gandha-paramāṇu），就其自性而言，必然是由四大种（mahābhūta）聚合而成的实法。因为它是所造色（bhūta-upādāya），因为你是香味处，因为你是香味微尘。如果承认，那么你就不是不可分的极微了。对于味、色等也可以这样推论。如果存在任何一种四大种的极微，那么作为火界（tejas）微尘，你必然与水、火、风三种元素同时存在。因为你是火界。这是普遍成立的，因为四大种不可分离地存在，这是《发智论》和《分别论》的根本宗义。 因此，依靠不可分的极微，何时才能形成粗大的事物呢？只有当八种实法同时形成时才能实现。在粗大事物形成之前，八种实法和有色十处的分类都无法成立。我这样说，下面会依次解释。第三，关于执著境（zheng yul，ālambana），有三点：第一，通过执著来认知；第二，分类为：符合意义的概念（don mthun，arthānusāri-vikalpa）、符合表达的语词意义（rJod byed kyi sgra don mthun，abhidhānārthānusāri）、以及个体的执著境；第三，一切所知（shes bya thams cad，jñeya）都可以作为执著境。第四，关于进入境（'jug yul，gocara），有三点：第一，有情（skyes bu，puruṣa）依靠符合意义的境与有境（yul can don mthun，viṣaya-viṣayin arthānusāri）而进入；第二，分类为：量（tshad ma，pramāṇa）、决断识（bcad shes，niścaya-jñāna）、符合表达的语词意义、以及有情的进入境；第三，一切所知。还有，被称为实境（dngos yul，vastu-viṣaya）和对境（dmigs yul，ālambana-viṣaya）的，如果你是知识（shes pa，jñāna），那么你必然有对境和实境。对此可以这样破斥：执持声音是常有的增益（sgra rtag 'dzin gyi sgro 'dogs，śabda-nitya-graha-samāropa），就其自性而言，你必然没有执著境，因为你是不符合意义的概念。这是普遍成立的。
English
Due to the contradictions, it becomes difficult to understand both the Jñānaprasthāna and the Vibhasa. The Vaibhāṣika school asserts: 'The paramāṇu (atom) is not corporeal, and the smallest unit of corporeal matter is the saṃghāta-paramāṇu (aggregate atom), which consists of eight dravyas (substances), thus it is coarse.' Therefore, if a dravya-paramāṇu exists, it must be one of the ten āyatanas (sense bases); and the ten corporeal āyatanas must be coarse. The Sautrāntika school also believes that the ten corporeal āyatanas must be coarse. Therefore, if a dravya-paramāṇu exists, it must not be any of the ten āyatanas. Thus, there are no eight dravyas in a dravya-paramāṇu; if there were, then the gandha-paramāṇu (smell atom), which is a dravya-paramāṇu, would necessarily be a substance produced from the aggregation of the four mahābhūtas (great elements). Because it is bhūta-upādāya (derived from the elements), because you are the smell āyatana, because you are the smell atom. If you admit this, then you are not an indivisible paramāṇu. The same reasoning applies to taste, form, etc. If there is a paramāṇu of any of the four great elements, then the tejas (fire) atom must exist simultaneously with the three elements of water, fire, and wind. Because you are the fire element. This is universally true, because the four elements exist inseparably, which is the fundamental tenet of the Vaibhāṣika and Sautrāntika schools. Therefore, relying on indivisible paramāṇus, when can coarse matter be formed? Only when the eight dravyas are formed simultaneously. Before coarse matter is formed, the classifications of the eight dravyas and the ten corporeal āyatanas cannot be established. I say this, and will explain it in order below. Third, regarding the ālambana (object of apprehension), there are three points: First, to know through apprehension; Second, to classify as: arthānusāri-vikalpa (concept conforming to meaning), abhidhānārthānusāri (conforming to the meaning of expression), and the individual's object of apprehension; Third, all jñeya (knowable things) can be objects of apprehension. Fourth, regarding the gocara (range of activity), there are three points: First, a puruṣa (person) enters based on the viṣaya-viṣayin arthānusāri (subject-object conforming to meaning); Second, to classify as: pramāṇa (valid cognition), niścaya-jñāna (ascertaining consciousness), conforming to the meaning of expression, and the range of activity of a person; Third, all knowable things. Also, regarding what is known as vastu-viṣaya (real object) and ālambana-viṣaya (object of focus), if you are jñāna (knowledge), then you must have both an object of focus and a real object. This can be refuted as follows: The śabda-nitya-graha-samāropa (superimposition of holding sound as permanent), by its nature, must not have an object of apprehension, because you are a concept that does not conform to meaning. This is universally true. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འདོད་ན། དེའི་ཞེན་ཡུལ་ཡོད་པར་ཐལ། སྒྲ་དེ་དེའི་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་གཉིས་ཞེན་ཡུལ་སྒྲ་ལ་ དམིགས་ནས་ཞེན་སྟངས་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེས་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཞེན་ཡུལ་གཅིག་ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟོག་པ་དོན་མི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཡོད་པར་ཐལ། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་དེའི་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་འགྲེལ་ལས། དཔེར་ན་ཞེན་ཡུལ་ བདེན་པ་དང་ལྡན་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་འཛིན་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་དང་། ཞེན་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་རི་བོང་གི་རྭ་དངོས་མེད་དུ་དཔོག་པའི་རྗེས་དཔག་ལ་སོགས་པ་ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་ འཁྲུལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཟེར་ན། ལུང་འདྲེན་གཉིས་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། སྒྲོ་འདོགས་དེ་དག་གིས་ཞེན་པར་བྱས་པའི་གཞི་ལ་ཞེན་ཡུལ་གྱི་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ལུང་གི་ཚིག་ཟིན་ལ་འཕྲི་ན། རི་བོང་རྭ་དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ། དེའི་ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། འགྲེལ་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་དུར་དཀར་སེར་པོ་ཡིན་པ་དེ། 2-738 དུང་དཀར་སེར་འཛིན་གྱི་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་འགྲེལ་ལས། གཟུང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ནི་གཟུང་ཡུལ་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་ཀྱིས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ སྒྲ་མི་རྟག་པའི་དོན་སྤྱི་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་གི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་འགྲེལ་ལས། རྗེས་དཔག་གཟུང་ཡུལ་མེད་པ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་འཁྲུལ་པ་དངོས་པོ་ཉིད་ ཡིན་པས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་དེ་གཉིས་ལ་འདོད་ན། ཁྱོད་དེ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་ཡི་ དངོས་པོ་མ་གཏོགས་པ། །གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རང་ལུང་གཉིས་པོ་དེའི་དོན་ཅི་སྙམ་ན། ལུང་སྔ་མ་དེའི་དོན་ནི། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ ཀྱི་སྣང་ཡུལ་ལ་གཟུང་ཡུལ་ཞེས་མིང་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་རྗེས་དཔག་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་གཟུང་ཡུལ་གྱི་མིང་བཏགས་ནས། དེ་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ། མེད་པ་བཟུང་བ་ཞེས་བཤད་པ་ ལེགས་སོ། །ཡང་བུམ་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟོག་པ་དོན་མི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཡོད་པར་ཐལ། བུམ་པ་མེད་པ་དེའི་ཞེན་ཡུལ་གང་ཞིག ། 2-739 དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། དེ་དེའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕ
Chinese
如果承认，那么它一定有执著境，因为声音是它的执著境。因为执著声音为常的增益和确信声音无常的定解，二者都以声音为境，以不同的方式执著。因为已经说过，定解和增益的执著境是相同的。又，执著近取蕴为我的增益，你没有执著境，因为你是与义不符的分别。如果承认，那么它一定有执著境，因为近取蕴是它的执著境。如《自释》中说：‘例如，虽然执著境是真实的，但执著蕴为真实的执著，在执著境上是错误的；虽然执著境在事物上不存在，但对于兔子角不存在的推断等，在执著境上不是错误的。’如果这样说，那么这两个引文都不周遍，因为这些增益只是在所执著的对境上安立了执著境的名称。否则，如果按照引文的字面意思，那么推断兔子角不存在的推断，在它的执著境上不是错误的，因为刚刚解释了《自释》。又，白色的海螺是黄色的，这是执著白色海螺为黄色的眼识的所取境，因为《自释》中说：‘在所取境上是否错误，是由所取境在事物上是否存在来决定的。’又，声音无常的总义，是了知声音无常的推断的所取境，因为《自释》中说：‘推断的所取境不存在，因为执著不存在是错误的，但错误本身是事物。’如果承认这两个推论，那么你一定是这两者的实因，因为你是这两者的所取境。这是周遍的，因为已经说过：‘除了因的事物之外，没有其他被称为所取的。’那么，你认为这两部论典的意义是什么呢？前一部论典的意义是，在无分别错乱识的显现境上安立了所取境的名称；后一部论典是在推断的显现境上安立了所取境的名称，并说它在事物上不存在，执著不存在是正确的。又，执著瓶子不存在的分别，你没有执著境，因为你是与义不符的分别。如果承认，那么它一定有执著境，瓶子不存在是它的执著境。那么，瓶子不存在的执著境是什么呢？因为它存在。首先，它是它的主要对境，因为……
English
If you accept that, then it must have an object of attachment, because sound is its object of attachment. This is because the superimposition of holding sound to be permanent and the ascertainment of sound being impermanent both focus on sound as their object, attaching in different ways. This is because it has been said that the object of attachment for ascertainment and superimposition is the same. Furthermore, the superimposition of grasping the aggregates of appropriation as self, you do not have an object of attachment, because you are a conceptualization that does not accord with reality. If you accept that, then it must have an object of attachment, because the aggregates of appropriation are its object of attachment. As it says in the *Self-Commentary*: 'For example, although the object of attachment is true, the attachment to the aggregates as true is mistaken with respect to the object of attachment; although the object of attachment does not exist as a thing, inferences such as the inference of the non-existence of a rabbit's horn are not mistaken with respect to the object of attachment.' If you say that, then these two citations are not all-pervasive, because these superimpositions merely apply the name 'object of attachment' to the basis that is being attached to. Otherwise, if we subtract from the literal meaning of the citation, then the inference that infers the non-existence of a rabbit's horn is not mistaken with respect to its object of attachment, because the *Self-Commentary* has just been explained. Also, the white conch shell being yellow is the object of apprehension for the eye consciousness that grasps the white conch shell as yellow, because the *Self-Commentary* says: 'Whether or not there is error with respect to the object of apprehension is determined by whether or not the object of apprehension exists as a thing.' Also, the general meaning of sound being impermanent is the object of apprehension for the inference that understands sound to be impermanent, because the *Self-Commentary* says: 'The object of apprehension for inference does not exist, because grasping non-existence is mistaken, but the error itself is a thing.' If you accept these two consequences, then you must be the substantial cause of these two, because you are the object of apprehension for these two. This is pervasive, because it has been said: 'Apart from the thing that is the cause, there is nothing else that is called the apprehended.' So, what do you think is the meaning of these two citations? The meaning of the former citation is that the name 'object of apprehension' is applied to the appearing object of non-conceptual mistaken consciousness; the latter citation applies the name 'object of apprehension' to the appearing object of inference, and says that it does not exist as a thing, and that grasping non-existence is correct. Also, the conceptualization that grasps the pot as non-existent, you do not have an object of attachment, because you are a conceptualization that does not accord with reality. If you accept that, then it must have an object of attachment, the non-existence of the pot is its object of attachment. So, what is the object of attachment for the non-existence of the pot? Because it exists. First, it is its primary object, because... --------------------------------------------------------------------------------