Tibetan
འདི་ལྟར་བརྟག་སྟེ། རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་མ་འདུས་པའི་མེད་པ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པ་མེད་དེ ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ལ་ཟླ་གཉིས་སྣང་ཙམ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན། དེ་ ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་ནི་མེད་ངེས་ཡིན། རྗེས་འབྲང་གི་རྟོག་པ་ལ་ཟླ་གཉིས་སུ་སྣང་ཙམ་དེ་ནི་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། མེད་པའང་གཞལ་བྱར་མཚུངས་ཞེ་ན། །ཞེས་སོགས་ ཤློ་ཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་སོ། །འདིར་པཎ་ཤཱཀ་པས་ཊཱི་ཀར། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་སྤྱི་རྣམས་ཞེན་ཞུགས་ཐོབ་གསུམ་ཚང་བས་གཞལ་བྱར་འཇོག །དངོས་མེད་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་སྤྱི་རྣམས་དེ་མ་ཚང་ བས་གཞལ་བྱར་མི་འཇོག་ཅེས་བཤད་པ་ནི། ཁྱོད་རང་གི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཊཱི་ཀ་དང་འགལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། །ཡོད་པ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པ་དང་། གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་རང་མཚན་གྱིས་ ཁྱབ་པ་ནི་གནད་གཅིག་པས། སེལ་ངོའི་གཞལ་བྱས་གཞལ་བྱའི་གོ་མི་ཆོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་སྤོང་གསུམ་པ་ནི། དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་བ་ཆོས་ཅན། གཟུང་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་གིས་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པས་གཟུང་ཡུལ་མེད་ཅིང་། དེ་གཉིས་ལ་ཡུལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་མྱོང་བྱེད་རང་རིག་གིས་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-726 ཞེས་འཆད་པ་ལ། དངོས་མེད་གཉིས་པོ་རང་རིག་གིས། ཞེས་སོགས་བྱུང་ངོ་། །རྩོད་པ་བཞི་པ་ནི། ཁོ་ན་རེ། བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་གནས་ཚུལ་གྱི་ གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཁྱོད་གནས་ཚུལ་གྱི་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་ཡང་། ཁྱོད་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་ཁྱོད་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱས་པ་ལས་འཇུག་ཡུལ་བུམ་པ་རང་མཚན་ཐོབ་ པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། རང་མཚན་མིན་པའི་ཡུལ་མེད་ན། །ཞེས་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གོ།། །། ༈ སྐབས་འདིར་ཅུང་ཟད་མཐའ་དཔྱད་ན། སྣང་ཡུལ། སྐབས་འདིར་ཅུང་ཟད་མཐའ་དཔྱད་ན། ཡུལ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། བློས་རིག་ པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན་སྣང་ཡུལ། འཇུག་ཡུལ། ཞེན་ཡུལ། གཟུང་ཡུལ་ལོ། །འདིའི་བཞིའི་རྣམ་བཞག་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག །སྣང་ཡུལ་ཤེས་པ་ཀུན་ལ་ཡོད། །གཟུང་ཡུལ་ དོན་རིག་མངོན་སུམ་དབང་། །ཞེན་ཡུལ་རྟོག་པའི་སྒོས་ཆོས་ཡིན། །འཇུག་ཡུལ་དོན་མཐུན་ཀུན་ལ་ཡོད། །ཅེས་སྨྲ་བ་དང་། ཕྱིས་གོ་རམས་ཆེན་པོ་སོགས། བར་བ་གཉིས་འཐད་ཀྱང་། སྔ་ཕྱི་གཉིས་མི་འཐད་དེ། རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ལ་སྣང་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བཅད་ཤེས་ལ་འཇུག་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་། རྟོག་མེ
Chinese
有人会想：‘那是什么呢？’ 2-725 这样分析：‘不存在既不属于自相也不属于共相的“无之显现”’，因为在二月显现的感官认知中，二月显现本身就是识。其中，显现的二月肯定是无。对于随后的分别念来说，二月显现本身就是共相。’如果这样解释，有人会问：‘无也同样可以被衡量吗？’等等，这是两句半颂。 在这里，班智达·释迦（Paṇḍita Śākya）在他的注释（Ṭīka）中说：‘依赖于实物的共相，具备了执著、进入和获得这三个条件，因此被认为是可衡量的。而依赖于非实物的共相，由于不具备这些条件，因此不被认为是可衡量的。’这与您自己的《释量论》（Pramāṇavārttika）的注释相矛盾。因为在《释量论》中说：‘存在本身被无常所遍及，可衡量本身被自相所遍及，这是一个要点。’因此，通过排除来衡量的可衡量事物，不能涵盖所有可衡量的事物。 第三个辩驳是：共相和无之显现，作为所立宗，是所取境，因为这两个的执取识，通过体验的自证识而间接成立。’如果这样说，那是不遍及的，因为这两个执取识是错乱识，没有所取境。并且，在这两个中显现为境的相，是被体验的自证识所体验的，因此是识。 2-726 如果这样解释，就会出现‘两个非实物通过自证识’等等。 第四个辩论是：有人会说：‘瓶子的共相，作为所立宗，你不应该是可衡量的，因为你不是状态的可衡量。’如果这样说，那是不遍及的，因为即使你不是状态的可衡量，但衡量你的量（pramāṇa）通过对你的否定和肯定，使得进入的对象——瓶子的自相得以成立。 如果这样解释，就会出现‘如果没有非自相的境’等等一句颂。 在此稍作辨析： 在此稍作辨析：关于境，有定义和分类两种。首先，定义是：被心所认知的事物。其次，分类有：显现境、进入境、执著境、所取境。对于这四种的区分，有破、立、舍三种方式。一些早期的人说：‘显现境存在于所有识中，所取境存在于意义的现量和根识中，执著境是分别念的特殊法，进入境存在于所有符合意义的事物中。’后来，果让钦波（Go rams chen po）等人认为，中间两种是合理的，但前后两种是不合理的，因为无分别的错乱识没有显现境，而决断识没有进入境。因此，所有的分别念和无分别念... སྣང་ཡུལ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） འཇུག་ཡུལ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） ཞེན་ཡུལ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） གཟུང་ཡུལ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）
English
Someone might wonder, 'What is that?' 2-725 Analyzing in this way: 'The establishment of the 'clarity of non-existence' that is not included in either the self-aspect or the general aspect is not established,' because in the sensory cognition of the appearance of two moons, the mere appearance of two moons is the consciousness. Among them, the appearing two moons are definitely non-existent. For the subsequent conceptual thought, the mere appearance as two moons is the general characteristic.' If explained in this way, someone might ask, 'Is non-existence also similar to being measurable?' etc., which is two and a half verses. Here, Paṇḍita Śākya in his Ṭīka says, 'General meanings that rely on objects possess all three conditions of attachment, entry, and attainment, and are therefore considered measurable. General meanings that rely on non-objects do not possess these conditions and are therefore not considered measurable.' This contradicts your own commentary on the Pramāṇavārttika, because in that very text it says, 'Existence itself is pervaded by impermanence, and measurability itself is pervaded by self-characteristic, which is a key point.' Therefore, the measurable that is measured by exclusion does not cover all measurable things. The third refutation is: 'General meaning and the clarity of non-existence, as the subject of debate, are objects of apprehension, because the two cognitions that apprehend them are implicitly established by the self-awareness that experiences them.' If you say this, it is not pervasive, because those two apprehending cognitions are mistaken cognitions and have no object of apprehension. And the aspect of the appearance of an object in those two is experienced by the self-awareness that experiences it, and is therefore consciousness. 2-726 If explained in this way, 'the two non-existents through self-awareness' etc. will appear. The fourth debate is: Someone might say, 'The general meaning of a pot, as the subject of debate, you should not be measurable, because you are not the measurable of the state.' If you say this, it is not pervasive, because even if you are not the measurable of the state, the valid cognition (pramāṇa) that measures you, through negation and affirmation of you, allows the object of entry—the self-characteristic of the pot—to be established. If explained in this way, the verse 'If there is no object that is not a self-characteristic' etc. appears. Here, a slight analysis: Here, a slight analysis: Regarding objects, there are two aspects: definition and classification. First, the definition is: that which is to be cognized by the mind. Second, the classification includes: appearing object, entering object, clinging object, and apprehending object. Regarding the distinction of these four, there are three methods: refutation, establishment, and abandonment. Some early scholars said: 'Appearing object exists in all consciousnesses, apprehending object exists in direct perception of meaning and sense consciousness, clinging object is a special dharma of conceptual thought, and entering object exists in all things that accord with meaning.' Later, Go rams chen po and others considered the middle two to be reasonable, but the first and last to be unreasonable, because non-conceptual mistaken consciousness has no appearing object, and decisive consciousness has no entering object. Therefore, all conceptual thoughts and non-conceptual thoughts... སྣང་ཡུལ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) འཇུག་ཡུལ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) ཞེན་ཡུལ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) གཟུང་ཡུལ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) --------------------------------------------------------------------------------