Tibetan
པོ་མ་གྲུབ་ན། དེ་འདྲའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། 2-478 ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། དེ་འདྲའི་གཞི་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྟགས་ ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་མཁས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་གང་ཞིག ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག་ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ ་རྣམ་དག་ཅུང་ཟད་མཁས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ ན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ དྲན་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-479 འདོད་ན། དེ་ཡང་ཡིན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ཡང་ཡིན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན་ པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། འདིར་མ་ཁྱབ་ཅེས་པ་གནད་དོ། །འདོད་པ་མི་སྲིད། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་ཡིན་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ ཐལ་བ་ལ་མ་ཁྱབ་ཟེར་ན། བསལ་བ་དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ ཟག་ཀྱང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་འགགས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་འགགས་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་ གཉིས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕ
Chinese
如果前提不成立，那么，像这样的有法者，你作为近取因的果的人，应是生起了具有‘声无常’之认识的相的现量的人，因为你是忆念关于那方面的三相的关于那方面的清净反驳者。 如果后者不成立，那么，像这样的具有共同基础的人，应是生起了具有‘声无常’之认识的相的现量的人。此外，对于未生起忆念以所作相成立声无常的三相的忆念的，以所作相成立声无常的清净反驳者有法，你应是关于那方面的清净反驳者智者，因为你是关于那方面的清净反驳者，并且你不是关于那方面的清净反驳者愚者。如果承认，那么，你应是关于那方面的清净反驳者非常智者，因为你不是关于那方面的清净反驳者稍微智者。如果承认，那么，你应是忆念关于那方面的三相的人，因为你承认。如果承认，那么，未生起忆念关于那方面的三相的忆念的人，也是忆念关于那方面的三相的人，因此应有共同基础，因为未生起忆念关于那方面的三相的忆念的那方面的清净反驳者，是忆念关于那方面的三相的人。 如果承认，那么，也是如此。也是生起了忆念关于那方面的三相的忆念的人，因此应有共同基础，因为也是如此。如果说有忆念关于那方面的三相的人的共同基础，那么，这里没有遍，这是关键。不可能承认。如果对于也是如此，应有忆念关于那方面的三相的人的共同基础的说法，说没有遍，那么，在那反驳中应有：也是未生起忆念关于那方面的三相的忆念的人，也是具有忆念关于那方面的三相的忆念相续的人，因此有共同基础，因为也是忆念关于那方面的三相的忆念灭尽的人，也是具有忆念关于那方面的三相的忆念相续的人，因此有共同基础，因为也是执取色根现灭尽的人，也是具有那相续的人，因此有共同基础，因为执取色根现第二刹那刚生起的人就是那。
English
If the probandum is not established, then, such a subject, the person who is the result of your proximate cause, should be a person who has generated an inference with the sign of 'sound is impermanent', because you are a pure opponent of that aspect who remembers the three modes of that aspect. If the latter is not established, then, such a person who has a common basis should be a person who has generated an inference with the sign of 'sound is impermanent'. Furthermore, a pure opponent who establishes the impermanence of sound with the sign of being produced, who has not generated the memory of remembering the three modes of establishing the impermanence of sound with the sign of being produced, should be a wise pure opponent of that aspect, because you are a pure opponent of that aspect and you are not a foolish pure opponent of that aspect. If you accept, then you should be a very wise pure opponent of that aspect, because you are not a slightly wise pure opponent of that aspect. If you accept, then you should be a person who remembers the three modes of that aspect, because you accept. If you accept, then a person who has not generated the memory of remembering the three modes of that aspect is also a person who remembers the three modes of that aspect, therefore there should be a common basis, because the pure opponent of that aspect who has not generated the memory of remembering the three modes of that aspect is a person who remembers the three modes of that aspect. If you accept, then it is also so. It is also a person who has generated the memory of remembering the three modes of that aspect, therefore there should be a common basis, because it is also so. If you say there is a common basis for a person who remembers the three modes of that aspect, then there is no pervasion here, that is the key. It is impossible to accept. If you say there is no pervasion for the statement that it is also so, there should be a common basis for a person who remembers the three modes of that aspect, then in that refutation there should be: it is also a person who has not generated the memory of remembering the three modes of that aspect, it is also a person who has a continuum of memory of remembering the three modes of that aspect, therefore there is a common basis, because it is also a person who has ceased the memory of remembering the three modes of that aspect, it is also a person who has a continuum of memory of remembering the three modes of that aspect, therefore there is a common basis, because it is also a person who has ceased the manifest sense power of grasping form, it is also a person who has that continuum, therefore there is a common basis, because the person who has just generated the second moment of the manifest sense power of grasping form is that. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱིར། རྟགས་སླ། ཡང་གོང་གི་གསལ་བ་དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན། 2-480 དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ། གལ་ཏེ་རྩ་བའི་རྟགས་གཉིས་པ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཅུང་ཟད་མཁས་པ་ མིན་པ་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་དྲན་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ཀ་མི་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ཀ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་གང་ཟག་གང་ཞིག ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་གསལ་གཉིས་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །རང་ལུགས་བྱས་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པས་ཁྱབ། དེ་དྲན་པས་མ་ཁྱབ་ཅེས་པ་འདིའི་སྙིང་པོ་དྲིལ་ན། དེ་སྐོར་ གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ལས་མེད་ཅིང་། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་མི་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་ དག་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་གཞན་དོན་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ནས་སྒྲ་རྟག་པར་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་རྒོལ་བའི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཏུ་གྱུར་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་གང་རུང་གཉིས་དོན་གཅིག 2-481 དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོའི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དང་། དེ་ སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཅུང་ཟད་མཁས་པའི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་གང་རུང་གཉིས་དོན་གཅིག དེས་ན། དེ་ སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་ཡིན་ན་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། དེ་བླུན་པོ་ལ། སྐད་ཅིག་སྔ་རྟིང་གི་དབྱེ་བ་མི་འབྱེད། དེ་ བཞིན་དུ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཅུང་ཟད་མཁས་པ་ཡིན་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཅུང་ཟད་ མཁས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱིའི་དབྱེ་བ་མི་འབྱེད། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཡིན་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ ཀྱང་། ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱི་དུ་མའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་གཏན་ནས་མེད་དོ། །དེའི་གནད་ཀྱང་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་
Chinese
如果这样，就给出一个相反的理由。还有，以上所说的那个明确的例子也同样适用。因为存在这样的情况：对于忆念那三种方式的忆念之识的果，刚刚产生这种智慧的人也是如此。 因为存在这样的共同基础：拥有忆念那三种方式的忆念之识的相续的人也是如此。如果第二个根本理由，即关于那方面的清净反驳者稍微不聪明这一点不成立，那么，作为论题的你，就会成为忆念那三种方式中的任何一种，却不忆念那三种方式的任何一种的人。如果承认这一点，那就不对了。因为你是忆念那三种方式的所有方式的人。因为你是忆念那方面（指宗法）的人，并且你是忆念那方面的周遍和明确两者的人。 如果按照自宗，成为成立声音是无常的清净反驳者，那么，必定通达那三种方式。通达不周遍于忆念，这句话的要点是：关于那方面的清净反驳者只有两个刹那。关于那方面的清净反驳者的第一个刹那，以及不忆念那三种方式的关于那方面的清净反驳者，以及通达关于那方面的为他义的三种方式，并且以实执承认声音是常的辩论者的所依，刚刚成为关于那方面的清净反驳者的任何一个人，这两者是同一的。 那是第二个刹那，以及关于那方面的清净反驳者愚笨者的所依，成为关于那方面的清净反驳者非常聪明的关于那方面的清净反驳者，以及关于那方面的清净反驳者稍微聪明者的所依，成为关于那方面的清净反驳者非常聪明的关于那方面的清净反驳者，这两者是同一的。因此，如果关于那方面的清净反驳者是愚笨的，那么，关于那方面的清净反驳者必定是第一个刹那，虽然对于那个愚笨者来说，没有先后刹那的区别。 同样，如果关于那方面的清净反驳者稍微聪明，那么，关于那方面的清净反驳者必定是第一个刹那，虽然对于关于那方面的清净反驳者稍微聪明者来说，没有先后刹那的区别。如果关于那方面的清净反驳者非常聪明，那么，关于那方面的清净反驳者必定是第二个刹那，虽然对于非常聪明者来说，根本没有许多先后刹那的区别。那样的关键在于通达那三种方式的定解。
English
If so, then give a contrary reason. Also, the above-mentioned clear example applies as well. Because there is such a case: for the result of the memory-consciousness that remembers those three ways, the person who has just generated that wisdom is also like that. Because there is such a common basis: the person who possesses the continuum of memory-consciousness that remembers those three ways is also like that. If the second fundamental reason, that the pure opponent regarding that aspect is slightly not intelligent, is not established, then, as the subject, you will become someone who remembers any one of those three ways, but does not remember any of those three ways. If you accept this, then it is not correct. Because you are someone who remembers all three ways of that aspect. Because you are someone who remembers the property of that aspect (i.e., the subject), and you are someone who remembers both the pervasion and the clarity of that aspect. If, according to our own system, one becomes a pure opponent establishing that sound is impermanent, then one must necessarily comprehend those three ways. Comprehension does not pervade remembering. The essence of this statement is: the pure opponent regarding that aspect has only two moments. The first moment of the pure opponent regarding that aspect, and the pure opponent regarding that aspect who does not remember those three ways, and the basis of the debater who, having ascertained the three ways for the sake of others regarding that aspect, affirms sound as permanent with a belief in reality, any person who has just become a pure opponent regarding that aspect, these two are the same. That is the second moment, and the pure opponent regarding that aspect who is a fool's basis, the pure opponent regarding that aspect who has become very intelligent, and the pure opponent regarding that aspect who is a slightly intelligent basis, the pure opponent regarding that aspect who has become very intelligent, these two are the same. Therefore, if the pure opponent regarding that aspect is a fool, then the pure opponent regarding that aspect is necessarily the first moment, although for that fool, there is no distinction of earlier and later moments. Similarly, if the pure opponent regarding that aspect is slightly intelligent, then the pure opponent regarding that aspect is necessarily the first moment, although for the pure opponent regarding that aspect who is slightly intelligent, there is no distinction of earlier and later moments. If the pure opponent regarding that aspect is very intelligent, then the pure opponent regarding that aspect is necessarily the second moment, although for the very intelligent one, there are absolutely no many distinctions of earlier and later moments. The key to that is the ascertainment of the three ways. --------------------------------------------------------------------------------