Tibetan
ང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། 2-486 མ་ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་དངོས། འདོད་ན་ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་བཅད་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ ཟིན་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་ངེས་ཟིན་ ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་རྟོགས་ཟིན་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་པ་ག་ལ་སྲིད། ཡང་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་ པོའི་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བཅད་ཤེས་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་གང་ཞིག ཁྱོད་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་དཔག་གིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་གང་ཟག་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་ གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ་བ་ཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །ཕྱི་མ་གོང་ལྟར་ཡང་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། 2-487 ཁྱོད་གཅིག་གམ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཡོད་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། ཁྱོད་བྱས་ རྟགས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ག་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་ པོ་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ཚུལ་མི་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་གི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་མ་ ཐག་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ཚུལ་མི་དྲན་པའི་དེ་ སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་སྐ
Chinese
我承认是能立宗（ང་ཟག་，pratijñāhetu，宗因，指以宗作为理由）。 因为没有遍及（མ་ཁྱབ་པ་，avyāpaka，不遍及），所以是真能立（རྟགས་དངོས།，satyasādhanā，真能立）。如果承认，那么你一定是对于那个方面（དེ་སྐོར་，de-skor，关于那个）的三相（ཚུལ་གསུམ་，trairūpya，三相）已经确定无疑（ངེས་ཟིན་ངེས་པ，niścayajñāna，确定无疑）的具有决断识（བཅད་ཤེས་，ched-shes，决断识）的补特伽罗（གང་ཟག་，pudgala，补特伽罗）。为什么承认呢？因为你不是对于那个方面的三相已经确定无疑的具有比量（རྗེས་དཔག་，anumāna，比量）的补特伽罗。 如果承认，那么你一定是对于那个方面的三相具有忆念（དྲན་པ，smṛti，忆念）的补特伽罗。如果后者不成立，那么一定有对于那个方面的三相已经确定无疑的比量。如果承认，那么一定有对于那个方面的三相已经领悟（རྟོགས་ཟིན་，avagata，领悟）的比量。怎么可能承认呢？ 此外，关于那个方面的清净反驳者（ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་，paravādin viśuddha，清净反驳者），作为极其愚蠢（བླུན་པོ，bāla，愚蠢）的近取因（ཉེར་ལེན་，upādāna，近取因）的果（འབྲས་བུ，phala，果）的那个方面的清净反驳者，法（ཆོས་ཅན，dharmin，有法）：你一定是自己相续（རྒྱུད་，saṃtāna，相续）的决断识已经确定无疑那个方面的三相的补特伽罗。你是一个已经确定无疑那个方面的三相的异生（སོ་སོ་སྐྱེ་བོ，pṛthagjana，异生），因为你不是以你相续的比量已经确定无疑那个方面的三相的补特伽罗。 如果承认，那么你一定是忆念那个方面的三相的补特伽罗，这是无法避免的。如果后者如前所述，那么关于那个方面的清净反驳者，法：你的第二刹那（སྐད་ཅིག་མ，kṣaṇa，刹那）一定是生起了以声音无常（སྒྲ་མི་རྟག་，śabda anitya，声音无常）为所知（རྟོགས་，avagata，所知）的具有能立（རྟགས་ཅན，liṅga，相）的比量的补特伽罗。 你或者有一个第二刹那，因为你是生起以声音无常为所知的具有能立的比量的补特伽罗，所以没有遍及。如果不成立，那么在那里一定有，因为你是从所作（བྱས་，kṛta，所作）的能立生起以声音无常为所知的具有能立的比量的补特伽罗，因为你是忆念那个方面的所有三相的关于那个方面的清净反驳者。 如果第一个不成立，那么一定有，因为在忆念那个方面的宗法（ཕྱོགས་ཆོས，pakṣadharma，宗法）之后，不忆念那个方面的周遍（ཁྱབ་ཚུལ，vyāpti，周遍）的关于那个方面的清净反驳者的所依（རྟེན་，āśraya，所依）上，刚刚忆念那个方面的三相的关于那个方面的清净反驳者就是那个。 如果不成立，那么在那里一定有，因为有忆念那个方面的宗法之后，不忆念那个方面的周遍的关于那个方面的清净反驳者，是关于那个方面的清净反驳者的第一个刹那。如果不成立，那么在那里一定有，因为作为那个的近取因的补特伽罗不是关于那个方面的清净反驳者。 如果不成立，那么一定有关于那个方面的清净反驳者的第三个刹那，作为关于那个方面的清净反驳者的第一个刹那的近取因的果的那个……
English
I assert that it is a pratijñāhetu (ང་ཟག་, pratijñāhetu, reason as assertion, referring to using the assertion as the reason). Because it is not pervasive (མ་ཁྱབ་པ་, avyāpaka, non-pervasive), therefore it is a true proof (རྟགས་དངོས།, satyasādhanā, true proof). If you concede, then you must be a person (གང་ཟག་, pudgala, person) who has a definitive understanding (ངེས་ཟིན་ངེས་པ, niścayajñāna, definitive understanding) of the three aspects (ཚུལ་གསུམ་, trairūpya, three aspects) regarding that topic (དེ་སྐོར་, de-skor, about that) with decisive knowledge (བཅད་ཤེས་, ched-shes, decisive knowledge). Why do you concede? Because you are not a person who has inference (རྗེས་དཔག་, anumāna, inference) with a definitive understanding of the three aspects regarding that topic. If you concede, then you must be a person who has recollection (དྲན་པ, smṛti, recollection) of the three aspects regarding that topic. If the latter is not established, then there must be an inference with a definitive understanding of the three aspects regarding that topic. If you concede, then there must be an inference that has comprehended (རྟོགས་ཟིན་, avagata, comprehended) the three aspects regarding that topic. How could you concede? Furthermore, regarding the pure opponent (ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་, paravādin viśuddha, pure opponent) concerning that topic, as the result (འབྲས་བུ, phala, result) of being the proximate cause (ཉེར་ལེན་, upādāna, proximate cause) of extreme foolishness (བླུན་པོ, bāla, foolish): you must be a person who has definitively understood the three aspects of that topic with the decisive knowledge of your own continuum (རྒྱུད་, saṃtāna, continuum). You are an ordinary being (སོ་སོ་སྐྱེ་བོ, pṛthagjana, ordinary being) who has definitively understood the three aspects of that topic, because you are not a person who has definitively understood the three aspects of that topic with the inference of your continuum. If you concede, then you must be a person who remembers the three aspects of that topic, which is unavoidable. If the latter is as before, then regarding the pure opponent concerning that topic: your second moment (སྐད་ཅིག་མ, kṣaṇa, moment) must be a person in whom an inference has arisen with the sign (རྟགས་ཅན, liṅga, sign) of understanding sound as impermanent (སྒྲ་མི་རྟག་, śabda anitya, sound impermanent). You either have a second moment, because you are a person on the verge of generating an inference with the sign of understanding sound as impermanent, so it is not pervasive. If it is not established, then there must be, because you are a person on the verge of generating an inference with the sign of understanding sound as impermanent from the sign of being produced (བྱས་, kṛta, produced), because you are a pure opponent concerning that topic who remembers all three aspects of that topic. If the first is not established, then there must be, because on the basis (རྟེན་, āśraya, basis) of the pure opponent concerning that topic who remembers the property of the subject (ཕྱོགས་ཆོས, pakṣadharma, property of the subject) of that topic but does not remember the pervasion (ཁྱབ་ཚུལ, vyāpti, pervasion) of that topic, the pure opponent concerning that topic who has just remembered the three aspects of that topic is that one. If it is not established, then there must be, because the pure opponent concerning that topic who remembers the property of the subject of that topic but does not remember the pervasion of that topic is the first moment of the pure opponent concerning that topic. If it is not established, then there must be, because the person who is the proximate cause of that is not the pure opponent concerning that topic. If it is not established, then there must be the third moment of the pure opponent concerning that topic, the result of the proximate cause of the first moment of the pure opponent concerning that topic is that... --------------------------------------------------------------------------------