Tibetan
དེ་ལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་དང་དྲན་ཤེས་གཉིས་སུ་ངེས་ཤིང་། 2-482 དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་དེ། བྱས་རྟགས་ལས་ སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་ཡིན་པའི་གནད་ཤེས་ན་དེ་ལྟར་མི་སྨྲ་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་ལ་དཔྱོད་ལྡན་གྱི་དོགས་པ་དཔྱད་ན་དཀའ་ བའི་གནད་འདི་ལྟར་འཆར་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་དངོས། འདོད་ན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ ན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་མི་དྲན་པའི་གང་ཟག་གང་ཞིག ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་ རྗེས་དཔག་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་མྱུར་དུ་དྲན་རུང་མེད་པའི་གང་ཟག་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། 2-483 ཁྱོད་རེ་ཞིག་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་རུང་མེད་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ལ་འདོད་ མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་དེས་ན་ཕྱི་རྒོལ་བློའི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རྒོལ་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་དྲན་རུང་མེད་པ། དྲན་ཟིན་པ། དྲན་རུང་ཡོད་ཀྱང་མ་དྲན་ པའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་དྲན་རུང་མེད་པ་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོ་དེ། དེ་སྐོར་ གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་མ་ཁྱབ། བསལ་པ་དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་དེ། ཁོ་རང་གི་དངོས་འབྲུས་སུ་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་ཁོ་རང་གི་དངོས་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་ གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོའི་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་ག
Chinese
对此，关于三相（tri-rupa-linga）的确定，必然是比量（anumana，inference）和忆念（smrti，memory）二者。 关于三相确定的比量，是忆念三相之忆念的无碍亲因（upadana-karana，substantial cause）；忆念三相之忆念，是由所作性（krtakatva-hetu）推知声无常（sabda-anitya）之有相（sapaksa，positive example）比量的无碍亲因。若知此关键，则不得不如此说。对此，若有智者进行辨析，则会显现如下难题： 对方辩论者（paravadin）极其愚蠢，作为有法（dharmin，subject），你必然是确定三相之人，因为你是纯粹的对方辩论者。周遍（vyapti，pervasion）是真实的。如果承认，那么你必然是相续中具有确定三相之现量（pratyaksa，direct perception）的有情，因为你是确定三相的异生（prthagjana，ordinary being）。如果承认，那么你必然是即将生起忆念三相之忆念的有情，因为任何不忆念三相的有情，都是刚刚生起确定三相之比量的人。如果承认，那么作为有法，你必然不是不能迅速忆念三相之人，因为你承认。 又，作为有法，你暂时必然不是不能忆念三相之人，因为你是即将生起忆念三相之忆念的有情。这二者都不能承认，因为你因此会变成对方辩论者三种不同的心识状态：对方辩论者对于宗法（paksa-dharma，property of the subject）和周遍二者，要么不能忆念，要么已经忆念，要么虽然能够忆念但没有忆念。从‘不能忆念’这个词的字面意思来看，实际上是指纯粹的对方辩论者。之所以这样说，是因为极其愚蠢的对方辩论者，是即将生起忆念三相之忆念的有情，但这并不周遍。驳斥的理由是，极其愚蠢的对方辩论者相续中的确定三相之比量，是其自身所产生的确定三相之现量的亲因，但不是其自身所产生的确定三相之比量的亲因。如果第一个论点不成立，那么理由是，极其愚蠢的对方辩论者的近取因（upadana，material cause）所产生的果
English
Regarding this, the ascertainment of the three aspects (tri-rupa-linga) is necessarily both inference (anumana) and memory (smrti). The inference that ascertains the three aspects is the unobstructed substantial cause (upadana-karana) of the memory that remembers the three aspects; the memory that remembers the three aspects is the unobstructed substantial cause of the inference with a sign (linga) that understands sound to be impermanent (sabda-anitya) from the sign of being produced (krtakatva-hetu). If one knows this key point, there is no way to avoid saying so. Regarding this, if a wise person examines the doubts, this difficult point will appear as follows: The opponent (paravadin) who is extremely foolish, as the subject (dharmin), you must be a person who ascertains the three aspects, because you are a pure opponent. The pervasion (vyapti) is real. If you accept, then you must be a sentient being with a mindstream possessing the direct perception (pratyaksa) that ascertains the three aspects, because you are an ordinary being (prthagjana) who ascertains the three aspects. If you accept, then you must be a sentient being who is about to generate the memory that remembers the three aspects, because any sentient being who does not remember the three aspects is a person who has just generated the inference that ascertains the three aspects. If you accept, then as the subject, you must not be a person who cannot quickly remember the three aspects, because you accept. Also, as the subject, you are temporarily not a person who cannot remember the three aspects, because you are a sentient being who is about to generate the memory that remembers the three aspects. Both of these cannot be accepted, because you would then become three different states of mind of the opponent: the opponent either cannot remember both the property of the subject (paksa-dharma) and the pervasion, or has already remembered them, or although able to remember, has not remembered them. From the literal meaning of the word 'cannot remember,' it actually refers to the pure opponent. The reason for this is that the extremely foolish opponent is a sentient being who is about to generate the memory that remembers the three aspects, but this is not pervasive. The reason for the refutation is that the inference that ascertains the three aspects in the mindstream of the extremely foolish opponent is the substantial cause of the direct perception that ascertains the three aspects, which is its own result, but it is not the substantial cause of the inference that ascertains the three aspects, which is its own result. If the first point is not established, then the reason is that the result produced by the material cause (upadana) of the extremely foolish opponent --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱུར་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། 2-484 དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། དེ་འདྲ་བའི་རྗེས་དཔག་དེ་ཁོ་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་ གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། རྗེས་དཔག་ལ་རྒྱུན་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོའི་ཉེར་ལེན་ གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་མ་ཐག་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོ་ཡིན་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་ཁ་ མའི་གང་ཟག་པ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་བ་ཟློག་ཏུ་མེད་པས། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོ་དང་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཅུང་ཟད་བླུན་པོ་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ ཚུལ་གསུམ་ལ་དྲན་པ་སྐྱེད་པ་མྱུར་བུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གཏན་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་གནད་སྨྲ་དགོས་སམ་སྙམ་ན་ཁོ་བོ་ནི་འདི་ལྟར་སྨྲ་སྟེ། 2-485 དེ་གཉིས་ལ་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པ་མྱུར་བུལ་ལ་ཁྱད་པར་གཏན་ནས་མེད་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་མེད་པས་སྔར་ཚུལ་གསུམ་ལ་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་མྱུར་བ་དང་བུལ་བའི་རིགས་རྒྱུད་ཡིན་པ་ལ་བསམ་ ནས་རྒྱུ་མིང་འབྲས་བུ་ལ་བཏགས་སོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོར་ཟུངས་ཤིག་གོ །ཡང་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོའི་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་ སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་མཁས་བླུན་གང་རུང་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་མཁས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་ གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བླུན་པོ་ཡིན་ ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ། གལ་ཏེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་མ་ཁྱབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ག
Chinese
2-484 因此，关于它的纯粹反驳是，因为它是具有关于它的三种方式的确定性的确定性知识的人。如果后者没有确立，那么这样的推理必然是它自身作为近取因的结果，即关于它的三种方式的确定性推理的直接近取因。如果承认，那么推理将是常有的。如果承认，那么关于它的纯粹反驳，即非常愚蠢的人的近取因的结果，因为关于它的纯粹反驳，即非常愚蠢的人，是刚刚确定关于它的三种方式的人。如果承认，那么必然是记得关于它的三种方式的人。如果承认，那么关于它的纯粹反驳，即非常愚蠢的人，必然是即将产生关于它的三种方式的记忆的人，这是不可避免的。因此，关于它的纯粹反驳，即非常愚蠢的人，以及关于它的纯粹反驳，即稍微愚蠢的人，在产生关于它的三种方式的记忆方面，根本没有快慢的差别。那么，对于关于它的纯粹反驳，即愚蠢的人，是否需要区分成两种呢？我认为应该这样说： 2-485 对于这两种人来说，在记住三种方式的快慢上根本没有差别，这没有过失。因此，应该考虑到先前在记住三种方式时有快慢的类别，并将原因的名称加在结果上。请抓住要点！此外，关于它的纯粹反驳，即非常愚蠢的人的近取因的结果，作为事物的法，你必然是关于它的纯粹反驳，无论是聪明还是愚蠢。因为你是关于它的纯粹反驳。如果承认，那么作为事物的法，你必然是关于它的纯粹反驳，即非常愚蠢的人。无论承认什么，因为你不是关于它的纯粹反驳，即聪明的人。不能承认，因为你是记得关于它的三种方式的人。因为你是确定关于它的三种方式的凡夫俗子。如果没有确立，那么在那里必然是，关于它的纯粹反驳，即非常愚蠢的人，必然是确定关于它的三种方式的人。如果因为你是确定关于它的三种方式的凡夫俗子而不周遍，那么作为事物的法，你必然是具有确定关于它的三种方式的确定性知识的人。
English
2-484 Therefore, the pure refutation regarding it is because it is a person who possesses certainty knowledge of the three modes regarding it. If the latter is not established, then such an inference must be the direct proximate cause of the inference that ascertains the three modes regarding it, which has become the result of its own proximate cause. If accepted, then the inference would be permanent. If accepted, then the pure refutation regarding it, which is the result of the proximate cause of a very foolish person, is because the pure refutation regarding it, the very foolish person, is someone who has just ascertained the three modes regarding it. If accepted, then it must be someone who remembers the three modes regarding it. If accepted, then the pure refutation regarding it, the very foolish person, must inevitably be someone on the verge of generating the memory of the three modes regarding it. Therefore, there is absolutely no difference in the speed of generating memory of the three modes regarding it between the pure refutation regarding it, the very foolish person, and the pure refutation regarding it, the slightly foolish person. Should we then discuss the need to divide the foolish refutation regarding it into two? I would say this: 2-485 There is no fault in the fact that there is absolutely no difference in the speed of remembering the three modes for these two. Therefore, consider that previously there were categories of fast and slow in generating memory of the three modes, and that the name of the cause was applied to the result. Please grasp the essence! Furthermore, the pure refutation regarding it, which is the result of the proximate cause of a very foolish person, as the subject of the thesis, you must be either a wise or foolish pure refutation regarding it, because you are a pure refutation regarding it. If accepted, then as the subject of the thesis, you must be a very foolish pure refutation regarding it, whatever is accepted, because you are not a wise pure refutation regarding it. It cannot be accepted, because you are someone who remembers the three modes regarding it, because you are an ordinary being who has definitely ascertained the three modes regarding it. If it is not established, then there it must be, the pure refutation regarding it, the very foolish person, must be someone who has ascertained the three modes regarding it. If it is not pervasive because you are an ordinary being who has ascertained the three modes regarding it, then as the subject of the thesis, you must be someone who possesses certainty knowledge of having definitely ascertained the three modes regarding it. --------------------------------------------------------------------------------