Tibetan
ོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-488 མ་གྲུབ་ན། དེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །གོང་དུ་མ་ཁྱབ་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། དེ་དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་། དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་གང་རུང་ཡིན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་ རྟོགས་ཀྱི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་བྱས་ རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་བླུན་པོའི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེས། དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་དྲན་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུར་གསུམ་མི་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་གི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེས་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡོད་པར་ཐལ། 2-489 དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོའི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་ཙམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གང་རུང་དྲན་ནས་དེ་སྐོར་ གྱི་ཚུལ་གསུམ་མི་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་གི་རྟེན་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེས་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ཁོ་ བོ་ནི་འདི་རིགས་ལ་རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་ཡིན་ན་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གཅིག་ཅར་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་ ཁྱབ་ཅེས་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པའི་དགོངས་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ན། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། སྔར་བཞིན་ཏེ། དེ་སྐོར་ གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་ གཉིས་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ
Chinese
因为是关于该方面的清净反驳。 2-488 如果未成立，那么成为该方面近取因之果的人，普遍地，他就是关于该方面的清净反驳。如果上面没有普遍，那么成为关于该方面的清净反驳之果的那个关于该方面的清净反驳，应成为关于该方面的清净反驳的第二刹那。关于该方面的清净反驳的后一刹那，不是关于该方面的清净反驳的第三刹那。如果第一个未成立，那么它应成为那个，它是关于该方面的清净反驳的第一刹那和后一刹那中的任何一个。因为它不是关于该方面的清净反驳的第一刹那，因为是有法。如果未成立，那么它是有法。你应成为具有声无常的因相，正在产生比量的人，因为你是忆念以所作因成立声无常的三相的关于该方面的清净反驳。此外，在以所作因成立声无常的愚笨反驳者的所依上，生起了忆念关于该方面的三相中任何一个的忆念。应有这样的关于该方面的清净反驳，即忆念关于该方面的三相后，在不忆念关于该方面的三相的关于该方面的清净反驳的所依上，生起了忆念关于该方面的三相的忆念。 2-489 如果说，存在这样的关于该方面的清净反驳，即在关于该方面的清净反驳的愚笨者的所依上，生起了仅仅忆念关于该方面的三相中任何一个的忆念，因为存在这样的关于该方面的清净反驳，即忆念关于该方面的三相后，在不忆念关于该方面的三相的关于该方面的清净反驳的所依上，生起了忆念关于该方面的三相的忆念。那么，我对于这类情况，第一个因不成，因为我承认《三字经》的观点，即如果关于该方面的清净反驳是愚笨的，那么普遍地，他就是正在产生同时忆念关于该方面的三相的忆念的人。如果承认，那么应有关于该方面的清净反驳的第三刹那。如果承认，那么如前一样，关于该方面的清净反驳的第三刹那应成为正在产生关于该方面的因相的比量的人，因为存在这样的关于该方面的清净反驳的第二刹那，即他是正在产生关于该方面的因相的比量的人，因为它是关于该方面的三相。
English
Because it is a pure refutation regarding that aspect. 2-488 If it is not established, then the person who becomes the result of the proximate cause of that aspect, universally, he is a pure refutation regarding that aspect. If the above is not universal, then that pure refutation regarding that aspect which becomes the result of the pure refutation regarding that aspect, should become the second moment of the pure refutation regarding that aspect. The later moment of the pure refutation regarding that aspect is not the third moment of the pure refutation regarding that aspect. If the first is not established, then it should become that, it is any one of the first moment and the later moment of the pure refutation regarding that aspect. Because it is not the first moment of the pure refutation regarding that aspect, because it is the subject. If it is not established, then it is the subject. You should become a person who is producing inference with the sign of sound being impermanent, because you are a pure refutation regarding that aspect who remembers the three modes of establishing sound as impermanent with the reason of being produced. Furthermore, on the basis of the foolish refuter who establishes sound as impermanent with the reason of being produced, a memory arises that remembers any one of the three modes regarding that aspect. There should be such a pure refutation regarding that aspect, that after remembering the three modes regarding that aspect, on the basis of the pure refutation regarding that aspect who does not remember the three modes regarding that aspect, a memory arises that remembers the three modes regarding that aspect. 2-489 If it is said that there exists such a pure refutation regarding that aspect, that on the basis of the foolish one of the pure refutation regarding that aspect, a memory arises that only remembers any one of the three modes regarding that aspect, because there exists such a pure refutation regarding that aspect, that after remembering the three modes regarding that aspect, on the basis of the pure refutation regarding that aspect who does not remember the three modes regarding that aspect, a memory arises that remembers the three modes regarding that aspect. Then, for me, in this kind of situation, the first reason is not established, because I acknowledge the view of the 'Treatise in Three Hundred Thousand Lines', that if the pure refutation regarding that aspect is foolish, then universally, he is a person who is producing a memory that simultaneously remembers the three modes regarding that aspect. If it is admitted, then there should be a third moment of the pure refutation regarding that aspect. If it is admitted, then as before, the third moment of the pure refutation regarding that aspect should become a person who is producing inference with the sign regarding that aspect, because there exists such a second moment of the pure refutation regarding that aspect, that he is a person who is producing inference with the sign regarding that aspect, because it is the three modes regarding that aspect. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-490 རྟགས་སྔར་བཞིན། དེར་མ་ཟད་ཁྱོད་ལ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ ཚུལ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་ པོ་ལ་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ཅེས་སོགས་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་བཀོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་གསལ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེས། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་མ་སྐྱེས་ པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དེ་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་པོ་ཁྱོད་ལ་དངོས། ཁོ་བ་མ་གྲུབ་ཟེར་བ་ལགས་སོ། །རྩ་ བར་རྟགས་ཕྱི་མ་ཡང་དེར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་ལ། སྒྲ་བྱས། བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་བཀོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེས། 2-491 དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ཚུལ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དེ་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡང་མིན། དེ་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། དེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་ པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་མེད་དོ། ། དེས་ན་རང་ལུགས་གྲུབ་ མཐའི་གནད། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་ཡིན་ན། རང་འབྲས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གཅིག་ཅར་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་དྲན་ཟིན་དྲན་ངེས་ ཀྱི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་མིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡིན་ན། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་མཁས་པ་མ་
Chinese
因为是有忆念者，因为他是有关于此三相之理已经确定无疑的异生凡夫。 （重复前述论证）。不仅如此，你（立宗者）所说的关于此的清净反驳第二刹那，应是所立，你应是有关于此三相之理的忆念者，因为你是忆念关于此周遍之理的有情，因为你是忆念关于此法性的有情。首先，这可以成立。如果愚人以所作之因成立声无常，由于已经正确地陈述了‘如果所作，则周遍于无常’等成立语，因此生起了忆念关于此周遍之理的忆念。由于没有生起忆念关于此法性的忆念，所以关于此的清净反驳，是成立所作之因成立声无常的清净反驳的第二刹那。如果不成立，则可以成立，因为存在着关于此的清净反驳愚人，是关于此的清净反驳的第一刹那。第一个论证对你（立宗者）是真实的。他说他不成立。根本上，后面的论证也可以成立。对于关于此的清净反驳愚人，由于已经正确地陈述了‘声是所作，如果所作，则周遍于无常，例如瓶子’的成立语，因此生起了忆念关于此法性的忆念。 由于没有生起忆念关于此周遍之理的忆念，所以关于此的清净反驳，是关于此的清净反驳的第二刹那。如果不成立，则可以成立，因为存在着既不是关于此的清净反驳的第一刹那，也不是第三刹那。首先，这可以成立，因为作为其近取因的关于此的清净反驳愚人，是关于此的清净反驳的第一刹那。他说：‘我（立宗者）没有这个所立’。因此，自宗的宗义关键在于，如果是关于此的清净反驳愚人，则必然是生起同时忆念关于此三相之理的忆念的有情，因为他不是已经忆念、已经确定的关于此的清净反驳。此外，如果是以所作之因成立声无常的反驳的第一刹那，则必然是以所作之因成立声无常的清净反驳愚人。 如果是这样，则不是以所作之因成立声无常的清净反驳智者。
English
Because it is a person who remembers, because he is an ordinary being who has definitely understood the three aspects of this. (Repeat the previous argument). Moreover, the second moment of the pure refutation regarding this that you (the proponent) state should be established, you should be a person who remembers the three aspects of this, because you are a sentient being who remembers the pervasiveness of this, because you are a sentient being who remembers the property of this. First, this can be established. If a fool establishes sound as impermanent through the reason of being produced, because he has correctly stated the establishing statement 'If produced, then it pervades impermanence,' etc., therefore, a memory arises that remembers the pervasiveness of this. Because a memory that remembers the property of this does not arise, the pure refutation regarding this is the second moment of the pure refutation that establishes sound as impermanent through the reason of being produced. If it is not established, then it can be established, because there exists a pure refutation regarding this fool, which is the first moment of the pure refutation regarding this. The first argument is true for you (the proponent). He says that it is not established. Fundamentally, the later argument can also be established. For the pure refutation regarding this fool, because he has correctly stated the establishing statement 'Sound is produced, if produced, then it pervades impermanence, like a pot,' therefore, a memory arises that remembers the property of this. Because a memory that remembers the pervasiveness of this does not arise, the pure refutation regarding this is the second moment of the pure refutation regarding this. If it is not established, then it can be established, because there exists neither the first moment of the pure refutation regarding this, nor the third moment. First, this can be established, because the pure refutation regarding this fool, which is the immediate cause of it, is the first moment of the pure refutation regarding this. He says: 'I (the proponent) do not have this to be established.' Therefore, the key to the tenet of one's own school is that if it is a pure refutation regarding this fool, then it must be a sentient being who gives rise to a memory that simultaneously remembers the three aspects of this, because he is not a pure refutation regarding this that has already been remembered and already been ascertained. Furthermore, if it is the first moment of the refutation that establishes sound as impermanent through the reason of being produced, then it must be a pure refutation regarding this fool that establishes sound as impermanent through the reason of being produced. If this is the case, then it is not a pure refutation regarding this wise person that establishes sound as impermanent through the reason of being produced. --------------------------------------------------------------------------------