Tibetan
ོ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་དེ་ ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་བཅད་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དེ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་རྗེས་དཔག་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་དེ་དྲན་པའི་ གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན་དེ་འདྲ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ བླུན་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཅུང་ཟད་མཁས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཟེར་བའམ། རྟགས་གཉིས་པ་མ་གྲུབ་ཟེར་བ་གཉིས་ལ་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པ་གང་ཞིག 2-497 ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ཚུལ་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། དེ་ཡང་ཡིན་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཀྱང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་ནས་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ཚུལ་མི་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེར་ཐལ། དེ་ཡང་ཡིན། དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ཚུལ་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཀྱང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་ཚུལ་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་མི་དྲན་ པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱིས་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་རྟགས་གསུམ་པ་མ་གྲུབ་བྱས་པ་ལ། འོ་ན་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་ མ་དང་པོ་དང་། དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་གཉིས་པོ་རིམ་ཅན་དུ་བྱུང་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་ པོ་དེ་དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ། བྱས་རྟགས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་གི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བར་ཐལ། 2-498 དེ་དེའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དེ་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོ
Chinese
那么，你（对方）作为有法，你必然是相属三法（因、喻、结论）已经确定无疑，并且心中具有定解的补特伽罗（梵文：Pudgala，意为有情）。因为你是对这些已经确定无疑的凡夫。如果承认，那么你必然是相属三法已经确定无疑，并且心中具有决断识的补特伽罗。无论你承认什么，你都不是相属三法已经确定无疑，并且心中具有比量（梵文：Anumana）的补特伽罗。如果承认，那么你就是具有忆念的补特伽罗。如果后者不成立，那么就必然存在这种情况。 此外，关于相属三法的第一刹那的清净反驳者，作为有法，你必然是关于相属三法的清净反驳者中的愚者。因为你是关于相属三法的清净反驳者，而且你既不是关于相属三法的清净反驳者中的稍微聪明者，也不是关于相属三法的清净反驳者中的非常聪明者。如果说承认，或者说第二个理由不成立，那么这两种说法都不对。因为你是关于相属三法的清净反驳者中的非常聪明者，因为你是忆念相属三法的补特伽罗，并且是关于相属三法的清净反驳者，因为你是忆念相属三法的周遍的关于相属三法的清净反驳者。第一个理由成立，因为他也是忆念相属三法的周遍的有情，因为存在共同的基础。因为忆念相属三法的周遍，而不忆念相属三法的有情，他是关于相属三法的清净反驳者。第二个理由成立，因为他也是忆念相属三法的周遍的关于相属三法的清净反驳者，因为存在共同的基础。因为忆念相属三法的周遍，而不忆念相属三法的有情，他是关于相属三法的清净反驳者。通过有法来成立。 因此，如果说第三个理由不成立，那么关于相属三法的第一刹那的清净反驳者和第二刹那的清净反驳者，这两者必然是依次产生的。因为这两者存在，而且这两者不是同时产生的。如果承认，那么第一个刹那必然是紧接着第二个刹那之前产生的。因为承认。如果承认，那么第一个刹那必然是紧接着通过所作性（梵文：Krtakatva）之因，推知声音是无常的比量之前产生的。因为这是它的直接原因，因为他是即将产生比量的人。承认。
English
Then, you (the opponent), as the subject, must be a person (Pudgala) who has definitively understood the three aspects (reason, example, conclusion) of that subject and possesses a definite understanding in their mind. Because you are an ordinary person who has definitively understood these. If you concede, then you must be a person who has definitively understood the three aspects of that subject and possesses a decisive consciousness in their mind. Whatever you concede, you are not a person who has definitively understood the three aspects of that subject and possesses inference (Anumana). If you concede, then you are a person with memory. If the latter is not established, then such a situation must exist. Furthermore, regarding the first moment of the pure opponent concerning that subject, as the subject, you must be a fool among the pure opponents concerning that subject. Because you are a pure opponent concerning that subject, and you are neither a slightly intelligent nor a very intelligent pure opponent concerning that subject. If you say you concede, or if you say the second reason is not established, then both of these are incorrect. Because you are a very intelligent pure opponent concerning that subject, because you are a pure opponent concerning that subject who remembers the three aspects of that subject, because you are a pure opponent concerning that subject who remembers the pervasion of that subject. The first reason is established, because he is also a person who remembers the property of that subject, because there is a common basis. Because he remembers the property of that subject but does not remember the pervasion of that subject, he is a pure opponent concerning that subject. The second reason is established, because he is also a pure opponent concerning that subject who remembers the pervasion of that subject, because there is a common basis. Because he remembers the pervasion of that subject but does not remember the property of that subject, he is a pure opponent concerning that subject. It is established by the subject. Therefore, if it is said that the third reason is not established, then the first moment of the pure opponent concerning that subject and the second moment of that subject must have occurred in sequence. Because these two exist, and these two did not occur simultaneously. If you concede, then the first moment must have occurred immediately before the second moment. Because you concede. If you concede, then that first moment must have occurred immediately before the inference with the sign of being produced (Krtakatva), inferring that sound is impermanent. Because it is its direct cause, because he is the person about to generate that inference. Concede. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ད་ན། དེ་དེའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མ་བྱུང་བར་ཐལ། དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་དེ་ འདྲའི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བར་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་སྔ་ ལོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་གང་ཞིག དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དེ་འདྲའི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་གི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་པོ་དངོས། གཉིས་པ་དེར་ཐལ། དེ་ སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དེ། དེ་འདྲའི་རྟགས་ཅན་རྗེས་དཔག་གི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དེ་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ ཅན། དེ་དེ་སྐྱེ་ཁ་མའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟགས་སླ། དེས་ན་དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་བྱུང་ངོ་ ཟེར་ན། དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མ་བྱུང་བར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-499 དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་དེ། རྒྱུན་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཞིག དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡང་ཡོད། དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་ན། དེ་སྐད་ ཅིག་མ་དང་པོས་ཉེར་ལེན་བྱས་པ་ལས། དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་རྒྱུན་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཞིག དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་། དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་རྣམས་དངོས། འདོད་ན། དེ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ། དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། སྐྱོན་སྔ་མ་ལྟར་གནས་སོ་ཟེར་ན། ལན་ཇི་ ལྟར་འདེབས་བསམ་དགོས་སོ། །སྒྲ་བྱས་པ་དྲན་པའི་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་མ་ཡིན་པར་ ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ཁོ་བོ་འདིར་མ་ཁྱབ་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་དེ་འདྲ་མེད་ཟེར་ན། དེ་ཡོད་པར་ཐལ། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་རྣམ་དག་བླུན་པོ་དེ། སྒྲ་བྱས་པ་དྲན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-500 མ་གྲུབ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲ་བྱས་པ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཚུལ་དང་པོ་ངེས་ཟིན་ངེས་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པའི་སོ་སྐྱ
Chinese
现在，如果说那个（指后一个刹那）不是紧接着前一个刹那发生的，那是不成立的。因为那个（指后一个刹那）被两个关于它的纯粹反驳（指前一个刹那和后一个刹那）所间隔，这两个纯粹反驳具有相似的特征，并且是可推测的。因为那个第一刹那，是那个第二刹那紧接着发生的前一个刹那；而那个第二刹那，是具有相似特征的可推测的紧接着发生的前一个刹那。第一个是真实的，第二个也是真实的。因为关于它的第二个纯粹反驳，是具有相似特征的可推测的真实原因，因为它是一个即将产生的人。如果这不成立，那么所知的事物，作为有法，它是一个即将产生的人，因为它是一个关于它的，忆念三种方式的纯粹反驳，所以这是不成立的。 如果有人说，那么这两个（指前一个刹那和后一个刹那）是同时发生的，那也是不成立的。因为关于它的第一个纯粹反驳，是关于它的第二个纯粹反驳的原因。关于它的纯粹反驳，是一个具有常性的事物，因为它既有第一个刹那，也有第二个刹那。如果这不普遍成立，那么从那个第一个刹那的近取因中，会产生那个第二个刹那。因为它是一个具有常性的事物，既有第一个刹那，也有第二个刹那。这些理由都是真实的。如果承认，那么那个第一个刹那，就是那个第二个刹那的近取因。如果承认，那么问题就会像之前一样存在。所以需要思考如何回答。 愚笨的论敌，作为有法，你不是关于它的纯粹反驳的愚笨者，因为你是关于它的纯粹反驳的智者，因为你是关于它的忆念同品（ पक्षधर्मता，pakṣadharmatā，事物属性存在于主体中）的纯粹反驳者，因为你是有法。如果他说，我在这里不普遍成立。如果他说，没有这样的有法，那么它必然存在。因为用所作的理由来证明声音是无常的愚笨论敌，是一个忆念声音是所作的人。 如果这不成立，那么那个有法，你就是那个。因为你是一个确定声音是所作的凡夫，因为你是关于它的第一个理由方式（त्रिरूपहेतु，trirūpahetu，具有三种相状的因）的确定者，因为你是关于它的同品的确立者。
English
Now, if it is said that that (referring to the later moment) did not occur immediately after the previous moment, that is not established. Because that (referring to the later moment) is interrupted by two pure refutations about it (referring to the previous moment and the later moment), which have similar characteristics and are inferable. Because that first moment is the previous moment that occurred immediately after that second moment; and that second moment is the previous moment that occurred immediately after the inferable with similar characteristics. The first is true, and the second is also true. Because the second pure refutation about it is the real cause of the inferable with similar characteristics, because it is a person about to be born. If this is not established, then the knowable thing, as the subject, it is a person about to be born, because it is a pure refutation about it, remembering the three modes, so this is not established. If someone says that then these two (referring to the previous moment and the later moment) occurred simultaneously, that is also not established. Because the first pure refutation about it is the cause of the second pure refutation about it. The pure refutation about it is a permanent thing, because it has both the first moment and the second moment. If this is not universally established, then from the proximate cause of that first moment, that second moment will arise. Because it is a permanent thing, having both the first moment and the second moment. These reasons are all true. If admitted, then that first moment is the proximate cause of that second moment. If admitted, then the problem will remain as before. So it is necessary to think about how to answer. The foolish opponent, as the subject, you are not a fool of the pure refutation about it, because you are a wise person of the pure refutation about it, because you are a pure refutation of remembering the homological property (पक्षधर्मता，pakṣadharmatā, the property of a thing existing in the subject) about it, because you are the subject. If he says, I am not universally established here. If he says, there is no such subject, then it must exist. Because the foolish opponent who proves that sound is impermanent by the reason of being made is a person who remembers that sound is made. If this is not established, then that subject, you are that. Because you are an ordinary person who is certain that sound is made, because you are the establisher of the first mode of reason (त्रिरूपहेतु，trirūpahetu, the cause with three aspects) about it, because you are the establisher of the homological property about it. --------------------------------------------------------------------------------