Tibetan
འཆད་པ་ལ། རྒྱུ་སོགས་མཚན་ཉིད་བསལ་བྱ་ལ། །ལྟོས་པ་མེད་པར་མ་ཁྱབ་དང་། །ལྡོག་པ་དང་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འོ་ན། ཟུར་ལྔ་པོ་དེས་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་སྐྱོན་དེ་དག་སེལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱེད་སྙམ་ན། 2-283 ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་ཟུར་ལྔ་པོ་དེས། གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་ཀྱི་སྐྱོན་སེལ་བའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། དེའི་ཟུར་གྱི་རང་ཉིད་དང་། ཚིག་ཕྲད་དང་། ངོ་བོའི་སྒྲ མ་ བསལ་བའི་སྒྲ་དང་བཅས་པ་དག་གིས་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་ལྡོག་པ་ཁྱབ་ཆེས་པ་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་། དེའི་ཟུར་གྱི་འདོད་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་སེལ་བར་བྱེད་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། དེའི་ཟུར་གྱི་རང་སྒྲ་དེས་སྐབས་ཀྱི་སྔ་རྒོལ་རང་ཉིད་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་ལུང་དོན་ནི་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་ དག་ཡིན་པ་སེལ། ཚིག་ཕྲད་དེས་སྐབས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པ་དང་། ངོ་བོའི་སྒྲས་སྐབས་དེའི་ཕྱིར་རྒོལ་ཀྱིས་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་། མ་བསལ་བའི་སྒྲས་སྐབས་དེའི་རྒོལ་བས་ཚད་བསལ་ཞུགས་པ་ རྣམས་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ་དེའི་ཟུར་གྱི་འདོད་ཚིག་དེས་སྐབས་དེའི་སྒྲུབ་ངག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་དངོས་སུ་མ་སྨོས་ཀྱང་། སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་ རྣམ་དག་གིས་དཔག་འདོད་ཞུགས་པའི་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ན། སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པས་ཁྱབ་བོ་ཞེས་བསྟན་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་འཆད་པ་ལ། རང་ཉིད་ཚིག་ཕྲད་ངོ་བོའི་སྒྲ། ། 2-284 མ་བསལ་བ་དང་བཅས་པ་དག །ལྡོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །འདོད་སྒྲས་མ་ཁྱབ་སེལ་བར་བྱེད། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སྤྱིར་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚོན་བྱ་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་མི་ སྲིད་པའི་སྐྱོན་གསུམ་ཀ་གཅོད་ནུས་པ་ཞིག་དགོས་མོད། འདིར་ནི་ཟུར་རེ་རེས་ཀྱང་། མ་ཁྱབ་པ་དང་ཁྱབ་ཆེས་པ་གཅོད་པའི་ནུས་པ་གསལ་བར་བསྟན་པ་དེ་ངོས་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། མི་སྲིད་ པ་སེལ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ལོགས་ན་ཟུར་གསལ་མེད་པས་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།། །། གཉིས་པ་ཡོངས་སྤྱོད་ཟུར་གཅིག་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས། ངོ་བོ་ཁོ་ན་བསྟན་བྱ་བ། །ཞེས་སོགས་ ཀྱིས་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཟུར་ལྔ་ལྡན་དུ་བཤད་པ་ནི་རྣམ་བཅད་དམ་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ཡོངས་གཅོད་དམ་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ ན། འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཟུར་གཅིག་ཁོ་ནས་ཆོག་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པའི་སྒོ་ལས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་གྱུར་པ་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་མ་བསལ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། སྐབས་དེའི་སྔར་ར
Chinese
关于解释：‘原因’等特征需要排除，不依赖于任何事物，并且不普遍存在，因为存在矛盾和需要避免的情况，所以才需要解释方向的特征。 那么，这五个部分如何消除其他宗义中正确方向的过失呢？ 所知法（dharma，事物）的自性，这五个部分的特征能够消除其他宗义中不普遍和过于普遍的过失，因为它的部分，即自身、词组、本体的词语以及包含排除的词语，能够消除其他宗义中存在的矛盾和过于普遍的情况。而它的部分，即‘意欲’这个词语，能够消除其中的不普遍的过失。 第一个论证成立，因为它的‘自身’这个词语，排除了当时的前行者自身在当时所承认的论著作者的意图是当时正确的论证。词组排除了当时正在建立的，本体的词语排除了当时后行者已经建立的，以及‘未排除’的词语排除了当时辩论者已经开始衡量的情况是当时正确的论证。 第二个论证成立，因为它的‘意欲’这个词语，即使当时没有明确地在论证的组成部分中提到，但当时所有清净的前行者都希望衡量的情况是当时正确的论证，那么当时的其他宗义的正确论证也是普遍存在的，因为已经展示了这一点。因此，解释为：‘自身、词组、本体的词语，以及包含未排除的词语，能够消除矛盾，意欲这个词语能够消除不普遍性。’ 因此，一般来说，所有特征的代表都必须能够消除不普遍、过于普遍和不可能存在的三种过失。但在这里，每个部分都清楚地显示了消除不普遍和过于普遍的能力，这是可以识别的。而由于没有单独说明消除不可能存在的能力，所以没有展示。 第二，只展示了普遍使用的部分。如《集论》所说：‘只有本体需要展示’等等，说明了其他宗义中正确的方向具有五个部分的特征，这是为了进行区分或消除错误的观念。如果是为了完全排除或消除不同类型的事物，那么只需要‘意欲’这一个部分就足够了。如《理门论》所说：‘意欲作为需要建立的事物，未被矛盾的意义所排除，这就是方向。’ 当时的前行者...
English
Regarding the explanation: 'Characteristics such as 'cause' need to be eliminated, not relying on anything, and not universally present. Because there are contradictions and situations to be avoided, the characteristics of direction are explained.' So, how do these five parts eliminate the faults of the correct direction in other tenets? The knowable (dharma, things) by nature, these five parts of the characteristic can eliminate the faults of non-pervasiveness and over-pervasiveness in other tenets, because its parts, namely itself, phrases, the word of the entity, and the word including exclusion, can eliminate the contradictions and over-pervasiveness in other tenets. And its part, the word 'intention', can eliminate the fault of non-pervasiveness in it. The first argument is established, because its word 'self' eliminates that the intention of the author of the treatise, which the former opponent himself admitted at that time, is the correct argument at that time. The phrase eliminates what is being established at that time, the word of the entity eliminates what the subsequent opponent has established at that time, and the word 'unexcluded' eliminates the situation that the debater has begun to measure at that time is the correct argument at that time. The second argument is established, because its word 'intention', even if it was not explicitly mentioned in the components of the argument at that time, but the situation that all pure former opponents at that time wanted to measure is the correct argument at that time, then the correct argument of other tenets at that time is also universally present, because it has been shown that. Therefore, the explanation is: 'The words of self, phrase, entity, and including unexcluded can eliminate contradictions, and the word intention can eliminate non-pervasiveness.' Therefore, in general, the representative of all characteristics must be able to eliminate the three faults of non-pervasiveness, over-pervasiveness, and impossibility. But here, each part clearly shows the ability to eliminate non-pervasiveness and over-pervasiveness, which is identifiable. And since the ability to eliminate impossibility is not specifically stated, it is not shown. Second, only the commonly used part is shown. As the Compendium says: 'Only the entity needs to be shown' etc., which explains that the correct direction in other tenets has the characteristics of five parts, which is for the sake of distinguishing or eliminating wrong ideas. If it is for the sake of completely excluding or eliminating different types of things, then only one part of 'intention' is enough. As the Logic Gate says: 'Intention as something to be established, not excluded by contradictory meaning, is the direction.' The former opponent at that time... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྒོལ་རྣམ་དག་གིས་སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་འདོད་ཅིང་ཁས་བླངས་པ་ནི། སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ལ། 2-285 བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་ཕྱོགས་མཚན་ཉིད། །ཅེས་སོ།། །། གསུམ་པ་དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པའི་དོགས་པ་སྤང་བ་ལ་གསུམ། རིགས་སྒོའི་མཚན་ཉིད་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པ་སྤང་། ཀུན་བཏུས་ངེས་བཟུང་དོན་མེད་འགྱུར་བ་སྤང་། འདོད་ ཚིག་ཁྱད་མེད་ཐལ་བའི་དོགས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཁོ་ན་རེ། རིགས་སྒོར་བཤད་པའི་ཕྱོགས་མཚན་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེས་ཕྱོགས་མཚན་གྱི་སྐྱོན་མི་སེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཟུར་ལྔ་ མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རིགས་སྒོར་བཤད་པའི་སྐབས་དེའི་སྔར་རྒོལ་རྣམ་དག་གིས། སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་འདོད་པ་ཞེས་པ་དེ། སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་ གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། སྐབས་ཀྱི་ཕྱི་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་སོགས་རིགས་མི་མཐུན་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ལ་ནི། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་རྣམ་དག་ གིས་སྐབས་དེའི་སྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་འདོད་པ་ཞེས་པ་དེ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་རྟོག་གཉིས་ལས། མ་འོངས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རུང་གི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་ དག་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སྐྱེ་བའི་གཞི་མེད་པས་ན་དེ་བསལ་མི་དགོས། ཁས་མ་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་མ་བསལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། 2-286 རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡང་། དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་མེད། །ཅེས་པའི་རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པ་ལ་ནི་ཚད་མས་ དངོས་སུ་གནོད་པའི་ཆ་ནས། སྔ་རྒོལ་རྣམས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། ལྷག་མ་རྒོལ་བས་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་སྐབས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་བཞིན་པ་རྣམས་ལ། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་རྣམ་དག་གིས་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ། དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་མེད། །བསལ་བ་འདོད་ དང་ལྷག་མ་ལ། །མཚན་ཉིད་འཇུག་པ་མེད་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་འདིར་ཟུར་ལྔའི་བསལ་བྱ་རིགས་མི་མཐུན་ཡང་གཅོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའི་ཕྱིར་རིགས་མཐུན་གསུམ་བརྗོད་ཅེ་ན་སྐྱོད་མེད་ དེ། རིགས་མི་མཐུན་ལྔ་པོ་དེ་གསུམ་པོ་དེར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྙིང་པོ་བསྡུས་ན། རིགས་མི་མཐུན་ཐམས་ཅད་སྐབས་ཀྱི་སྔར་རྒོལ་གྱི་མི་འདོད་པ་ཞེས་པ་གཅིག་པོ་དེར་འདུས་པ་ ཡིན་ཏེ། ཟུར་ལྔའི་ནང་ཚན་གྱི་འདོད་ཚིག་དེས།
Chinese
对于那些解释说，'纯粹的论者当时认为并接受了有待证明的正确事物，因为那是当时正确一方的特征'， 2-285 接受有待证明的事物作为特征。 第三，消除博学智者的疑虑分为三部分：消除宗义的特征有缺陷的疑虑；消除总集无意义的疑虑；消除所希望的词语没有差别的疑虑。 首先，有人说：宗义中所说的宗的特征是不合理的，因为它没有消除宗的特征的缺陷，因为它不具备五个条件。对此，对于知识的对象，在宗义中所说的，当时的纯粹论者认为当时有待证明的正确事物，不应成为当时正确一方的不纯粹特征，因为对于当时的敌论者已经确立的三种不同类型，宗的特征，即当时的纯粹论者认为当时有待证明的正确事物，是不适用的。 对于两种错误的观念，没有理由产生错误的观念，即未来说不定会成为有待证明的事物的例子，未确立的标志是有待证明的正确事物，因此不需要消除它。即使不消除没有接受的论著作者的论述是有待证明的正确事物的错误观念也没有关系， 2-286 因为这是简要概括消除不同类型的特征。其中，'对于那些事物，没有宗'，因为第一个标志没有确立，因为对于被量（认识）排除的事物，从量直接损害的部分来看，先前的论者不认为它是有待证明的正确事物。对于剩余的，论者已经确立的，当时正在陈述的论证，宗的特征是不适用的，因为那些事物当时的纯粹论者不认为它是有待证明的正确事物。因此，'对于那些事物，没有宗。排除、接受和剩余，特征不适用'。 如果这里没有完全消除五种类型的不同，为什么说三种相同类型没有问题呢？因为五种不同类型都包含在这三种类型中。简而言之，所有不同类型都包含在当时先前论者的不接受中，因为五个条件中的接受词语。
English
For those who explain, 'The pure proponent at that time thought and accepted the correct thing to be proven, because that is the characteristic of the correct side at that time,' 2-285 Accepting the thing to be proven as a characteristic. Third, eliminating the doubts of the learned scholars is divided into three parts: eliminating the doubt that the characteristics of the genus are flawed; eliminating the doubt that the compilation is meaningless; and eliminating the doubt that the desired words have no difference. First, someone says: The characteristic of the thesis stated in the genus is unreasonable, because it does not eliminate the defects of the thesis's characteristic, because it does not have five conditions. In response to this, for the object of knowledge, in what is said in the genus, the pure proponent at that time thought that the correct thing to be proven at that time should not become the impure characteristic of the correct side at that time, because for the three different types that the opponent at that time has already established, the characteristic of the thesis, that is, the pure proponent at that time thought that the correct thing to be proven at that time, is not applicable. For the two wrong ideas, there is no reason to generate the wrong idea that the example that may become the thing to be proven in the future, the unestablished sign, is the correct thing to be proven, so there is no need to eliminate it. Even if the wrong idea that the statement of the author of the treatise who has not accepted it is the correct thing to be proven is not eliminated, it does not matter, 2-286 Because this is a brief summary of eliminating the characteristics of different types. Among them, 'For those things, there is no thesis,' because the first sign is not established, because for the things excluded by the valid cognition, from the part where the valid cognition directly harms, the previous proponents do not think that it is the correct thing to be proven. For the remaining ones, the arguments that the proponent has already established and is stating at that time, the characteristic of the thesis is not applicable, because those things the pure proponent at that time does not think that it is the correct thing to be proven. Therefore, 'For those things, there is no thesis. Exclusion, acceptance, and remainder, the characteristic is not applicable.' If the five types of differences are not completely eliminated here, why is it said that there is no problem with the three same types? Because the five different types are all contained in these three types. In short, all different types are contained in the non-acceptance of the previous proponent at that time, because of the word acceptance among the five conditions. --------------------------------------------------------------------------------