Tibetan
་བརྗོད་པའི་ཚིག་སྟེ་དམ་བཅའ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་སྔ་མའམ་ནང་མ་དང་། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་དཔེ་དང་དེ་བརྗོད་པའི་ཚིག་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགོད་པའི་དམ་བཅའ་དང་། དམ་བཅའ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་ཀྱང་། ཡན་ལག་དང་པོ་ནི་དམ་བཅའ་བའོ། ། 2-279 གཉིས་པ་ནི་རྟགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དཔེའོ། །ཞེས་ཡན་ལག་གསུམ་དུ་བཤད་པ་དང་། ཡན་ལག་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཞི་པ་ནི་ཉེར་སྦྱོར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་འཇུག་སྡུད་དོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཚད་མ་མདོ་རང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དེ། ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བརྗོད་པ་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་པ་དེ་ཡང་ཡན་ལག་སྔ་མ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། རྟགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། མཐུན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱང་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དེས་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ་ཚུར་མཐོང་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ། སྒྲ་ཚུར་མཐོང་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་རྟགས་དེའི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ཚུར་མཐོང་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱ་ མ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། དེས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་། སྒྲ་ཚུར་མཐོང་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་མ་གྲུབ་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། 2-280 དེ་ལྟར་ན་འགལ་མ་ངེས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐབས་དེ་དང་དེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་ པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་ཚེ། རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་དག་ཀྱང་སེལ་ཚུལ་འཆད་དགོས་པར་ཐལ་བ་ལས། དེ་མི་དགོས་པར་འོག་ནས་འཆད་སའི་གནོད་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་ཉེས་པ་ཡང་། །ཕྱོགས་ཀྱིས་སྐྱོན་དུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ལ་གནོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཚུར་མཐོང་མིག་ཤེས་ཀྱི་ གཟུང་བྱ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དང་། སྒྲ་ཚུར་མཐོང་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་མ་གྲུབ་པ་དང་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་རྣམས་ནི། དེ་སྐོར་ གྱི་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་དུ་གཞག་དགོས་ཏེ། མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་ལ་ཡོད་མི་དགོས་ཀྱང་། མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་ལ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕ
Chinese
所谓的‘陈述之词’或‘誓言’是前支或内支，而证明它的‘理’和‘例’是后支。这些（陈述之词、理、例）被作为反驳方进行辩论的组成部分，因为誓言是成立论证的基础。正如智足（Jñānaśrī）所说：‘第一支是誓言，第二支是理，第三支是例。’这里解释了三支。如果按五支来算，第四支是合，第五支是结。’ 在《量论》的自释中也说：‘在各支中，指出什么应该被推论的部分，我们并不认为是需要建立的，因为它会引起怀疑。’因此，将陈述之词作为支分来解释，也是考虑到它是前支。 有人会问：‘如果理没有被确立为宗法的属性，或者例证不遵循相似性，这也是宗的过失，因为它会妨碍宗的成立。例如，当陈述‘声音是所立宗，是无常的，因为它是能见眼识的对象’时，由于声音不是能见眼识的对象，这个关键点使得该理无法证明声音是无常的。’ 回答：即使声音不是能见眼识的对象这一关键点妨碍了该理证明声音是无常的，但声音未被确立为能见眼识的对象，不应被视为宗的过失。因为如果那样，所有的违理、不定和未成之理的过失都会变成该情况下的宗的过失，因为所有这些都会妨碍各自宗的成立。 如果有人接受这种说法，那么在解释宗的定义时，也必须解释如何消除理的过失，但这并不需要，因为下面会解释妨害。正如所说：‘因等诸过失，亦成宗之失，皆害于宗故。’因此，能见眼识的对象是一个有未成之理过失的理，它无法证明声音是无常的。声音未被确立为能见眼识的对象，以及与此相关的宗法未成，这些都必须被视为与此相关的未成之理的过失。虽然有未成之理过失的事物不一定需要存在，但未成之理的过失必须存在于未成之理过失的事物中。
English
The so-called 'words of statement' or 'vows' are the former or inner limbs, and the 'reason' and 'example' that prove it are the latter limbs. These (words of statement, reason, and example) are used as components of the debate for the purpose of refutation, because the vow is the basis for establishing the argument. As Jñānaśrī said: 'The first limb is the vow, the second is the reason, and the third is the example.' Here, the three limbs are explained. If we consider it in terms of five limbs, the fourth limb is application, and the fifth is conclusion.' In the self-commentary of the *Pramāṇasūtra* (Treatise on Valid Cognition), it is also said: 'Among the limbs, the part that indicates what should be inferred, we do not consider it necessary to establish, because it causes doubt.' Therefore, explaining the words of statement as a limb also takes into account that it is the former limb. Someone might ask: 'If the reason is not established as a property of the subject, or the example does not follow similarity, this is also a fault of the subject, because it hinders the establishment of the subject. For example, when stating 'sound is the subject, it is impermanent, because it is an object of visual consciousness', the key point that sound is not an object of visual consciousness makes it impossible for that reason to prove that sound is impermanent.' Answer: Even if the key point that sound is not an object of visual consciousness hinders the reason from proving that sound is impermanent, the fact that sound is not established as an object of visual consciousness should not be regarded as a fault of the subject. Because if that were the case, all the faults of contradictory, uncertain, and unestablished reasons would become faults of the subject in that situation, because all of these would hinder the establishment of their respective subjects. If someone accepts this view, then when explaining the definition of the subject, it would also be necessary to explain how to eliminate the faults of the reason, but this is not necessary, because the hindrance will be explained below. As it is said: 'Faults of reason, etc., also become faults of the subject, because all harm the subject.' Therefore, the object of visual consciousness is a reason with the fault of being unestablished, which cannot prove that sound is impermanent. The fact that sound is not established as an object of visual consciousness, and the unestablished property of the subject related to it, must be regarded as the fault of the unestablished reason related to it. Although things with the fault of being unestablished do not necessarily need to exist, the fault of being unestablished must exist in things with the fault of being unestablished. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱིར་རོ། །དེས་མ་ངེས་པ་དང་འགལ་བའི་རྟགས་ སྐྱོན་ལའང་འགྲེ། །གཉིས་པ་ཕྱོགས་སྐྱོན་བཤད་པ་ལ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ཕྱོགས་སྐྱོན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བ་དེ་སྐོར་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། 2-281 དེ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་འདོད་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་དཔེའི་སྐྱོན་རྣམས་ནི་དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་ བྱའི་སྐྱོན་ལ་རྟགས་སྐྱོན་དང་། ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱའི་སྐྱོན་ལ་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་སོ་སོར་ཕྱེད་ནས་སྨྲ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་ པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་དེ། སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་དང་། རྗེས་དཔག་དང་འགལ་བ་སྒྲ་རྟག་པར་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའི་ཞེན་དོན་ལ་རྗེས་ དཔག་གིས་གནོད་པ་དེ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཚད་མས་ངེས་པའི་རྒོལ་བའི་ངོར་སྒྲ་མི་རྟག་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ སྒྲུབ་པའི་གྲུབ་ཟིན་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་པ་སོགས་ལ་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ། དེ་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་འདོད་གཞན་མིན་ཏེ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་འགལ་བ་བཞིན་ཞེས་སོ། ། འདིར་ཡང་ཊཱིཀྐ་མཛད་པ་ཕལ་ཆེར། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་། རྗེ་དཔག་དང་འགལ་བ་སྒྲ་རྟག་པ་སོགས་བཞིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་། 2-282 སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་པ་སོགས་ཕྱོགས་སྐྱོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ཚད་མས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ། སྒྲ་རྟག་པ་དེ་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཅན་དང་། སྒྲ་རྟག་པ་ ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པ་དེ། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། ཕྱོགས་སྐྱོན་ཅན་དང་། ཕྱོགས་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ཕྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། གསུམ་པ་རྣམ་བཅད་ ཟུར་ལྔའི་བསལ་བྱ་བཤད། ཡོངས་གཅོད་ཟུར་གཅིག་ཁོ་ནར་བསྟན། དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པའི་དོགས་པ་སྤངས་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་མཚན་བསལ་བྱ་སེལ་ཚུལ་བཤད་པ་ལ། གོང་གི འདི་དེ་དག་གི་སྐྱོན་མིན་ ནམ། ཞེས་སོགས་ལ་འཕྲོས་ནས། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྟགས་དཔེའི་སྐྱོན་དེ་དག་ནི་ཕྱོགས་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྟགས་དཔེ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱ་སེལ་ཚུལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ པར། ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་དང་། ལྡོག་པ་ཁྱབ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་དག་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཟུར་ལྔ་ལྡན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས
Chinese
因此，不确定性和矛盾的标志也适用于缺陷。 第二，讨论方面缺陷。事物，有法（藏文：ཆོས་ཅན，梵文天城体：धर्मिन्，梵文罗马拟音：dharmin，汉语字面意思：具法者），例如例子和标志未被证实等，不是方面缺陷。因此，该论证仅与要证明的事物相关。 与此相关的缺陷被认为是方面缺陷。除此之外，与此相关的标志和例子的缺陷不是与此相关的方面缺陷。因为必须区分标志的正确定义的排除对象是标志缺陷，而方面的正确定义的排除对象是方面缺陷。 例如，与直接认知相矛盾，声音不是可听的，直接认知对声音不是可听的造成损害，这就像是证明声音不是可听的方面的缺陷。与推论相矛盾，声音是常驻的，对承诺的执着造成损害，这就像是证明声音是常驻的方面的缺陷。在声称声音是无常的量已确立的辩论者面前，声音是无常的已被证实，这就像是确立声音是无常的已证实方面缺陷一样。 因此，解释说：‘仅与此相关，被认为是方面的缺陷，而不是其他的，就像与直接认知等相矛盾一样。’ 在这里，大多数注释者也解释说：‘就像与直接认知相矛盾，声音不是可听的，与推论相矛盾，声音是常驻的等等。’这也是不合理的，因为声音不是可听的，声音是常驻的等等不是方面缺陷，因为它们被量所阻止。 因此，在证明声音是常驻的时候，声音是常驻的，这是一个有方面缺陷的事物，并且量排除了声音是常驻的，这是证明声音是常驻的方面缺陷，因为必须承认这一点，因为必须区分有方面缺陷的事物和方面缺陷的类别。 第三，讨论五个方面的排除对象。只展示了一个完全排除的方面，这消除了有见识的学者的疑虑。 首先，讨论排除方面定义的排除对象的方式。从上面的‘这些不是那些的缺陷吗？’等开始，事物，有法，标志和例子的缺陷不是方面缺陷，因为不依赖于知识的原因，标志和例子等的定义的排除对象被排除的方式，为了避免不涵盖正确方面的缺陷和过度涵盖的反向缺陷，因此，《总集论》中解释了方面定义的五个方面。
English
Therefore, signs that are uncertain and contradictory also apply to flaws. Second, discussing aspect flaws. Things, subject (Tibetan: ཆོས་ཅན, Sanskrit Devanagari: धर्मिन्, Sanskrit Romanization: dharmin, Chinese literal meaning: possessing dharma), such as examples and signs that have not been proven, etc., are not aspect flaws. Therefore, that reasoning is only related to the object to be proven. Flaws related to that are considered aspect flaws. Other than that, flaws in signs and examples related to that are not aspect flaws related to that. Because it is necessary to separately distinguish and state that the objects to be excluded from the definition of a correct sign are sign flaws, and the objects to be excluded from the definition of a correct aspect are aspect flaws. For example, contradicting direct perception, sound is not audible, the harm caused by direct perception to sound not being audible is like an aspect flaw in proving that sound is not audible. Contradicting inference, sound is permanent, the harm caused to the adherence to the commitment is like an aspect flaw in proving that sound is permanent. In the presence of an opponent who has ascertained that sound is impermanent through valid cognition, the fact that sound is impermanent has already been established, which is like establishing the already established aspect flaw of proving that sound is impermanent. Therefore, it is explained: 'Only related to that, it is considered an aspect flaw, not others, just like contradicting direct perception, etc.' Here, most commentators also explain: 'Just like contradicting direct perception, sound is not audible, contradicting inference, sound is permanent, etc.' This is also unreasonable because sound not being audible, sound being permanent, etc., are not aspect flaws because they are prevented by valid cognition. Therefore, when proving that sound is permanent, sound being permanent is a thing with an aspect flaw, and the fact that valid cognition excludes sound being permanent is an aspect flaw in proving that sound is permanent, because it must be admitted that it is necessary to distinguish between things with aspect flaws and the categories of aspect flaws. Third, discussing the objects to be excluded from the five aspects of complete exclusion. Only one completely exclusive aspect is shown, which eliminates the doubts of discerning scholars. First, discussing how to eliminate the objects to be excluded from the aspect definition. Starting from the above 'Are these not the flaws of those?' etc., the flaws of things, subject, signs, and examples are not aspect flaws because they do not depend on the way the objects to be excluded from the definitions of the cause of knowledge, signs, and examples, etc., are excluded. In order to avoid flaws that do not cover the correct aspect and flaws that excessively cover the reverse, therefore, the five aspects of the aspect definition are explained in the Compendium of Topics. -------------------------------------------------------------------------------- ་