Tibetan
如竹嘉措教言集LG18ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལས་རང་ཉིད་རྒྱས་བཤད། 2-226 ༄༅། །ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལས་རང་ཉིད་རྒྱས་བཤད། ༄། །ཁྱད་གཞིའི་དགོས་པ་ངོས་བཟུང་བ། ༄༅། །ལེགས་བཤད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལས་རང་ཉིད་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་སྐབས་བཞུགས་སོ།། ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷྃ། བྱམས་པའི་རྗེས་འབྲང་ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱི་སྲོལ། །བློ་གྲོས་མཆོག་ལྡན་ཕྱོགས་གླང་ ཆོས་གྲགས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་བཀྲལ་བའི་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་དོན། །སྩོལ་མཁས་མ་ཏི་བི་ཛཱ་ཡ་དེར་བསྟོད། །འབུམ་ཕྲག་གཞུང་གི་མགྲིན་པར་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི། །རོ་འཛིན་སྐྱོང་བ་ལྕགས་ཐང་ཆོས་རྗེ་སོགས། །མཉན་ ཡོད་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་ངལ་འཚོ་བའི། །ཡོངས་འཛིན་རིགས་པ་སྨྲར་རྣམས་ཕྱག་གི་གནས། །འདིར་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གཞུང་གི་དཔྱིད། །མཁས་གཞན་བློ་གྲོས་ར་བ་ལས། །མ་འོངས་ལུང་དང་རིགས་པའི་གནད། །སྐལ་བཟང་ དཔྱོད་ལྡན་གཟུར་གནས་པའི། །དོན་དུ་འཆད་ཀྱི་དགའ་བས་ཉོན། །ཞེས་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གཞུང་གི་ འབྲེལ་ཚུལ་སོགས་གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ། གང་འཆད་པ་སྐབས་སུ་བབ་ན། ནུས་ཡུལ་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཟུར་ལྔ་ལྡན་འདི་འཆད་པ་སྐབས་སུ་བབ། འདི་འཆད་པ་ལ། ཟུར་བཞི་མདོར་བསྟན་པ། ཟུར་ གཉིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། མ་གསལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གསུམ་ཡོད་པའི། གཉིས་པ་དེ་ལའང་། འདོད་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། རང་ཉིད་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ཡན་ཆད་གོང་དུ་བཤད་ཟིན། 2-227 གཉིས་པ་དེ་འཆད་པ་ལ། ཁྱད་གཞིའི་དགོས་པ་ངོས་བཟུང་། ཁྱད་ཆོས་དགོས་པ་རྒྱས་པར་བཤད། དགོས་པ་དེའི་གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་ཞེས་སོགས་བྱུང་། དེ་འབྲུ་དང་སྦྱར་ ན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་ཚད་མ་མདོར་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་ཚིག་ཟུར་དུ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དགོས་པ་རྣམ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྣམ་ གཅོད་ལ་སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་རྣམ་དག་གིས་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་རྣམས། སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ་བཅད་ནས། ཡོངས་གཅོད་ལ་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་ གཅིག་ཉིད་ལ། ཕྱི་ནང་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྟག་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་། བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཁྱད་ཆོས་དུ་མ་རྣམ་པར་བཞག་ཀྱང་སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་སྒྲ་ མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་གྱི། རྟག་པ་ནམ་ཡོན་སོགས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུང་དོན་གཞན་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ལ། ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས། །
Chinese
如竹嘉措教言集LG18《开启莲苑之自我广释》 2-226 开启莲苑之自我广释 确定特性之必要 吉祥颂！《开启莲苑之自我广释——善说如日之光》正值此时。 嗡 斯瓦斯谛 悉昙。（藏文：ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷྃ།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति सिद्दम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就。） 慈氏（弥勒佛）之追随者，无著（Asanga）兄弟之传统， 具足殊胜智慧之陈那（Dignāga）、法称（Dharmakīrti）， 善巧阐释佛陀之经论要义者， 顶礼赐予者玛蒂·比扎亚（Mati Vījaya）！ 赡部洲六庄严之颈项，以敏锐之观察力， 如理如实地守护，如铁棒法王等， 狮吼声响彻云霄，于具足瑜伽之座上安歇者， 顶礼一切善知识！ 于此《释量论》之源泉， 胜过其他智者之见解， 未来之经论要义， 愿为具足善缘、智慧、公正者， 欢喜宣说，谛听！ 如是，于立宗之前，先作礼赞与立誓。于‘法’之一体性上，于经论之中等等场合，于经论关联之三种情况之初，当宣讲之时，此具足能量之所缘，即五相圆满之所立，正值宣讲之时。于此宣讲之中，有四相之简述，二相之广释，以及未明之处之细说等三种。于第二种之中，又有意乐之广释与自我之广释两种。前者已于前述完毕。 2-227 今将宣说后者，即确定特性之必要，广释特性之必要，以及总结该必要之成立。于前者中，有‘法’之一体性等等。若将其与文句结合，则陈那论师于《量论》中，于解释为他利而作之正确方式之体性时，以‘自’之语，即‘法’，汝有二种必要，即于断除方面，彼时之论敌，已承诺彼时所立为正确，断除彼时为他利而立之正确，于周遍断除方面，如‘声’之法，于内外之经论中，虽已安立常、虚空之功德，以及所作、无常等诸多特性，然彼时之论敌，欲立‘声为无常’，彼时之所立为正确，然常、虚空之功德等，于量上已承诺之经论之义，非彼时之所立，应如是知晓，为知晓此之缘故而宣说，于‘法’之一体性上，于经论之中。
English
Collected Teachings of Luju Gyatso LG18 Self-Explanation from Opening the Lotus Garden 2-226 Self-Explanation from Opening the Lotus Garden Identifying the Necessity of the Basis of Qualification Homage! The occasion of 'Self-Explanation from Opening the Lotus Garden: Rays of Sunlight on Good Explanations' is here. Om Swasti Siddham. (藏文：ཨོཾ་སྭསྟི་སིདྡྷྃ།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति सिद्दम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ，汉语字面意思：Om, may there be well-being, may there be accomplishment.) Following Maitreya's lineage, the tradition of Asanga's brothers, Dignāga and Dharmakīrti, endowed with supreme intelligence, skillfully explaining the meaning of the Buddha's scriptures, I praise Mati Vījaya, the giver! The six ornaments of Jambudvipa's throat, guarding with sharp discernment, like the Iron Staff Dharma Lord, resting on the lion throne of Nyan Yö, all upholders of reason are worthy of homage! Here, at the source of the Commentary on Valid Cognition, surpassing the intellect of other scholars, the future essence of scripture and reason, I will joyfully explain for the fortunate, intelligent, and impartial ones. Listen with delight! Thus, before making a commitment, there is praise and a vow. In the case of one 'dharma', in the context of scriptures, etc., in the first of the three ways of relating to the scriptures, when it is time to explain, this object of ability, the five-featured thesis to be proven, is the time to explain. In this explanation, there are three parts: a brief presentation of the four aspects, a detailed explanation of the two aspects, and a specific explanation of what is unclear. In the second of these, there are two parts: a detailed explanation of the intention and a self-explanation. The former has already been explained above. 2-227 Now, the latter will be explained: identifying the necessity of the basis of qualification, elaborating on the necessity of the characteristics, and summarizing the establishment of that necessity. In the former, there are 'dharma' as one entity, etc. If we combine it with the sentences, then when Master Dignāga explains the nature of the correct way to benefit others in the Compendium on Valid Cognition, the word 'self' refers to the 'dharma'. You have two necessities: in terms of exclusion, the opponent at that time has acknowledged that what is to be proven at that time is correct, excluding what is to be proven correctly for the benefit of others at that time. In terms of complete exclusion, like the 'sound' dharma, although many characteristics such as permanence, the qualities of space, and createdness, impermanence, etc., have been established in the internal and external scriptures, the opponent at that time wants to establish 'sound as impermanent'. What is to be proven at that time is correct, but the qualities of permanence, space, etc., the meaning of the scriptures that have been promised in terms of validity, are not what is to be proven at that time. It should be known that it is explained for the sake of knowing this, in the oneness of 'dharma', in the scriptures. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཆོས་རྣམས་དུ་མ་རྣམ་བཞག་ཀྱང་། །བདག་ཉིད་འདོད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྒྲ་སྨྲོས་སོ། །ཞེས་པ་འདི་བྱུང་། 2-228 འདི་ལ་དཔྱོད་ལྡན་ཡོད་ན་དོགས་པ་འདི་ལྟར་གཅད་དགོས་སྟེ། སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དུ། དེའི་ཟུར་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་སོ་ཞེས་འཆད་མི་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེའི་ཟུར་དུ་འདོད་པ་ཞེས་སྨོས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་བུའི་ལན་ལ་ དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་གྱི་འཆད་ཡུལ་གྱི་འདུལ་བྱ་དང་བསྟུན་པའི་འཆད་ཚུལ་གཉིས་བཤད་དེ། རྟོག་དཔྱོད་ཆེར་མ་ཞུགས་པའི་གདུལ་བྱའི་ཚོགས་ལ་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་སྟེ། གཞུང་ ཊཱིཀ་ཕལ་ཆེར་ལ་གཞུང་ཚིག་ཟིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ལས་ལྷག་པ་བཀོད་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པའི་སློབ་མ་མཆོག་གཅིག་ལ་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་དེས་མི་ཆོག་སྟེ། འདོད་ ཚིག་ལས་ལོགས་པའི་བོགས་དབྱུང་རྒྱུ་མ་བྱུང་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་རང་འདོད་ཐུན་མོང་བའི་དགོས་པ་གཅིག་དང་། རང་འདོད་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་དགོས་པ་རེ་རེ་ཡོད་པས། དེ་རྣམས་སོ་སོར་བཤད་པར་བྱ་དགོས་པ་ལས། སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་རྣམ་དག་གིས། སྐབས་དེའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་ལས་གཞན་པའི་ལུང་དོན་ཐམས་ཅད། 2-229 སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ་བཅད་པ་ནི། རང་འདོད་གཉིས་ཀྱི་དགོས་པ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྐབས་འདིར་རང་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ཡིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ འདོད་ཐམས་ཅད་ཟློག་ན་ཡང་། ཞེས་པར། དེ་ཉིད་འདོད་ཚིག་གི་དགོས་པ་ཡིན་པར་ཡང་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱིར་ཡང་རང་ཉིད་ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་ལ། འདོད་ཚིག་གིས་མ་བསལ་བའི་རིགས་མི་མཐུན་ ལྷག་པོ་བསལ་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་མཁས་པ་དཔྱོད་ལྡན་དག་འཆད་པ་ཡང་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རང་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། སྙིང་པོ་སྨྲར་འདོན་གྱི་སྦྱོར་བ་འདི་ལྟར་འགོད་དེ། དེའི་ཚིག་ཟུར་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། འདོད་ཚིག་ལས་ལོགས་སུ་ཁྱོད་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་ རྣམ་དག་གིས། སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འདོད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ། འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་བཅད་ཟིན་ན་ཡང་། སྔར་རྒོལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མར་ ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུང་དོན་གཞན་ཡང་། སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་བྱེད་དགོས་སམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་དེ་སེལ་བར་བྱེད་དགོས་པའི་ཆེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་དེ
Chinese
‘即使对诸法进行种种区分，也说成是为了成办自性之所欲，因此才说了自性之语。’ 如果这里有具慧之人，则应如此断除疑惑：为了使人知晓彼时之前行论者，唯有自性之所欲才是彼时之利他所应成办的真实，则不必解释说，在那旁边说了‘自’语，因为那样的说法，仅凭在那旁边说了‘所欲’就已经成立了。如果这样问，那么对于这样的回答，需要讲述两种与是否具有智慧的应调伏者相适应的讲述方式：对于没有深入思辨的应调伏者群体，仅凭之前的陈述就足够了，因为在大多数的论典和注释中，除了论典词句的陈述之外，没有看到添加更多内容的情况。对于思辨的优秀学生，之前的陈述是不够的，因为没有出现从‘所欲’一词中分离出来的额外收获。那么应该怎么做呢？现在要讲述的是，这里有共同的自宗需求和一个非共同的自宗需求，因此需要分别讲述这些需求。彼时之前行论者的清净之士，将彼时所欲成办之外的所有经文意义， 断定为彼时之利他所应成办的真实，这是两种自宗需求的共同之处，因为这被解释为此时是自身的需求，并且在‘即使遣除所有他宗’中，也解释了这是‘所欲’一词的需求，并且一般来说，对于‘自身’这个词，没有被‘所欲’一词排除的异类，没有需要排除的剩余，因此具慧的智者们如此解释也是符合实际的。那么自宗的非共同需求是什么呢？ 现在要写出提取精华的陈述：在那句话的旁边说了‘自性’之语，是有理由的，因为即使彼时之前行论者的清净之士，将彼时所不欲成办的所有意义都断定为彼时之利他所应成办的真实，即使已经用‘所欲’一词断定，但为了消除先前论者自己所承诺的量——论典的其它经文意义，是否也需要成为彼时所应成办的真实的邪分别。
English
'Even though various distinctions are made among phenomena, it is said that the aim is to accomplish the desire of self-nature, hence the word 'self-nature' is spoken.' If there are wise individuals here, they should resolve this doubt as follows: In order to make it known that the previous proponent at that time, only the desire of self-nature is the true object to be accomplished for the benefit of others at that time, then it is not necessary to explain that the word 'self' is spoken alongside it, because such a statement is already established by the mere mention of 'desire' alongside it. If asked in this way, then for such an answer, it is necessary to explain two ways of explaining that are adapted to the trainees who are to be tamed, whether they possess wisdom or not: For the group of trainees who have not engaged in deep contemplation, the previous statement alone is sufficient, because in most treatises and commentaries, it is not seen that anything more is added beyond the statement of the words of the treatise. For the excellent student who contemplates and deliberates, the previous statement is not sufficient, because no additional gain has emerged that is separate from the word 'desire'. So what should be done? Now, what needs to be explained is that there is a common need of one's own tenet and a non-common need of one's own tenet, so it is necessary to explain these needs separately. The pure ones of the previous proponents at that time, all the meanings of the scriptures other than what is desired to be accomplished at that time, Determining that it is the truth to be accomplished for the benefit of others at that time, this is common to the two needs of one's own tenet, because it is explained that this is one's own need at this time, and in 'Even if all other tenets are refuted,' it is also explained that this is the need of the word 'desire,' and in general, for the word 'oneself,' there is no need to eliminate the dissimilar kind that has not been eliminated by the word 'desire,' so the wise scholars who explain in this way are also in accordance with reality. So what is the non-common need of one's own tenet? Now, I will write the statement of extracting the essence: There is a reason for saying the word 'self-nature' next to that phrase, because even if the pure ones of the previous proponents at that time determine that all the meanings that are not desired to be accomplished at that time are the truth to be accomplished for the benefit of others at that time, even if it has already been determined by the word 'desire,' but in order to eliminate the wrong conception of whether other scriptural meanings of the treatises that the previous proponents themselves have promised as valid should also become the truth to be accomplished at that time. -------------------------------------------------------------------------------- ་ཉིད་ཀྱིས་ན། 2-230