Tibetan
གཞན་འདོད་ཐམས་ཅད་ལྡོག་ན་ཡང་། །འབྲེལ་པར་བདག་ཉིད་སྒྲ་བཤད་པ། །ཞེས་པའི་དོགས་གཅོད་འདི་འདོད་པ་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་འགྲེལ་ལས་བཤད་ཀྱང་། རྣམ་ངེས་ལས། འདི་རང་ཉིད་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ སྐབས་སུ་སྦྱར་བ་འདི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་འདོད་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྣམ་ངེས་ལས། རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ ཅན་གཅིག་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས་ཆོས་དུ་མ་རྣམ་པར་གཞག་ཀྱང་། རང་ཉིད་བདག་ཉིད་འདོད་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཟློག་དུ་ཟིན་ཀྱང་། མདོ་མཛད་པས་རང་གི་འགྲེལ་པར་རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཁས་བླངས་པར་བྱེད་པའོ་ ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་དོགས་པའི་གནས་བཟློག་པར་བཤད་དོ་ཞེས་གསལ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། འོ་ན་རང་ཚིག་ལ་འདོད་ཚིག་ལས་ལོགས་པའི་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དགོས་པ་དེ་ལྟ་བུ་འདུག་མོད། འདོད་ཚིག་ལ་རང་ཚིག་ལོགས་པའི་དགོས་པ་ལྷག་པོ་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཡང་རིགས་མི་མཐུན་དང་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་དགོས་པ་ལྷག་པོ་ཅིས་ཀྱང་ཡོད་དེ། སྐབས་དེའི་སྒྲུབ་ངག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ན་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་དང་། 2-231 སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ན་སྐབས་དེའི་སྒྲུབ་ངག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་དངོས་སུ་བརྗོད་པས་ཁྱབ་དེ་ནི། འདོད་ཚིག་གི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་གཅད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་དེ་གཉིས་ ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་བྱེད་ཡོད་དེ། རང་ཚིག་དེ་གཞན་དོན་ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་ཁྱབ་ཆེས་པ་སེལ་བྱེད་དང་། འདོད་ཚིག་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་པ་སེལ་བྱེད་ཡིན་པ་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རང་ཉིད་ཚིག་ཕྲད་ངོ་བོའི་སྒྲ། །ཞེས་སོགས་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། རང་འདོད་གཉིས་དང་ཁོ་ན་བ་ལ་དགོས་པ་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རེ་ཡོད་པ་ངོས་ཟིན་དགོས་ཏེ། དེ་ངོས་མ་ཟིན་པར་གཞུང་འདི་འཆད་ཅིང་འདམས་པ་ནི། མཁས་པའི་བཞད་གད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། སྐབས་དེའི་ སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པའི་མ་འོངས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རུང་གི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ། སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ་བཅད་པ་ནི། དེ་གསུམ་ཀའི་དགོས་པ་ཐུན་མོང་ བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་བས་སེལ་བར་མ་ཟད་རང་འདོད་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རང་འདོད་གཉིས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། འདི་སྒྲུབ་པ་ལ་ལུང་རིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལུང་གིས་སྒྲུབ་སྟེ། 2-232 རྣམ་འགྲེལ་འད
Chinese
您（指论主）说道： 即使驳倒所有他人的观点，也要解释‘与…相关联的自性’一词的含义。’虽然这个疑难解答在解释意乐时于《释量论》中有所阐述，但在《量决定论》中，将其置于解释意乐的语境中是非常好的，因为这是区分自宗和他宗的独特特征。正如《量决定论》所说：‘“自”一词是指，即使论典对同一法陈（dharma-dharmin）设立了多种法相，也必须仅仅成立自宗所许的自性，即使已经承诺了论典，也不能成立其他的观点。’这表明，即使驳倒了所有他人的观点，造论者在自己的解释中说‘自’，是指不依赖论典而作出的承诺，这表明‘自’一词是为了遣除疑惑之处。’这已经说得很清楚了。 那么，自词有必要消除与意乐词不同的歧义，但意乐词又如何比自词有更多的必要性呢？对此，意乐词也同样有必要消除不同类别的歧义，如果不在当时的论证的支分中明确表达，就会产生‘当时的所立不是正确的所立’的歧义；如果当时的所立是正确的所立，那么就必须在当时的论证的支分中明确表达，因为这是意乐词的独特界限。此外，这两者之间还有不同的区别，自词用于消除对其他意义方面的过度概括，而意乐词则用于消除未概括的情况。 就像上面所说的‘自性是词语的本质’等等。同样，必须认识到自宗和他宗，以及“仅仅”一词，既有共同的必要性，也有各自独特的必要性，如果不能认识到这一点就讲解和选择这部论典，那就会成为智者的笑柄。这是为什么呢？在当时的论证中，作为论证的未来可能成为所立的未成立的例子，以及对当时的其他论证的正确所立的限定，是这三者的共同必要性，因为不仅是“仅仅”一词可以消除，自宗和他宗也可以消除。那么，自宗和他宗如何消除呢？为了成立这一点，需要依靠理证和教证，首先通过教证来成立。 《释量论》的...
English
You (the commentator) said: 'Even if all other's tenets are refuted, the meaning of the word 'self-nature related to...' must be explained.' Although this doubt-clearing is explained in the context of elaborating intention in Pramāṇavārttika (Commentary on Valid Cognition), it is very good to apply it in the context of elaborating intention in Pramāṇaviniścaya (Ascertainment of Valid Cognition), because it is the unique characteristic that distinguishes one's own tenet from others' tenets. As Pramāṇaviniścaya says: 'The word 'self' means that even if the treatise establishes many aspects for one subject (dharma-dharmin), one must only establish the self-nature accepted by one's own tenet, and even if the treatise has been promised, one cannot establish other views.' This shows that even if all other's tenets are refuted, the author says 'self' in his own commentary, which means making a commitment without relying on the treatise, which shows that the word 'self' is to dispel the place of doubt.' This has been clearly stated. So, the word 'self' is necessary to eliminate ambiguities different from the word 'intention', but how does the word 'intention' have more necessity than the word 'self'? In this regard, the word 'intention' also has the necessity to eliminate ambiguities of different categories. If it is not explicitly expressed in the limb of the argument at that time, the ambiguity that 'the proposition at that time is not a correct proposition' will arise; if the proposition at that time is a correct proposition, then it must be explicitly expressed in the limb of the argument at that time, because this is the unique boundary of the word 'intention'. In addition, there are different distinctions between the two, the word 'self' is used to eliminate the over-generalization of other aspects of meaning, and the word 'intention' is used to eliminate the situation of non-generalization. Just like what was said above, 'self-nature is the essence of words,' etc. Similarly, it is necessary to recognize that one's own tenet and others' tenets, as well as the word 'only', have both common necessities and unique necessities. If one cannot recognize this and explains and chooses this treatise, it will become a laughing stock for the wise. Why is that? In the argument at that time, the unestablished example that may become the proposition in the future, and the limitation of the correct proposition of other arguments at that time, are the common necessities of these three, because not only can the word 'only' eliminate, but one's own tenet and others' tenets can also eliminate. So, how do one's own tenet and others' tenets eliminate? To establish this, it is necessary to rely on reasoning and scripture, first to establish through scripture. The Pramāṇavārttika's... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ིར། རང་ཉིད་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིས། །ངེས་བཟུང་དོན་ནི་རྟོགས་ན་ཡང་། །ཞེས། ཀུན་བཏུས་ལས་བཤད་པའི་རང་འདོད་གཉིས་པོ་དེས་དེ་ཁོ་ན་བའམ་ངེས་བཟུང་གི་དོན་གྲུབ་པས། སྐབས་དེའི་ སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པ་རྣམས་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས། འོ་ན་ཁོ་ན་བ་ལོགས་སུ་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དམ་སྙམ་ན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། མ་འོངས་ པ་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རུང་གི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན་པ་ལ། བྱེད་པའི་མཐའ་དང་འབྲེལ་བའི་ ཕྱིར། །དུས་གཞན་བཅད་ཕྱིར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རིགས་པས་གྲུབ་སྟེ། རང་འདོད་གཉིས་པོ་དེས་མ་འོངས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རུང་གི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་རྣམས་ སྐབས་དེའི་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ་གཅོད་ནུས་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་རྣམ་དག་གིས་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འདོད་པ་རྣམས་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ ཡིན་པ་གཅོད་ནུས་པ་གང་ཞིག སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐབས་དེའི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་རྣམས་སྐབས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་ཀྱི། སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་དེ་ནི། 2-233 གཞན་འདོད་ཐམས་ཅད་བཟློག་ན་ཡང་། །ཞེས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཁས་པ་དཔྱོད་ལྡན་བསྙེངས་པ་དང་བྲལ་ཡང་། རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་ཟུར་མིག་ཅུང་ཟད་འཕྲོག་པ་འགའ་རེ་སྣང་སྟེ། སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོའི་ཊཱིཀ་ཆེན་དང་། ཊཱིཀ་ཆེན་ཀུན་བཟང་དང་། མཁས་གྲུབ་རྗེའི་ཊིཀྐ་སོགས་ལས། རང་ཉིད་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིས། །ཞེས་སོགས་འབྲུ་སྣོན་མཛད་པ་ན། ཀུན་བཏུས་ནས་བཤད་པའི་འདོད་ཚིག་དེ་བསྟན་བྱ་བ་ དང་མ་འབྲེལ་ན། ངེས་བཟུང་གི་དོན་རྟོགས་ཀྱང་། འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་མ་འོངས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་རུང་གི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་པ་གཅོད་མི་ནུས། རིགས་སྒོའི་འདོད་ ཚིག་དེ་བསྟན་བྱ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བས་དེ་གཅོད་ནུས་ཞེས་བཤད་སྣང་བ་ནི། དཔྱོད་ལྡན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་འདོད་ཐམས་ཅད་བཟློག་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པའི་གནད་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ ཕྱིར་དང་། ཟུར་ལྔ་པོ་དེ། རིགས་མི་མཐུན་དང་ལོག་རྟོག་སེལ་བྱེད་དུ་སོ་སོར་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་ཟིན་པ་དང་ཁས་བླངས་འགལ་བ་ཡང་མ་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་པས། རང་ཉིད་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིས། །ཞེས་པའི་འདོད་ཚིག་གིས་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་ཚུལ་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་སྐབས་ཀྱི་རང་ཉིད་ཅེས་པ་དེ། འདོད་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་གྱི། ཟུར་ལྔའི་ནང་ཚན་གྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་དོགས་གཅོད་འདིར་འོང་ད
Chinese
‘通过表达自己的意愿，即使理解了确定的意义’。正如《总集论》中所说，这两个自宗意愿成立了唯一性或确定的意义，因此，将彼时的 论证作为彼时的真实所立宗，这表明了。那么，是否认为单独说明‘唯一性’没有必要呢？并非没有必要。因为为了遣除未来可能成为所立宗的未成立的例子，是否是真实的所立宗的邪分别，所以有必要。对此，通过 ‘因为与作用的边际相关联，为了断除其他时间而宣说’，所表明的缘故。第二，通过理证成立，这两个自宗意愿能够断除未来可能成为所立宗的未成立的例子，是彼时的为他真实所立宗。因为这两个自宗意愿能够断除彼时的清净论敌不认为是彼时的真实所立宗的事物，是彼时的真实所立宗。彼时的论敌们将彼时的未成立的例子作为彼时的论证，而不认为是彼时的所立宗的缘故。而且，这个理证是， ‘即使遣除了所有他宗，’所表明的。因此，虽然智者、具慧者远离了怯懦，但偶尔也会出现夺走少许智慧光芒的情况。如大菩萨的《大疏》、昆桑《大疏》、克主杰的《释论》等中，在 ‘通过表达自己的意愿’等处添加字句时，如果从《总集论》中所说的意愿之词与所诠释的事物不相关联，即使理解了确定的意义，由于相关联的缘故，也不能断除未来可能成为所立宗的未成立的例子是真实的所立宗。理路的意愿之词与所诠释的事物不相关联，因此能够断除，这样说的现象，并非是具慧者，因为没有理解 ‘即使遣除了所有他宗’等的理证的关键，并且对于这五个部分，自己已经分别说明了是异品和遣除邪分别，也没有想起与承诺相违背。智者释迦胜幢，虽然很好地说明了通过 ‘通过表达自己的意愿’的意愿之词遣除异品的方式，但彼时的‘自己’，是意愿的特征，而不是五个部分中的‘自己’的疑惑的断除。
English
‘By expressing one's own intention, even if the determined meaning is understood.’ As stated in the Compendium, these two self-accepted intentions establish the meaning of uniqueness or certainty. Therefore, taking the proof at that time as the true thesis at that time, this shows. Then, is it considered unnecessary to separately state ‘uniqueness’? It is not unnecessary. Because in order to dispel the wrong conception of whether the unestablished examples that may become the thesis in the future are the true thesis, it is necessary. Regarding this, through ‘Because it is related to the edge of the action, it is declared to cut off other times,’ is shown. Second, it is established by reason that these two self-accepted intentions can cut off the unestablished examples that may become the thesis in the future, which is the true thesis for others at that time. Because these two self-accepted intentions can cut off what the pure opponents at that time do not consider to be the true thesis at that time, it is the true thesis at that time. The opponents at that time take the unestablished examples at that time as the proof at that time, but do not consider it to be the thesis at that time. Moreover, this reason is, ‘Even if all other tenets are refuted,’ is shown. Therefore, although the wise and intelligent are free from cowardice, occasionally there will be cases where a little bit of the light of wisdom is taken away. For example, in the Great Commentary of the Great Bodhisattva, the Great Commentary of Kunsang, and Khedrup Je's Commentary, when adding words at ‘By expressing one's own intention,’ etc., if the word of intention stated in the Compendium is not related to the object to be explained, even if the determined meaning is understood, it cannot cut off the unestablished examples that may become the thesis in the future as the true thesis due to the relationship. The word of intention of the reason is not related to the object to be explained, so it can be cut off. The phenomenon of saying this is not intelligent, because it does not understand the key to the reason of ‘Even if all other tenets are refuted,’ etc., and for these five parts, one has already explained separately that they are dissimilar and dispel wrong conceptions, and one has not remembered the contradiction with the promise. The wise Shakya Chokden, although he explained well the way to dispel dissimilarities through the word of intention of ‘By expressing one's own intention,’ the ‘self’ at that time is the characteristic of the intention, not the removal of the doubt of ‘self’ in the five parts. -------------------------------------------------------------------------------- ོན་མེད་དེ། 2-234