Tibetan
མ་ཡོན་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་ན་བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ནམ་ཡོན་དེ་སྒྲའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་འབྲེལ་ ཡོད་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར། བྱས་པས་སྒྲའི་སྟེང་དུ་དྲི་རྟག་པ་ས་ཡོན་བཀག་པ་ལ་མི་མཚུངས་ཏེ། དྲི་རྟག་པ་ས་ཡོན་སོགས་སྒྲའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཕྱི་ནང་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་འཆད་པ། འབྲེལ་ཡོད་དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ། །གནོད་འགྱུར་ཞེ་ན། ཞེས་སོགས། དེ་འགོག་པ་ལ། གཏན་ཚིགས་བྱེད་པ་དེས་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་པ་ནམ་ཡོན་ལ་གནོད་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། 2-263 དེས་དེ་ལ་གནོད་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་རིམ་བཞིན་ཡོད་དེ་རྟགས་ཀུན་གྱིས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ནུས་མི་ ནུས་ལ་ལྟོས་ནས་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་མིན་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་རྣམས་ནི་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དེ་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་འཇོག་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ། རྟགས་ཀུན་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དཔྱད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་མ་ཚང་དཔྱོད་པར་རིགས་ ཀྱི། རང་འགོད་མཁན་གྱི་རྒོལ་བའི་ཁས་བླངས་དང་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་མཐུན་མི་མཐུན་དཔྱོད་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གོང་གི་ཉེས་སྤོང་རྣམས་ཀྱི་ལན་ གྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ནི། རྒོལ་བ་བྱེ་བྲག་པས་རྟག་སྟོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ནས། སྒྲ་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ། གཏན་ཚིགས་བྱས་པ་དེས་སྒྲའི་ སྟེང་དུ་རྟག་པ་ནམ་ཡོན་བཀག་པ་དང་། རོ་རྟག་པ་ཆུ་ཡོན་བཀག་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས། བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་མི་འགྱུར་མཚུངས་པར་ཐལ། ཆོས་ཅན་སྒྲའི་སྟེང་དུ་རྟག་པ་ནམ་ཡོན་མེད་ན། 2-264 བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་བ་དེ་ནི་འདིར་ཚད་མས་རྟོགས་པ་མེད་ལ། སྐབས་འདིར་ནི་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པ་འབའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་བྱས་པ་ སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟག་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞག་པ་གང་ཞིག ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པའི་སྐྱོན་དེ་ནི་བྱས་པས་སྒྲ་རྟག་པ་ནམ་ཡོན་ལས་གཞན་དྲི་རྟག་པ་སའི་ཡོན་ ཏན་དང་། རོ་རྟག་པ་ཆུའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པ་སོགས་ལའང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ། མེད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འབྱུང་བའི། །འབྲེལ་བ་དེ་ནི་འདི་རྟོགས་མེད། །འདིར་ནི་བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་གི །སྐྱོན་ མིན་དེ་གཞན་བྱས་ལའང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། ། དེས་གཞན
Chinese
如果因为已生（梵文：kṛtaka，梵文罗马拟音：kritaka，汉语字面意思：所作）之法损害了常有空性，那么以‘所作’来证明‘声无常’也会受到损害，因为常有空性在论典中被描述为‘声’的特性，并且具有相关性。这与在‘声’上遮止常有地性不同，因为无论在内部还是外部，都没有论典将常有地性等描述为‘声’的特性。这是前述的观点。 ‘因为具有相关性，所以会损害它’，等等。为了反驳这一点，论证者虽然以理证损害了‘声’上的常有空性，但并没有损害‘声无常’的成立，因为即使损害了前者，仍然能够成立‘声无常’，因为以这种方式成立具备三相（藏文：tshul gsum tshang ba）。 普遍关系是依次存在的，因为所有理证的缺陷和优点都取决于它是否能够成立自己的所证，不能成立自己所证的理证是具有缺陷的理证，被认为是似是而非的理证。这是在解释：‘所有理证都为了成立自己的所证，才需要考察其缺陷和优点’。 这意味着需要考察所有理证是否具备成立所证的三相，而不是考察是否符合立宗者的承诺以及所承诺的论典。这是对要点的总结。因此，对上述驳斥的回答的要点总结如下： 如果特定的论敌承认常宗的论典为量，并在陈述‘声是所立法，是无常的，因为它是所作的’时，那么以‘所作’这个理证，通过遮止‘声’上的常有空性，以及遮止常有味性、水性等方式，‘所作’是否会成为证明‘声无常’的具有缺陷的理证，这二者是相同的。如果在作为有法（藏文：chos can）的‘声’上没有常有空性，那么所要成立的法，即无常就不会产生，这种关系在这里无法通过量来认知。在这种情况下，仅仅因为损害了自己承诺的论典，就被认为是‘所作’成立‘声常有’的具有缺陷的理证。 然而，损害所承诺的论典的缺陷，对于‘所作’成立‘声常有’，以及遮止常有地性、味性、水性等也是相同的。这是在解释：‘如果没有，则所证不会产生，这种关系在这里无法认知。在这里，仅仅是论典的缺陷，这与其他所作也是相同的。’ 因此，其他。
English
If the established (Sanskrit: kṛtaka) harms the permanent emptiness, then proving 'sound is impermanent' by 'established' will also be harmed, because the permanent emptiness is described in the treatises as a characteristic of 'sound' and has relevance. This is not the same as preventing the permanent earth element on 'sound', because neither internally nor externally have treatises described the permanent earth element, etc., as a characteristic of 'sound'. This is the presentation of the former view. 'Because it has relevance, it will harm it,' etc. To refute this, although the reasoner harms the permanent emptiness on 'sound' with reasoning, it does not harm the establishment of 'sound is impermanent', because even if the former is harmed, 'sound is impermanent' can still be established, because it fulfills the three aspects (Tibetan: tshul gsum tshang ba) in this way. The pervasion exists sequentially, because the defects and qualities of all reasons are examined in relation to whether or not they can establish their own probandum. Those that cannot establish their own probandum are defective reasons and are considered to be fallacious reasons. This is explaining: 'All reasons are examined for defects and qualities in order to establish their own probandum.' This means that it is reasonable to examine whether all reasons fulfill the three aspects for establishing the probandum, but it is not necessary to examine whether they are consistent with the proponent's commitment and the committed treatise. This is a summary of the essence. Therefore, the essence of the answers to the above refutations is summarized as follows: If a particular opponent acknowledges the treatises of the eternalists as valid and states, 'Sound is the subject, it is impermanent because it is established,' then whether the reason 'established' becomes a defective reason for proving 'sound is impermanent' through preventing the permanent emptiness on 'sound' and preventing the permanent taste, water element, etc., is the same. If there is no permanent emptiness on the subject 'sound', then the relationship that the probandum, impermanence, will not arise is not cognized here by valid cognition. In this case, it is considered a defective reason for establishing 'sound is permanent' solely because it harms the treatise that one has committed to. However, the defect of harming the committed treatise is the same for 'established' establishing 'sound is permanent' and for preventing the permanent earth element, taste, water element, etc. This is explaining: 'If it does not exist, the probandum will not arise, this relationship is not cognized here. Here, it is merely a defect of the treatise, which is the same for other established things.' Therefore, others. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སྡེ་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དགག་པའི་གཞུང་གི་ཚིག་དོན་སོང་ནས། གཉིས་པ་དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པའི་དཀའ་གནས་ལ་དཔྱད་པའི་མཁས་པ་དཔྱོད་ལྡན་ ཡོད་ན་སྙན་གྱི་འདབ་སྟོང་ཁ་ཕྱེས་ཤིག སྔ་རྒོལ་བྱེ་བྲག་པས། སྒྲ་རྟག་སྟོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས། ཕྱིར་རྒོལ་གྲངས་ཅན་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ལ་བྱས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཚེ། སྔ་རྒོལ་བྱེ་བྲག་པ་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་བཀོད་པའི་སྔ་རྒོལ་རྣམ་དག་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་བྱས་པ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དང་། 2-265 སྒྲ་མི་རྟག་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་ཡིན་ཞེས། ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཞེས་པ་ནས། སྐྱོན་ཡིན་དེ་གཞན་བྱས་ལའང་མཚུངས་ཞེས་པའི་བར་གྱི་གཞུང་ཀུན་དང་། འོག་གཞན་སྡེ་འགོག་པའི་ དོན་བསྡུ་འཆད་པའི་ཚེ་ཡང་། དེས་ན་མི་འདོད་དང་འབྲེལ་བའི། །བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཡང་གནོད་པ་ན། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ལ་གནོད་མེད་ཕྱིར། །ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་མེད་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསལ་བར་ བཤད་འདུག་པ་ལ་བསྙོན་འདིང་དུ་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རྒོལ་བ་བྱེ་བྲག་པ་དེས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པར་ཐལ་བ་དང་། དེས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཡང་ཚད་མས་ ངེས་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་སྒྲ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་པའི་རྒོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྒྲ་རྟག་སྟོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དེ་ལུང་ཚད་མར་ཁས་ལེན་པའི་རྒོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་རྒོལ་གྲངས་ཅན་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་ཤེས་འདོད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་རྒོལ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། དེའི་ཚེ་གྲངས་ཅན་དེའི་ངོར་བྱས་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་ལན་སྨྲ་བ་རོ་འཛིན་བསྐྱོད་ཅིང་ས་བསྲིང་བ་འགའ་ཡོད་དོ་ཞེས་མཁས་པའི་ཚོགས་སུ་དྲིལ་སྒྲོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རང་ཇི་ལྟར་སྨྲ་སྙམ་ན། 2-266 འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྦ་བར་བྱ་སྟེ་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། ༄། །རང་སྡེ་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དགག་པ། གཉིས་པ་རང་སྡེ་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་པ་དང་དེ་དགག་པའོ། །དང་ པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གི་སློབ་མ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རང་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་བཤད་པར་མཐོང་བའི་ལུང་དོན་མ་ལུས་པ་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་དགོས་ཏེ། རང་ཉིད་ ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་དེ་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་དེ་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ སྔ་འཆད་པ་ལ། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ཕྱིར། །བསྟན་བཅོས་མཐོང་བ་མ་ལུས་བསྒ
Chinese
现在，让我们结束关于驳斥那些想要将自己宗派的经文作为论证对象的文本的讨论。接下来，我们将探讨博学智者的难题。如果存在博学智者，请敞开你们求知的耳朵。先前，正方（声明者）是胜论派，他们承认声音是常住的教义。反方（反驳者）是数论派，他们试图通过‘造作’作为理由来证明声音是无常的。当胜论派使用‘造作’作为理由来证明声音是无常时，他们被认为是提出了一个有效的理由，因此是纯粹的正方。因为在这种情况下，‘造作’是证明声音无常的有效理由，而声音的无常是需要证明的有效论题。正如经文中所说：‘对于同一事物……’直到‘……错误也同样适用于其他造作的事物’。当总结和解释驳斥其他宗派的意义时，经文中也清楚地表明：‘因此，如果与不接受相关的论题受到损害，那么如何能说论证没有受到损害呢？因此，前提和理由都是没有缺陷的。’因为这是无可否认的。如果他们接受这一点，那么胜论派必须承认他们已经确定了这三个方面（指论证的三个方面：前提、理由和结论），并且他们已经通过量（ प्रमाण ，pramāṇa，有效认知手段）确定了声音是无常的。这是不可能接受的，因为他们是承认声音是常住的正方，因为他们承认证明声音常住的教义是有效的量。此外，在这种情况下，反方数论派将成为完全了解声音无常的论证者，因为在数论派看来，‘造作’是证明声音无常的有效理由。如果有人这样说，那么在智者集会中，将会有人摇动他们的智慧之桨并扩展他们的知识领域。那么，你（指提问者）想怎么说呢？ 这个问题暂时需要保密，因为它不适合所有人。 驳斥将自己宗派的经文作为论证对象的观点 第二，驳斥将自己宗派的经文作为论证对象的观点，分为两部分：提出先前的观点和驳斥它。首先，一些陈那（ Dignāga ）的弟子说，我们必须将我们自己承认的量（ प्रमाण ，pramāṇa，有效认知手段）的教义中所见的所有经文内容都作为论证对象，因为我们承认该教义是量。这是普遍适用的，如果不是这样，那么我们承认该教义为量就没有意义了。这就是他们所说的。在提出这个先前观点时，如果因为承认了教义，就必须将教义中看到的所有内容都作为论证对象……
English
Now, let's conclude the discussion on refuting those who want to establish their own tenets' scriptures as objects of proof. Next, we will examine the difficult points for learned scholars. If there are learned scholars, please open your ears of knowledge. Previously, the proponent ( purvavadin ) was a Vaibhashika (a subschool of Sarvastivada), and they accepted the doctrine that sound is permanent. The opponent (uttaravadin) was a Samkhya, and they tried to prove that sound is impermanent by using 'being produced' as the reason. When the Vaibhashika uses 'being produced' as the reason to prove that sound is impermanent, they are considered to have presented a valid reason and are therefore a pure proponent. Because in this case, 'being produced' is a valid reason for proving that sound is impermanent, and the impermanence of sound is a valid thesis to be proven. As the scripture says: 'For the same thing...' until '...the fault is equally applicable to other produced things.' When summarizing and explaining the meaning of refuting other schools, it is also clearly stated in the scripture: 'Therefore, if the thesis related to non-acceptance is damaged, how can it be said that the argument is not damaged? Therefore, the premise and the reason are without fault.' Because this is undeniable. If they accept this, then the Vaibhashika must admit that they have determined these three aspects (referring to the three aspects of the argument: premise, reason, and conclusion), and that they have determined through valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，valid cognition) that sound is impermanent. This is impossible to accept, because they are the proponent who accepts that sound is permanent, because they accept that the doctrine proving sound is permanent is a valid cognition. Furthermore, in this case, the opponent Samkhya would become an arguer who fully understands the impermanence of sound, because in the view of the Samkhya, 'being produced' is a valid reason for proving that sound is impermanent. If someone says this, then in the assembly of the wise, there will be those who shake their oars of wisdom and expand their field of knowledge. So, what do you (the questioner) want to say? This question needs to be kept secret for the time being, because it is not suitable for everyone. Refuting the Idea of Establishing One's Own Sect's Scriptures as Objects of Proof Second, refuting the idea of establishing one's own sect's scriptures as objects of proof is divided into two parts: presenting the previous view and refuting it. First, some disciples of Dignāga say that we must take all the scriptural contents seen in the teachings of the valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，valid cognition) that we ourselves acknowledge as objects of proof, because we acknowledge that teaching as valid cognition. This is universally applicable, and if it were not so, then there would be no point in our acknowledging that teaching as valid cognition. That is what they say. In presenting this previous view, if because of acknowledging the teachings, everything seen in the teachings must be taken as an object of proof... --------------------------------------------------------------------------------