Tibetan
ཟུང་ངོ་། །ཞེས་པར་སྐབས་དེའི་སྔ་རྒོལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་གཅིག་དགོས་པར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་། སྐབས་དེའི་ ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་རྗེས་གཉིས་པོ་དག་གིས་བཀག་པ་མེད་པ་གཅིག་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྐབས་དེའི་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་ཚད་མས་དག་བསལ་ཞུགས་པ་ནི། 2-311 སྐབས་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་བྱེད་པ་འཇུག་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྐབས་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ནི། སྐབས་དེའི་ཕྱིར་རྒོལ་ཤེས་འདོད་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་ པའི་སྒྲུབ་བྱ་ཞིག་ལ་བསྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་པ་ལ། ཁས་བླངས་དེ་ཡང་ཚད་མ་ནི། །དག་གིས་བཀག་མེད་ཡིན་པར་འདོད། །གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ལ་བརྗོད་ ཕྱིར། །བསལ་བ་གཏན་ཚིགས་རྟེན་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་བྱུང་ངོ་། །འོ་ན། ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་བཤད་པ་དང་། ཀུན་བཏུས་ལས། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། ཞེས་སོགས་ སེལ་བྱེད་ཚད་མ་ལ་བཞིར་བཤད་པ་མི་འགལ་ལམ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། སེལ་བྱེད་མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ནང་ཚན་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ཡིས་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཚད་ མ་དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། སེལ་བྱེད་མངོན་སུམ་ལ་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་འཆད་པར། རྗེས་དཔག་ལ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་སྙམ་ན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ དེ། སེལ་བྱེད་རྗེས་དཔག་གསུམ་པོ་དེ་ལ། རང་རང་གི་བསལ་བྱ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། 2-312 གནོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་བཞིར་བཤད་ཅེས་དང་། རིགས་གཏེར་ཏུ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་དཔག་ལས། །ཕྱེ་སྟེ་བསལ་པ་བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་འདི་བྱུང་། འོ་ན། སེལ་བྱེད་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་དང་། གྲགས་ པའི་རྗེས་དཔག་གཉིས་ལ། རྟེན་གཞི་རྟགས་ཡང་དག་དེ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན། དེ་གཉིས་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་འགལ་ལ། ཡོད་ན། རྟགས་ཡང་དག་ལ་གསུམ་དུ་གྲངས་མ་ངེས་པར་ཐལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ཡོད་ཀྱང་དེར་གྲངས་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། རྗེས་དཔག་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལ། ཁས་བླངས་ཏེ་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་བསྡུ་བ་སྟེ། འགྲོ་བ་ལ་ གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་ནི། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ལ། དེ་ལ་ཁས་བླངས་འབྲས་རྟགས་ཏེ། །འགྲོ་ལ་གྲགས་པ་རང་བཞིན་རྟགས། །ཞེས་ དང་། རིགས་གཏེར་ཏུ། ཁས་བླངས་གྲགས་པ་གཉིས། །སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་ཕྱིར་ཁོངས་སུ་བསྡུ། །ཞེས་པ་འདི་བྱུང་། ། ༄། །སེལ་ཚུལ་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་སེལ་ཚུ
Chinese
至于‘ཟུང་ངོ་།’（zung ngo，双）一词，它表明当时的辩论者需要承认自己所要证明的观点。这是因为当时的对方辩论者认为，这两个特征（现量和比量）都没有否定这一点。这样做的原因在于，当时的对方辩论者的量（pramana， प्रमाण，pramāṇa，有效认知方式）已经排除了这一点，因为当时的正确推理不是对方辩论者运用推理的基础。这是有普遍性的，因为当时的正确推理是为了让对方辩论者对所要证明的观点产生知识、欲望和怀疑，从而正确地表达所要证明的事物。对此的解释是：‘所承认的量，被排除所否定。推理是为了表达怀疑，排除不是推理的基础。’ 那么，如果说量被确定为现量和比量两种，而《集论》（Kunbtus）中说：‘现量、义和比量等，’将排除者（sel-byed）的量说成四种，这难道不矛盾吗？这并不矛盾，因为《集论》中说：‘排除性的现量和比量被分为三种，因此，对有害的量描述为四种。’那么，为什么不解释排除性现量的分支，而只解释比量的分支呢？这是有原因的，因为这三种排除性比量，各自有三种不同的排除对象，因此才这样区分。对此的解释是：‘比量的分支，对有害的描述为四种。’《理智宝藏》（Rigs gter）中说：‘从对象的角度，从比量中，区分并像排除一样地讲述。’ 那么，对于可信的比量和名声的比量这两种，是否存在作为基础的正确因（rtags， हेतु，hetu，原因、理由）？如果不存在，那么这两种比量就与作为量的比量相矛盾。如果存在，那么因的数目就不确定为三种了。即使存在，也没有数目不确定的过失，因为这三种比量，可信的比量的基础被认为是结果的正确因，而对于大众来说，名声的比量的基础被认为是自性的正确因。对此的解释是：‘对于它，所承认的是结果的因，对于大众来说，名声是自性的因。’《理智宝藏》中说：‘所承认的和名声这两种，因为是虚构的，所以被包括在内。’ 从排除的方式进行详细解释 第二，排除的方式
English
As for the term 'ཟུང་ངོ་།' (zung ngo, double), it indicates that the debater at that time needed to acknowledge the point they were trying to prove. This is because the opposing debater at that time believed that neither of the two characteristics (perception and inference) negated this point. The reason for this is that the pramana ( प्रमाण，pramāṇa，valid means of cognition) of the opposing debater at that time had already excluded this, because the correct reasoning at that time was not the basis for the opposing debater's use of reasoning. This is universal, because the correct reasoning at that time was to allow the opposing debater to have knowledge, desire, and doubt about the point to be proven, thereby correctly expressing what was to be proven. The explanation for this is: 'The acknowledged pramana is negated by exclusion. Reasoning is for expressing doubt, exclusion is not the basis of reasoning.' Then, if it is said that pramana is determined to be two types, perception and inference, and the Kunbtus says: 'Perception, meaning, and inference, etc.,' describing the eliminator (sel-byed) pramana as four types, is this not contradictory? This is not contradictory, because the Kunbtus says: 'The eliminative perception and inference are divided into three types, therefore, the harmful pramana is described as four types.' Then, why not explain the branches of eliminative perception, but only explain the branches of inference? There is a reason for this, because these three eliminative inferences each have three different objects of elimination, therefore they are distinguished in this way. The explanation for this is: 'The branches of inference describe the harmful as four types.' The Rigs gter says: 'From the perspective of the object, from inference, distinguish and speak as if excluding.' Then, for the two types of inference, reliable inference and famous inference, is there a correct reason (rtags, हेतु, hetu, cause, reason) as a basis? If it does not exist, then these two inferences contradict inference as a pramana. If it exists, then the number of reasons is not definitely three. Even if it exists, there is no fault of the number being indefinite, because for these three inferences, the basis of reliable inference is considered to be the correct reason of the result, and for the masses, the basis of famous inference is considered to be included in the correct reason of nature. The explanation for this is: 'For it, what is acknowledged is the reason of the result, for the masses, fame is the reason of nature.' The Rigs gter says: 'The acknowledged and the famous, because they are fabricated, are included.' Detailed explanation from the perspective of the method of exclusion Second, the method of exclusion --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལ་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཡིད་ཆེས་ཚད་མས་བསལ་བྱ་སེལ་ཚུལ་ བཤད། གྲགས་པའི་ཚད་མས་བསལ་བྱ་སེལ་ཚུལ་བཤད། མངོན་སུམ་ཚད་མས་བསལ་བྱ་སེལ་ཚུལ་བཤད། རང་རྟེན་སྨོས་པའི་དགོས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་བཞི། ༈ རང་ལུང་གཅིག་ཏུ་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ། ཚིག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ལ། མདོ་ལས། རང་ལུང་གཅིག་ཏུ་བཤད་པའི་ཚུལ། 2-313 རིགས་སྒོར་རང་ལུང་ཐ་དད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ། དེ་གཉིས་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་ཚུལ་བཤད། རྩོད་པ་སྤངས་པའི་གྲུབ་དོན་བསྡུ་ཚུལ་བཤད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ། ཚིག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ ཚུལ། རྗེས་དཔག་ལོགས་སུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དང་གཉིས། ༈ གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་དགོས་པ་བཤད་པ། དང་པོ་ལ། གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་དགོས་པ་བཤད། དཔེ་གཅིག་སྟེང་དུ་གཏན་ལ་དབབ། གནོད་གེགས་རྣམ་དབྱེ་སོ་ སོར་བཤད་པ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཡིད་ཆེས་ཚིག་གི་ངོ་བོ་བཤད། ཡིད་ཆེས་ཚིག་གི་དབྱེ་བ་བཤད། གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ རང་སྨྲ་བ་པོའི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་སྟེ། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་རྣམ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་ཆེས་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ་ལ། ཡང་དག་ངེས་ལྡན་བརྗོད་འདོད་པ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡིད་ཆེས་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ ཡིད་ཆེས་རང་ཚིག་དང་། གཞན་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོས་སྨྲས་པའི་ཡིད་ཆེས་ལུང་ཚིག་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ལ། བདག་གཞན། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡིད་ཆེས་རང་གི་ཚིག་དང་ནི། །བསྟན་བཅོས་ཏེ་ལུང་ཚིག་གཉིས་ཆོས་ཅན། 2-314 ཁྱོད་ཀུན་བཏུས་ལས་ཡིད་ཆེས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཁྱོད་གཉིས་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ་མི་བསླུ་བར་མཚུངས་པ་ཡི་ཕྱིར་ནའོ། ། ཞེས་འཆད་པ་ལ། ཡིད་ཆེས་མཚུངས་པ་ཡི། །ཕྱིར་ན་རང་གི་ཚིག་དང་ནི། །བསྟན་བཅོས་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དགོས་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་དཔྱོད་དང་། ཡོངས་དཔྱོད་ཀྱི་དགོས་པའོ། །དང་ པོ་ནི། ཡིད་ཆེས་རང་ལུང་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་ཆེས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། རང་ཚིག་མཁན་པོའི་རྒོལ་བ་བདག་ནི། ཚད་མ་ མིན་པ་སྟེ་རང་གི་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་མིན་ན། རང་གི་བསམ་དོན་གཞན་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ། རང་ཚིག་ནི་འཇུག་པ་སྟེ་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། བསྟན་བཅོས་ཀྱང་རང་ གི་བརྗོད་དོན་ལ། ཚད་
Chinese
从‘量’（tshad ma，梵文pramāṇa，有效认知）的角度详细解释，分为四个部分：通过‘信量’（yid ches tshad ma，梵文āptapramāṇa，可靠的认知）来阐述如何去除需要去除之物；通过‘名声量’（grags pa'i tshad ma，梵文prasiddhapramāṇa，名声的认知）来阐述如何去除需要去除之物；通过‘现量’（mngon sum tshad ma，梵文pratyakṣapramāṇa，直接认知）来阐述如何去除需要去除之物；以及详细阐述提及‘自立’（rang rten，梵文svatantra，自立）的必要性。 单独解释‘自语’（rang lung，梵文svavacanā，自己的话语）的方式，分为：将两个词汇合并为一个的方式。 首先，关于‘自语’，经文中说：单独解释‘自语’的方式；在理则学中，单独解释‘自语’的方式；阐述如何消除这两者在意义上的争议；以及阐述如何总结消除争议后的结论，分为四个部分。首先，关于‘自语’，分为：将两个词汇合并为一个的方式；以及单独解释‘比量’（rjes dpag，梵文anumāna，推论）的方式。 解释合并为一个的原因，以及解释具有原因的事物的必要性。 首先，分为四个部分：解释合并为一个的原因；解释具有原因的事物的必要性；在一个例子上确定；以及分别解释障碍的分类。首先，分为三个部分：解释‘信’（yid，梵文śraddhā，信仰）词的本质；解释‘信’词的分类；以及合并为一个的真正原因。首先是：想要通过自己所说之事的要点，以说话者自己的‘量’来准确确定并具备的方式来表达，即，表达的纯净词汇，具有法相（chos can，梵文dharmin，具有性质的事物），你是‘信’词的定义，因为你是它的施设者。解释为：‘准确确定具备表达意愿’。 第二是：‘信’词，具有法相，你如果分类则有两种，即，论敌自己所说的‘信’自语，以及其他论著作者所说的‘信’圣言量（lung tshad，梵文āgamapramāṇa，经教量），解释为：‘自己和他人’。 第三是：‘信’自己的词语和论著，即圣言量，两者具有法相，你们从总集上合并为一个‘信’来解释，原因是什么呢？因为你们两者对于自己所表达的意义都‘信’，即不欺骗是一样的。解释为：‘因为‘信’相同，所以自己的词语和论著合并为一个来解释’。 第二，必要性分为两种：‘辨别’（rnam dpyod，梵文viveka，区分）的必要性和‘完全辨别’（yongs dpyod，梵文pariccheda，完全区分）的必要性。 首先是：‘信’自语两者，具有法相，你们合并为一个‘信’，有‘辨别’的必要性，例如，自己的词语的作者，论敌自己，如果不是‘量’，即不‘信’自己的词语，为了向他人展示自己的想法，自己的词语就不会出现，即不会说出来，同样，论著对于自己所表达的意义，如果不是‘量’
English
Explaining in detail from the perspective of 'Pramana' (tshad ma, Sanskrit pramāṇa, valid cognition), it is divided into four parts: explaining how to remove what needs to be removed through 'Reliable Cognition' (yid ches tshad ma, Sanskrit āptapramāṇa, reliable cognition); explaining how to remove what needs to be removed through 'Fame Cognition' (grags pa'i tshad ma, Sanskrit prasiddhapramāṇa, cognition by fame); explaining how to remove what needs to be removed through 'Direct Cognition' (mngon sum tshad ma, Sanskrit pratyakṣapramāṇa, direct cognition); and elaborating on the necessity of mentioning 'Autonomy' (rang rten, Sanskrit svatantra, independence). The way of explaining 'Own Words' (rang lung, Sanskrit svavacanā, one's own words) separately is divided into: the way of combining two words into one. Firstly, regarding 'Own Words', the scripture says: the way of explaining 'Own Words' separately; in logic, the way of explaining 'Own Words' differently; explaining how to eliminate the controversy in meaning between the two; and explaining how to summarize the conclusion after eliminating the controversy, divided into four parts. Firstly, regarding 'Own Words', it is divided into: the way of combining two words into one; and the way of explaining 'Inference' (rjes dpag, Sanskrit anumāna, inference) separately. Explaining the reason for combining into one, and explaining the necessity of things with reasons. Firstly, it is divided into four parts: explaining the reason for combining into one; explaining the necessity of things with reasons; establishing on one example; and explaining the classification of obstacles separately. Firstly, it is divided into three parts: explaining the nature of the word 'Faith' (yid, Sanskrit śraddhā, faith); explaining the classification of the word 'Faith'; and the real reason for combining into one. Firstly, it is: wanting to express through the main point of what one says, in a way that is accurately determined and possessed by the speaker's own 'Pramana', that is, the pure words of expression, having the characteristic of a subject (chos can, Sanskrit dharmin, a thing possessing qualities), you are the definition of the word 'Faith', because you are its establisher. Explaining as: 'Accurately determining possessing the desire to express'. Secondly, it is: the word 'Faith', having the characteristic of a subject, if you classify it, there are two types, namely, the 'Faith' own words spoken by the opponent himself, and the 'Faith' scriptural authority (lung tshad, Sanskrit āgamapramāṇa, scriptural authority) spoken by other treatise authors, explaining as: 'Self and others'. Thirdly, it is: 'Faith' one's own words and treatises, namely scriptural authority, both having the characteristic of a subject, you are explained as combining into one 'Faith' from the collection, what is the reason? Because both of you 'believe' in the meaning you express, that is, you are the same in not deceiving. Explaining as: 'Because 'Faith' is the same, so one's own words and treatises are explained as one'. Secondly, necessity is divided into two types: the necessity of 'Discernment' (rnam dpyod, Sanskrit viveka, discrimination) and the necessity of 'Complete Discernment' (yongs dpyod, Sanskrit pariccheda, complete discrimination). Firstly, it is: 'Faith' own words both, having the characteristic of a subject, you are combined into one 'Faith', there is the necessity of 'Discernment', for example, the author of one's own words, the opponent himself, if he is not 'Pramana', that is, does not 'believe' in his own words, in order to show his own thoughts to others, his own words will not appear, that is, will not be spoken, similarly, the treatise, if it is not 'Pramana' for the meaning it expresses. --------------------------------------------------------------------------------