Tibetan
བང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡུལ་དང་དབང་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི། ཞེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་དབང་ཤེས་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་བདག་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་རིག་ཡིད་མངོན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་དང་། དེའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གཉིས་ཆ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། 2-160 ཡིད་ནི་ཡུལ་གཞན་ཉིད་འཛིན་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་ཡུལ་གཞན་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་གཟུངས་ཡུལ་དང་། དབང་ཤེས་དེ་དོན་དེ་མ་ཐག །ཅེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་དེ་དོན་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་ གྱི་གཟུང་དོན་དང་ཡུལ་དང་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་གཟུང་ཡུལ་རྣམས་ཡིན་ན། རང་དམིགས་རྐྱེན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་རིག་ཡིད་མངོན་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི། ཡིད་ མངོན་གྱི་བརྡ་ཆད་གསལ་བར་བཀོད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །། ༄། །དེ་དག་ལ་རིམ་བཞིན་དོགས་པ་གཅད་པ། ད་ནི་དེ་དག་ལ་རིམ་བཞིན་དོགས་པ་གཅད་པར་བྱ་སྟེ། མཚན་ཉིད་རྣམ་གྲངས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ། ཁོ་ན་ རེ། གཙོ་སེམས་སུ་གྱུར་པའི་དབང་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་མངོན་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཡིད་དབང་གི་མངོན་སུམ་གང་ཞིག ཡིད་དང་ཡིད་དབང་དོན་གཅིག་པའི་ ཕྱིར་ན། བརྡ་ཆད་བཞག་མཚམས་ཤེས་དགོས་པས་མ་ཁྱབ་བོ། །དང་པོ་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིད་དབང་གང་ཞིག་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་མ་ཁྱབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་དབང་གི་མངོན་སུམ་ཡིན་ པར་ཐལ། ཁྱོད་གཙོ་སེམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་མངོན་སུམ་གང་ཞིག སེམས་བྱུང་གི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཤེས་པ་ཡིན་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་གང་རུང་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-161 ཕྱི་མ་གྲུབ་ན། སེམས་བྱུང་དུ་ཐལ་ལོ། །ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་ཚད་མ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་དཔག་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་ཚད་མིན་གྱི་བློ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཞིག ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིར་མ་ཁྱབ། དང་ པོ་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཡིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཟེར་ན། ཁྱོད་རང་ ལ། གཙོ་སེམས་སུ་གྱུར་པའི་ཡིད་མངོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དབང་མངོན་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཡིད་དབང་གང་ཞིག མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་མངོན་སོགས་སྒྲ་ཇི་བ
Chinese
如果‘识的自性’和‘境与根识二者’这些词语的含义中，‘根识’所直接指的是根的识，那么作为其自身结果的意义，有知觉的意现前的非共同自缘，以及与其相似的等无间缘二者都是周遍的。 因为‘意是执持其他境’这句话的含义中，‘其他境’所直接指的是所取境，以及‘根识是彼义的直接’这句话的含义中，‘彼义’所直接指的是所取义，以及‘境与’这句话的含义中，所直接指的是所取境等，都是作为自所缘缘的意义，所以有知觉的意现前的所缘缘是周遍的。这些就是对意现前的术语所做的清晰阐述的第一部分。 现在将逐步破除对这些的疑惑。如果有人这样说：作为主要心识的根，你应是意现前，因为你是意的现量。你是意根的现量，因为意和意根是同义的，所以必须了解术语的设定界限，否则是不周遍的。第一个推论是：你是意根的现量，因为你是意根的现量。如果这里不周遍，那么，你应是意根的现量，因为你是主要心识的现量，因为你是现量，而不是心所的现量。这是周遍的，因为如果是识，就必须是心或心所之一。 如果后者不成立，那么就会成为心所。还有，你应是意的现量，因为你是意的量，因为你不是意的比量。第一个推论是：你是意的识，因为你不是意的非量之识。第一个推论是：你是意的实事，因为你是识。如果这样说，这里是不周遍的。第一个推论是：你是意的识，因为你是实事。第一个推论是：你是意的有，因为你是意。如果这样说，那么对你来说，作为主要心识的意现前，你应是根现前，因为你是根的现量。你是意根的现量，因为你是意根的现量。
English
If the meaning of the terms 'nature of consciousness' and 'the two, object and sense consciousness,' the direct meaning of 'sense consciousness' refers to the consciousness of the senses, then as its own result, the uncommon self-condition of the sense-perceptible mental manifestation, and its similarity, both the immediately preceding condition are pervasive. Because in the meaning of the phrase 'mind holds other objects,' the direct meaning of 'other objects' refers to the object of apprehension, and in the meaning of the phrase 'sense consciousness is immediately that meaning,' the direct meaning of 'that meaning' refers to the apprehended meaning, and in the meaning of the phrase 'object and,' the direct meaning refers to the apprehended objects, etc., are the meaning of being the self-referential condition, therefore the object-condition of the sense-perceptible mental manifestation is pervasive. These are the completion of the first part of the clear explanation of the terminology of mental manifestation. Now, doubts about these will be dispelled step by step. If someone says: The sense that is the main mind, you should be mental manifestation, because you are the direct perception of mind. You are the direct perception of the sense faculty of mind, because mind and the sense faculty of mind are synonymous, so it is necessary to know the established boundaries of terminology, otherwise it is not pervasive. The first inference is: You are the direct perception of the sense faculty of mind, because you are the direct perception of the sense faculty of mind. If it is not pervasive here, then, you should be the direct perception of the sense faculty of mind, because you are the direct perception of the main mind, because you are direct perception, not the direct perception of mental factors. This is pervasive, because if it is consciousness, it must be either mind or mental factors. If the latter is not established, then it will become a mental factor. Also, you should be the direct perception of mind, because you are the valid cognition of mind, because you are not the inference of mind. The first inference is: You are the consciousness of mind, because you are not the non-valid cognition of mind. The first inference is: You are the entity of mind, because you are consciousness. If you say so, it is not pervasive here. The first inference is: You are the consciousness of mind, because you are an entity. The first inference is: You are the existence of mind, because you are mind. If you say so, then for you, the mental manifestation that is the main mind, you should be sense manifestation, because you are the direct perception of the senses. You are the direct perception of the sense faculty of mind, because you are the direct perception of the sense faculty of mind. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཞིན་མཚུངས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་མངོན་སུམ་གང་ཞིག་ཁྱོད་ཡིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཚད་མ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཡིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་དང་། 2-162 ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཐལ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་ཐལ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་སྦྱར་ཏེ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་གཤོག རྟགས་དང་པོ་ དེར་ཐལ། ཁྱོད་དབང་མངོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་སེམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་ བ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་མངོན་ཡོད་པར་ཐལ། རྟགས་གཉིས་པ་དེར་ཐལ། གཙོ་སེམས་སུ་གྱུར་པའི་དབང་མངོན་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བར་མ་ ཁྱབ་ནའང་། གོང་གི་ཆོས་ཅན་དེས་གཤོག རྟགས་རྣམས་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་གོ་སླ། འདོད་ན། དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡོད་པར་ཐལ། དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པ་ གང་ཞིག དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་དཔག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བའི་གཉིས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་གྱི་ཐལ་འགྱུར་ལ་མ་ཁྱབ་ནའང་དེས་མཚོན་ནོ། །རྩ་བའི་གསུམ་པ་ ལ་མ་ཁྱབ་བྱས་པ་ལ། དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་མངོན་ཆོས་ཅན་ཟེར་ན། འདོད་ལན་འདེབས་སོ། །འོ་ན་དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་གང་ཞིག 2-163 དེར་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་བེམ་པོ་ཡང་མེད། དེར་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། སྤྱི་ཁྱབ་ཡོད་ལ་སྒོས་ཁྱབ་མེད་ཀྱི་མུ་མིན་པས་ཁྱབ་བོ། །རྩ་བའི་རྟགས་ དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་གྱུར་པའི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཡིད་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཡིད་མངོན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དབང་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན་དབང་མངོན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་བོ། །འདོད་ན་རྗེས་དཔག་གིས་མ་ངེས་ཀྱང་ཡིད་མངོན་ཡིན་ན་དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་ གྱུར་པའི་ཡིད་མངོན་སུམ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་དྲུག་པ་ཡིད་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་བོ། །འདོད་ན་ཡིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་བྱུང་གིས་མ་ ངེས་སོ། །ཡང་རང་རིག་ཆོས་ཅན། དེ་ཕྱིར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་དེའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ཡིད་མ
Chinese
同样如此！又有些人说：‘因为你存在显现，所以你存在显现是成立的。’这种推论是周遍的。‘因为你存在 प्रमाण (pramāṇa，量)，所以你存在 प्रमाण (pramāṇa，量) 是成立的。’这种推论是周遍的。如果不成立，那么就会推出：‘你存在 ज्ञान (jñāna，知识)’。 ‘你存在 वस्तु (vastu，事物)’，‘你存在 ज्ञेय (jñeya，所知)’，像前面一样应用，因为是周遍的。如果承认，那么以成为根识显现的法作为有法进行反驳。第一个理由是：‘因为你是根识显现。’因为是有法，因为存在它。因为存在成为根识显现的主要心识。因为执持色法的眼识不虚妄，所以它就是那个。如果承认，那么就会推出：‘存在成为根识显现的意识显现。’第二个理由是：‘因为成为主要心识的根识显现就是那个。’即使根本不周遍，但因为已经成立了上面的有法，所以很容易理解。如果承认，那么就会推出：‘存在成为根识显现的意识显现。’存在成为根识显现的意识 प्रमाण (pramāṇa，量)，因为不存在成为根识显现的意识 अनुमाना (anumāna，比量)。即使根本的第二个‘你存在 ज्ञान (jñāna，知识)’的推论不周遍，但它也代表了那个意思。对于根本的第三个不周遍的情况，如果说成为根识显现的意识显现是有法，那么就给出承认的回答。那么就会推出：‘存在成为根识显现的意识 ज्ञान (jñāna，知识)。’存在成为那个的意识 वस्तु (vastu，事物)， 因为不存在成为那个的意识 रूप (rūpa，色法)，也不存在成为那个的意识 不相应行 (viprayukta-saṃskāra，不相应行)。’如果这样说，因为不是普遍存在而特殊不存在的矛盾，所以是周遍的。根本的理由是：‘存在成为根识显现的意识 वस्तु (vastu，事物)。’因为存在成为那个的意识 根 (indriya，根)。’此外，如果成为意识 ज्ञान (jñāna，知识) 的 प्रमाण (pramāṇa，量)，那么推出一定是意识显现，因为是意识显现。如果成为根识 ज्ञान (jñāna，知识) 的 प्रमाण (pramāṇa，量)，那么推出一定是根识显现，因为是周遍的，所以不周遍。如果承认，即使不是通过 अनुमाना (anumāna，比量) 确定，但如果是意识显现，那么第六意识 ज्ञान (jñāna，知识) 一定是成为意识显现的显现。 如果是那样，那么推出一定是成为第六意识 ज्ञान (jñāna，知识) 的显现，因为不周遍。如果承认，那么不是由成为意识显现的随心所生。此外，自证是有法。因此，根的 ज्ञान (jñāna，知识)。等等，那个偈颂的直接显示的意识…
English
It's the same! Some say: 'Because you have direct perception, it follows that you have direct perception.' This inference is pervasive. 'Because you have प्रमाण (pramāṇa, measure), it follows that you have प्रमाण (pramāṇa, measure).' This inference is pervasive. If it is not established, then it follows: 'You have ज्ञान (jñāna, knowledge).' 'You have वस्तु (vastu, thing),' 'You have ज्ञेय (jñeya, knowable),' apply as before, because it is pervasive. If you accept, then refute with the dharma that has become the manifest consciousness of the senses as the subject. The first reason is: 'Because you are the manifest consciousness of the senses.' Because it is the subject, because it exists. Because there is a main consciousness that has become the manifest consciousness of the senses. Because the non-erroneous visual consciousness of grasping form is that. If you accept, then it follows: 'There is a manifest consciousness of the mind that has become the manifest consciousness of the senses.' The second reason is: 'Because the manifest consciousness of the senses that has become the main consciousness is that.' Even if the root is not pervasive, it is easy to understand because the above subject has already been established. If you accept, then it follows: 'There is a manifest consciousness of the mind that has become the manifest consciousness of the senses.' There is a प्रमाण (pramāṇa, measure) of the mind that has become the manifest consciousness of the senses, because there is no अनुमाना (anumāna, inference) of the mind that has become the manifest consciousness of the senses. Even if the second inference of the root 'You have ज्ञान (jñāna, knowledge)' is not pervasive, it represents that meaning. For the third non-pervasive case of the root, if you say that the manifest consciousness of the mind that has become the manifest consciousness of the senses is the subject, then give an affirmative answer. Then it follows: 'There is a ज्ञान (jñāna, knowledge) of the mind that has become the manifest consciousness of the senses.' There is a वस्तु (vastu, thing) of the mind that has become that, Because there is no रूप (rūpa, form) of the mind that has become that, and there is no 不相应行 (viprayukta-saṃskāra, non-associated formations) of the mind that has become that.' If you say that, because it is not a contradiction of universal existence and special non-existence, it is pervasive. The fundamental reason is: 'There is a वस्तु (vastu, thing) of the mind that has become the manifest consciousness of the senses.' Because there is a 根 (indriya, sense) of the mind that has become that.' Furthermore, if it becomes a प्रमाण (pramāṇa, measure) of consciousness ज्ञान (jñāna, knowledge), then it follows that it must be a manifest consciousness, because it is a manifest consciousness. If it becomes a प्रमाण (pramāṇa, measure) of the senses ज्ञान (jñāna, knowledge), then it follows that it must be a manifest consciousness of the senses, because it is pervasive, so it is not pervasive. If you accept, even if it is not determined by अनुमाना (anumāna, inference), if it is a manifest consciousness, then the sixth consciousness ज्ञान (jñāna, knowledge) must be a manifest perception that has become the manifest consciousness of the mind. If that is the case, then it follows that it must be a manifest perception that has become the sixth consciousness ज्ञान (jñāna, knowledge), because it is not pervasive. If you accept, then it is not caused by the mental events that have become the manifest consciousness. Furthermore, self-awareness is the subject. Therefore, the ज्ञान (jñāna, knowledge) of the senses. And so on, the direct display of consciousness of that verse… --------------------------------------------------------------------------------