Tibetan
ེར་ན། གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་ཉམས་མྱོང་གི་རང་རིག་དེ། ཁོ་རང་ གི་མྱང་བྱ་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་གྱི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དེས། ཁོའི་བདག་རྐྱེན་བྱས་ནས་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་རྐྱེན་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་མྱང་བྱ་དབང་མངོན་དེའི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། 2-156 དེས་མྱང་བྱ་དབང་མངོན་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མྱོང་བྱེད་རང་རིག་དེ་ཡང་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་བཤད་པའི་དགའ་སྟོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྲོས་ལྔར་སྐྱེ་ ཚུལ་ནི། རང་རིག་ལ་དམིགས་རྐྱེན་མེད་པས་འགྲོས་དཔྱད་དུ་མེད་ལ། དབང་ཡིད་ལ་དམིགས་རྐྱེན་ཡོད་པས་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྲོས་ལྔར་སྐྱེ་ཚུལ་ཡོད་དེ། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དམིགས་རྐྱེན་ གཟུགས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དང་། སྒྲ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སོགས་ལྔས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས། གཟུགས་འཛིན་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་གཉིས། དེ་ བཞིན་དུ་སྒྲ་འཛིན་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང་སྒྲ་འཛིན་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་གཉིས་སོགས་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལ་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྲོས་ལྔ་ཞེས་འཇོག་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དམིགས་རྐྱེན་གཟུགས་སོགས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལྔས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས་དོན་ལྔ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་ལྔ་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་དོན་ལྔ་འཛིན་ པའི་མངོན་སུམ་བཅུ་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བའི་འགྲོས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། གཟུགས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས་དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དང་། གཟུགས་འཛིན་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་གཉིས་སོགས་བཅུ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-157 དེ་ལྟར་ཡང་། ཡུལ་གྱི་འགྲོས་དཔྱད་ན་རང་རིག་ལ་ཡུལ་གཞན་མེད་པས་འགྲོས་ལྔར་འགྱུར་ལ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཡིད་བྱེད་སྒོ་ནས་བདུན་དུ་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ ནས་འགྲོས་བདུན་དུ་སྐྱེ་ཚུལ་ཡོད་དེ། འགྲོས་ལྔ་པོ་དེའི་སྟེང་དུ། དབང་ཡིད་ཉམས་མྱོང་གི་རང་རིག་གཉིས་ཕྲལ་ནས་བསྣན་པས་བདུན་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཡིད་བྱེད་ ཀྱི་འགྲོས་བདུན་ཞེས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དོན་ལྔ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་ལྔ་ལ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་སེམས་བྱུང་ཡིད་བྱེད་རེ་རེ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་མྱོང་བྱེད་རང་རིག་གཉིས་ལའང་། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཀུན་འགྲོ་ལྔའི་ནང་ཚན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རེ་རེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དབང་པོ་དང་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྔ་མ་གཉིས་བསྣན་ན་འགྲོས་ བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་
Chinese
那么，对于显现经验的自证（rang rig），它并非由其所经验的显现之所缘境（myang bya）的俱生缘（bdag rkyen）——有色根（dbang po gzugs can pa）所生，因为那不是它的俱生缘。然而，显现之所缘境的俱生缘是由有色根所生的。 因为凭借其产生显现之所缘境的力量，经验者自证也得以产生。这是对善说的庆贺。 第二，从所缘缘的角度来看，产生五种次第的方式是：由于自证没有所缘缘，因此没有次第的分析。而根识和意识有所缘缘，因此存在从所缘缘的角度产生五种次第的方式。即，在同一个人的相续中，以所缘缘—— 色（gzugs）的第二刹那、声（sgra）的第二刹那等五者作为所缘缘，同时产生第一刹那的色执意识（gzugs 'dzin yid mngon）和第二刹那的色执根识（gzugs 'dzin dbang mngon），以及第一刹那的声执意识和第二刹那的声执根识等。因此，称此为从所缘缘的角度的五种次第。 这样命名的理由是，以所缘缘——色的第二刹那等五者作为所缘缘，同时产生执取五境的五种现量（mngon sum）。如果从反面来区分，也可以称为同时产生执取五境的十种现量的次第，因为以色的第二刹那作为所缘缘，同时产生第二刹那的根识和第一刹那的色执意识等十者。 就像这样，如果分析境的次第，由于自证没有其他境，因此会变成五种次第。 第三，从作意（yid byed）的角度来看，产生七种次第的方式是：从等无间缘（mtshungs pa de ma thag rkyen）的角度来看，存在产生七种次第的方式，即在上述五种次第的基础上，将根识的经验自证分开并加上，因此同时产生七者。称此为作意的七种次第的理由是，对于执取五境的五种现量，就像有等无间缘心所（sems byung）作意一样，对于经验者自证二者， 也有等无间缘遍行五蕴（kun 'gro lnga'i nang tshan）中属于作意的一种。就像这样，如果加上根和意识二者的作意，就会变成七种次第。
English
Then, as for the self-awareness (rang rig) of manifest experience, it is not produced by its object of experience (myang bya), the co-emergent condition (bdag rkyen) of manifest appearance—the physical sense faculty (dbang po gzugs can pa), because that is not its co-emergent condition. However, the co-emergent condition of the object of experience, manifest appearance, is produced by the physical sense faculty. Because by the power of its producing the object of experience, the experiencer, self-awareness, is also produced. This is a celebration of the well-spoken. Second, from the perspective of the objective condition, the way of producing five stages is: since self-awareness has no objective condition, there is no analysis of stages. But sense consciousness and mental consciousness have objective conditions, so there is a way of producing five stages from the perspective of the objective condition. That is, in the continuum of one person, taking the second moment of form (gzugs), the second moment of sound (sgra), etc., as objective conditions, the first moment of form-perceiving mental consciousness (gzugs 'dzin yid mngon) and the second moment of form-perceiving sense consciousness (gzugs 'dzin dbang mngon), as well as the first moment of sound-perceiving mental consciousness and the second moment of sound-perceiving sense consciousness, etc., arise simultaneously. Therefore, this is called five stages from the perspective of the objective condition. The reason for naming it this way is that, taking the second moment of form, etc., as objective conditions, five manifest cognitions (mngon sum) grasping the five objects arise simultaneously. If distinguished by negation, it can also be called the stages of ten manifest cognitions grasping the five objects arising simultaneously, because taking the second moment of form as the objective condition, the second moment of sense consciousness and the first moment of form-perceiving mental consciousness, etc., arise simultaneously. Like this, if the stages of the object are analyzed, since self-awareness has no other object, it will become five stages. Third, the way of producing seven stages from the perspective of attention (yid byed) is: from the perspective of the immediately preceding condition (mtshungs pa de ma thag rkyen), there is a way of producing seven stages, that is, on top of the above five stages, separating and adding the experiential self-awareness of sense consciousness, thus seven arise simultaneously. The reason for calling this the seven stages of attention is that, for the five manifest cognitions grasping the five objects, just as there is an immediately preceding condition mental factor (sems byung) of attention, for the two experiencer self-awarenesses, there is also one of the five ever-present aggregates (kun 'gro lnga'i nang tshan) of the immediately preceding condition that belongs to attention. Like this, if the attention of the two, sense and mental consciousness, is added, it will become seven stages. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སོ། །དབང་པོ་དང་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔ་མ་གཉིས་བསྣན་ན་ཞེས་པ་མ་དག་པ་ཡིན་གྱི། དབང་པོ་དང་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྔ་མ་ གཉིས་བསྣན་ན་ཞེས་འདོན་དགོས་ཏེ། འདིར་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས། འབྲས་བུ་རང་རིག་གཉིས་བསྣན་པ་ཡིན་གྱི། རང་རིག་གཉིས་ཡིད་བྱེད་སྔ་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 2-158 རྣམ་དཔྱོད་ཡོད་ན་བསམ་དགོས་སོ།། །། གསུམ་པ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཚུར་མཐོང་གི་དོན་རིག་དབང་ཡིད་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ན་ཕྱི་དོན་དང་ཤེས་པ་གང་རུང་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་པ་སྤྱིར་བཏང་ ལམ་པ་ཡིན་གྱི་དམིགས་བསལ་ལ་ཁྱབ་པ་མི་འཆའ་བས། དོན་རིག་མངོན་སུམ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་ན། ཕྱི་དོན་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་བྱའོ།། །། བཞི་པ་གཞུང་ལས་བསྟན་ཚུལ་ནི། ཚད་མ་མདོར། ཡིད་ ཀྱང་དོན་དང་ཆགས་ལ་སོགས། །རང་གི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དེ། དོན་རིག་ཡིད་མངོན་དང་། རང་རིག་ཡིད་མངོན་གཉིས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱང་ཞེས་པ་དེས། དབང་མངོན་རྣམས་ རྟོག་བྲལ་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་མ་ཟད། ཡིད་ཤེས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་རྟོག་བྲལ་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས། འོ་ན་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། དོན་དང་ཞེས་པ་དེས་དོན་རིག་ཡིད་ཤེས་ རྣམས། ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔ་ལ་རྟོག་བྲལ་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། ཆགས་ལ་སོགས། ཞེས་པ་དེས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སོགས་དང་། བདེ་སྡུག་སོགས་ཉམས་མྱོང་གི་རང་རིག་ཡིད་ཤེས་རྣམས་ནི་ཡུལ་ཆགས་ སྡང་སོགས་དང་བདེ་སྡུག་སོགས་ལ་རྟོག་བྲལ་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། དེ་ཕྱིར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས། །ཞེས་སོགས་དང་། རྣམ་ངེས་ལས། དབང་ཤེས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས། ། 2-159 ཞེས་སོགས་དང་། རིག་གཏེར་ལས། ཡུལ་དང་དབང་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ལས། །ཞེས་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། དོན་རིག་ཡིད་མངོན་འབའ་ཞིག་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕྱིར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་མ་ཐག་ རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཅན། །ཡིད་ནི་ཡུལ་གཞན་ཉིད་འཛིན་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་ཡིད་ནི། ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་མངོན་སུམ་དང་། དབང་ཤེས་དེ་དོན་དེ་མ་ཐག །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱང་ངོ་། ། ཞེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི། ཡིད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་མངོན་སུམ་དང་། ཡུལ་དང་དབང་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི། །དེ་མ་ཐག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡིད། །ཅེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི། སྐྱེས་པའི་ཡིད་ཅེས་པའི་ དངོས་བསྟན་གྱི་མངོན་སུམ་རྣམས་དང་དོན་རིག་ཡིད་མངོན་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཕྱིར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དབང་ཤེས་དེ་དོན་དེ་ མ་ཐག །ཅེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་དབང་ཤེས་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ད
Chinese
索！如果将根识和意识二者的作意，加上前两者，那么‘加上’的说法是不正确的。应该说，根识和意识二者的作意，加上前两者。因为这里是通过等无间缘的作意，将果和自证二者相加。因为自证二者不是之前的作意。 2-158 如果有智慧，就应该思考。第三，关于所缘的差别。如果说‘现见’的意义是根、识、意的所缘，那么它遍于是外境或识二者之一，这只是一般的说法，不适用于特殊情况。因此，应该说，如果是义现见的所取境，那么它遍于是外境。 第四，关于经论中的阐述方式。《量理宝藏论》中说：‘意识也缘境及贪等，是无分别之识。’这直接指出了义现意识和自证现意识。‘意识也’表明，不仅根现识是无分别的现量，某些意识也是无分别的现量。那么，这种情况是怎样的呢？‘境’表明，义现意识对于色等五境是无分别的现量。‘贪等’表明，对于贪嗔等以及苦乐等经验的自证意识，对于贪嗔等和苦乐等是无分别的现量。因此，《释量论》中说：‘因此，根的识’等等。《定量论》中说：‘根识是等无间缘’等等。《正理滴论》中说：‘境和根识二者’等等，这些都直接指出了义现意识。‘因此，根的识，从等无间缘生起，意识是执持其他境者。’这句话中的‘意识’，是直接指出的现量。‘根识是彼等无间，执持者也是意识。’这句话中的‘也是意识’，是直接指出的现量。‘境和根识二者，从彼等无间所生的意识。’这句话中的‘所生的意识’，是直接指出的现量。这些和义现意识意义相同。‘因此，根的识’这句话中直接指出的根的识，以及‘根识是彼等无间’这句话中直接指出的根识。
English
So! If the two mental activities of the sense faculties and mind are added to the former two, then the statement 'added' is incorrect. It should be stated that the mental activities of the sense faculties and mind, when added to the former two. Because here, through the immediately preceding condition of mental activity, the two results of fruit and self-awareness are added. Because the two self-awarenesses are not the former mental activity. 2-158 If there is wisdom, one should contemplate. Third, regarding the distinctions of objects. If it is said that the meaning of 'perception' is the object of the senses, mind, and consciousness, then it is pervasive of either external objects or consciousness. This is a general statement and does not apply to special cases. Therefore, it should be said that if it is the apprehended object of manifest objects, then it is pervasive of external objects. Fourth, regarding the manner of teaching in the scriptures. In the *Pramanavarttika* (量理宝藏论), it says: 'The mind also, with respect to objects and attachment, etc., is without conceptualization.' This directly indicates the object-cognizing mental perception and the self-cognizing mental perception. 'The mind also' indicates that not only are the sense perceptions non-conceptual perceptions, but some mental consciousnesses are also non-conceptual perceptions. So, how is this the case? 'Objects' indicates that object-cognizing mental consciousnesses are non-conceptual perceptions with respect to the five objects such as form. 'Attachment, etc.' indicates that self-cognizing mental consciousnesses of experiences such as desire, hatred, etc., and pleasure, pain, etc., are non-conceptual perceptions with respect to objects such as desire, hatred, etc., and pleasure, pain, etc. Therefore, in the *Pramanavarttika* (释量论), it says: 'Therefore, the consciousness of the senses,' etc. In the *Pramananiscaya* (定量论), it says: 'The sense consciousness is the immediately preceding condition,' etc. In the *Nyayabindu* (正理滴论), it says: 'The two, object and sense consciousness,' etc., these directly indicate only object-cognizing mental perception. 'Therefore, the consciousness of the senses, arising from the immediately preceding condition, the mind is the one that apprehends other objects.' The 'mind' in this phrase is the directly indicated perception. 'The sense consciousness is the immediately preceding condition of that object, the one that apprehends is also the mind.' The 'also the mind' in this phrase is the directly indicated perception. 'The two, object and sense consciousness, the mind born from the immediately preceding condition.' The 'born mind' in this phrase is the directly indicated perception. These and object-cognizing mental perception have the same meaning. 'Therefore, the consciousness of the senses' is the directly indicated consciousness of the senses, and 'the sense consciousness is the immediately preceding condition of that object' is the directly indicated sense consciousness. --------------------------------------------------------------------------------