Tibetan
འི་རྐྱེན་ཞེས་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། འོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་ལ་བདག་ པོའི་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་པས་ལྷག་པའི་དོན་མ་ཚང་ངོ་སྙམ་ན། སྤྱིར་དེ་གཉིས་ཁྱབ་མཉམ་ཡིན་ཡང་། གཞི་གཅིག་ལ་དགར་ན་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དྲུག་ཡིད་དང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཡང་། 1-924 དེའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ། རང་འགྲེལ་ལས། རྐྱེན་འདི་ནི་ལྷག་པ་ཡིན་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ ན། འདི་ལ་ལྷག་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་འདི་ལ་ལྷག་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་ པ་མཚན་གཞི་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་བཞིའི་ནང་ཚན་གྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་དྲུག་གི་ནང་ཚན་གྱི་བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལ་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་པ་ལ། བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །ཅེས་སོ། བཞི་པ་མུ་རྩི་བ་ནི། གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། བདག་རྐྱེན་ཙམ་དང་རྟེན་བདག་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། རྟེན་བདག་རྐྱེན་ ནི་རང་འབྲས་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་བཞག བདག་རྐྱེན་ཙམ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྒྲིབ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྐྱེན་བཞིས་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་བཤད་ པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་དང་། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྔ་ཡོད་པའི་ལྷན་མཚུངས་ཀྱི་རྒྱུ་གཉིས་པོ་ནི། 1-925 རང་འབྲས་འགག་བཞིན་པ་ད་ལྟར་བ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དེ། དེ་གཉིས་ནི་རང་འབྲས་རང་དང་དུས་མཉམ་པ་ད་ལྟ་ཁོ་ནར་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལྔའི་གཉིས་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ སྐལ་མཉམ་ཀུན་འགྲོ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་གསུམ་པོ་ནི་རང་འབྲས་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ། མ་འོངས་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་ཕྱི་ལོགས་སུ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལ། རྒྱུ་གཉིས་པོ་དག་འགག་པ་ལ། །བྱ་བ་བྱེད་དོ་གསུམ་པ་ནི། །སྐྱེ་ལའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་ལས་གཞན་པའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དག་ནི། སྔ་མ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི། རང་འབྲས་ཕྱི་མའི་སྐབས་འབྱེད་པས་སྐྱེ་འགྱུར་མ་འོངས་པ་ལ་ བྱ་བ་བྱེད། དམིགས་རྐྱེན་འདུས་བྱས་རྣམས་ནི། ད་ལྟར་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཁོ་ནས་འཛིན་པས་ན་འགག་བཞིན་པ་ད་ལྟར་བ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ། དེ་ལས་གཞན་པ་ ཡི། རྐྱེན་དག་དེ
Chinese
被称为‘主因’。如果认为所有法既是所缘缘也是主因，那么就缺少了额外的意义，一般来说，这两者是普遍相同的。但是，如果在一个基础上进行区分，就会有过多的错误，因为与六识同时产生的法不是它的所缘缘，而是它的主因。正如自释中所说：‘这个因是额外的，所以是主因。如果所缘缘也是所有法，主因也是所有法，那么这里有什么额外的呢？同时产生的法永远不是所缘，而是主因，所以这里有额外的意义。’ 第三，定义：有法，所知，在四缘中存在着安立为主因的方式，因为在六因中，被称为‘能作因’的那个被解释为主因。正如经文所说：‘能作因被称为主因。’ 第四，辩论：如上所述。还需要区分仅仅是主因和依附主因之间的差别，依附主因是从产生自果的行为方面来安立的，而仅仅是主因是从不妨碍果产生的方面来安立的。 第二，解释四缘如何起作用，分为两部分：解释俱有因的作用方式，以及解释等无间缘和所缘缘的作用方式。首先，俱有因中的两个，即相应因和俱有因，对正在灭亡的现在果起作用，因为这两个因只产生与自身同时的现在果。五俱有因中的另外三个，即同分因、遍行因和异熟因，对趋向于产生的未来果起作用，因为它们在自身之外产生果。正如经文所说：‘两个因对灭亡起作用，而第三个因对产生起作用。’ 第二，除了俱有因之外，等无间缘和所缘缘的作用方式与前者相反。等无间缘通过区分后续的果，对即将产生的未来起作用。所缘缘，即所有有为法，只被现在的意识和心所认知，因此对正在灭亡的现在起作用。’正如经文所说：‘其他的因’
English
It is called the 'dominant condition'. If one thinks that all dharmas are both objective conditions and dominant conditions, then there is a lack of additional meaning. Generally, these two are universally the same. However, if one distinguishes them on a single basis, there will be an excess of error, because the dharmas that arise simultaneously with the six consciousnesses are not its objective conditions, but its dominant conditions. As explained in the auto-commentary: 'This condition is additional, so it is the dominant condition. If the objective condition is also all dharmas, and the dominant condition is also all dharmas, then what is additional here? Dharmas that arise simultaneously are never objective, but are dominant conditions, so there is indeed something additional here.' Third, the definition: Subject, knowable, there is a way of establishing the dominant condition among the four conditions, because among the six causes, what is called the 'causal condition' is explained as the dominant condition. As the text says: 'The causal condition is called the dominant condition.' Fourth, the debate: As mentioned above. It is also necessary to distinguish the difference between merely the dominant condition and the dependent dominant condition. The dependent dominant condition is established from the aspect of performing the action of generating its own result, while merely the dominant condition is established from the aspect of not obstructing the arising of the result. Second, explaining how the four conditions function, divided into two parts: explaining the way the co-existent cause functions, and explaining the way the immediately preceding condition and the objective condition function. First, the two of the co-existent causes, namely the corresponding cause and the co-existent cause, act on the present result that is ceasing, because these two causes only produce the present result that is simultaneous with themselves. The other three of the five co-existent causes, namely the similar cause, the pervasive cause, and the ripening cause, act on the future result that is tending to arise, because they cause the result to arise outside of themselves. As the text says: 'The two causes act on ceasing, while the third cause acts on arising.' Second, the way the immediately preceding condition and the objective condition, other than the co-existent cause, function is the opposite of the former. The immediately preceding condition acts on the future that is about to arise by distinguishing the subsequent result. The objective condition, namely all conditioned phenomena, is only apprehended by the present consciousness and mental factors, so it acts on the present that is ceasing.' As the text says: 'The other conditions' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཡུལ་ཅན་སེམས་སེམས་བྱུང་ད་ལྟར་བ་རྣམས་ཡུལ་འཛིན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱི། འདས་པས་བཟུང་ཟིན་པ་དང་། མ་འོངས་པས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡིན་པས་ད་ལྟ་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། 1-926 རྒྱལ་སྲས་ལས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འགག་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་འཛིན་པའི་དོན་ གྱི་རྣམ་པར་བཞག་ན། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དོན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྟེན་ བཅས་ཀྱི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། རྟེན་བཅས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འདས་མ་འོངས་རྣམས་ཀྱིས་རང་ཡུལ་འཛིན་པའི་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་པ་ དང་། མ་འོངས་པ་རྣམས་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་རྟེན་བཅས་སུ་བཤད་ཀྱི་ད་ལྟ་ཡུལ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་ ནི་ད་ལྟ་ཡུལ་མེད་པར་མ་ཟད། སྔར་ཡོད་ཟིན་པ་དང་མ་འོངས་པ་ན་ཡོད་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེ་མཚུངས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ ཁོ་ན་དེ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གསལ་པོ་ལ་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་མིག་ཅེ་རེ་ལོང་དུ་སོང་བ་དག་གིས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདིར་བདག་རྐྱེན་གྱིས་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་སྙམ་ན། 1-927 དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བདག་རྐྱེན་ཕལ་ཆེར་རྐྱེན་ཕྱི་མ་གསུམ་དུ་འདུས་ལ། མ་འདུས་པ་རྣམས་ནི། འབྲས་བུ་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རྟོགས་སླ་བའི་ ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པ། རང་འགྲེལ་ལས། བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྒྲིབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྐྱེན་གང་ལས་འབྲས་བུ་གང་སྐྱེ་དཔྱད་པ་ ལ། རྐྱེན་བཞིས་སྐྱེ་བ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་རྐྱེན་བཞི་ཆར་ཚང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལྔ་ཆར་ཅི་རིགས་པ་ཚང་བ་ཡོད་དོ། ། རང་དང་སྐལ་མཉམ་གྱི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བ་སྐལ་མཉམ་རྒྱུ་ཚང་། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུ་ཚང་། ཤེས་པ་ཀུན་ལ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ རྒྱུ་ཚང་། རང་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གང་རུང་དང་། རང་གི་སྐྱེ་སོགས་བཞི་རང་གི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་རྒྱུ་ཡང་ཚང་། རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ཡང་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་སེམས་བ
Chinese
因此，作为所缘境的有境，现在的心和心所具有执取所缘境的作用。而过去的已经执取，未来的将要执取，所以现在不起作用。 1-926 རྒྱལ་སྲས་（Gyalsé，菩萨）说：‘所缘缘是为现在的心和心所执取而设立的，对已灭的法起作用。’如果将所缘缘安立为执取的意义，那么过去和未来的心和心所就不是能执取所取之义的，因为已经这样说了。那么，有依的过去的眼识不是也执取所缘境吗？没有过失，因为有依的过去和未来的识已经完成了执取自境的作用，未来的识也将要起作用，所以说是‘有依’，但现在并不执取所缘境，因为它们没有所缘境。对于不生之法的心识来说，现在没有所缘境，而且过去没有存在过，未来也不会存在，所以说它们是相同的，因为意是不生之法，唯有它与此相同。对于那些教典的意义已经很明显，但却被分别念之眼所蒙蔽的人来说，这不是他们所能理解的。 那么，这里为什么没有说明增上缘的作用方式呢？ 1-927 这是有原因的，因为大多数的增上缘都包含在后面的三种缘中，而没有包含在其中的，仅仅是对果的产生不作障碍而已，所以很容易理解。自释中说：‘增上缘是在所有情况下都以不作障碍的自性而存在。’第三，分析什么缘产生什么果。四缘所生的是心和心所，因为这四种缘在它们那里都有可能具足。也就是说，心和心所都各自具备五种因缘。从与自己同类或不类的有漏或无漏的识所生，具足等起因；对于烦恼性的识来说，具足遍行因；所有的识都具足俱有因；与自己相应的任何心和心所，以及自己的生等四相是自己俱生之因，所以也具足俱生因；异熟所生的识具足异熟因。此外，心和心所...
English
Therefore, the minds and mental factors that are the object-possessors, the present ones, perform the function of grasping objects. But the past has already been grasped, and the future will be grasped, so they do not function in the present. 1-926 Gyalsé (Bodhisattva) said: 'The objective condition is established for the grasping of present minds and mental factors, and it functions on what has ceased.' If the objective condition is established as the meaning of grasping, then past and future minds and mental factors are not those that grasp the object to be grasped, because it has been said so. Then, doesn't the past eye consciousness with dependence grasp objects? There is no fault, because the past and future consciousnesses with dependence have already performed the function of grasping their own objects, and the future ones will perform the function, so it is said to be 'with dependence,' but it does not grasp objects in the present, because it has no object. For consciousnesses that are of the nature of non-arising, not only do they not have objects in the present, but they have not existed in the past, nor will they exist in the future, so it is said that they are the same, because mind is of the nature of non-arising, and only it is the same as this. For those whose minds are blinded by the eye of discrimination to the clear meaning of the scriptures, this is not their field of activity. Then, what is the reason that the causal condition's way of functioning is not shown here? 1-927 There is a reason for that, because most of the dominant conditions are included in the latter three conditions, and those that are not included only perform the function of not obstructing the production of the result, so it is easy to understand. The self-commentary says: 'The dominant condition is that which exists in all circumstances as the nature of non-obstruction.' Third, analyzing which result arises from which condition. What arises from the four conditions are minds and mental factors, because it is possible for all four conditions to be complete in them. That is, minds and mental factors each have all five causal conditions as appropriate. Arising from a defiled or undefiled consciousness of the same class or not, it possesses the cause of equal class; for afflicted consciousnesses, it possesses the pervasive cause; all consciousnesses possess the concomitant cause; any mind and mental factor that is concomitant with oneself, and one's own four characteristics of arising, etc., are the cause of arising together with oneself, so it also possesses the cause of arising together; consciousnesses born of maturation possess the cause of maturation. Furthermore, minds and mental factors... --------------------------------------------------------------------------------