Tibetan
།སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་འོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། འདུས་བྱས་བྲལ་བཅས་འབྲས་བུ་ཡིན་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁོ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ན་ཁོའི་རྒྱུ་དང་ཁོའི་འབྲས་བུ་མེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རྒྱུ་དྲུག་དང་འབྲས་བུ་ ལྔ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། འདུས་མ་བྱས་ལ་དེ་དག་མེད་ཅེས་དང་། །རང་འགྲེལ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་རྣམ་པ་དྲུག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ ལྔ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཅེས་སོ། །འོ་ན་སོ་སོར་བརྟག་འགོག་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་སྙམ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རང་ཐོབ་བྱེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་ གྱི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་དེའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་རང་ཐོབ་བྱེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཐོབ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ་དེའི་རྒྱུ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐལ། 1-882 དེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་བོའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ན། ཁོ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མེ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེའི་བྱེད་རྒྱུར་བཞག་དགོས་པ་ལས། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ ནི་སྐྱེ་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁོ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱི་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སོ་སོར་བརྟག་འགོག་དེ་ཁོ་རང་ཐོབ་བྱེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེའི་ འབྲས་བུ་མིན་པར་ཐལ། སོ་སོར་བརྟག་འགོག་ཐོབ་བྱེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་དེ་དེའི་ཐོབ་པ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན་ཡང་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་དེའི་ཐོབ་པ་དེའི་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ དང་བྲལ་བ་དེའི་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེད་རྒྱུ་ལ་བྱེད་རྒྱུ་ནུས་ཅན་ནུས་མེད་གཉིས་དང་། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་བྱེད་དང་བསྐྱེད་བྱེད་གཉིས་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འཆད་པ་ལ། རང་འགྲེལ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་ལམ་བྲལ་བའི་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུར་མི་འདོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ ན་འདུས་མ་བྱས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་གང་གིའམ་ཇི་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། 1-883 ཐོབ་པ་ལ་ཡང་དེའི་ནུས་པ་གཞན་ལ་བྲལ་བ་ལ་ཡང་གཞན་ཏེ། ཐོབ་པ་ལ་དེ་ཇི་ལྟར་ནུས་ཞེ་ན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ རོ་
Chinese
由于经文中说“各自简择灭（藏文：སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་，梵文天城体：Pratisaṃkhyā-nirodha，梵文罗马拟音：pratisaṃkhyā-nirodha，汉语字面意思：有分别简择的灭）”，所以这样解释。虽然有为法（梵文：saṃskṛta）的离系是果，但对于无为法（梵文：asaṃskṛta）来说，没有那些因和果。因为如果它是无为法，那么它就没有因和果。因为无为法没有六因和五果中的任何一个。正如自释中说：‘为什么呢？因为不可能有六种因，也不可能有五种果。’那么，各自简择灭是果的原因是什么呢？因为它是能获得它的无间道（梵文：ānantarya-mārga）的离系果，也是它的士夫果（梵文：puruṣakāra-phala），因为它是通过能获得它的无间道的力量所获得的获得果（梵文：prāpti-phala）。那么，获得它的无间道是它的俱生因（梵文：sahaja-hetu）吗？ 因为它（各自简择灭）是它的果吗？这并不相同。如果它是它的俱生因，那么必须从它阻止产生的角度来安立它的俱生因。然而，无为法不能产生，因此不涉及它是否阻止产生的讨论。那么，各自简择灭不是能获得它的无间道的果吗？因为对于能获得各自简择灭的无间道来说，它的获得是它的因。这也不遍及，因为它是与产生它的因分离的它的获得因。因为俱生因有能作和无能作两种，士夫果也有获得和产生两种。正如自释中说：‘为什么不承认道是离系的俱生因呢？因为这样安立它是不阻止产生的自性，而无为法不是与产生相关的。现在，它是什么或如何成为果呢？它是道的果，因为它通过它的力量获得。那么，仅仅因为它的力量，获得才是道的果，而不是离系。’ ‘对于获得来说，它的力量是不同的，对于离系来说，它的力量也是不同的。获得如何有力量呢？因为它产生。离系如何有力量呢？因为它使之获得。’
English
Because it is said in the scriptures 'Pratisaṃkhyā-nirodha (Tibetan: སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་, Sanskrit Devanagari: Pratisaṃkhyā-nirodha, Romanized Sanskrit: pratisaṃkhyā-nirodha, literal meaning: cessation through individual discernment)', so it is explained this way. Although the separation of conditioned phenomena (Sanskrit: saṃskṛta) is a result, for unconditioned phenomena (Sanskrit: asaṃskṛta), there are no such causes and results. Because if it is an unconditioned phenomenon, then it has no cause and no result. Because unconditioned phenomena do not have any of the six causes and five results. As it says in the auto-commentary: 'Why? Because it is impossible to have six kinds of causes, and it is also impossible to have five kinds of results.' Then, what is the reason why Pratisaṃkhyā-nirodha is a result? Because it is the separation result of the path of immediate attainment (Sanskrit: ānantarya-mārga) that can attain it, and it is also its agent result (Sanskrit: puruṣakāra-phala), because it is the attainment result (Sanskrit: prāpti-phala) attained through the power of the path of immediate attainment that can attain it. Then, is the path of immediate attainment that attains it its co-existent cause (Sanskrit: sahaja-hetu)? Because it (Pratisaṃkhyā-nirodha) is its result? This is not the same. If it is its co-existent cause, then it must be established as its co-existent cause from the perspective of it preventing production. However, unconditioned phenomena cannot be produced, so the discussion of whether it prevents production or not is not applicable. Then, is Pratisaṃkhyā-nirodha not the result of the path of immediate attainment that attains it? Because for the path of immediate attainment that attains Pratisaṃkhyā-nirodha, its attainment is its cause. This is also not pervasive, because it is the cause of its attainment that is separate from the cause that produces it. Because co-existent causes have both effective and ineffective types, and agent results also have both attainment and production types. As it says in the auto-commentary: 'Why is the path not acknowledged as the co-existent cause of separation? Because it is established as a nature that does not prevent production, and unconditioned phenomena are not related to production. Now, what is it or how is it a result? It is the result of the path, because it is attained through its power.' 'Then, only attainment is the result of the path because of its power, not separation.' 'For attainment, its power is different, and for separation, its power is also different. How does attainment have power? Because it produces. How does separation have power? Because it causes it to be attained.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཞེས་སོ། །དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་འདུས་བྱས་ཀྱི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་བྱེད་རྒྱུ་ནུས་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ འདུས་བྱས་སྐྱེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ལ་འབྲས་བུ་འཛིན་པ་དང་སྨིན་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དུས་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པ་ལ། རང་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་ན་འདུས་མ་བྱས་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་དངོས་པོས་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། འདི་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ནི་མིན་ཏེ། དུས་ལས་གྲོལ་བ་ལ་འབྲས་ བུ་འབྱིན་པ་དང་སྨིན་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་བཞི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྦྱར་ཏེ་བཤད། །འབྲས་བུ་སོ་སོར་གཏན་ལ་ཕབ། འཛིན་འབྱིན་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་བཤད། །རྒྱུ་ལས་ འབྲས་བུ་གང་སྐྱེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་འབྲས་བུ་ལྔ་པོ་དེ། རྒྱུ་དྲུག་པོ་གང་དང་གང་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་སྙམ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དྲུག་དང་འབྲས་བུ་ལྔ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། 1-884 རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་དྲུག་ལས་ཐ་མ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ཡིན། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་དྲུག་ལས་རྒྱུ་དང་པོ་བྱེད་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ཡིན། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་ རྒྱུ་བར་པ་སྐལ་མཉམ་དང་ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་དེ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ ལ། རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ཐ་མའི་ཡིན། །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང་པོའི་ཡིན། །རྒྱུ་མཐུན་སྐལ་མཉམ་ཀུན་འགྲོ་བའི། །སྐྱེས་བུ་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷན་མཚུངས་ཀྱི་རྒྱུ་གཉིས་ལ་རང་ གི་འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འཇོག་རྒྱུ་མེད་པས་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཐོབ་སྐལ་དུ་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ཡང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་མེད་པ་ ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་གང་ཞིག་རྒྱུ་དེའི་དུས་སུ་བྱུང་བའམ་རྒྱུ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་རྒྱུ་དེའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་སུ་འཇོག་པ་གང་ཞིག བྱེད་རྒྱུ་ལ་ནི་རང་དུས་ དང་རང་གི་དེ་མ་ཐག་གཉིས་གཅིག་ཆར་དུ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡོད། སྐལ་མཉམ་ཀུན་འགྲོ་གཉིས་ལ་ནི། རང་གི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་འབྲས་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པས་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་རེ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-885 འོན་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་དེའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་སུ་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་རྣམས་ནི། རང་གི་རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་དེའི་རང་དུས་དང་དེའི་དེ་མ་ཐག་ ཏུ་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཆ
Chinese
如是。因此，无为法是作为有为法的能作因，因为其安住于不障蔽生起之自性中。因此，彼之能作因是无作用的。然而，彼并非有为法生起的因，因为无为法不具有执持果和成熟之能力，因为其已从时间中解脱。对此，自释中说： ‘如何无为法是能作因之因？以不障蔽生起之事物作为能作因之因，但此不具有果，因为从时间中解脱者不具有产生和成熟果之能力。’第二，广说分为四：宣说因与果之关联，分别确定果，宣说执持、产生果之差别，宣说从因产生何果。 第一是：‘那么，这五个果，是哪个因的果呢？’所知法，具有因六和果五结合之方式，异熟果是六因中最后一个异熟因的果。增上果是六因中第一个能作因的果。等流果是中间的等起因和遍行因二者的果。士用果被认为是俱有因和相应因二者的果。’ 对此，（偈颂说）‘异熟果是最后的，增上果是最初的，等流是等起、遍行，士用果是二者的。’也就是说，俱有因和相应因二者没有可安立的各自不共之果，因此士用果仅仅被安立为二者果的份额，但并非其他因没有士用果，因为任何果在因之时或因之后立即产生，则被安立为该因的士用果。能作因在自身之时和自身之后立即产生果。等起因和遍行因二者，在自身之后立即产生自果，因此暂时具有士用果。 然而，异熟果不能是异熟因的士用果，因为异熟果不是在自身的异熟因之时和其之后立即产生的。克什米尔
English
Thus it is. Therefore, the unconditioned (འདུས་མ་བྱས་, asaṃskṛta) is the operative cause (བྱེད་རྒྱུ་, karaṇahetu) of the conditioned (འདུས་བྱས་, saṃskṛta), because it abides in the nature of not obstructing arising. Therefore, its operative cause is without function. However, it is not the cause of the arising of the conditioned, because the unconditioned does not have the power to hold and ripen a result, because it is liberated from time. To this, the autocommentary says: 'How is the unconditioned the cause of the operative cause? By means of a thing that does not obstruct arising, it is the cause of the operative cause, but this does not have a result, because that which is liberated from time does not have the power to produce and ripen a result.' Second, the detailed explanation has four parts: explaining the connection between cause and result, determining the results individually, explaining the difference between holding and producing results, and explaining which result arises from which cause. The first is: 'Well then, which of the six causes are these five results the result of?' Knowable phenomena, there is a way of combining the six causes and the five results, the result of maturation (རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་, vipākaphala) is the result of the last of the six causes, the cause of maturation. The result of mastery (བདག་པོའི་འབྲས་བུ་, adhipatiphala) is the result of the first of the six causes, the operative cause. The result of similarity (རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་, niṣyandaphala) is the result of the two intermediate causes, the cause of equal status (སྐལ་མཉམ་, sabhāgahetu) and the pervasive cause (ཀུན་འགྲོ་, sarvatragahetu). The result of masculine action (སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་, puruṣakāraphala) is considered to be the result of the two causes, the co-occurring cause (ལྷན་ཅིག་འབྱུང་རྒྱུ་, sahajātahetu) and the corresponding cause (མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་, saṃprayuktahetu).' To this, (the verse says) 'The result of maturation is the last, the result of mastery is the first, similarity is equal status and pervasive, the result of masculine action is of the two.' That is to say, since the two causes, the co-occurring cause and the corresponding cause, do not have their own unique results to establish, the result of masculine action is merely placed as the share of the results of the two, but it is not that other causes do not have the result of masculine action, because whatever result occurs at the time of that cause or immediately after that cause is placed as the result of masculine action of that cause. The operative cause produces a result both at its own time and immediately after itself. The two, the cause of equal status and the pervasive cause, produce their own results immediately after themselves, therefore there is temporarily a result of masculine action. However, the result of maturation cannot be the result of masculine action of that cause of maturation, because the results of maturation are not produced at the time of their own cause of maturation or immediately after it. Kashmir --------------------------------------------------------------------------------