Tibetan
་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ལམ་དང་། སྤངས་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། ལུང་གི་ཆོས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་འཇུག་བྱེད་ཀྱི་རྗོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། མངོན་བརྗོད་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམ། ཡང་ན་རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་དང་། དེ་ཉིད་རྗོད་བྱེད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ནི་ལུང་གི་ཆོས་སུ་བཞག་པ་དག་གོ །གཉིས་པ་ནི། ལུང་གི་ཆོས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་བཀའི་ངོ་བོ། བརྗོད་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ་སྟོན་པ། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་དྲི་མ་མེད་པ། སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་གསུམ་དང་ལྡན་པ། འབྲས་བུ་ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས། བསླབ་པ་གསུམ་བརྗོད་ངག་ཚིག་དྲི་མ་མེད། ཚད་མ་གསུམ་ལྡན་ཐོག་མཐའ་བར་དགེ་བ། །དེ་ནི་ཆེན་པོར་གསུངས་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །བཟློག་པ་གཞན་གྱི་གཞུང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། །ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་། །དེ་ནི་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་བཟློག་པ་གཞན། །ཞེས་བརྗོད་བྱ་དོན་ལྡན་གྱི་ཆོས་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ། བྱེད་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཐབས་ སུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་བཞི་བའི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ་ཞིང་འབབ་པའི་ངག། བདག་རྐྱེན་གཙོ་བོར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་སྟེ་ཁྱད་ཆོས་བཞི་ལྡན་ནི་བཀའི་ངོ་བོའོ། །དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འབལ་ཞིག་གི། །དབང་བྱས་རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླངས། །ཞེས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྩོམ་པ་པོ་ལྟ་བ་ངན་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་སོགས་རྣམ་གཡེང་མེད་པའི་བློ་གྲོས་ཅན་གྱིས་བཤད་པའི་ངག །ཐར་པ་ཐོང་བའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་། ས་སྡེ་ལས། དོན་མེད་དོན་ལོག་དོན་དང་ལྡན། །ཐོས་རྩོད་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་དང་། །ངན་གཡོ་བརྩེ་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །བསྟན་བཅོས་དྲུག་བྲལ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུམ་ཚན་གསུམ་ལས་སྔ་མ་གཉིས་རེ་དང་བྲལ་ཞིང་། ཕྱི་མ་རེ་རེ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི། རྣམ་བཤད་རིགས་པར། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང་། །ངན་འགྲོའི་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་བྱེད་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། ། གསུམ་པ་སྒྲ་དོན་ནི། སཾ་དྷརྨ་དམ་པའི་ཆོས་ཏེ། དམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་དེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ན་དམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ནི་ཆོས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དམ་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ནི་བཀའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་ལེགས་པར་བཤད་པའོ། །རྗོད་བྱེད་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་ངེས་པའང་། ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། །ཆོས་རྣམས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་འདུ། །ལེགས་པར་གསུངས་དང་དེ་ཡི་དགོངས་འགྲེལ་པ། ཞེས་པ་སྟེ། སུ་བྷཱ་ཥི་ཏ་ལེགས་པར་གསུངས་པའམ་ལེགས་པར་བཤད་པ་སྟེ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་མམ། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འདོམས་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ། དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རྩ་ཤེས་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བསྟེན། །ཞེས་པ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་སམ། དྲང་ངེས་གཉིས་དང་། །རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། །མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་དུ་བསྟན། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང་། །རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང་། ། སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་དང་། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། མགོན་པོ་བྱམས་པས། །སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང་། །བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་ནི་དགུས་འདོད་དོ། །དེ་ཡིས་བག་ཆགས་རྟོགས་དང་ཞི་བ་དང་། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར། སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་ཐེ་ཚོམ་དང་། མཐའ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་ཏེ་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་བསླབ་བྱ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྟོན་པས། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་དང་། ཉོན་མོངས་འདུལ་བའི་ཐབས་དང་། ཆོས་དང་དོན་མ་ནོར་བར་ཤེས་ཤིང་འདོམས་པའི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན། མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་དང་། མངོན་པའི་སྡེ
Chinese
是断除的道，以及断除止息的真谛，成为二者。教法是进入证悟之法的圆满言辞，即是名相二者的自性。或者，证悟的教法是增上三学，而其所诠释的三藏，即是安立的教法。第二，教法善说的圣言之体性，所诠释的是宣说三学，能诠释的是无垢的语词，所成立的是具有三种量，果是始中末皆善。如弥勒菩萨所说：三学所诠语词无垢染，三量具足始末中皆善，此乃大说胜者之圣言，反之应知是为他人论。又如《宝性论》所说：何者具义与法极相应，能断三界一切诸烦恼，以及开示寂静之利益，彼乃圣者之语反是余。意思是说，所诠释的是与具义之法紧密相连，作用是成为断除三界烦恼的方法，果是趋向和流入寂灭涅槃之方，主因为依靠圆满正等觉而生起，具有四种特征即是圣言的体性。释经论典是，如《宝性论》所说：何者胜者教法极明净，无诸散乱具慧者所说，以及符合解脱之正道者，彼亦如圣者语顶戴受。意思是直接和间接地，以解释佛陀经教密意的方式，作者以无有恶见和怀疑等散乱的智慧所宣说的言辞，是与获得解脱之道相符顺的。此外，《摄分》中说：无义义倒及具义，不乐听诤勤修习，无慈狡诈离悲悯，六种论典舍前三。意思是说，三组中的前两个舍弃，与后一个相应，即是。在《释量论》中说：能治一切烦恼诸怨敌，以及能救脱离恶趣处，调伏救护功德
English
are the path of abandonment and the truth of cessation of abandonment, becoming two. The Dharma of scripture is the perfect expression that leads to the Dharma of realization, which is the nature of both name and expression. Alternatively, the Dharma of realization is the three higher trainings, and the three baskets that explain them are established as the Dharma of scripture. Secondly, the nature of the well-spoken words of the Dharma of scripture is that which explains the three trainings, the expression is the immaculate words, the proof is that it possesses the three valid cognitions, and the result is that it is virtuous in the beginning, middle, and end. As Maitreya said: "The three trainings are expressed in immaculate words, possessing the three valid cognitions, virtuous in the beginning, middle, and end. This is the greatly spoken word of the Victorious One, the opposite should be known as the doctrine of others." Furthermore, as it says in the Uttaratantra: "Whatever is meaningful, closely related to the Dharma, a speech that abandons afflictions from all three realms, and shows the benefit of peace, that is the speech of a sage, the opposite is other." This means that what is expressed is closely related to the meaningful Dharma, the function is to become a method for abandoning the afflictions of the three realms, the result is that it inclines and flows towards the direction of the quiescence of nirvana, and the main cause is that it arises from relying on the perfectly complete Buddha, possessing four characteristics is the nature of the Word. The explanatory treatises are, as it says in the Uttaratantra: "Whatever teachings of the Victorious One are extremely clear, spoken by a wise person without any distractions, and in accordance with the path of liberation, that too is accepted with reverence like the words of a sage." This means directly and indirectly, in the manner of explaining the intention of the Buddha's scriptures, the words spoken by an author with intelligence free from distractions such as wrong views and doubts, are in accordance with the path to obtaining liberation. Furthermore, in the Samdhinirmocana Sutra it says: "Meaningless, inverted meaning, and meaningful, not delighting in hearing disputes, diligently practicing, without compassion, deceitful, devoid of loving-kindness, abandoning suffering, six kinds of treatises abandon the first three." This means that the first two of the three sets are abandoned, and that which corresponds to the last one is. In the Pramanavarttika it says: "That which completely subdues all the enemies of afflictions, and that which saves from the state of evil destinies, the qualities of taming and protecting"
Chinese
总而言之，论著是，如所说“这两者在其他宗派中没有”，具有调伏和守护功德的，是论著的体性。 第三，词义是：梵语（Sanskrit：saṃdharma）“达玛”，意为“殊胜之法”，殊胜是指圆满正等觉佛陀，法是指他所宣说的；或者殊胜是指大菩提，获得它的方法是法，即殊胜之法。就论著而言，殊胜是指佛子具有创作论著的因缘，法是指解释佛语旨意的善说。 能诠是决定为佛语和论著二者，如弥勒菩萨所著《请问智者天子经》中所说：“诸法摄为佛语与论著，善说及其旨意的解释”。即梵语（Sanskrit：subhāṣita）“苏巴希达”，意为善说或妙说，是指对于基、道、果三者，或者所说、能说圆满无倒地教导。 第四，详细区分，有正文和引申义。第一，从所诠的角度区分，如《中观根本慧论》中所说：“诸佛所说法，皆依于二谛”，即二谛，或者说胜义谛和世俗谛。从能诠的角度区分，有十二部经，如《大疏·精华顶》中所说：“契经、应颂与记别，讽诵、自说与本事，本生、希有与譬喻，广解、方广与论议，是为十二部经”。从对治的角度区分，如慈氏菩萨所说：“圣教分为三或二，摄略之故说因有九，由此能悟及寂与，极悟而得善解脱”。即对于所断的烦恼，怀疑、执着二边、以及执持见解为最胜这三者的对治，是戒律、禅定和法分别的智慧。通过显示所应知的十八界和清净之法，以及调伏烦恼的方法，以及不颠倒地了知和教导法与义，从而依次对应经藏、律藏和论藏。
English
In short, a treatise is, as it is said, "These two are not found in other schools," possessing the qualities of taming and protecting, is the nature of a treatise. Third, the meaning of the words is: Sanskrit (saṃdharma) "Dharma," meaning "excellent Dharma," excellent refers to the perfectly enlightened Buddha, and Dharma refers to what he taught; or excellent refers to the great Bodhi, and the method to obtain it is Dharma, that is, the excellent Dharma. In terms of treatises, excellent refers to the sons of the Buddha who have the causes and conditions to create treatises, and Dharma refers to the good explanations that explain the meaning of the Buddha's words. The expresser is determined to be both the Buddha's words and the treatises, as it is said in the Sutra Requested by the Son of God, Blo-gros Rab-gnas: "All dharmas are gathered into the Buddha's words and treatises, good sayings and explanations of their meaning." That is, Sanskrit (subhāṣita) "Subhashita," meaning good saying or wonderful saying, refers to the complete and non-inverted teaching of the three bases, paths, and results, or what is said and what can be said. Fourth, detailed distinction, there are the main text and the extended meaning. First, distinguishing from the perspective of what is expressed, as it is said in the Root Wisdom: "The Dharma taught by the Buddhas, all rely on the two truths," that is, the two truths, or the ultimate truth and the conventional truth. Distinguishing from the perspective of the expresser, there are twelve parts of scriptures, as it is said in the Great Commentary Essence Top: "Sutras, verses, and prophecies, recitation, self-speaking, and events, Jataka, wonderful and metaphors, extensive explanation, Vaipulya and Abhidhamma, are the twelve parts of scriptures." Distinguishing from the perspective of antidotes, as Maitreya Bodhisattva said: "The teachings are divided into three or two, because of the summary, it is said that there are nine causes, thereby realizing and pacifying, and fully realizing and attaining good liberation." That is, for the afflictions to be abandoned, doubt, attachment to the two extremes, and holding views as supreme, the antidotes for these three are the wisdom of discipline, meditation, and Dharma discrimination. By showing the eighteen realms to be known and the pure Dharma, as well as the methods of taming afflictions, and knowing and teaching Dharma and meaning without inversion, they correspond to the Sutra Pitaka, Vinaya Pitaka, and Abhidhamma Pitaka in order.