Tibetan
ལྡོག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་མཚུངས་པ་ཤ་སྟག་སྣང་བ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་སྲིད་པའི་བདེ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་འགྱུར་བའི་ཆོས། འཁྲུལ་པའི་བྱེད་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའི་རང་བྱུང་གི་སློབ་དཔོན་དུ་སོང་བས་སྐྱོ་ཤས་དང་པོས་འབྱུང་གི་བློ་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་སྣང་ངོ། །རང་ལོ་ བཅུ་བཞི་པའི་དཔྱིད་ཀར་ཨ་མྱེ་ཨ་བཀྲ་གྲོངས། འདི་པས་བཟླས་བརྗོད་དུང་ཕྱུར་གཉིས་ཙམ་སོང་ཞིང་སེམས་ངོ་སྐྱོང་བདེ་ཡོད། མཚམས་སྦྱོར་བཟད་བས་ཕུང་པོ་སྐྱེལ་ཉིན་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལ་འཇའ་དཀར་པོ་ཤར་ནུབ་སྦྲེལ་བ་སོགས་སྔར་རང་གི་རྨི་ལམ་ལྟར་ཐར་པ་ཐོབ་ཡོད་སྙམ། འཆི་ཁར་ཁོང་ནས་ཀློང་རྒྱས་ཆོ་ག་བརྒྱ་རྩ་ཞིག་འདོན་སྙམ་པ་ལ་བརྒྱད་ཅུ་ལས་མཐོན་ཅེས་སེམས་ནད་བྱེད་འདུག་པས་ཉི་ཤུ་ངེད་ནས་ཁ་སྐོང་བའི་ཁས་ལེན་བྱས་ཀྱང་མི་རིང་བར་གཞན་ཡུལ་བགྲོད་དགོས་པ་སོགས་ཀྱིས་མ་འགྲུབ། ཆུང་ནས་ལྷ་བྲིས་དང་གསོ་རིག་ཤེས་འདོད་ཆེ་ཞིང་། ལག་བདེའི་སྒོ་ནས་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ། གུ་རུ་མཚན་བརྒྱད། བཻ་རོ་ཙ་ན་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་བྲིས། མགོན་པོ་བེར་ནག་ཅན་ཟེར་བ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་དགའ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་རྣམ་གླིང་པ་འདྲ་ལ་དེའི་ཆ་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཡོད་དྲིས་ནས་དེའང་འབྲི་བ་སོགས་བྱས། ཕྱི་མ་རྒྱུད་ཀྱི་རྩ་ཆུའི་མདོ་སོགས་རགས་རིམ་བློར་བཟུང་། ཀརྨ་ཕུན་ཚོགས་ཟེར་བའི་སྨན་པ་ཞིག་ལས་སྔོ་ལྡུམ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་བསླབས། རང་ལོ་བཅོ་ལྔ་པར་ཚེས་གྲངས་གང་ཡིན་མ་ངེས་པའི་ནུབ་ཅིག་རྨི་ལམ་དུ། ནམ་མཁར་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་ཟ་ཧོར་མའི་ཆས་ཅན་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་སེར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་གཟི་བརྗིད་ཉི་འོད་ལྟར་ འབར་བ་ལས་འོད་མེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་བྱུང་ནས་རང་ལ་ཕོག་པས་དེ་ཞིག་ཤེས་པ་བརྒྱལ་ཐབས་སུ་སོང་། དེ་ལས་སད་ཙ་ན། བུད་མེད་འགས་ད་དུང་ནམ་མཁའ་ལ་ལྟོས་དང་སྲིད་པའི་རྒྱལ་མོ་དབུ་བརྒྱ་ཕྱག་སྟོང་བྱོན་འདུག་ཟེར། རང་ནས་ད་ཅིའི་ཟིལ་གྱིས་མི་ཕོད་དང་ཡར་ལ་བལྟས་པས་ནམ་མཁའ་འཇའ་ཚོན་གྱིས་གང་བའི་ཁྲོད་ན་སྐུ་ཅུང་ཟད་གསལ་སྙམ་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་སད། འདི་སྐོར་སྡེ་དགེ་ཚེ་དབང་རྡོ་རྗེ་རིག་འཛིན་ཁྲི་བཞུགས་དང་། ཆུ་མ་ཁག་གི་གཟིམས་དཔོན་རྣམས་རིམ་པར་ཚར་སྐབས་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངའ་རིས་ཡུལ་འབྲོག་རྣམས་ལ་བསྙད་བསྐོ། བཙན་འཕྲོག །སྒོ་བཞག། སློང་མོ། སྤུས་བསྒྱུར། བཙན་དོམ་བཞག་ཅིང་འུ་ལ་འདེད་བསྐུ
Chinese
这些景象也完全如同秋天的云彩一般，它们揭示了世俗的幸福和繁荣毫无意义，如幻如梦，瞬息万变。一切迷惑的行为都只是造就轮回痛苦的根源，成为了自然的导师，因此，最初的厌离心似乎会不由自主地产生。我十四岁那年春天，外祖父阿扎去世了。他念诵了大约两亿遍咒语，心性调柔安乐。由于临终时的瑞相，在遗体运送那天，晴朗的天空中出现了一道连接东西的白色彩虹，我觉得他像我以前的梦境一样获得了自由。临终时，他想念诵一百遍《克隆杰仪轨》，但只念了八十遍，为此感到难过，我答应补上二十遍，但不久后我就不得不去其他地方，所以没能完成。从小我就渴望学习绘画和医学。我擅长绘画，画了邬金仁波切（莲花生大士），莲师八名号，贝若扎那的画像。仅仅听到“贡布班纳钦”（黑袍怙主）这个名字就感到非常高兴，所以我问别人仁增果丹的样子，然后也画了他。我粗略地记住了《后续根本续》的脉轮等内容。我还从一位名叫噶玛彭措的医生那里学到了大部分的草药识别知识。在我十五岁那年的一个晚上，具体日期不记得了，我做了一个梦。在梦中，邬金仁波切（莲花生大士）身着扎霍尔的服饰，在被红色和黄色光芒所笼罩的光环中，像太阳一样闪耀，一道光芒像镜子一样照到我身上，我感到一阵眩晕，几乎晕倒。醒来后，一些妇女说：“快看天空，世间女王百首千臂降临了。”我心想：“为什么我感到害怕，不敢抬头看呢？”当我抬头看时，天空中充满了彩虹，我只觉得隐约能看到一个身影，然后就醒了。这件事发生的时候，正值德格·策旺多杰仁增担任法座，以及秋玛地区的寝宫官员们轮流上任的时候。他们借此机会向芒域的游牧民征收赋税，进行抢劫，设置关卡，乞讨，以次充好，强行摊派，并强迫我们服役。
English
These appearances, exactly like autumn clouds, reveal that worldly happiness and prosperity are meaningless, illusory, momentarily impermanent, and subject to change. All deluded actions are identified as the sole cause of creating the suffering of samsara, becoming a natural teacher, so the initial sense of renunciation seems to arise involuntarily. In the spring of my fourteenth year, my maternal grandfather, Amye Atra, passed away. He had recited about two hundred million mantras and had a peaceful and comfortable mind. Due to auspicious signs at the time of death, on the day the body was transported, a clear sky had a white rainbow connecting east and west, and I thought he had attained liberation as in my previous dreams. At the time of his death, he wanted to recite a hundred recitations of the "Klong Gye Ritual," but he was saddened that he only completed eighty, so I promised to make up the twenty, but soon after I had to go elsewhere, so it was not accomplished. From a young age, I had a great desire to learn painting and medicine. I was skilled at painting, creating images of Orgyen Rinpoche (Padmasambhava), the Eight Manifestations of Guru Rinpoche, and Vairochana. Just hearing the name "Gonpo Bernakchen" (Mahakala in Black Cloak) made me very happy, so I asked others what Rinchen Godan looked like and drew him as well. I roughly memorized the channels and elements of the "Root Tantra of the Later Tradition." I also learned most of the herbal identification from a doctor named Karma Phuntsok. One night in my fifteenth year, I don't remember the exact date, I had a dream. In the dream, Orgyen Rinpoche (Padmasambhava), dressed in Zahor attire, in a halo covered with red and yellow light, shining like the sun, a ray of light like a mirror struck me, and I felt a dizziness, almost fainting. When I woke up, some women said, "Look at the sky, the Queen of Existence with a hundred heads and a thousand arms has come." I thought, "Why do I feel afraid and dare not look up?" When I looked up, the sky was filled with rainbows, and I only felt that I could vaguely see a figure, and then I woke up. This happened when Dege Tsewang Dorje Rigdzin was on the throne, and the chamberlains of Chuma were taking turns in office. They took the opportunity to levy taxes on the nomads of Ngari, carry out robberies, set up checkpoints, beg, pass off inferior goods as superior, forcibly impose burdens, and force us into service.
Tibetan
ལ་ཆེ་བས་རྫོང་ཁག་རྣམས་ཀྱི་སྡེ་སུམ་ཆ་ཙམ་ཡུལ་བུད་ས་འཁྱར་གྱིས་སྟོང་པའི་སྐབས་སུ་ཁེལ། ངེད་རང་གི་ཞང་པོ་དེ་རང་མགོ་ཐོན་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་ནས་རྐུ་འཕྲོག་དང་འཛིང་རྩོད་ཁོ་ན་དགོས་པ་ཞིག་ཡོད་པས། མི་གཞན་ཞིག་དང་ཐུག་སྒོའི་རྐྱེན་གྱིས་སྡེ་དགེའི་སྐུ་ཚབ་གཟིམས་དཔོན་ཚང་གི་མི་ངོ་ཞིག་རྩར་གྱོད་ཐུག །སྡེ་ཡུལ་རྣམས་ཤོར་བརླག་ཆེན་པོ་རེད། དེ་ཀའི་ཞེ་མཁོན་གྱིས་ཕྱི་ལོ་དགོན་པའི་དགུ་གཏོར་འཚོགས་སྐབས་སྐྱ་སེར་སྤྱི་གྲོས་ཀྱིས་ན་ནིང་ཧོར་འདྲ་ཕབ་མཁན་དེ་སྤྱི་བསད་ བྱས། དེའི་ཤ་ཉེས་ཕྱི་ལོ་སྐུ་ཚབ་སྔ་མ་ལ་གྱོད་གཏུགས་ནས་ཧོར་འདྲ་ཕབས་པས་མི་སྟངས་དང་ཆད་པ་ཆེ་བས་དུད་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་ཐམས་ཅད་རྐང་བརླགས་བྱས། ཕ་རྒན་ཀྱང་བཙོན་འོག་ཆུད་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་བྱུང་བ་དང་། སྤྱིར་ཁྲལ་བུ་ལ་ལྕི་བས་མ་རྒན་ནས་ཁྱོད་རང་གཞིས་ངན་འདིའི་སྟེང་ད་ཕྱིན་ཉིན་གཅིག་ཀྱང་བསྡུད་དགོས་མེད། དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་སོང་དང་མོའང་ཞར་བྱུང་མགོ་ཐོན་འགྲོ་ཟེར་ཡང་འཕྲལ་དེར་སྡོད་གནས་ཀྱི་དགོན་པ་ཡིད་ལ་འབབས་པའང་མ་བྱུང་། ལོ་བཅུ་དྲུག་པའི་དཔྱིད་སོས་ལ་ཕ་རྒན་ཆོས་སྡེ་ཕོ་བྲང་དུ་ཡོད་པའི་རྩར་བརྫངས། དེར་དཔྱིད་དབྱར་གཉིས་སུ་དཔེ་བྲིས་དང་ཀློག་འདོན་འདྲ་བྱས། ཆབ་མདོའི་དབུ་མཛད་ལྷ་མགར་ཞིག་ལས་སྐུ་བརྙན་བྲིས་འབུར་གྱི་ཐིག་རྩ་སྨན་ལུགས་དང་། རི་མོའང་རགས་བསྡུས་བསླབས། མ་རྒན་འདི་ཉིད་ལུས་སྲོག་སྐྱེད་པའི་དྲིན་ཆེ་བ་གཞིར་བཞག་འཁོར་བའི་ཁྱིམ་གྱི་བཙོན་དོང་ནས་ཕྲལ་ཏེ་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་སོང་བས་དྲིན་ལན་འཁོར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་ཆུང་ངུའི་དུས་ནས་ཉམ་ཆུང་ཞིང་གཤིས་འཇམ་པ། སུ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་མངགས་ཀྱང་ཐུབ་རུང་མ་ཐུབ་རུང་ཁར་ཉན་པོ་ཞིག་ཡོད་པས་དྲག་ཞན་སུས་ཀྱང་ཡིད་ལ་འབབས་ཤིང་བྱམས་པོ་ཁོ་ན་བྱས། ཁྱད་པར་འདི་སྐབས་ཆོས་སྡེ་དཔོན་ཁང་ སར་ཚེ་འཕེལ་ཡོད་པ་ཁོང་གི་ཐུགས་ལ་འཕྲོད་ནས་རེ་ཞིག་དྲུང་ཡིག་དགོས་གསུངས་པ་ལྟར་དབྱར་སྨད་ནས་འཁྲིས་སུ་ཕྱིན། འོབ་གཤིས་རུ་ཐོག་བརྒྱུད། སྡེ་དགེའི་དབྱར་སྒར་ལྷ་ལུང་ཁུད་དང་རུ་དམ་པར་ཕྱིན། དེར་ཞེ་ཆེན་ནས་བླ་མ་འཇིགས་མེད་བློ་གསལ་བྱོན་བྱུང་བ་ལ་བོན་པོའི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་བཅོལ་བྱུང་བས་རྣ་ཐོས་བོན་གྱེར་སྣ་ཚོགས་ཡུན་རིང་ཙམ་བཤད། བླ་མ་ནས་བློ་གསལ། ཁ་མཁས་འདུག་གསུངས། དེ་སྐབས་དཔོན་རྒན་ནས་འདི་རིག་པ་རྣོ་བ་ཞིག་འདུག་པས་རིག་གནས་ཤིག་བསླབ་བཅོ
Chinese
由于大饥荒，各宗（县）约有三分之一的村庄因逃荒而空无一人。我的舅舅虽然有自给自足的财产，但却一心想着从别人那里偷盗抢劫和争斗。因为与他人发生口角，与德格（今四川德格县）的代表侍从官邸的人发生了纠纷。村庄损失惨重。因为那里的怨恨，在来年寺院举行驱魔仪式时，僧俗大众一致决定将去年制服蒙古人的人处死。 这件事的血债，来年向之前的代表控诉，因为制服蒙古人导致人死亡，惩罚严重，无论大小家庭都倾家荡产。父亲也被关进监狱等等，接连遭受痛苦。总的来说，因为赋税沉重，母亲说你以后一天也不要待在这个破败的家园了。去寺院吧，她也能顺便自立更生，虽然这么说，但当时也没有想到合适的寺院。十六岁那年春天，我被送到在昌都的寺院官邸的父亲那里。在那里，春夏两季抄写经文和诵读。向昌都的负责人，一位名叫拉嘎尔的工匠学习了绘画雕塑的线条和颜料配方，以及粗略的绘画。母亲大人养育我的恩情深重，将我从轮回之家的牢笼中解脱出来，成为我进入佛门的善知识，恩情难以回报啊！自己从小就懦弱，性格温顺。无论谁吩咐什么，无论能不能做到，都听话，因此无论好坏，大家都喜欢我，对我很好。特别是当时在教寺官府的策旺（人名），他很喜欢我，说暂时需要一个秘书，于是在夏末就去了他身边。经过沃西日托。去了德格的夏季营地拉隆库和日丹。在那里，协庆寺的喇嘛吉美洛萨来了，被委托讲述苯教的历史，因此讲述了各种耳闻的苯教故事很长时间。喇嘛说，洛萨，你很能说会道。当时老官员说，这个人很聪明，应该学习一门文化。
English
Due to the great famine, about one-third of the villages in each Dzong (county) were emptied by people fleeing the famine. My uncle, although he had self-sufficient property, was only interested in stealing, robbing, and fighting with others. Because of a quarrel with someone, a dispute arose with a person from the Dege (now Dege County, Sichuan) representative's attendant residence. The villages suffered heavy losses. Because of the resentment there, during the monastery's exorcism ceremony the following year, the monastic and lay community unanimously decided to execute the person who had subdued the Mongolians the previous year. The blood debt of this matter was sued to the previous representative the following year. Because subduing the Mongolians led to death, the punishment was severe, and all families, large and small, were ruined. My father was also imprisoned, and so on, suffering continuously. In general, because the taxes were heavy, my mother said that you should not stay in this dilapidated home for even one day from now on. Go to a monastery, and she can also become self-sufficient by the way. Although she said that, I didn't think of a suitable monastery at that time. In the spring of my sixteenth year, I was sent to my father, who was in the Chöde Phodrang (monastery residence) in Chamdo. There, I copied scriptures and recited them in the spring and summer. I learned the lines and color formulas of painting and sculpture, as well as rough painting, from a craftsman named Lhagar, who was the head of Chamdo. My mother's kindness in raising me was profound. She freed me from the prison of the cycle of existence and became my virtuous friend in entering the Buddhist path. Her kindness is difficult to repay! From a young age, I was timid and gentle. No matter who ordered what, whether I could do it or not, I was obedient, so everyone, good or bad, liked me and was kind to me. In particular, Tsephel, who was in the Chöde Ponkhang (religious estate office) at that time, liked me very much and said that he needed a secretary for the time being, so I went to his side in late summer. Passing through Wobshi Rutog. I went to Dege's summer camp Lhalung Khud and Ritam. There, Lama Jigme Losal from Shechen Monastery came and was entrusted to tell the history of Bon, so he told various heard Bon stories for a long time. The Lama said, Losal, you are very eloquent. At that time, the old official said that this person is very clever and should learn a culture.