Tibetan
ཕྱོགས་མེད་རིས་མེད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འདུན་ཤིང་དགེ་སྦྱོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འཆང་བ་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྡེའི་བྱུང་བ་བརྗོད་པ་ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་མདོག་ཅན། ཕྱོགས་མེད་རིས་མེད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འདུན་ཤིང་དགེ་སྦྱོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འཆང་བ་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྡེའི་བྱུང་བ་བརྗོད་པ་ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་མདོག་ཅན། ཕྱོགས་མེད་རིས་མེད་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འདུན་ཤིང་དགེ་སྦྱོང་གི་གཟུགས་བརྙན་འཆང་བ་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྡེའི་བྱུང་བ་བརྗོད་པ་ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་མདོག་ཅན་ཅེས་བྱ་བ་ཞུགས་སོ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་དང་ལྷག་པའི་ལྷ་མཆོག་དབྱེར་མེད་པའི་ཞབས་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་ཤིང་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། ། ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་དང་། སྒོ་གསུམ་གྱི་བསམ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་ཐུགས་རྗེའི་འོད་ཟེར་མོས་པའི་ཡུལ་དང་འཚམས་པར་འཇུག བདག་ལྟའི་མུན་པ་གཅིག་ཆར་བསལ་ཞིང་མཁྱེན་གཉིས་བློ་ཡི་པདྨོ་ཕྱེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དངོས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཞབས་ལ་འདུད། ། ཡང་སྲིད་ཀུན་ཏུ་ཐུགས་རྗེས་རབ་བཟུང་བ། །རྡོ་རྗེ་ཐོད་ཕྲེང་རྩལ་དངོས་རིགས་བརྒྱའི་བདག །པདྨ་དབང་ཆེན་གསང་གསུམ་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །བགྱི་བ་འདི་ཡང་དོན་ལྡན་ཉིད་བྱིན་རློབས། །གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རེ་འབྲས་གང་འདོད་དུ། །ཐོགས་མེད་འཇོ་བ་རྫོགས་ལྡན་སྤྲིན་གྱི་གདུགས། །ལྷག་པ་ལྷ་ཡི་མཆོག་ལ་གསོལ་འདེབས་ཀྱི། །འདོད་དོན་མཐར་ཕྱིན་གཞན་ཕན་མཐུ་སྩོལ་ཅིག །བླ་མ་སངས་རྒྱས་གང་འདུལ་སྐུར་བཞེངས་པ། །རྡོ་རྗེ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་ལྕམ་དྲལ་གྱིས། །ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་གེགས་བྱེད་ཚར་ཆོད་ལ། །ལྷག་བསམ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པའི་སྡོང་གྲོགས་མཛོད། །སོ་སྐྱེ་ཉོན་མོངས་འཁྲུལ་པའི་གཞན་དབང་གིས། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་བརྒྱུད་མར་སྤྱོད་པ་ལ། །དམ་པའི་རྣམ་ཐར་བཟང་པོའི་དྲི་ཙམ་དང་། །འགྲོགས་པའི་རེ་བ་ཟད་ཕྱིར་བརྗོད་བྱས་ཕོངས། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་བག་ཆགས་འཐུག་པོ་དང་། །འདྲིས་པའི་ཡུན་རིང་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཞན་པས། །སྒོ་གསུམ་འཁྲུལ་པའི་དྲྭ་བར་ཆུད་པ་ལ། །ངོ་མཚར་གཏམ་གྱི་ཟློས་གར་བསྒྱུར་ནུས་མིན། །འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་དང་འཕྲལ་རྐྱེན་གྱིས། །རྩེ་གཅིག་སྒྲུབ་མ་ནུས་པའི་ལག་རྗེས་དང་། །འབྲེལ་བའི་ལོ་རྒྱུས་བཀོད་ན་ཕྱིས་འབྱོན་ལ། །དོན་དུ་འགྱུར་ཞེས་རྡོ་རྗེའི་བླ་མ་ཡིས། །རྗེས་སུ་གནང་ཞིང་མཁྱེན་བརྩེ་མོས་ལྡན་གྱི། །སློབ་ མ་རྣམས་ཀྱིས་ནན་བསྐྱར་བསྐུལ་བའི་ངོར། །མཁས་རྣམས་བཞད་གད་འཇུག་པའི་སྣ་ཚོགས་མདོག །མཆིང་བུ་ནོར་བུའི་གྲངས་སུ་རློམས་འདིར་བཀོད། །དེ་ལ་སྤྱིར་རྣམ་ཐར་ཅེས་པ་ནི་བི་མོཀྵའི་སྒྲ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའམ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ་གང་ཟག་ཐ་མ་དད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་ངན་འགྲོའི་སྲིད་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། འབྲིང་ངེས་འབྱུང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། རབ་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པ་སྟེ། མདོར་ན་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང་དེའི་རྒྱུ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་ཞིང་གཞན་རྒྱུད་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལོ་རྒྱུས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞིག་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་དགོས་པའང་རྒྱུ་མཚན་དེ་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་དད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཀའམ་གང་རུང་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། །དེ་སྐྱེས་པས་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་སད་ཅིང་ཐར་པའི་ས་བོན་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་མདོ་ལས། དད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་སྒོར་གསུངས་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་དད་པ་ལ་སྦྱོར་བར་གྱིས་ཤིག །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསོལ་བ་འདེབས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་འཕགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དང་། འཕགས་བོད་དུ་བྱོན་པའི་མཁས་པ་དང་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚད་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་རྣ་ལམ་དུ་ཐོས་པར་ཡང་དཀའ་ལ། ཐོས་ན་འཕྲལ་དང་ཡུན་གྱི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོམ་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་འཆད་པའི་ཕྱག་ལེན་མཛད་དེ། རྗེ་བཙུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་གང་དུ་བྱོན་པའི་ཤུལ་དེར་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། ཕྱོགས་རིས་དང་ཆགས་སྡང་ཆུང་བ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྒྱུད་འཇམ་ཤིགས་སེ་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། དད་མོས་སྙིང་རྗེ་ཆུང་དུ་སོང་། ཕྱོགས་རིས་ཁ་འཛིན་ཆགས་སྡང་ཇེ་འཕེལ་དུ་སོང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམ་ཆུ་གླེང་བརྗོད་འཐབ་རྩོད་སོགས་རྒྱུད་རྩུབ་ཟིང་དུ་སོང་ན་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པའི་རྟགས
Chinese
讲述对无偏无私之教法心怀渴望，持有沙门形象的无边智慧众之传记，名为《杂色宝珠》。
English
A narrative recounting the origins of the assembly of boundless wisdom, who aspire to the unbiased and impartial teachings, and who hold the image of a mendicant, entitled "A Variety of Colored Jewels."
Chinese
的业绩和，如果记载相关的历史，对后世来说，会变得有意义，金刚上师这样应允，并且怀有贤善慈爱的，弟子们再三恳请，应允智者们发出笑声的各种景象，将自诩为玛瑙珍宝之列的这些记录在此。总的来说，所谓传记，是从梵语词汇“ विमोक्ष (vimokṣa，解脱)”而来，意思是完全解脱或者完全解脱，也就是指，与众不同的补特伽罗，因为具有完全的清净，而从恶趣的轮回中完全解脱；中等的，因为具有决定的出离的完全清净，而从轮回的苦海中完全解脱；上等的，因为具有增上意乐的完全清净，而从有寂的二边中完全解脱的历史叙述。总之，是指自己从痛苦和痛苦之因中完全解脱，并且使他人从束缚中解脱的奇妙历史。这样叙述的必要性，也是因为见到那个理由，并且在听者的相续中生起三种信心或者任何一种，当信心生起时，就会唤醒种姓的力量，并且种下解脱的种子，如经中所说：信心是显现一切佛法的门。以及，阿难陀，要致力于信心！这是如来所恳求的。这样说的。还有，佛和菩萨，声闻圣众们，以及来到汉藏两地的智者和成就者，以及成为量士夫的善知识们的传记，对于没有福报的人来说，即使听到也很困难，如果听到，因为能带来暂时和长远的利益和无上的安乐，所以以前的圣人们，将讲述佛陀的本生故事作为弘法的主要方式。至尊一切智者度母怙主说：如果是一个殊胜的人，那么无论他走到哪里，那个地方都需要有更大的信心和慈悲，更少的偏袒和贪嗔，人们的相续需要变得柔和。如果信心和慈悲变得微弱，偏袒和争执变得强烈，依靠它，如果争吵等等变得粗暴混乱，那就是不善知识的标志。
English
and achievements, if the related history is recorded, it will become meaningful for future generations. The Vajra Guru granted this, and with the wise and loving devotion of the disciples repeatedly urging, these records, which boast various scenes that bring laughter to the wise, are compiled here as if they were jewels. In general, the term "biography" comes from the Sanskrit word "विमोक्ष (vimokṣa, liberation)," meaning complete liberation or complete release. It refers to a distinct individual who, possessing complete purity, is completely liberated from the cycle of suffering in the lower realms; the intermediate, possessing the complete purity of definite renunciation, is completely liberated from the ocean of samsara; and the superior, possessing the complete purity of higher intention, is completely liberated from the two extremes of existence and non-existence. In short, it refers to the wonderful history of oneself being completely liberated from suffering and its causes, and liberating others from bondage. The necessity of such narration is also because of seeing that reason, and generating three kinds of faith or any one of them in the minds of the listeners. When faith arises, it awakens the power of lineage and plants the seed of liberation, as stated in the sutra: Faith is the door through which all the Buddha's teachings appear. And, Ananda, strive for faith! This is what the Tathagata requests. So it is said. Furthermore, the biographies of the Buddhas and Bodhisattvas, the assembly of Shravakas, and the wise and accomplished ones who came to Tibet and China, as well as the virtuous spiritual friends who have become reliable individuals, are difficult even to hear for those without merit. If heard, because they bring temporary and long-term benefits and supreme happiness, the noble beings of the past made the practice of teaching the Buddha's Jataka tales the main method of spreading the Dharma. Jetsun All-Knowing Tara Protector said: If one is a noble person, then wherever he goes, that place needs to have greater faith and compassion, less partiality and attachment, and the minds of the people need to become gentle. If faith and compassion become weak, and partiality and contention become strong, relying on it, if quarrels and so on become rough and chaotic, that is the sign of an unwholesome spiritual friend.
Tibetan
་ཡིན་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ཡང་རང་གིས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་གོ་བརྡ་འཕྲོད་པར་བཤད་ན་གནས་སྐབས་དེར་དད་གུས་ལན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དཀར་པོའི་ས་བོན་ཐེབས་པས་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་པར་ངེས་ཏེ། དེ་དག་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་སྨོན་ལམ་བཟུང་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དད་པ་སྐུལ་བར་ནུས་པའི་བརྗོད་བྱ་དངོས་དེ་གང་ཟག་དེའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་དེའང་། རིགས་རུས་ཀྱི་སྟོབས་འབྱོར། མངའ་ཐང་གཟི་བརྗིད། ལོངས་སྤྱོད་སྙན་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཞེས་སྤང་བྱར་གདམས་ཤིང་། མཁས་པའི་རྣམ་དཔྱོད། གྲུབ་པའི་ཉམས་རྟོགས། བསྟན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱག་རྗེས་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྙིགས་དུས་འདིར་དཀོན་པར་སྣང་སྟེ། གར་དབང་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་ནས། ཁོ་བོའི་བསམ་པ་ལ་ཆོས་བྱེད་ཟེར་བ་མང་བར་འདུག་ཀྱང་། ནང་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང་། ཕྱི་རུ་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྒོ་མཚུངས་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན་ཅུང་ཡིད་མ་ཆེས། དེང་སང་མཁས་པ་གཏན་ཚིགས་ཁོང་ནས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་དང་། བཙུན་པ་འདུལ་ཁྲིམས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་དང་། བསྒོམས་ནས་ཉམ་ཆུང་རི་ལ་རྒས་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་ནི་སྲིད་མཐའ་མ་བཀག་ཙམ་ལས་མི་འདུག །གྲུབ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུངས་མཁན་ནི་མང་བར་འདུག་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ང་དང་ང་འདྲ་བས་གང་ཟག་གི་ཚོད་བཟུང་བ་ཡིན་གསུངས་པས། དེ་ཀུན་ལ་ དག་སྣང་མ་གཏོགས་སྐུར་པ་འབུལ་བར་མི་བགྱི། །དེ་ཚེ་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སྦྱོར་ལམ་བགྲོད་ནས་མཐོང་བར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སྔགས་ཀྱི་སྐྱོར་ལམ་པ་མཐོང་ལམ་དུ་ན་སྤོར་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཡིན་པས་ངེད་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ལྟ་བུ་སྐལ་བས་གྲུབ་པ་མེད་པས་རྒྱུད་ཚོད་དང་བསྟུན་པའི་ཉམས་ལེན་ཞིག་དགོས་པ་བྱུང་། ཀུན་སྤོང་དང་། གྲུབ་ཐོབ་དང་། མངོན་ཤེས་ཅན་ལ་སོགས་པར་བརྫུས་ན་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་བླུན་པོའི་དོར་སྐུ་བསོད་ཡོང་བ་ཙམ་སྲིད་མོད། སྐུ་བསོད་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཀ་བྱུང་ན་རབ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་བྱུང་ཕྱིན་ཡོན་ཏན་ལ་གདམས་དགོས། ཞེས་དཔེ་ཆོས་ལས་བྱུང་བའི་དཔེ་དོན་བཅས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ནས་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་གང་ཟག་
Chinese
如是所说。 圣者们的传记，哪怕只是一点点，自己也能记在心里，并且向其他众生解说，即使只是在那一瞬间生起一次的信敬，也能种下白色的种子，必定会变成大事。 因为他们都怀有具意义的菩提心和愿望。 能够引发这种信心的真实内容，就是那个人与佛法相应的功德。 而功德，如种姓的势力财富、权势威严、受用名声等等，都是在佛陀教法之外的，所以被教导为“世间法”而应舍弃。 贤者的智慧、成就者的证悟、弘扬佛法和利益众生的事业等等，是追随佛陀者们的殊胜功德，但在这个末法时代却很少见。 噶当·曲吉旺秋曾说：“依我看来，说是修行佛法的人很多，但内在的修持、外在的行为、以及由此产生的功德，三者一致的人却很少，实在难以置信。 如今，自称精通理证的学者，自称持戒圆满的僧人，自称闭关修行而衰老于山中的人，也只是勉强维持现状而已。 自称成就后行持苦行的人倒是很多。 佛陀曾说，我和与我相似的人才能衡量他人。 所以，对这些人，除了清净的观想外，我不会加以诽谤。 那个时候，通过苦行，在加行道上修行，才能说是到达了见道。” 因此，密宗的加行道行者为了提升到见道，才行持苦行，我们暂时没有那样的福报，所以需要一种与根器相符的修行。 如果伪装成苦行者、成就者、神通者等等，或许暂时能从愚笨的世人那里获得一些供养，但如果福报和功德两者都有，那当然最好，如果不能两者兼得，就应该注重功德。” 这是结合教典中的例子和意义来说的。 如此，如果具备佛法中所说的功德，那么这个人
English
As it is said. Even a small part of the biographies of the holy ones can be kept in mind and explained to other sentient beings. Even a single instance of faith and respect arising at that moment can plant the seed of whiteness, which will surely turn into a great matter. This is because they all hold meaningful bodhicitta and aspirations. The actual subject matter that can inspire such faith is the qualities of that person that are in accordance with the Dharma. And qualities such as the power and wealth of lineage, dominion and glory, enjoyment and fame, etc., are outside the teachings of the Buddha, so they are taught as "worldly dharmas" to be abandoned. The wisdom of the learned, the realization of the accomplished, the deeds of propagating the Dharma and benefiting beings, etc., are the supreme qualities of the followers of the Buddha, but they are rare in this degenerate age. Garwang Chökyi Wangchuk said, "In my opinion, there seem to be many who claim to practice the Dharma, but it is rare to find someone whose inner practice, outer conduct, and the qualities arising from them are consistent. I find it hard to believe. Nowadays, those who claim to be scholars proficient in reasoning, those who claim to be monks with perfect discipline, and those who claim to have grown old in the mountains after meditating, are only barely maintaining the status quo. There are many who claim to practice asceticism after achieving realization. The Buddha said that only I and those like me can measure others. Therefore, towards all these, I will not offer criticism, but only pure vision. At that time, through asceticism, practicing on the path of application, one can say that one has reached the path of seeing." Therefore, the practitioners of the path of application in Tantra practice asceticism in order to advance to the path of seeing. We do not have such fortune for the time being, so we need a practice that suits our capacity. If we pretend to be ascetics, accomplished ones, clairvoyants, etc., we may temporarily receive some offerings from foolish worldly people, but it would be best if we had both merit and qualities. If we cannot have both, we should focus on qualities." This was said by combining the examples and meanings from the scriptures. Thus, if one possesses the qualities spoken of in the Dharma, then that person