Tibetan
པ། བྱ་བཏང་། གྲུབ་ཐོབ། གཏེར་སྟོན་སོགས་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་བཞུགས་ཞེས་ཞུས་ན། སྲིད་པ་ཟེར་བ་ཅི་དང་ཅིའང་སྲིད་པས་དེ་འདྲ་ལོས་ཡོད་ཅེས་ལས། ཕལ་ཆེར་ཡོངས་སུ་འདྲིས་ལ་སྡང་། རྟག་ཏུ་གསར་པ་གསར་པ་འཚོལ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་དང་བླ་མ་སྔ་མ་དོར་ནས། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཚོལ་བའི་ཨ་གསར་དང་། ཕྲག་དོག་གིས་གཞན་ལ་སྨོད་པ་སོགས་མི་མཛད། ལར། གྲུབ་ཐོབ་དང་། གཏེར་སྟོན་སོགས་ལོས་བཟང་སྟེ། དེང་སང་མཁས་བླུན་གྱབ་ཆུང་སུས་ཀྱང་དང་པོ་གྲུབ་གཏེར་གྱི་རིགས་ལ་ཧ་ལས་ལས་གནམ་ས་ཁེངས་པ་ཙམ་དུ་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་རྗེས་སུ་འབྲང་། ཆོས་ཞུ། ཇེ་ཞིག་ན་བཀའ་གདམས་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་ལས། རང་རེ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཞེས་དང་བཅས་པས་སྐུར་བ་འདེབས་སུ་ འོང་ཞེས་པ་ལྟར། ཞེ་ས་མ་ཞུས་ནའམ་ཞེ་ས་ན་ཞེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཐུགས་སྣ་ཐུང་། དབང་ཡོད་ཆེ། ངན་ལོང་ཆེ། མཛད་རྒྱུ་མང་། དྲན་འཕྲུལ་རྒོད། གསུང་རྒྱུ་མང་། ཆ་བཞག་མེད། ཕྱག་རྫས་ཀྱིས་དོན་མི་ཐོན། འཛིན་འཆང་ཆེ་སོགས་ཁ་ཤེས་ཚང་གཏོང་བ་དང་། སྤྲང་པོའི་ཁ་འགེགས་པའི་ངན་པའང་ཟེར་དོན་ཅི་ཡོད་པས་སུ་ལའང་བཟང་ངན་ཅིའང་མ་སྨྲས་པར་འོན་པ་ལྟར་སྡོད་ན་དགའ་ཞེས་གསུངས་པས་གནད་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་འདུག་སྙམ། འགའ་ཞིག་གིས་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་གསུང་མོད། རྗེ་ཉིད་ནས། རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་པ་དེ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲིགས་ན་ལས། ཆེད་དུ་བཅོས་པས་འགྲིགས་རྒྱུ་ཡིན་ཚོད་མི་སྣང་། མཁན་ཆེན་བི་དྷི་སཏྭ་དང་ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་དུས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་ལྟོས། རང་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲིགས་པ་དེའང་དེང་སང་གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཟད། ལོག་རྟོག་རྒོད། ཐེ་ཚོམ་མང་། མཉམ་འགྲོགས་ཆེ། དམ་ཉམས་མོད། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་བློ་གཏོད་པ་ཁོ་ནས་བླ་མས་ཅི་བྱས་སྐྱོན་འབའ་ཞིག་མཐོང་བའི་དུས་འདིར་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་པོ་དེའང་འགྲིགས་དུས་དཀའ་ཞེས་ཡང་ཡང་བཀའ་གནང་བའང་ཐུགས་ཉམས་ཅན་གྱི་གསུང་དུ་ངེས་ཤིང་། རྗེ་ཉིད་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཞེས་ཉག་ཧོར་གྱི་ཁྲམ་ཆས་བྱེད། ནག་ཆང་སྤྱོད། རྟ་རྒྱུགས། མདའ་འཕེན། མེ་མདའ་རྒྱགས། རི་དྭགས་གཤོར། གླུ་ལེན། བྲོ་རྡུང་། ལུང་བསྟན། ལྷ་བབས། འདྲེ་བབས་ཟེར་བའི་སྲོག་རླུང་ཅན་ཨ་རག་གིས་བཟི་བ་ལྟ་བུ་ལ། ངེད་རང་ལྟ་བུས་གང་ཟག་གི་ཚོད་གང་ཟག་གིས་མི་ཟིན་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་ཁ་ཚོན་ག་ལ་ཆོད་ཀྱང་། སྤྱིར་བཏང་དམ་པ་རྣམས་ཐུགས་གཏིང་ནས་ཁྲེལ་བར་མ་ཟད། ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་དུས་ནས། དབུ་ཟླུ
Chinese
如果有人问，这里有没有像瑜伽士、成就者、伏藏师等特别的人？他们会说，既然存在叫做“存在”的东西，那当然有这样的人。但就像“大多数人熟悉了就憎恨，总是寻找新的东西”这句话所说的那样，他们抛弃了以前的佛法和上师，寻找新的。不要像那些寻找新事物的人一样，也不要因为嫉妒而诽谤他人。实际上，成就者和伏藏师当然是好的。现在，无论贤愚老少，一开始都会对成就者和伏藏师的种类感到惊讶，赞美得天花乱坠，然后追随他们，参加法会。如果稍微批评一下，就像《噶当宝典》里说的那样，“我们这些人会诽谤善知识”，或者先说“不尊敬”或“尊敬”，他们就会心胸狭窄、权力大、恶习多、事情多、妄念多、话说得多、不讲道理、法器没有用、执着等等，或者像堵住乞丐的嘴一样恶毒。既然这样说没有任何意义，最好什么也不说，像聋子一样待着，这样更好。有些人说这是“缘起”，但尊者本人说：“所谓的缘起，如果能自然而然地实现，那还可以。如果特意去做，看起来是不会成功的。看看堪布菩提萨埵和法王赤松德赞时期的缘起吧。即使是自然而然实现的缘起，现在所有的弟子都福报耗尽，邪见猖獗，疑虑重重，喜欢结党，誓言衰弱。仅仅因为追随他们并信任他们，就只会看到上师所做的一切的缺点。在这个时代，好的缘起也很难实现。”他多次这样说，这肯定是具有证悟之人的话。尊者本人说，所谓的缘起，就像尼泊尔的占卜工具一样，饮用劣质酒，赛马，射箭，放枪，狩猎，唱歌，跳舞，预言，神降，鬼降，就像被酒精麻醉一样。像我们这样的人，无法衡量别人的能力，所以绝对无法判断好坏。但总的来说，圣者们从内心深处感到羞耻。从法王赤松德赞时期开始，
English
If someone asks, are there any special people here like yogis, accomplished ones, treasure revealers, etc.? They would say, since there is something called "existence," of course there are such people. But just like the saying, "Most people hate what they are familiar with and always look for new things," they abandon previous Dharma and gurus, seeking new ones. Do not be like those who seek new things, nor slander others out of jealousy. Actually, accomplished ones and treasure revealers are certainly good. Nowadays, whether wise, foolish, young, or old, everyone is initially amazed by the kinds of accomplished ones and treasure revealers, praising them to the skies, and then following them, attending Dharma gatherings. If there is even a slight criticism, just like it says in the "Kadampa Precious Book," "We people will slander virtuous friends," or first say "disrespectful" or "respectful," they become narrow-minded, powerful, full of bad habits, have many things to do, have many delusions, talk too much, are unreasonable, Dharma instruments are useless, are attached, etc., or are as malicious as shutting a beggar's mouth. Since saying this has no meaning, it is better to say nothing and remain like a deaf person. Some people say this is "dependent arising," but the venerable one himself said, "The so-called dependent arising, if it can be achieved naturally, that's fine. If you try to do it on purpose, it doesn't seem like it will succeed. Look at the dependent arising during the time of Abbot Bodhisattva and Dharma King Trisong Detsen. Even the dependent arising that is achieved naturally, nowadays all disciples have exhausted their merit, wrong views are rampant, doubts are heavy, they like to form factions, vows are weakened. Just because they follow them and trust them, they only see the faults in everything the guru does. In this era, it is difficult to achieve even good dependent arising." He said this many times, and it is certainly the words of someone with realization. The venerable one himself said that the so-called dependent arising is like using divination tools from Nyaghor, drinking bad alcohol, horse racing, archery, shooting guns, hunting, singing, dancing, prophesying, spirit possession, demon possession, like being intoxicated by strong alcohol. People like us cannot measure the abilities of others, so we absolutely cannot judge good or bad. But in general, the holy ones are ashamed from the bottom of their hearts. From the time of Dharma King Trisong Detsen,
Tibetan
མ་མདོའི་སྡེ། ལྕང་ལོ་ སྔགས་པའི་སྡེ་ཞེས་པ་གཉིས་ལས། ཁྲམ་ཆས་རྐུན་མའི་སྡེ་ཞེས་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཞིག་གཏན་ནས་མེད་ཅེས་གསུངས་པའང་བློ་གཟུ་བོར་གནས་ཤིང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མནོ་བསམ་ཡོད་པའི་མི་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་འདྲ་ཞིག་ལོས་ཡིན་ཨེ་ཤི་རེ་སྙམ་མོད། ལས་ངན་རྣམས་ལ་ཅི་ཆ་ཡོད། འགའ་ཞིག་སྤྱིར་གྲུབ་མཐའི་དགག་སྒྲུབ་མང་པོའི་སྤུ་སུད་ཚ་བོ་དང་། ལྷག་པར་རང་སྟོང་དང་གཞན་སྟོང་ཨམ་ཞིག་གི་ཕྱོགས་ཞེན་རྐེ་ཆད་ཆད་འཐེན་པ་མང་མོད། རྗེ་ཉིད་ནས་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་གསུངས་པའི་སྐབས་ཆོས་སྐད་མ་འདྲེས་པར་ཐད་ཀར་གོ་སླ་ཞིང་དོན་འདུམས་པ་རེ་གསུངས། སྤྱིར་བཏང་གྲུབ་མཐས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་སྙིང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ལས། ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པར་མ་ཟད། བོད་ཡུལ་གྱི་རྟོག་གེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུས་ཀྱང་དོན་དམ་པ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞོག །ཞེན་པའི་ཡུལ་ཙམ་ཡང་མིན་པར་བཞེད་ན། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་བློ་ཇི་ཙམ་ཟབ་ཀྱང་གཏན་ལ་འབེབས་མི་ནུས། གནས་སྐབས་ཕྱོགས་རེ་ནས་གཞལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་སྐད་རེ་རེ་ལའང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་འཐད་པ་མང་དུ་སྣང་བས་རང་རང་གི་ལུགས་སྲོལ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བླ་མ་གོང་མའི་བཞེད་པ་རྐང་ཚུགས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཧ་ཅང་ཕྱོགས་ཞེན་རང་མི་དགོས། འོན་ཀྱང་ཆོས་སྐད་དང་གྲུབ་མཐའ་ཕན་ཚུན་བསྲེ་བ་དང་། རང་གི་གྲུབ་མཐའི་རྐང་མ་ཟིན་པས་གཞན་གྱི་ན་ཡམ་རྒྱབ་རྟེན་དུ་ཁྱེར་བ་དང་། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་ལུང་ཐམས་ཅད་མོ་ངན་མའི་ ཐག་ཆ་འཛིངས་པ་བཞིན་བྱས་ཏེ་ལུང་དོན་རིགས་པས་རྒྱབ་འཁྱོལ་མི་ནུས་པ་དེ་འདྲ་ནི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྙེགས་འདོད་ཀྱང་མ་སྙོགས། མཁས་པས་མཐོང་ན་བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མ་འདས་པས་རང་ཚུགས་རེ་ཟིན་པ་བྱུང་ན་ནི་ལེགས་ཞེས་གསུངས། ལ་ལ་གཏེར་ལུང་ངམ། རང་གི་བླ་མ་ག་གེ་མོ་དང་ཆེ་གེ་མོས་གསུངས་སོ་ལོ་ཞེས་རང་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞལ་མཇལ་བའམ། ཕྱག་དབང་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་ངན་སོང་མེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་སོགས་སུ་བསྔགས་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་མང་པོ་བྱེད། གཞན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་མཁས་བཙུན་བཟང་པོའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་ཆོས་སུ་མངའ་བ་རྣམས་ལའང་འབྲེལ་ཚད་ང
Chinese
玛朵之部，柳条 “咒师之部”和“窃贼之部”两者之外，根本没有所谓的“克然恰色窃贼之部”的第三个群体，这样的话语，如果是一个心怀公正且对显密教法有所思考的人，肯定会觉得“难道会是这样吗？”。对于恶业深重之人，又能指望他们理解什么呢？有些人普遍对各宗派的辩论争执非常热衷，尤其是在自空和他空的争论中，更是偏执地争论不休。然而，宗喀巴大师在阐述各自宗派观点时，语言通俗易懂，不夹杂过多的术语，并且能够调和各方观点。一般来说，宗派所要确立的核心是诸法的法性，也就是胜义谛。正如《般若经》所说：“法性非所知，彼不能识知。”不仅如此，像藏地所有智者的顶饰——俄大译师这样的大师也认为，究竟的实相不仅不是言语概念的对象，甚至也不是执着的对境。因此，无论向内观察的智慧多么深刻，也无法完全确定究竟的实相。如果只是从某个角度进行衡量，那么诸位大学者和成就者所阐述的每一个术语，都有其成立的理由和依据。因此，应该遵循各自的传统，如果能够坚定上师的观点，就不必过于偏执。然而，如果将术语和宗派混淆，或者因为自己没有掌握宗派的根本，而借助其他宗派的观点作为支撑，又或者像恶婆的绳索一样，将见、修、行、果的所有教证混为一谈，以至于无法用理证来支持，那么就说明你对自己的宗派没有信心，想要追随他人却又追随不了。如果被智者看到，只会成为笑柄。因此，最好能够建立自己的立场。有些人要么引用伏藏预言，要么说“某某上师说过”，仅仅因为与自己一方的某些人见过面，或者得到过灌顶，就称赞他们为“没有恶趣”，甚至将他们捧为佛菩萨的代表，这种做法太过分了。而对于那些具有博学、持戒、贤善等显而易见的功德的人，却因为关系疏远而贬低他们，这种做法也是不对的。
English
The Section of Ma Dö, Willow Branch Apart from the two groups, "Mantra Practitioners" and "Thieves," there is absolutely no third group called "Khram Chä Künyi Thieves." If someone with an unbiased mind and thoughtful consideration for both Sutra and Tantra teachings were to hear this, they would surely think, "Could that really be the case?" But what can one expect from those burdened with negative karma? Some are generally very enthusiastic about the debates and arguments of various schools of thought, especially in the disputes between Rangtong (emptiness of self) and Shentong (emptiness of other), they argue with extreme bias. However, when Je Tsongkhapa himself explained the views of each school, he used clear and accessible language without mixing in too much jargon, and he was able to reconcile different viewpoints. Generally speaking, the core that a school of thought seeks to establish is the Dharma-nature of all phenomena, which is the ultimate truth. As stated in the Prajnaparamita Sutra: "Dharma-nature is not knowable, it cannot be cognized." Moreover, even great masters like Ngok Lotsawa, who is like the crown jewel of all Tibetan intellectuals, considered that the ultimate reality is not only beyond the object of words and concepts but is not even an object of attachment. Therefore, no matter how profound the wisdom of inner observation may be, it cannot fully determine the ultimate reality. If we only measure from a certain perspective, then each term explained by the great scholars and accomplished masters has its own reasons and justifications. Therefore, one should follow one's own tradition, and if one can firmly establish the view of the guru, there is no need to be too biased. However, if one confuses terms and schools of thought, or if one does not grasp the fundamentals of one's own school and relies on the views of other schools for support, or if one mixes all the scriptural references for view, meditation, conduct, and result like a tangled rope of an evil woman, so that they cannot be supported by logical reasoning, then it shows that you do not have confidence in your own school, and you want to follow others but cannot. If seen by the wise, it will only be a cause for laughter. Therefore, it is best to establish one's own position. Some people either quote treasure prophecies or say, "So-and-so lama said," and just because they have met some people on their side or received empowerment, they praise them as "free from lower realms," even elevating them as representatives of Buddhas and Bodhisattvas, which is too excessive. On the other hand, they belittle those who have obvious qualities of scholarship, discipline, and virtue because of distant relationships, which is also not right.