Tibetan
ག །རྙེད་པས་རྙེད་པ་འཚོལ་བ་སོགས་ཆེད་དུ་གཏད་པ་ཅིའང་མི་མཛད། དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་། ཚོང་སོ་ནམ་ཉེ་ངུའི་ཁ་འཛིན་སོགས་མནལ་ལམ་དུའང་མི་མངའ། ཕེབས་ཞོར་ལྟ་བུར་གདན་འདྲེན་རེ་ཙམ་བྱུང་ན་སུས་ཅི་བྱས་རེ་བ་སྐོང་བ་ལས་ངེད་བྱ་བཏང་ཡིན་ཅེས་བུམ་གོག་དང་། ལག་པ་མགོར་འཇོག་པ་ཙམ་ལའང་སྲོག་ཆད་ཆད་ཀྱི་ཚུལ་འཆོས་མི་མཛད། རྙེད་པ་གང་བྱུང་ཐམས་ཅད་འཕྲལ་བྱུང་འཕྲལ་དག་གི་དགེ་རྩར་གཏོང་བ་མ་གཏོགས་ཕུགས་བསྲིས་སུ་འཚག་པ་དང་། གྲ་འཁོར་ཉེ་དུ་སོགས་རྣམ་སྨིན་ལ་མི་འཛེམས་པ་རྣམས་ལ་ངོ་དགས་མཚོན་གནས་མིན་དུ་ཞོ་གང་ཡང་ཆུད་ཟོས་སུ་མི་གཏོང་། ནང་ཚག་ལ་ངེད་བན་རྒན་འཆི་ཉེ་བ་ཡིན་ཞེས་ངེས་འབྱུང་གི་གསུང་ཐུང་ངུ་ཁོ་ན་ལས་ཡུན་རིང་གི་འཚོ་རྩིས་འདི་བྱ་འདི་བྱེད་ཀྱི་ཤོམ་ར་མི་འདིང་། ཐུན་མོང་གི་ངོར་ངེས་འབྱུང་ལ་བསྙད་པའི་ངུ་ཆོ་ཚིར་ཚིར་ལྟ་བུའི་མངོན་ཚན་ཅན་མི་མཛད། བླ་མ་རྣམས་ལའང་དངོས་སུ་ཧ་ཅང་གུས་གུས་དུང་དུང་གི་ཁ་གསག་གིས་ཐུགས་སྣ་མི་འབྲིད་མོད། ལྐོག་ཏུ་མིང་རུས་བླ་དྭགས་ཚུན་ཆད་ནས་བརྗོད་པའི་བརྙས་བཅོས་མ་ཡིན་པར་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སོགས་གསུངས་པའི་ཆེ་བ་འབའ་ཞིག་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་སོགས་མོས་གུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཛད་ཅིང་། ཐུགས་དད་འགྱུར་ལྡོག་མི་མངའ་བ་འདི་ཁོ་ནའང་དེང་སང་གི་བླ་མ་དང་སློབ་མ་ཆེར་རློམས་མངོན་ལྐོག་ཅན་སུས་ཀྱང་འགྲན་དུ་མེད་པའི་རྣམ་ཐར་མཆོག་གཅིག་ཏུ་མངོན། སྤྱིར་ཡང་ཐུགས་ཀྱི་གཏིང་སྒམ་པས་སུས་ཀྱང་ཚོད་མི་དཔོག་མོད། ལྟར་སྣང་དུ་ཞུས་ཟེར་ས་ཅིའང་མེད་པའི་ངན་དཀྱུས་དང་། མཁས་པའི་སྙེམས་པ་དང་། གྲུབ་པའི་སྦུ་སུད་དང་། ཐུགས་སྣ་ཐུང་ངུ་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཀུན་དང་མཐུན་པའི་སྙེམས་ཆུང་དང་། ཐུགས་ཆུང་ངུ་མཇངས་པ་ལྟ་བུ་མཛད། དོན་དུ་དུས་འགྱུར་ཆེན་མོའི་སྐབས་ སོགས་སུ་ལྷ་ཆོས་ཀྱི་ངོས་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་། བློ་གྲོས་ཅན་དང་། མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ནུས་པ་ཅན་དུ་རློམས་པ་དང་། མི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ཤེས་པ་ཡོན་ཏན། ཕོ་རྒོད་ངན་གཡོ་ཅན་དུ་བརྩི་བ་སྟག་དང་སེང་གེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྔ་བསམ་ཕྱི་མནོ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་པར་སྙིང་ལྐོག་མར་ལྷུད་དེ་ཕྱི་མིག་མི་བལྟ་བར་འབྲོས་པའམ། ཤེས་བཞིན་དུ་དགྲ་ཡི་དྭངས་མར་བློ་གཏད་ལིང་བསྐྱུར་མགོ་བཅད་དབང་བཞག་གིས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཕུང་ལ་སྦྱོར་བ་ཤ་སྟག་གི་འཁྲུལ་འཁོར་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་བསྐོར་བ་དང་། ཞེན་ཕོ་རུས་སམ། ཁྲེ
Chinese
噶。不专门从事以获得来寻求获得等事情。 没有征服敌人、保护亲友，经营商业农业，拉拢亲近等想法，甚至在梦中也没有。如果顺便有人邀请，也只是满足别人的期望，而不会说“我是修行人”而装模作样，比如把瓶子倒扣，或者把手放在头上，做出要死的样子。所有获得的财物，都立即用于善事，而不是为了将来积攒，也不会因为顾忌僧众亲友等的感受，而把一点东西浪费在不值得炫耀的地方。私下里只会说“我这个老和尚快要死了”这样简短的出离之语，而不会计划长远的生计，说要做这个做那个。不会在公开场合假装出离，发出像哭丧一样的声音。对于上师们，虽然表面上不会非常恭敬，用甜言蜜语来讨好，但在私下里，不会说出他们的名字，甚至职称来贬低他们，而是赞扬他们，称他们为金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：持金刚者），仁波切等，表达出难以想象的敬意，而且对上师的信心始终不变，仅凭这一点，就足以胜过当今那些自以为是、口是心非的上师和弟子，堪称最殊胜的传记。总的来说，因为他的内心深不可测，所以没有人能够猜测到他的想法。但表面上，他看起来像是一个无所事事、平庸的人，没有学者的傲慢，没有成就者的炫耀，也没有小心眼，而是像一个与所有人相处融洽的谦虚之人，心胸狭窄如针眼一般。实际上，在时代剧变的时候， 从宗教的角度来看，那些自认为是圣人，有智慧，有神通和能力的人，以及从世俗的角度来看，那些被认为是聪明有才，奸诈狡猾的人，像老虎和狮子一样的人，都没有经过仔细的思考，就将真心隐藏起来，不顾一切地逃跑，或者明知故犯地信任敌人，放弃一切，束手就擒，从而将自己和他人推向毁灭的边缘，就像一个旋转的魔轮，一个幻觉。或者执着于宗族血统，或者羞
English
Ga. He does not specially engage in seeking gain through gain, etc. He has no thoughts of subduing enemies, protecting relatives, engaging in commerce and agriculture, or currying favor with close associates, not even in his dreams. If he happens to be invited along the way, he only fulfills the expectations of others, and does not pretend to be a renunciate by saying, "I am a practitioner," overturning a pot, or placing his hand on his head, acting as if he were about to die. All the wealth he obtains is immediately used for virtuous purposes, rather than being saved for the future, and he does not waste even a small amount of it on things that are not worth showing off, out of consideration for the feelings of monks, relatives, etc. In private, he only says brief words of renunciation, such as, "I am an old monk who is about to die," and does not make long-term plans for livelihood, saying, "I will do this, I will do that." He does not put on a show of renunciation in public, making noises like someone wailing at a funeral. Towards the lamas, although he does not outwardly show excessive respect or flatter them with sweet words, in private he does not speak of their names or even titles in a derogatory way, but praises them, calling them Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：Holder of the Vajra), Rinpoche, etc., expressing unimaginable reverence, and his faith in the lamas never wavers. This alone is enough to surpass the arrogant and hypocritical lamas and disciples of today, and can be considered a supreme biography. In general, because his heart is so deep, no one can guess his thoughts. But outwardly, he appears to be an idle, ordinary person, without the arrogance of a scholar, the boasting of an accomplished one, or a narrow-mindedness, but rather a humble person who gets along well with everyone, with a heart as small as the eye of a needle. In reality, during times of great upheaval, from the religious point of view, those who consider themselves to be saints, wise, and possessing supernatural powers and abilities, and from the secular point of view, those who are considered to be intelligent, talented, and cunning, like tigers and lions, all, without careful consideration, hide their true intentions and flee without looking back, or knowingly trust the enemy, abandon everything, surrender, and thus push themselves and others to the brink of destruction, like a spinning wheel of illusion, a mirage. Or they are attached to clan lineage, or ashamed.
Tibetan
ལ་ངོ་ཚའམ། འདི་ཕྱི་ལས་འབྲས་སོགས་འཕོངས་ཕྱིས་བའི་རྡོ་བཞིན་དོར་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྫ་ཕུང་མ་རབས་ཐ་ཆད་ཀྱི་སྤྱོད་ངན་རྡོ་བའི་ཆར་གྱིས་རྨེངས་མེད་དུ་བཅོམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུའང་། འཇིགས་ཟིལ་རྔམས་ཞུད་ཇི་ཙམ་ཆེ་རུང་དེ་ཙམ་གྱི་ཐུགས་སྟོབས་ལྷག་པར་རྒྱས་ཏེ་བ་སྤུའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་གཡོ་བར། ཕ་རོལ་པོ་ལ་སྐྱབས་འཚོལ་བའམ། གཞན་དུ་བྱོལ་བ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་མནལ་ལམ་དུའང་རྒྱང་བསྲིངས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཟུངས་ཐུབ་པ་ལྷུན་པོ་ལྟར་ཇི་མི་སྙམ་པར་བཞུགས་པས། སུས་ཀྱང་ཅིའང་བྱར་མེད་པ་སྤྲིན་བྲལ་ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ལྟར་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་དཔལ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། སྔོན་གྱི་དུས་རྨོག་སྟོན་གསང་བདག་ཆེན་པོ་འཇིགས་བྲལ་ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེས་རྗེ་ཉིད་ལ་འཇིགས་བྲལ་གྱི་སློབ་དཔོན་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཞེས་ཞལ་རྩེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཚན་གྱི་ཅོད་པ་དཔྱངས་པ་དང་། རྗེ་དེ་ཉིད་ནས། ཕྱིས་ཨོ་རྒྱན་སྨིན་གྲོལ་གླིང་དུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་སྐབས་བཅས་འཇིགས་མེད་མཁྱེན་བརྩེའི་ཟློས་གར་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་དཔལ་བཟང་པོ་ཞེས་པའི་མཚན་ཕུལ་བའང་སྐབས་འདིར་མངོན་གྱུར་གྱི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ལུང་ བསྟན་ལྟ་བུར་སེམས། དེས་མཚོན་སྙན་ཁུང་མཐུག་ཅིང་ཐུགས་ཀྱི་གཤིས་སུས་ཀྱང་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ། མཆོག་དམན་བར་མ་གང་ལའང་ཐུགས་དལ་དལ་སྐབས་ལྟ་བུར་གནས་ཚུལ་གྱི་གསུང་གླེང་དྲི་རྨེད་ཞིབ་ཏུ་མཛད་པ་ལས་ཞལ་མི་བསྲེ་བ་དང་། སྦུགས་འཐུམས་ཚིག་སྣ་ཐུང་ངུའི་གོ་དཀའ་བ་མི་མཛད་ཅིང་། །གསུང་སྒྲོས་རྣམས་ཀྱང་མདོ་སྦུག་མེད་པར་ལྷུག་པར་སྩལ། ལྷག་པར་བཀའ་གདམས་གོང་མའི་གསུང་སྒྲོས་དང་། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་གསུང་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་མཛད་ཚུལ་སོགས་གནའ་གཏམ་ཡ་མཚན་ཅིང་ཟླ་ཚོད་ཚེས་གྲངས་ཁུངས་དང་གཏན་ཚིགས་སོགས་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་མང་དུ་གསུངས་མོད། བདག་ལྟ་བུའི་བླུན་པོ་ནི་ངོ་དགའ་དང་། ཕྱོགས་ལྷུང་གི་གཏམ་ཆལ་ཆོལ་ཆང་བཟིའི་བླ་བཅོལ་ལྟ་བུ་ལ་མགུ་བ་ལས། དེ་རིགས་ནོར་སྐྱོང་གི་མདུན་དུ་རྩྭ་བཞག་པ་ལྟ་བུར་མ་ཟད། ཐ་ཆད་འགའ་ཞིག་རྣ་བ་སུན་སྣང་ཡང་སྐྱེ་སྲིད་པར་འདུག །དེ་ལས་གཞན་དུ་རང་ཉིད་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་འོས་སྨད་པ་དང་། དེང་སང་བླ་དཔོན་ཕལ་ཆེར་གྱིས་སྐད་ཆ་དྲི་རྒྱུའི་སྙིང་པོ་ངེད་རང་ལ་སུ་ཞིག་གིས་སྨད། སུ་ཞིག་གིས་བསྟོད། ཅི་ཟེར་བར་འདུག་སོགས་རེ་དོགས་ཀྱི་གཟེ་རེ་ཚེར་མ་གཟེངས་པ་ལྟ་བུ་དེ་འདྲ་གཏན་ནས་མི་མཛད། མ་རབས་འགའ
Chinese
或者羞愧吗？像丢弃扫除今生来世业果等的石头一样，即使在被世间流传的虚假土堆，下劣至极的恶行如石雨般摧毁殆尽之时，无论恐惧、威慑、凶猛的程度有多大，他的心力都更加增长，甚至连汗毛尖端也不动摇。对于向他人寻求庇护或逃往他处之类的念头，即使在梦中也远远抛弃，像须弥山一样极其坚韧，毫不动摇地安住。任何人也无法对他做任何事，如晴空万里的太阳般，光辉灿烂地照耀。过去，莫敦大护法吉扎秋英多杰以开玩笑的方式，为他戴上“无畏导师，一切事业成就者”的头衔。后来，在邬金敏珠林受比丘戒时，赐予“无畏钦哲游戏，方胜吉祥”之名，我认为这如同此时显现的具有意义的预言。这表明他的耳根坚固，心性无人能改变。无论对高低贵贱，都以平静的心态，像平时一样详细询问情况，从不掺杂个人情感。不说含糊不清、言简意赅的难懂之语，言谈也毫无保留，坦率直白。尤其讲述噶当派前辈的言论、上师们的教诲以及他自己的行为等奇闻轶事，年月日期、出处和理由等都非常详细，讲述了许多具有佛法精髓的故事。但我这样的愚人，只会喜欢奉承和偏袒之言，以及醉酒后的胡言乱语。对于这些，就像在牧童面前放草一样，不仅毫无用处，甚至有些人还会觉得厌烦。除此之外，他从不自我赞扬或贬低赞扬之词。现在大多数上师和官员询问的核心是：谁在诽谤我？谁在赞扬我？他们在说什么？等等，像刺一样担忧，他从不做这种事。有些下等人
English
Or is it shame? Like discarding a stone that sweeps away the karmic results of this life and the next, even when the mundane heap of falsehoods, the evil deeds of the lowest of the low, are utterly destroyed by a rain of stones, no matter how great the fear, intimidation, and ferocity, his mental strength increases even more, and not even the tip of a hair trembles. Thoughts of seeking refuge in others or fleeing elsewhere are banished even in dreams, and he remains unshaken like Mount Meru, so steadfast that no one can do anything to him. Like the sun in a cloudless sky, the splendor of his glory blazes forth. In the past, Mokton, the great protector of secrets, Jikdral Choying Dorje, in a joking manner, bestowed upon him the title of "Fearless Teacher, Accomplisher of All Purposes." Later, when he received the Bhikshu vows at Orgyen Mindroling, he was given the name "Fearless Khyentse's Play, Victorious in All Directions, Glorious and Excellent," which I think is like a prophecy with meaning manifested at this time. This shows that his ears are firm and his mind cannot be changed by anyone. Whether high or low, he always asks about the situation in a calm manner, as usual, without mixing in personal feelings. He does not speak ambiguously or use concise, difficult-to-understand language, and his speech is frank and straightforward without reservation. In particular, he tells strange and wonderful stories such as the sayings of the previous Kadam masters, the teachings of the lamas, and his own actions, with very detailed dates, sources, and reasons, and he tells many stories with the essence of Dharma. But I, a fool, only like flattery and biased words, and drunken ramblings. For these, it is like putting grass in front of a cowherd, not only useless, but some people may even find it annoying. Apart from that, he never praises himself or belittles praise. Nowadays, the core of what most lamas and officials ask is: Who is slandering me? Who is praising me? What are they saying? And so on, worrying like a thorn, he never does such things. Some inferior people