English
He was completely dressed as Yang Heruka. The heroes and dakinis, adorned with silk, jewels, and bone ornaments, holding various implements such as damaru drums, sang the vajra song and performed the vajra dance together, creating a scene of great joy that lasted for a long time. He (referring to the master) was very amazed by this. The emanations, qualities, and activities of these mounts (referring to the heroes and dakinis) each contain profound meanings. Therefore, I painted a thangka depicting such a scene and offered it to the master. The master was very pleased, personally consecrated it, and kept it displayed near him for a long time. The master often said that he had no clairvoyance, but in reality, he did not need modern-day prophets. It was as if he knew the good and bad of all beings' past, present, and future lives. His words spread throughout the streets and alleys, and various predictions came true. It was not that he knew nothing when needed, but during times of great change and other critical moments, everything he said came to pass. Therefore, great lamas, great figures, scholars, and accomplished ones all regarded him as their sole source of faith and reliance. This shows that his erudition, discipline, and accomplishments were praised by all knowledgeable and impartial people. When parting, he told his devoted disciples that it would be difficult to meet again, but some were also told that they would meet again in the future, and these words all came true. Once, he said that there might be a fire at the upper monastery, and another time, he said that the lower monastery seemed to be on fire, asking everyone to go and see. It turned out to be true, but those who were at their respective homes did not see it, indicating that he could see hidden things. There are many such examples. In short, he possessed unimaginable qualities of abandonment and realization, not to mention describing his situation as it is. Even understanding and describing a small part of him is impossible for ordinary people, but I have only described what I have seen to the best of my ability. Sixth, how did he benefit Buddhism and sentient beings based on these qualities? Before he was twenty-one years old, while residing at Ngor Monastery, he was urged by Khenchen Dorje Chang to establish a cultural study class focusing on grammar. Therefore, Tharste
Tibetan
་ཞབས་དྲུང་བྱམས་པ་ཀུན་དགའ་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་དང་། འཇམ་པའི་དབྱངས་ངག་དབང་ལེགས་གྲུབ་སོགས་ཆེས་མཁས་པའི་སློབ་མའང་ཐོན། གཙང་པ་ཆེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བསྟན་པའི་ཉི་མས་ཀྱང་། གསུང་བྲིས་ཀྱིས་བསྔགས་ཤིང་། དངོས་སུ་ཞལ་མཇལ་སྐབས་ཁ་བཏགས་ནང་མཛོད་མགུལ་དུ་གསོལ། གསེར་ཞོ་ལྔ་ཕྱག་ཏུ་གཏད། དབུ་ལ་ཕྱག་གིས་བྱུགས་པ་དང་བཅས་ཐར་རྩེ་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་ཞེས་གསུང་གིས་གཟེངས་བསྟོད་པས་མཚོན། ཕྱོགས་དེར་སྡེ་དགེ་པཎྜི་ཏ་དང་། ཐར་རྩེ་པཎྜི་ཏ་སོགས་སུ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྙན་པའི་དྲིལ་བསྒྲགས། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཆོས་འཛིན་དང་། །ཆོས་སྒྲུབ་པ་དང་སྲོག་ཆགས་སྙིང་རྗེ་བ། །ཆོས་བཞི་འདི་དག་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་དེ། །དེ་དག་མཐའ་ནི་རྒྱལ་བས་མི་གསུང་ངོ། །ཞེས་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་རྟག་ཏུ་ཐུགས་དམ་དུ་བཞེས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ། དཔལ་ས་སྐྱ་པའི་གསེར་པོད་དུ་གྲགས་པ་ལྷག་པའི་ལྷའི་སྒྲུབ་ཐབས་མང་པོ་ཕྱོགས་བསྡུས་ཀྱི་རྗེས་གནང་། སོ་སོའི་རྒྱ་གཞུང་གི་ལུང་དང་བཅས་བར་མ་ཆད་པ་བཞུགས་པ་རྣམས་གཞིར་བཀོད། དེ་དག་གི་གསལ་བྱེད་ཡིག་ཆ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་བསྐངས། མ་ཚང་བ་དང་མི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡིག་ཆ་གསར་དུ་སྤེལ། ཀར་དགེ་སོགས་ལུགས་སྲོལ་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་ལས་ བྱུང་བ་དེ་མཚུངས་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་སུ་བསྡེབས་ཏེ་བསྟན་པའི་རྒྱུན་གནས་པ་ཁོ་ན་ལ་དགོངས་པ་གཏད་ནས་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཏུས་ཞེས་པའི་མཚན་གསོལ་བ་པུསྟི་ཀ་བཅུ་གསར་དུ་བསྒྲིགས་ནས་སྤར་དུ་བཀོད། དེ་དག་གི་དབང་ལུང་ཁྲིད་གསུམ་གྱི་རྒྱུན་གཙང་དུ་ལན་གཅིག །མདོ་ཁམས་དཔལ་སྤུངས་ཀྱི་གདན་སར་ཟླ་བཟང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། བདག་ཅག་དད་འདུས་ཉི་ཤུ་སྐོར་ལ་ལན་གཅིག །རྫོང་སར་དགོན་དུ་རྒྱལ་དབང་ཀརྨ་པ་བཅོ་ལྔ་པ་དང་། ཐར་རྩེ་མཁན་ཆེན་འཇམ་དབྱངས་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་སོགས་ལ་ལན་གཅིག །ཐར་རྩེ་ཞབས་དྲུང་འཇམ་དབྱངས་ནམ་མཁའ་རྒྱལ་མཚན་དང་། ཁང་སར། བན་ཁང་ཞབས་དྲུང་སོགས་ལ་ཁ་སྐོང་གི་སྐོར་ཚར་གཅིག་སྩལ། བྱམས་པས་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པའི་མདོ་ལས། གངྒའི་བྱེ་སྙེད་འཇིག་རྟེན་གསེར་དག་གིས། །བཀང་སྟེ་གང་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་བས། །དུས་ངན་ཚེ་ན་ཚིགས་བཅད་གཅིག་འཆད་པ། །དེ་ཡི་བསོད་ནམས་ཅི་འདྲ་སྔ་མར་མེད། །ཅེས་ཤིན་ཏུ་སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་ཆོས་འཆད་པར་འོས་པའི་སྣོད་ཚུལ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཀྱང་། བསྟན་པའི་བཅས་དང་གཞན་ཕན་ལྷག་པའི་བསམ་པ
Chinese
ཞབས་དྲུང་绛巴·贡噶丹贝坚赞和绛白央·阿旺勒哲等极其渊博的弟子也出现了。藏巴大成就者丹贝尼玛也以书面形式赞扬，亲自见面时，将哈达内藏供于颈上，奉上五两黄金，以手抚顶，并以“塔尔泽玛哈班智达”之语赞扬。因此，在那一带，德格班智达和塔尔泽班智达等贤者们的名声广为传扬。 罗哲嘉措请问的经中说：“圆满菩提心与持法者，修法与慈悲众生者，此四法功德无量，其边际佛陀未曾说。”这四法经常铭记于心，尤为殊胜的是，在萨迦派金函中被称为胜乐金刚的许多修法汇集传承，各自依据印度梵文原本的传承未曾中断地存在，这些都被作为基础。以极其重要的阐明性文献补充，对于不完整和不清楚的部分，新发布阐明性文献。噶举等传承可靠的其他传承也同样汇集，只专注于佛法长存，因此将名为《修法总集》的书籍十卷新编纂并印刷。这些灌顶、传承、引导三者的传承完整地进行了一次。在多康八蚌寺的座上，对扎桑活佛和我们二十余位信徒进行了一次。在宗萨寺，对第十五世噶玛巴和塔尔泽堪钦蒋扬仁钦多吉等进行了一次。对塔尔泽夏仲蒋扬南喀坚赞和康萨、班康夏仲等给予了补充传授一次。慈氏以狮子吼经中说：“以恒河沙数世界之黄金，充满而施予，不如恶世之时，宣讲一句偈，其福德如何，前者所无。”因此，在这极其末法的时代，虽说具备说法资格者极其稀少，但为了佛法的延续和利益他人的强烈愿望。
English
Also emerged were highly learned disciples such as Zhabdrung Jampa Kunga Tenzin Gyaltsen and Jampel Yang Ngawang Lekdrup. The great Tsongpa All-Knowing Tenzin Nyima also praised him in writing. When they met in person, he offered a khata from his inner treasury around his neck, presented five gold zho in his hand, and praised him with the words "Tarze Mahāpaṇḍita," touching his head with his hand. Thus, in that region, the fame of scholars such as the Dege Paṇḍita and Tarze Paṇḍita was widely proclaimed. From the sutra requested by Lodro Gyatso: "The perfect Bodhicitta and the Dharma holders, practicing the Dharma and compassion for sentient beings, these four Dharmas have immeasurable qualities, the Buddha has not spoken of their limits." These four Dharmas were always kept in mind, and especially excellent was the collection and transmission of many sadhanas of the supreme deity, known as the Golden Book of the glorious Sakyapas. Based on the uninterrupted transmission of each according to its respective Indian Sanskrit original, these were used as the foundation. Supplemented with extremely important explanatory documents, and for incomplete or unclear parts, new explanatory documents were issued. Traditions from the Karma Kagyu and other reliable lineages were similarly compiled, focusing solely on the continuation of the teachings. Therefore, ten volumes of books called "Compendium of Sadhanas" were newly compiled and printed. The transmission of these empowerments, transmissions, and instructions was completely performed once. At the seat of Palpung Monastery in Do Kham, it was given once to Zala Sang Tulku and about twenty of us faithful devotees. At Dzongsar Monastery, it was given once to the Fifteenth Karmapa and Tarze Khenchen Jamyang Rinchen Dorje, and others. A supplementary transmission was given once to Tarze Zhabdrung Jamyang Namkha Gyaltsen, Khangsar, and Bankhang Zhabdrung, and others. Maitreya said in the Lion's Roar Sutra: "Better than filling worlds as numerous as the sands of the Ganges with gold and giving it away, is to explain one verse in an age of evil. How great is the merit of that, which the former does not have." Therefore, in this extremely degenerate age, although those qualified to teach the Dharma are extremely rare, it is due to the strong desire for the continuation of the teachings and the benefit of others.
Tibetan
ས་དྲངས་ཏེ་ཆོས་ཤློ་ཀ་གཅིག་འཆད་པ་ལའང་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟར། བསྟན་པ་འཛིན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་རྣམས་ནས་བཟུང་། མཆོག་དང་བར་པ་དང་དམན་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ནམ་ཡང་སྐུ་ངལ་བ་དང་ཐུགས་སྐྱོ་དུབ་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བར་མ་ཆད་དུ་སྩལ་བ་སྟེ། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བའི་བླ་མ་གཅིག་པུ་ཐར་རྩེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྐུ་མཆེད་ནས་ཀྱང་ངོར་ཆེན་བཀའ་འབུམ་དང་། ཞུ་ཆེན་བཀའ་འབུམ་གྱི་ལུང་། དྲི་མེད་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་དབང་བཀའ་སོགས་གསན་བཞེས་མཛད་པས་མཚོན། དཔལ་ས་སྐྱ་པ་ཁྲི་ ཆེན་བཀྲ་ཤིས་རིན་ཆེན། རྗེ་བཙུན་མ་རྟ་མགྲིན་དབང་མོ། བསྟན་འཛིན་དབང་མོ། སྐལ་བཟང་ཆོས་སྒྲོན་སོགས་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་ཞལ་ངོ་། ངོར་ཨེ་ཝཾ་པའི་མཁན་པོ་ཞབས་དྲུང་ཕལ་ཆེར། ཞྭ་ལུ་མཆོག་སྤྲུལ། ནཱ་ལེནྡྲའི་གཟིམས་འོག་རིན་པོ་ཆེ། ཡར་ཀླུང་དབོན་རིན་པོ་ཆེ། ས་སྐྱ་དགའ་ལྡན་དཔོན་སློབ། ངོར་དཔོན་སློབ་ངག་དབང་ལེགས་གྲུབ། འདར་གྲོང་ཆེན་སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་འཇམ་དཔལ། ས་སྐྱོང་སྡེ་དགེའི་དབུ་བླ་དཔལ་ལྡན་ཕྲིན་ལས་དང་དགེ་འདུན་རྒྱ་མཚོ་ཁུ་དབོན། ཤར་བླ་མ་མཁས་དབང་ཀུན་དགའ་དཔལ་ལྡན་སོགས་ས་ངོར་ཚར་གསུམ་གྱི་ཕྱོགས་དང་། དཔལ་ཀརྨ་པ་ཆེན་པོ་གོང་འོག །སི་ཏུ་མཆོག་སྤྲུལ་གོང་འོག །སྟག་ལུང་མ་རིན་པོ་ཆེ། རི་བོ་ཆེའི་རྗེ་དྲུང་དང་ཞབས་དྲུང་ནོ་མི་ཧན་འཕགས་མཆོག་བཅས། ཟླ་བཟང་རིན་པོ་ཆེ། དབོན་སྤྲུལ་སྐུ་མཆད། མཁས་དབང་བླ་མ་ཀརྨ་ངེས་དོན། བདག་ཅག་ཡན་བཀའ་བརྒྱུད་ཕྱོགས་ཀྱི་བསྟན་འཛིན་ཕལ་མོ་ཆེ། སྦྱོར་ར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། བསམ་སྡིངས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་སོགས་བོ་དོང་། ལྕགས་ཟམ་ཉི་མ་ཆོས་འཕེལ་སོགས་ཇོ་ནང་གི་བསྟན་འཛིན་དུ་མ། དཀོན་མཆོག་བསྟན་པ་རབ་རྒྱས། ལྷ་བཙུན་དོན་གྲུབ་རྒྱལ་མཚན། བཀྲ་ཤིས་ལྷུན་པོ་དང་། སེ་འབྲས་ཀྱི་མཁས་པ་མང་པོ། བྲག་གཡབས་ནོ་མི་ཧན་ཆེན་པོ། ལི་ཐང་མཁན་རིན་པོ་ཆེ་མཁས་མཆོག་བྱམས་པ་ཕུན་ཚོགས། ཧོར་ཁང་སར་རྒྱལ་བ་སོགས་དགེ་ལུགས་ཕྱོགས། རྡོར་སྨིན་དཔལ་རི། ལྕགས་ཟམ་སོགས་ཀྱི་བླ་མ་དགེ་འདུན་མང་པོ། ཀཿདཔལ་ཞེ་རྫོགས་ཀྱི་བླ་མ་བླ་མཆན་ཅི་རིགས། གཏེར་ཆེན་མཆོག་གྱུར་གླིང་པ་ཡབ་སྲས་སོགས་སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མཚོན་གྲུབ་མཐའ་རིས་མེད་པའི་ཞལ་སློབ་དང་། བོད་ཀྱི་མི་ཆེན་བཀའ་མདའ་རྩིས་ གསུམ། ཆོས་རྒྱལ་སྡེ་དགེ། གླིང་རྒྱལ་པོ་སོགས་ལ། རིག་གནས་འཆད་སྤེལ་ཅི་རིགས། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་བཀའ། རྙིང་མ། བཀའ་གདམས། ས་ངོར་ཚར་
Chinese
正如经中说，即使宣讲一句佛法也有不可估量的利益。从持有教法的大善知识开始，对于上、中、下等的众生，他们从不感到疲倦和厌烦，不断地给予佛法的布施。以尊者自己的根本上师，唯一的塔泽多吉羌昆仲为例，他们听受了俄尔钦的《噶举文集》和竹钦《噶举文集》的传承，以及无垢双运的灌顶等。还有萨迦派的赤钦扎西仁钦、杰尊玛玛头王母、丹增旺姆、噶桑曲珍等萨迦派的大德，俄尔埃旺寺的堪布几乎全部，夏鲁的转世活佛，那烂陀的寝宫仁波切，雅隆翁仁波切，萨迦噶丹的堪布，俄尔堪布阿旺列珠，达隆钦的堪布根嘎坚赞，萨迦德格的乌拉贝丹成列和格敦嘉措叔侄，夏拉玛堪布根嘎华丹等萨俄尔擦三派的人士，以及噶玛巴大宝法王上下，司徒仁波切转世上下，达隆玛仁波切，热沃切的杰仲和夏仲诺门罕帕巴秋等，扎桑仁波切，翁珠昆秋，堪布喇嘛噶玛内顿，我等噶举派的大部分持教者，佐日一切智者，桑丁多吉帕姆等波东派，嘉参尼玛曲培等觉囊派的众多持教者，衮秋丹巴饶杰，拉尊顿珠嘉灿，扎西伦布寺和色拉寺、哲蚌寺的众多学者，扎耶诺门罕大师，理塘堪仁波切堪秋蒋巴彭措，霍康萨尔嘉瓦等格鲁派人士，多敏华日，嘉参等喇嘛僧众，卡巴协佐的喇嘛和拉章等，以及大掘藏师秋吉林巴父子等宁玛派人士为代表的无宗派歧视的弟子，以及西藏的大人物噶厦孜 三，法王德格，林国王等，都尽力弘扬文化，讲授显密经论，宁玛派，噶当派，萨俄尔擦
English
As it is said that even explaining one verse of Dharma brings immeasurable benefits, from the great Kalyanamitras who uphold the teachings, to the highest, intermediate, and lowest beings, they tirelessly and without discouragement continuously bestow the Dharma. For example, the sole root guru of the Lord himself, Thar Tze Dorje Chang brothers, received the transmissions of the Ngorchen Kabum and Zhuchen Kabum, as well as the empowerments of Drime Namnyik. Also, the Sakya Trizin Tashi Rinchen, Jetsunma Matam Drinwangmo, Tenzin Wangmo, Kelsang Chodron, and other dignitaries of the glorious Sakya lineage; almost all the Khenpos and Shabdrungs of Ngor Ewam; the reincarnation of Shalu; the Zim'og Rinpoche of Nalanda; Yarlung Wön Rinpoche; Sakya Ganden Ponlop; Ngor Ponlop Ngawang Lekdrup; Dadrong Chen Lobpon Kunga Jampal; Sakyong Dege's Ubla Palden Trinley and Gedun Gyatso, uncle and nephew; Shar Lama Khenpo Kunga Palden, and others from the Sa-Ngor-Tshar three lineages; as well as the great Karmapa, both upper and lower; Situ Rinpoche, both upper and lower; Taglung Ma Rinpoche; Rewoche's Jedrung and Shabdrung Nomi Han Pagpa Chog; Zla Zang Rinpoche; Wön Tulku Kuchak; Khenpo Lama Karma Ngedon; most of the upholders of the teachings from our Kagyu lineage; Jorra Thamsed Khyenpa; Samding Dorje Phagmo and others from the Bodong lineage; Jaksam Nyima Choephel and many other upholders of the teachings from the Jonang lineage; Konchok Tenpa Rabgye; Lhatsun Dondrup Gyaltsen; Tashi Lhunpo and many scholars from Sera and Drepung; Dragyab Nomi Han Chenpo; Litang Khen Rinpoche Khenchog Jampa Phuntsok; Hor Khangsar Gyalwa and others from the Gelug lineage; Dor Min Palri; many lamas and monks from Jaksam and others; the lamas and lachangs of Ka Pal Zhe Dzog; and the sons of the great Tertön Chogyur Lingpa and others from the early Nyingma lineage, representing disciples without sectarian discrimination, as well as the great figures of Tibet, the Kashag Tsi Sum, Chogyal Dege, Ling Gyalpo, and others, all taught and propagated culture as appropriate, explaining the Sutras and Tantras, Nyingma, Kadam, Sa-Ngor-Tshar.