Tibetan
ནི། གང་ཞིག་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་འཛིན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་མི་སློབ་པ་དང་། རྒྱུད་སྡོམ་པས་མི་སྡོམ་པ་ནི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཅེས་པའི་གོ་རིམ་དུ་གསུངས་པ་ལྟར། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལེགས་པར་ བཞེས་ནས་རིམ་གྱིས་མང་དུ་ཐོས་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མཛད་པར་བཞེད་པ་དང་། ཐར་རྩེ་མཁན་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་མཆེད་ཞལ་གྱི་བཞེད་པ་སྐོང་བའི་སླད་དུ་དགུང་གྲངས་ཉི་ཤུ་པ་ས་མོ་ཕག་གི་ལོར་རྫོང་སར་དགོན་ནས་ཆིབས་བསྐྱོད་དེ་དབུས་ལྗོངས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་རིམ་གྱིས་བྱོན་ནས་ཐོག་མར་ངོར་ཨེ་ཝཾ་ཆོས་ལྡན་དུ་ཞབས་བཀོད་ནས་ཐར་རྩེ་བླ་བྲང་དུ་བཞུགས་གདན་འཇགས་པར་མཛད། དགུང་ལོ་ཉེར་གཅིག་ཏུ་སོན་པ་ལྕགས་ཕོ་བྱི་བའི་ལོར། མདོ་སྡེ་འཛང་བླུན་ལས། གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེའི་བསོད་ནམས་ནི་རབ་ཏུ་མང་སྟེ། བདག་གི་བུའམ་བུ་མོའམ་བྲན་ཁོལ་ལས་གང་ཡང་རུང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གནང་ངམ། བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་དེའི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །གང་ཞིག་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་མོད་པར་འགྱུར། གནམ་རིམ་པ་དྲུག་གི་ལྷར་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱེ་བ་ལས། མི་གཅིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ངམ་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་བསོད་ནམས་འདི་ནི་སྔ་མ་བས་མཆོག་ཏུ་ཆེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ནི་ཟད་མཐའ་ཡོད་ཀྱིས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད། མཐའ་མེད། གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན། དྲང་སྲོང་དང་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་བསོད་ནམས་ཟད་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། ཡང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ནི་བདུད་ཀྱི་འཁོར་མེད་པར་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་འཚོབ་པར་བྱེད་དོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་མེད་པར་བྱེད་ཅིང་། དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ན་མ་ ཐོ་བའི་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་ཅིང་། བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས
Chinese
是故，凡是行持佛子菩萨之行，以及护持珍贵佛法之善知识们，不住于增上三种戒律，不以续部律仪而约束，是无有是处的。如学诚大师亦云：“戒住闻思具足者，当勤精进修禅定。”如是按照次第所说，最初之时，善好受持珍贵的戒律学处，然后逐渐多闻，到达大海的彼岸，是如此认为的。为了成全塔泽堪千仁波切兄弟的意愿，二十岁土猪年，从宗萨寺启程，逐渐前往卫藏清净刹土，首先在俄尔埃旺寺落座，之后在塔泽拉章安住。二十一岁铁鼠年，在《贤愚经》中说：凡是出家者的福德极大，我的儿子或女儿或奴仆等，无论是谁，如果允许出家，或者自己出家，那他的福德是不可估量的。如果布施所获得的福德，可以在十二世中享受丰裕的财富，在六欲天中反复投生，如果有人出家或者自己出家，那么这个福德比之前的布施更大。为什么呢？因为布施的福德有穷尽的时候，而出家的福德是不可估量的，没有边际的。此外，守护戒律的福德，具有五种神通，能够体验仙人和天界的享受，乃至色界。对于在佛法中出家的福德是不可思议的，直到涅槃之间，福德也不会穷尽。又说，或者出家的法能够使魔的眷属消失，能够继承佛陀的种姓。能够使罪恶不善的一面消失，能够增长善良的一面。能够使没有过失的污垢消失，能够增长无上的福德事业。因此，
English
Therefore, those virtuous friends who practice the conduct of the bodhisattva and uphold the precious teachings of the Buddha do not dwell in the three trainings of higher morality, and it is impossible not to restrain themselves with the vows of the tantras. As the master Vasubandhu also said, "Those who abide in discipline, possess learning and thought, should diligently apply themselves to meditation." As it is said in this order, first, one should properly take the precious precepts of discipline, and then gradually become learned in many things, reaching the other shore of the ocean. It is believed that this is how it should be done. In order to fulfill the wishes of the brothers of Tarchen Khenchen Rinpoche, at the age of twenty, in the year of the Earth Pig, he set out from Dzongsar Monastery and gradually traveled to the pure lands of Ü-Tsang (Central Tibet), first taking his seat at Ngor Ewam Monastery, and then settling at Tarchen Labrang. In the year of the Iron Rat, when he was twenty-one years old, it is said in the Sutra of the Wise and the Foolish: "The merit of one who has renounced is very great. Whomever of my sons or daughters or servants, if they allow them to renounce, or if they themselves renounce, then their merit is immeasurable. If the merit of giving is that one will enjoy abundant wealth for twelve lifetimes, and be reborn again and again in the six desire realms, if one person renounces or renounces themselves, then this merit is greater than the previous giving. Why is that? Because the merit of giving has an end, but the merit of renunciation is immeasurable, without limit. Furthermore, the merit of guarding the precepts is endowed with the five superknowledges, and one will experience the enjoyments of sages and gods, even up to the realm of Brahma. The merit of renouncing in the Buddha's teachings is inconceivable, and the merit will never be exhausted until nirvana." It is also said that the Dharma of renunciation makes the retinue of demons disappear and inherits the lineage of the Buddha. It makes the side of evil and non-virtue disappear and increases the side of virtue. It makes the stain of faultlessness disappear and increases the supreme activity of merit. Therefore,