Tibetan
རང་གི་སེམས། །གཞན་ནས་རྡུལ་ཙམ་བྱུང་བ་མེད། །བདེ་སྡུག་བཟང་ངན་མཆོག་དམན་སོགས། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡིན། །རང་སེམས་དག་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། །གང་དུ་སྡོད་ཀྱང་དག་པའི་ཞིང་། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དང་། །དག་སྣང་ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་རྒྱན། །རང་གི་སེམས་ཉིད་མ་དག་ན། །སངས་རྒྱས་ཡིན་ཀྱང་སྐྱོན་དུ་མཐོང་། །ཕ་མ་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ། །སྣང་བ་ཕལ་ཆེར་དགྲ་རུ་ལང་། །རེ་དོགས་ཆགས་སྡང་རྒྱུན་མི་ཆད། །མི་ལོ་མི་ཉན་མི་ཚེ་ཟད། །སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་ཡིད་མཐུན་ལ། །གང་དུ་བསྡད་ཀྱང་ བདེ་བ་མེད། །ཇི་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ཆོག་མི་ཤེས། །རེ་རེ་འཇོམ་ཡང་རེ་རེ་དགོས། །ཚེ་འདིའི་སྣང་བས་གཡེངས་གཡེངས་ནས། །ཆོས་བྱ་སྙམ་ཡིད་ལ་དྲན་ན་ཡང་། །ད་བྱེད་ངང་དུ་མི་ཚེ་ཟད། །ངེས་འབྱུང་སོ་མ་སྐྱེ་བའི་སྐབས། །ཡོད་ཚད་ལིང་བོར་ཐུབ་ཐུབ་འདྲ། །འཁྲེབ་ནས་ཁབ་ལའང་སེར་སྣ་སྐྱེ། །མོས་གུས་གསར་པ་སྐྱེ་བའི་ཚེ། །བླ་མ་དེ་ལས་གཞན་མི་དྲན། །ཡུན་རིང་སོང་ནས་ལོག་ལྟ་སྐྱེ། །དད་པ་གསར་པའི་སྐབས་སུ་ནི། །དགེ་སྦྱོར་གཅིག་བྱེད་གཅིག་མི་ཁོམས། །རྒས་ནས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་ཡལ། །སྲུང་ཚུལ་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷས། །སེམས་སྲུང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྲུངས་ཤིག་ཅེས། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་མོ་སྦྱོར། །ཅེས་གསུངས་བཞིན་ཏུ་ཉམས་ལེན་འཚལ། །རང་སེམས་བཀོལ་དུ་བཏུབ་པ་ན། །དབེན་གནས་གཞན་ཏུ་ཚོལ་མི་དགོས། །རྣམ་རྟོག་མེད་ན་དབེན་པ་ཡིན། །བླ་མ་གཞན་ཏུ་ཆོལ་མི་དགོས། །སེམས་ཉིད་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཡིན། །དགེ་སྦྱོར་ཐོན་ལུས་དོགས་མི་དགོས། །ཡེངས་མེད་དགེ་སྦྱོར་སྙིང་པོ་ཡིན། །གཡེང་བ་ཆེད་དུ་སྤང་མི་དགོས། །དྲན་ཤེས་བརྟེན་ན་རང་གྲོལ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་དོགས་སྐྲག་མི་དགོས། །རང་ངོ་རིག་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །རང་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ལས། །འཁོར་འདས་གཞན་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། ། རྟག་ཏུ་སེམས་ལ་བྱ་ར་འཚལ། །རང་སེམས་ནང་དུ་མ་ཐུལ་ན། །ཕྱི་ཡི་དགྲ་ལ་ཟད་པ་མེད། །ནང་དུ་ཁོང་ཁྲོ་ཐུལ་བ་ན། །ས་སྟེང་དགྲ་བོ་ཐམས་ཅད་ཞི། །སེམས་ལ་ཆོག་ཤེས་མ་སྐྱེས་ན། །འདོད་རྒུ་འཛོམ་ཡང་སྤྲང་པོ་འདྲ། །ཞེན་ལོག་ཆོག་ཤེས་ཅན་གྱི་མི། །ཟང་ཟིང་མེད་ཀྱང་རྟག་ཏུ་ཕྱུག །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ལེགས་པ་དང་། །ཆོས་དང་དགེ་བ་གྲུབ་པའི་ཚེ། །སེམས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་ཡི། །བག་ཆགས་དེ་ཡིས་མཐོ་རིས་སྐྱེ། །དེ་ཡང་མི་རྟག་འཁོར་བ་ཡིན། །དགའ་བའི་ངོ་བོར་བལྟས་པ་ན། །སྟོང་པར་མཐོང
Chinese
自己的心啊！ 并非从他处来一丝一毫。 苦乐善恶高低等等， 一切皆是心的分别念。 自心清净即是佛， 无论住于何处皆净土。 无论做什么皆是法性， 清净显现智慧嬉戏之庄严。 自己的心若不调柔， 即使是佛也见其过。 对父母也生起嗔恨， 所见大多成仇敌。 希冀恐惧贪嗔无间断， 虚度光阴徒劳一生。 与谁相处也难和谐， 无论住于何处无安乐。 拥有再多也不知满足， 一个满足又需另一个。 终日为今生琐事所扰， 虽想修法心中亦忆念， 却在“现在就做”中耗尽一生。 尚未生起真实出离心之时， 所有一切皆紧抓不放， 吝啬至连针线也不舍。 当生起崭新虔诚之时， 心中唯念上师无他想， 时日一久邪见便滋生。 于新发信心之际， 忙于行善无暇他顾， 年老体衰一切皆消逝。 守护之法如圣者寂天所说： “于欲守护自心者， 需具正念与正知， 纵为护命亦当守。” 我亦如是合掌劝请， 如是教诲应勤修。 若能善用自心者， 无需别处寻寂静。 无有分别即是寂静处， 无需他处觅上师。 心性即是上师佛陀， 行善莫忧身劳累， 无散乱行善乃精髓。 无需刻意舍弃散乱， 依仗正念自解脱。 无需惧怕烦恼生起， 认识自性即是智慧。 此刹那之自心中， 轮回涅槃无他成， 故当恒时守护自心。 若未调伏自内心， 外在之敌无止境。 若能调伏内嗔恨， 世间一切敌皆息。 若心未生知足感， 纵拥财富亦如乞丐。 厌离世事知足者， 虽无资财亦恒富。 世间之事若顺利， 佛法善事若成就， 心中生起欢喜时， 此串习气生善趣， 然彼亦是无常轮回。 若观欢喜之自性， 则见空性。
English
Ah, my own mind! Not a speck comes from elsewhere. Pleasure and pain, good and bad, high and low, etc., All are the fabrications of the mind. If your own mind is pure, you are a Buddha, Wherever you stay is a pure land. Whatever you do is the nature of reality, The adornment of pure appearances and the play of wisdom. If your own mind is not pure, Even a Buddha is seen as flawed. Anger arises even towards your parents, Most appearances rise as enemies. Hope and fear, attachment and hatred are continuous, Years are not listened to, life is wasted. No matter who you associate with, you cannot agree, Wherever you stay, there is no happiness. No matter how much you have, you do not know contentment, When one thing is satisfied, another is needed. Distracted, distracted by the appearances of this life, Even when the thought of practicing Dharma comes to mind, Life is wasted in the state of "doing it now." When genuine renunciation has not arisen, You cling tightly to everything, Becoming miserly even with a needle. When new devotion arises, You do not think of anyone other than the lama, After a long time, wrong views arise. In the time of new faith, You do one virtuous act and have no time for another, Growing old, everything fades into space. The way to protect, as the bodhisattva Shantideva said: "For those who wish to protect their minds, Mindfulness and awareness are necessary, Even for the sake of life, protect them." I also join my palms in this way, As he said, strive to practice. When you can tame your own mind, You do not need to seek solitude elsewhere. If there is no conceptual thought, it is solitude. You do not need to seek a lama elsewhere, The nature of mind itself is the lama, the Buddha. You do not need to worry about physical exertion in virtuous activity, Undistracted virtuous activity is the essence. You do not need to deliberately abandon distraction, If you rely on mindfulness and awareness, it is self-liberation. You do not need to be afraid of the arising of afflictions, If you recognize your own face, it is wisdom. From this single moment of your own mind, Samsara and nirvana are not established elsewhere, Therefore, always guard your mind. If you do not tame your own mind within, External enemies are endless. If you tame the anger within, All enemies on earth are pacified. If contentment does not arise in the mind, Even if you have all desires, you are like a beggar. A person with renunciation and contentment, Although without possessions, is always rich. When worldly affairs are successful, And Dharma and virtue are accomplished, When joy arises in the mind, That habitual tendency gives birth to higher realms, But that too is impermanent samsara. When you look at the nature of joy, You see emptiness.
Tibetan
་དེ་ཐར་ལས་རྒྱུ། །ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་རྣམས། །མ་ལེགས་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དང་། །ཁོང་ཁྲོ་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་སོགས། །ཉོན་མོངས་རྟོག་པའི་རྗེས་འབྲང་ན། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །དེར་སྐྱེས་སྡུག་བསྔལ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། །རང་ངོར་བལྟས་པས་སྟོང་བར་ཡལ། །དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལོགས་ན་མེད། །རང་སེམས་རང་དང་མི་འབྲལ་བས། །རྟག་ཏུ་རང་སེམས་སྲུང་བ་གཅེས། །སེམས་སྲུང་བ་ལ་ཆོས་ཀུན་འདུས། །མཐུན་གྲོགས་གསར་བ་རྙད་པའི་དུས། །རང་ལས་དེ་ཡི་ལུས་སྲོག་གཅེས། །ཨ་གསར་ཡལ་ནས་དགྲ་རུ་ལྡང་། །དེ་ཕྱིར་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་སྣང་ཀུན། །སེམས་ཉིད་གཅིག་པུའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །སྤང་བླང་བྱེད་ན་ཁྱེད་མཁན་འཁྲུལ། ། རོ་མཉམ་ལམ་ཁྱེར་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་། །ལས་དང་པོ་ཡི་གང་ཟག་གི། །ལྟ་བ་མཐོ་ལ་སྤྱོད་བཞི་པ། །མི་ལུས་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། །འཆི་བ་མི་རྟག་ཡང་ཡང་བསམ། །ལས་འབྲས་བསླུ་མེད་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། །གཞན་དག་ཤི་བ་མཐོང་ཐོས་ཚེ། །རང་ལ་བརྡ་སྟོན་ཤེས་པར་མཛོད། །དབྱར་དགུན་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ཚེ། །ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཤེས་པར་མཛོད། ཁང་ཞིག་གྲོང་སྟོང་མཐོང་བའི་ཚེ། །སྡོད་གནས་ཁང་ཁྱིམ་དྲན་པར་མཛོད། །གཞན་དག་མཛའ་བ་བྲལ་མཐོང་ཚེ། །རང་གི་ཉེ་མཛའ་དྲན་པར་མཛོད། །གཞན་ལ་མི་འདོད་གློ་བུར་ཚེ། །རང་ལའང་འབྱུང་བ་དྲན་པར་མཛོད། །རང་གཞན་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་འདྲ། །བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །རང་སེམས་བཟོ་བཅོས་མ་བསླད་པར། །གཉུག་མའི་རང་ངོ་བསྐྱང་བའི་ཚེ། །ཕྱི་ནང་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པ་ཉིད། །གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མཁའ་ལྟར་རྟོགས། །དེ་ནི་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཡིན། །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་འགྲོ་བ་རྣམས། །གཟུང་འཛིན་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ལ་ཚད་མེད་པའི། །སྙིང་རྗེ་བཅོས་མིན་ཤུགས་ལ་སྐྱེ། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ཡིན། །སྙིང་རྗེ་འཛིན་མེད་སྟོང་པར་རྟོགས། །སྟོང་པའི་རང་རྩལ་སྙིང་རྗེར་ཤར། །ཟུང་འཇུག་མདོ་སྔགས་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་། །ཉམས་ལེན་ཕུགས་པོ་འདི་ལ་ མཛོད། །དེ་དག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་ཐབས། །ཚོགས་བསགས་ལག་ཏུ་གང་ཐེབས་བྱ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། །བླ་མའི་མོས་གུས་གནད་དུ་བསྣུན། །རང་གཞན་སྡིག་ལས་ལྡོག་པ་དང་། །ཅི་ནུས་དགེ་བའི་ལས་ལ་བསྐུལ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། །རྣམ་དག་བསྔོ་བ་འབྲལ་མི་བྱ། །དགེ་བློ་ཡར་ཟླའི་དཔལ་ཡོན་ཅན། །དེ་བེནྡྲ་ཡི་གསལ་འདེབས་སུ། །དགེ་སྦྱོ
Chinese
那从解脱而来。 佛法与世间诸事， 不善与痛苦生起时， 愤怒嗔恨与贪欲等， 追随烦恼分别之时， 是生于三恶趣之因。 生于彼处痛苦不可思议。 无论生起何种烦恼痛苦， 观其自性即于空性中消逝。 除此之外别无智慧。 自心与自不分离， 故恒时守护自心至关重要。 守护自心则一切佛法皆具足。 结交新友之时， 视彼之身命胜过自己。 新友消逝转为敌人。 是故六根境相诸显现， 皆是心性一味之幻化， 若作取舍则汝为智者亦谬误。
English
That comes from liberation. When Dharma and worldly affairs, non-virtue and suffering arise, and when following afflictions and thoughts such as anger, hatred, and desire, it is the cause of being born in the three lower realms. The suffering of being born there is inconceivable. Whatever affliction or suffering arises, by looking at its own nature, it vanishes into emptiness. There is no wisdom apart from that. Since one's own mind is inseparable from oneself, it is crucial to always protect one's own mind. All Dharmas are included in protecting the mind. When finding a new friend, cherish their body and life more than your own. The new friend vanishes and rises as an enemy. Therefore, all appearances of the six senses are the magical manifestations of the one mind itself. If you accept or reject, then you, the wise one, are mistaken.