Tibetan
་རྙེད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅས། །དེ་དོན་རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་སྒོམ་པ་ཡང་། །ནམ་ཞིག་ཙ་ན་བྱ་སྙམ་མ་ཡིན་པར། །རྟག་ཏུ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པའི་ མཉམ་བཞག་དང་། །སྔོན་སྦྱངས་ཅན་གྱི་དམ་པའི་རྣམ་པར་ཐར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ལས་མ་གཡོས་འཚལ། །སྒྲིབ་བྲལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟའི་གནས་ལུགས་གདོད་ནས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་གྲུབ་པའི་ཉམས་མྱོང་དང་། །ཇི་བཞིན་མཚུངས་པའི་རྡོ་རྗེའི་གསུང་གསང་ཉིད། །ཐོས་པའི་སྐལ་བཟང་ཐོབ་སྙམ་དང་སྤྲོ་འཕལ། །སྤྱིར་ནི་ཚོགས་ལམ་གནས་པས་གོ་བ་ཙམ། །སྦྱོར་ལམ་ཉམས་སྐྱོང་མཐོང་ལམ་རྟོགས་པའི་སྣེ། །གསུངས་ཀྱང་དབང་པོ་རབ་ལ་གཅིག་ཅར་འགྲུབ། །གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །དཔྱད་སྒོམ་པ་རྣམས་ཐོས་པས་གཏན་ལ་དབབ། །དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་ལུང་དང་རིགས་པ་དགོས། ཁ་ཕྱིར་བ་ལྟས་ན་གཟུང་འཛིན་སྒྲོག་གིས་འཆིངས། །འཇོག་སྒོམ་པ་རྣམས་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་། །དེ་དོན་རྟོགས་ལ་བླ་མའི་མན་ངག་གཅེས། །རྩད་གདར་མ་ཆོད་ལུང་མ་བསྟན་ཏུ་འབྱམས། །གང་ལའང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་གདིང་ཐོབ་དགོས། །དེ་ཡི་ཕོགས་འདོན་རོ་སྙོམས་གཅོད་ཡུལ་ཟབ། །ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་བསམ་བརྗོད་བློ་ལས་འདས། ཁས་ལེན་བྲལ་ཡང་རང་ཐག་ཆོད་པ་ལགས། །དེ་དོན་ལམ་དུ་བྱེད་ནས་སྒོམ་པའི་ཚེ། །རྩོལ་མེད་རང་བབས་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ། མེད་དུ་མི་རུང་ཞི་གནས་ཏིང་འཛིན་གཞི། །རང་ངོ་ཧྲིག་གེར་རིག་པ་ལྷག་མཐོང་སྟེ། །འགྱུ་བ་རང་སར་ཡལ་བ་གཉུག་མིའི་གཤིས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་སྒོམ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ། །ཐོག་མར་འདུ་བྱེད་དྲན་བ་རྒྱུན་ཆགས་བསྟེན། །སྐད་ཅིག་མི་ཡེངས་ཁབ་མིག་སྐུད་འཛུད་བཞིན། །རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོར་གློད་ལ་འཇོག །གོམས་ནས་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་སྒོམ་དུ་ཤར། །དྲན་རིག་རང་ཚུག་མ་ཤོར་རྒྱུན་སྐྱོང་ན། །སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཆར། །འདི་དོན་ངོ་སྤྲོད་གནད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ། །དཔལ་ལྡན་ཀརྨ་པ་ཡི་ཁྱད་ཆོས་ནི། །ཆོས་ཀུན་གནས་ལུགས་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དང་། །རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ། །འཛིན་བྲལ་ལྷམ་མེར་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །རང་རྩལ་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ཟུང་འཇུག་ཐུགས་རྗེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ཤེས་ན། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་སྐུ་གསུམ་གཤིས་ལ་རྫོགས། །སྤྱོད་པ་མང་ཡང་སྙིགས་དུས་མཆོག་དམན་ཀུན། །ཁེ་ཆེ་ཉེན་ཆུང་ཀུན་བཟང་བརྟུལ་ཞུགས་ཟབ། །སྲིད་ལ་ངེས་འབྱུང་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེད། །བཅོས་མིན་མོས་གུས་རིས་མེད་དག་སྣང་སྦྱོང་། །རང་དོན་དོན་གཉེར་ཆོས་བརྒྱད་རྩྭ་ལྟར་འདོར། །དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་མཁའ་འདྲ་རྟོགས་གྱུར་ཀྱང་། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཁྲོ་མོའང་ཁྱད་མི་གསོད། །འགྲོ་རྣམས་ཚོགས་ གསོག་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལམ་ལ་གཟུད། །བཅོས་མན་ཤུགས་འབྱུང་སྤྱོད་པས་འགྲོ་བ་འདུལ། །འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་གསོལ་འདེབས། །གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་སེམས་གཉུག་མའི་གཤིས། །ཤེས་པ་ཕྱི་མས་ལྷན་པ་མི་གདབ་པར། །བཟོ་མེད་ལྷུག་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུན་སྐྱོང་སྟེ། །མོས་གུས་སྟོབས་ཀྱིས་བླ་མའི་བྱིན་ཞུགས་ན། །ཐ་སྙད་ལས་འདས་དོན་དམ་བདེན་པ་མཐོང་། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །དངོས་ཀུན་ཁྱབ་བདག་དངོས་མེད་ནམ་མཁའི་ལུས། །ཐོབ་མེད་འབྲས་བུའི་ཕྱག་ཆེན་ཐོབ་པར་གསུངས། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཆོག་ཉིད་ལྟ་བུར། །སོ་སྐྱེའི་ཚིག་གིས་གསལ་འདེབས་མི་འཚལ་ཡང་། །ཐུགས་བརྩེའི་དགོངས་པ་ཐུན་མིན་གཏད་ནས་ཀྱང་། །རྟོགས་བརྗོད་ལྷུག་བར་བསྩལ་པའི་བཀའ་ལེན་ཏུ། །མདོར་བསྡུས་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕུལ་བ་ལ། །ནོངས་པ་གང་མཆིས་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་བཤགས། །དགོངས་པ་དགྱེས་པའི་དགེ་བས་སྐྱེ་ཀུན་ཏུ། །སངས་རྒྱས་ཀརྨ་པ་ཡིས་རྗེས་བཟུང་སྟེ། །གསང་གསུམ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་བཅས་པ་དང་། །དབྱེར་མེད་མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་བའི་འདྲེན་པར་ཤོག །ཅེས་དེ་བཱི་ཀོ་ཊི་ཙཱ་འདྲ་རིན་ཆེན་བྲག་གི་དབེན་ཁྲོད་ནས་བཀའ་འབངས་རྒན་བུ་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་དད་ཅིང་གུས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཕུལ་བ་སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །། སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདྲས་བླ་མ་རྗེས། །བདག་སོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། །དལ་འབྱོར་ལན་གཅིག་ཐོབ་འདི་ལ། །ཕྱི་མར་ཕན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་འཚལ། །མི་ཚེ་སྤྲིན་བར་ཉི་མ་འདྲ། །ཅི་བྱས་མེད་པར་ཡུད་ཙམ་འཛད། །འཆི་ཁར་འགྱོད་ཀྱང་བྱ་ཐབས་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་མྱུར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། །ཆོས་ལ་རྒྱ་ཆེ་གྲངས་མང་ཡང་། །ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་ཆོས། །མཐར་ཐུག་ཕྱག་རྫོགས་གཉིས་པོ་ཡིན། །ཐབས་ལམ་བདེ་སྟོང་ཕྱག་ཆེན་ནི། །སྔགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དངོས་ཡིན་ཀྱང་། །ལག་ཏུ་ལོན་པ་རེ་རེ་ཙམ། །གྲོལ་ལམ་ལྷན་སྐྱེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཁེ་ཆེ་ཉེན་ཆུང་ཉམས་ལེན་བདེ། །དབང་པོ་མཆོག་དམན་ཀུན་ལ་ཕན། །འདི་ལ་ཐུགས་དམ་སྙིང་པོར་མཛོད། །མི་རྟག་འཆི་བས་རྒྱུད་བསྐུལ་ནས། །ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་བློ་སྣ་བསྟུང་། ཁམས་གསུམ་འཁོར
Chinese
以及寻获的增益等。因此，将此意义融入自身相续而修习禅定时，不要想著何时才能做到，而是要恒常依止正念与觉知的等持，以及往昔串习者的圣者之解脱，安住于任运成就之中。为了以无垢的各别自证智，如实照见本初之实相，与诸佛之证悟经验如实无异的金刚语秘密，生起听闻之善缘已得之想与欢喜。一般而言，安住于资粮道仅是理解，加行道修持，见道生起之端倪，虽如此说，然对上根者而言则能顿悟。基之实相自性离戏论，修观者透过听闻而确定，为此需要教证与理证作为助伴。向外看则会被能取所取的束缚所缚，修止者透过禅修而体验，为了证悟此意义，上师的口诀至关重要，若未彻底决断，则会泛滥于未授记之中。对于任何事物，都必须获得证悟无我的定解，为此需要施舍、等味、断行之甚深境界。见之究竟于任何事物皆不成立，不执著任何事物，超越思言分别，虽无所承诺，然能自我决断。若将此意义作为道而修持时，无勤任运安住之禅定，是不可或缺的寂止等持之基础。自身面目赫然觉醒之胜观，动摇于自性中消逝乃是本初之状态。最初之业力者于修持时，首先要恒常依止造作之忆念，刹那不散乱，如穿针引线般，将分别念放松于其自性之中安住。习惯之后，分别念自会显现为禅修，若能不失去正念与觉知而持续下去，则轮涅会显现为法身大印。此意义之介绍，至关重要的要点是，尊贵的噶玛巴之殊胜之处在于，诸法之实相本初即离戏论，自心无别之体性即是法身，空性之自性光明而不间断，离执著而朗然显现即是圆满报身，自力显现为非有而有，若知此乃双运之悲心化身，则轮涅无别，三身圆满于自性之中。虽然行持众多，然于末法时期，无论好坏，皆是利益大而危险大。
English
And the embellishments of finding. Therefore, also applying and meditating on this meaning in one's own mindstream, not thinking about when it will be done, but constantly relying on mindfulness and awareness in equipoise, and the liberation of the holy ones who have previous practice, abide without wavering from that which is spontaneously accomplished. In order to directly see the reality of how things are from the beginning with the stainless, individually self-aware wisdom, the secret vajra speech that is exactly the same as the experience of the Buddhas' realization, may I have the good fortune to hear it, with joy and excitement. In general, abiding in the path of accumulation is just understanding, the path of joining is practice, and the path of seeing is the beginning of realization, but it is said that for those with the highest faculties, it is accomplished all at once. The reality of the ground is naturally free from elaboration, those who contemplate establish it through hearing, and for that, scripture and reasoning are needed as companions. Looking outward, one is bound by the fetters of grasping and being grasped, those who practice calm abiding experience it through meditation, and to realize that meaning, the instructions of the lama are essential, if not thoroughly decided, it will overflow into the unpredicted. In anything, one must gain the conviction of realizing selflessness, and for that, the profound realm of generosity, equal taste, and cutting through is needed. The ultimate view is that nothing is established, not grasping at anything, beyond thought and expression, although without commitment, it is self-determined. When making this meaning into the path and meditating, effortless, naturally abiding contemplation is the indispensable basis of calm abiding samadhi. Awareness that is clearly awake is insight, and the nature of phenomena is that movements dissolve into their own place. When those with initial karma engage in meditation, first, they should constantly rely on contrived mindfulness, without distraction for a moment, like threading a needle, and release thoughts into their own nature and abide. Once accustomed, thoughts themselves will arise as meditation, and if one maintains the continuity without losing mindfulness and awareness, samsara and nirvana will appear as the dharmakaya mahamudra. The essential point of introducing this meaning is that the special characteristic of the glorious Karmapas is that the reality of all phenomena is primordially free from elaboration, the nature of one's own mind, inseparable, is the dharmakaya, the nature of emptiness is clear and unobstructed, appearance that is free from grasping is the sambhogakaya, and self-display is neither anything nor not anything, if one knows that this is the compassion nirmanakaya of union, then samsara and nirvana are inseparable, and the three bodies are complete in their own nature. Although there are many activities, in the degenerate age, all, good or bad, are of great benefit and great danger.
Chinese
证悟普贤行深邃，于轮回生起出离心，于众生生起慈悲心，修习无伪虔诚与无偏净观，如弃草芥般抛舍自利与世间八法。纵然证悟胜义空性如虚空，然于世俗谛，凶猛之母亦不稍宽恕。劝导众生积聚资粮、清净业障，步入正道。以无造作、自然流露之行，调伏众生。祈愿凡结缘者皆具实义，成办利生事业。要诀之精髓，乃自心本然之体性。莫以分别念补缀，于无造作之自然状态中，持续安住。以虔诚之力量，若得上师之加持，便能证见超越言诠之胜义谛。平凡意识于心之中央苏醒，万法皆为遍主，无实有之虚空身。如是宣说，将获得无需勤作之果位大手印。如佛陀化身之尊者，虽不应以凡夫之语赞颂，然既已蒙赐予不共之慈悲心髓，谨遵教诲，略述如是证悟之语。所有过失，皆于智慧法界中忏悔。愿以令师欢喜之善根，生生世世，蒙受佛陀噶玛巴之摄受，愿我与三密功德事业，无别遍布虚空，成为众生之引导者。如是，于德威果德匝（Dewikotitza）之瑞钦扎（Rinchen Drak）寂静处，由老仆洛哲塔耶（Lodro Thaye）以虔诚恭敬之心奉献。萨瓦芒嘎拉姆！ 祈请总集皈依境之上师垂念，加持我等。于此难得之暇满人身，修持利益来世之正法。人生如云间之日光，无论做什么，转瞬即逝。临终方悔，亦无济于事。是故当速疾精进。佛法虽浩瀚繁多，然能于一生中成就佛果之法，究竟而言，即大手印与大圆满。方便道之乐空大手印，虽为密咒之实修，然真正成就者寥寥无几。解脱道之俱生大手印，利益大而危险小，修持简易，利益上中下一切根器之众生。当以之作为修持之核心。由无常死亡策励内心，务必舍弃无谓之念头。三界轮
English
May I realize the profound conduct of Samantabhadra, generate renunciation for samsara, and cultivate compassion for beings. May I train in genuine devotion and impartial pure perception, abandoning self-interest and the eight worldly concerns like discarding grass. Even if I realize ultimate emptiness like the sky, may I not spare even the wrathful mother in relative truth. May I urge beings to accumulate merit, purify obscurations, and embark on the path. May I subdue beings through actions that arise naturally and without artifice. I pray that all those connected to me may find meaning and accomplish activities that benefit beings. The essence of the key point is the innate nature of one's own mind. Without patching it with external knowledge, may I maintain the continuity of resting in a natural, unfabricated state. Through the power of devotion, when the blessings of the lama enter, may I see the ultimate truth beyond concepts. May ordinary awareness awaken in the center of the heart, and may all phenomena be the all-pervading lord, the insubstantial body of space. It is said that one will attain the great seal of fruition without effort. Like the supreme emanation body of the Buddha, although it is not appropriate to praise with the words of an ordinary person, having been entrusted with the unique compassionate intention, I take the teachings and briefly express these words of realization. I confess all faults in the expanse of wisdom. May I be cared for by the Buddha Karmapa in all lifetimes through the merit of pleasing the guru, and may I, inseparable from the qualities and activities of the three secrets, become the guide of beings throughout the sky. Thus, from the solitary place of Dewikotitza's Rinchen Drak, the old servant Lodro Thaye offered this with faithful and respectful mind. Sarva Mangalam! Lama, embodiment of all refuges, please bless me and others. Having obtained this precious human rebirth, may I practice the Dharma that benefits future lives. Life is like the sun between the clouds; whatever is done is consumed in an instant. Regretting at the time of death is useless. Therefore, quickly begin diligence. Although the Dharma is vast and numerous, the Dharma that accomplishes Buddhahood in one lifetime is ultimately the two, Mahamudra and Dzogchen. The path of means, the Mahamudra of bliss and emptiness, although it is the actual practice of mantra, only a few attain it. The co-emergent great seal, the path of liberation, is of great benefit and little danger, easy to practice, and benefits all beings of high, medium, and low faculties. Make this the essence of your practice. Urged by impermanence and death, be sure to abandon unnecessary thoughts. The three realms of samsara