Tibetan
ལ་ངེས་པ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་ཁུལ་དུ་ཞུན་མར་ངོགས་སུ་བྲིས་པ་དགེ། ༈ །དྲིན་ལྡན་ཀརྨ་བདེ་ལེགས་ཡེ་ཤེས་བཟང་པོ་ནས། མ་གཟའ་དམ་གསུམ་གཏོར་ཆོག་ཉུང་བསྡུས་བསྐུལ་མ་དང་། ལར་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་ན་ཕྱི་རོལ་གཏོར་མའི་གོ་ཆོད་མིན་གསུང་ལེན་བྱུང་རྒྱལ་དུ་ཕུལ་བ་ནི། རྗེ་པདྨའི་མཚན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས། །དྲིན་འཁོར་མཐའ་བྲལ་བའི་བླ་རྒན་ལགས། །རང་སེམས་རང་ཚོ་མ་ཟིན་པས། །འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཤར་བ་ལ། །སྤང་དང་བླང་བྱ་གཉིས་སུ་མེད། །སེམས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བས་སྣ་ཚོགས་སྲིད། །རང་ཚོ་མ་ཐུབ་ཞེ་སྡང་གི། །རང་མདངས་ཆོས་སྐྱོང་དུ་གདགས་པ་ལ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་མི་མཆོད་པར། །ཕྱི་རོལ་དུ་སུ་ལ་གང་གིས་མཆོད། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་ཤེས་དུས་མེད་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡི། །རང་སེམས་ཀྱི་གསལ་ཆ་ཤར་བ་ལ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་དུ་བཟུང་བཟུང་ནས། །ལྷ་དང་འདྲེ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས། །རང་ གིས་རང་ཉིད་མ་རྟོགས་པར། །མིན་ལ་ཡིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། །ཡིན་ལ་མིན་པར་བསྐུར་པ་བཏབ། །མི་འགྱུ་དགུ་འགྱུའི་རང་བཞིན་ཅན། །སངས་དུས་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་ཁོ། །ཆོས་སྐུ་ཟང་མར་མ་ཤེས་ནས། །སངས་རྒྱས་ཕྱིས་ཤིག་སྒྲུབ་བོ་ལོ། །གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡེ་གྲོལ་དེ། །གཉིས་འཛིན་བློས་བསྒོམ་དུ་ནན་གྱིས་གཅུན། །རྣམ་རྟོག་གིས་རྣམ་རྟོག་དེད་དེད་ནས། །མཐའ་བྲལ་གྱི་གནས་ལུགས་བསྒོམ་མོ་སྐད། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་མི་ཆེའམ། །བལྟ་རྒྱུ་ཡོད་ན་བློས་བྱས་དང་། །བསྒོམ་རྒྱུ་ཡོད་ན་འཁྲུལ་པ་དང་། །ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་བདག་འཛིན་ཏེ། །ཕུང་ཀྲོལ་རྩ་བ་དེ་ཀ་ལགས། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་ལུགས་ལ། །མ་མཐོང་བ་མཐོང་བ་མ་ལགས་སམ། །ཡེངས་ན་ཐ་མལ་པ་ཡིན་ལ། །སྒོམ་ན་སྒོམ་ཆེན་མ་ཡིན་ནོ། །མ་བཅོས་པ་ཡི་རང་སེམས་དེ། །ཡེ་གདོད་ནས་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ཕྱིར། །ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་གདའ། །སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་ངོ་བོས་དབེན། །སེམས་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་གནད་དུ་གདའ། །མེད་བཞིན་འགག་མེད་ཅི་ཡང་འཆར། །སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་གནད་དུ་གདའ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་འཁྲུལ་ཚུལ་ལ། །སེམས་ཅན་ཞེས་སུ་བརྗོད་པར་གདའ། །འགག་པ་མེད་པའི་གྲོལ་ཚུལ་ལ། །སངས་ རྒྱས་ཞེས་སུ་བརྗོད་པར་གདའ། །གཉིས་མེད་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་སུ་བརྗོད་པར་གདའ། །ཨ་ཅང་དེ་ཙམ་ཀུ་རེ་ཡིན། །ཀུ་རེའི་གསེབ་ནས་ངག་འཁྱལ་ཡིན། །ངག་འཁྱལ་གྱི་གསེབ་ནས་དོན་དམ་ཡིན། །བདག་གིས་འདི་དག་ཤེས་མིན་ཏེ། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་
Chinese
在稍微生起定解的范围内，写在蜡面上是好的。 ༈ 来自于具恩的噶玛德勒耶谢桑波：关于玛、扎、达姆三尊的朵玛仪轨简略版，以及如果修持的话，是否能代替外在朵玛的开示，我以偶然的机会献上。 愿莲师的名号加持。 恩德无尽的上师尊长，因为自心未能掌握，轮回与涅槃的显现，没有应舍弃和应接受的分别。 心识显现为多样，所以存在多样。 无法掌握自心，生起嗔恨，将自心的光彩安立为护法，如果认识自性就不需供养，对外又能以什么供养谁呢？ 无有聚散的自明觉，在认识自性无有间断的遮障中，自心的光明显现时，执着于外在的境，便称之为神和鬼。 自己未能证悟自己，将非是执为是，将是执为非。 具有不变和变化的自性，处于无有清醒之时的分别念中，未能认识法身真如，说要以后成佛。 本来解脱的无二智慧，却用二取之心强行压制去修习。 以分别念追逐分别念，说是要修习无有边际的实相。 唉玛，不是很稀奇吗？ 如果有可看之物，就是心造作的；如果有可修之物，就是错乱；如果生起定解，就是我执，这就是烦恼的根本。 在什么都不是的实相中，不是没有见到而见到吗？ 散乱时就是普通人，禅修时也不是大禅修者。 未经造作的自心，本来就远离一切戏论，仅仅是认识就能解脱。 虽然显现为多样，但自性是空性的，这就是心是空性的要点。 虽然没有，却无有间断地显现一切，这就是空性是缘起的要点。 在无有生起的错觉中，称之为众生。 在无有止灭的解脱中，称之为佛。 在将无二融入道用中，称之为瑜伽士。 阿江，就只是这样开个玩笑，在玩笑中胡言乱语，在胡言乱语中是究竟的意义。 我是否明白这些并不确定，但这是上师的恩德。
English
It is good to write on wax when some certainty has arisen. ༈ From the kind Karma Delek Yeshe Zangpo: A concise exhortation on the Torma ritual of the three deities, Ma, Za, and Dam, and whether external Tormas are effective if one practices. I offer this as it arose spontaneously. May the name of Lord Padmasambhava bless us. Oh, venerable elder Lama with boundless kindness, because one's own mind is not grasped, the appearances of samsara and nirvana arise, without any distinction between what should be abandoned and what should be accepted. Because the mind appears in various ways, various things exist. Unable to subdue one's own mind, anger arises, and one ascribes one's own radiance to Dharma protectors. If one knows one's own nature, there is no need to make offerings. To whom and with what can one offer externally? The self-awareness that is without gathering and scattering, in the obscuration of recognizing one's own nature without interruption, when the clarity of one's own mind arises, grasping at external objects, one labels them as gods and demons. Without realizing oneself, one imputes what is not as what is, and rejects what is as what is not. Possessing the nature of non-movement and movement, in the midst of unawakened conceptual thoughts, without knowing the Dharmakaya as it is, one says one will achieve Buddhahood later. The non-dual wisdom that is primordially liberated, one forcefully suppresses with dualistic thoughts to meditate. Chasing after conceptual thoughts with conceptual thoughts, one says one will meditate on the state of being beyond extremes. Alas, is it not very strange? If there is something to see, it is mind-made; if there is something to meditate on, it is delusion; if certainty arises, it is self-grasping, and that is the root of suffering. In the state of being that is nothing at all, is it not seeing what has not been seen? When distracted, one is an ordinary person, and when meditating, one is not a great meditator. The uncorrected mind, because it is primordially free from all elaboration, is liberated simply by recognizing it. Although it appears in various ways, its essence is emptiness. That is the key point that the mind is emptiness. Although it does not exist, everything arises without interruption. That is the key point that emptiness is dependent arising. In the illusion of no birth, it is called sentient beings. In the liberation of no cessation, it is called Buddha. In taking the non-duality into the path, it is called a yogi. Ah-jang, it's just a joke. Within the joke, there is rambling. Within the rambling, there is ultimate meaning. Whether I understand these things is uncertain, but it is due to the kindness of the Lama.
Tibetan
ཅུང་ཟད་ཤར། །ཕྱོགས་འགོ་ཙམ་ཞིག་གོའམ་སྙམ། །ཐུགས་དགྱེས་པ་སྐྱེད་པའི་རོལ་མོར་ཤོག། ༈ །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་ཡིས། །ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་གཏན་ནས་ཞིག །རྗེ་པདྨ་ཉིན་བྱེད་བྱིན་རླབས་ཅན། །སེམས་ཆོས་བརྒྱད་རླབས་འདི་ཞི་བར་མཛོད། །བདག་འཛིན་གྱི་འདྲེ་རྒོད་མ་ཐུལ་བས། །རང་འདོད་དེ་ཕུགས་སུ་བཅུག་ནས་ཀྱང་། །མཁས་ཤིང་གྲུབ་འདོད་ཀྱི་རྣམ་དཔྱོད་དང་། །བཟང་གོས་མང་པོའི་འཕྱོར་ཆས་དང་། །ཚེར་མ་དར་བཏུམས་ཀྱི་ཞི་དུལ་སོགས། །མིང་བསྟན་དང་འགྲོ་དོན་བཏགས་ནས་སུ། །ལོག་འཚོ་སྡུད་པའི་ཁ་ཐབས་དེ། །བདག་སྤྲང་པོས་ཐོན་པའི་མཁོས་ཀྱང་མེད། །ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་ཐོགས་ནས་སུ། །བསྟན་བཤིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མི་བྱེད་པ། །སྨོན་ལམ་དེ་ཁ་ཞེ་མེད་པར་འདེབས། །ཐར་ལམ་རང་གིས་མི་བཅད་པར། །བློ་ཆོས་མཐུན་ཙམ་ཞིག་བྱུང་གྱུར་ན། །སྡུག་ལྟོགས་གྲིར་ཤི་ ཡང་བསམ་དོན་འགྲུབ། །ཁོང་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་ཆེན་མ་གཏོགས་པ། །མི་ཕལ་པའི་འགྲོ་དོན་གཉིས་ཕུང་རྒྱུ། །རང་མ་སྨིན་པའི་གཞན་དོན་དེ། །ནམ་གཞུག་ཟད་ཀའི་ཆར་པ་འདྲ། །འཕྲལ་དུ་མཛེས་ཀྱང་ཕུགས་སུ་མེད། །ནང་ན་མེད་པའི་ཆོས་བཤད་དེ། །ནེ་ཙོའི་ཁ་ཡི་ཡིག་དྲུག་འདྲ། །གཞན་ལ་བཤད་ཀྱང་རང་ལ་མེད། །ཡོན་ཏན་མེད་པའི་འཕྱོར་ཆས་དེ། །ཉེ་ཆར་འདྲེས་པའི་འཇའ་ཚོན་འདྲ། །མིག་སྔར་མཛེས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད། །ཉམས་མྱོང་མེད་པའི་ཁ་ལྟ་དེ། །ནད་པས་སྨན་ཡིག་ཀློག་པ་འདྲ། །ཐོས་དུས་ཚིམས་ལ་དགོས་དུས་མེད། །བླ་ཆེན་ཟང་ཟིང་གི་འདུ་ལོངས་ཅན། །ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཆེན་ཤུགས་ལ་ཚུགས། །དགོས་ངེས་ཀྱི་ཉམས་རྟོགས་འཇའ་ལྟར་ཡལ། ཁ་ཅིག་བྱ་བཏང་སྤྲོས་མེད་ཚུལ། །མི་ཚེ་ཟོབ་སྟོང་ལ་རྒས་རྒས་ནས། །སྒྲུབ་པའི་ཉམས་ལེན་རླུང་ལ་བསྐུར། །ཁོང་མཁས་པ་ལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མང་། །དོན་མེད་དུ་ཆགས་སྡང་ས་བོན་བཏབ། །ཕྱོགས་ལྷུང་ཅན་ངན་འགྲོའི་གཡང་ལ་འཕངས། ཁ་ཅིག་བརྒལ་བརྟགས་ཀྱི་ཁུར་པོ་བོར། །དོན་བཟང་ངན་མི་འབྱེད་བླུན་པོའི་ཁྱུ། །ཆོས་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་རྩྭ་ལྟར་ལེན། །ཁོང་ཆེན་པོ་ལ་ལ་ཕྱོགས་རིས་ཆེ། །རྗེས་འཇུག་ལ་ཆོས་སྤངས་ཀྱི་ཕ་ཕོག་གནང་། ། མཐོང་ཐོས་ཀྱི་སྣང་བ་དགྲ་རུ་བསླངས། ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་རིས་མེད་དོ་སྐད། །ཁྱི་ཕག་པ་མིན་པ་སྐྱབས་སུ་བསྟེན། །བར་ཆད་དང་དམ་སེལ་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། །ཁོང་ལ་ལ་ཐོས་བསམ་ལ་མི་ཚེ་རྒས། །གཞན་ཁྱད་གསོད་ང་རྒྱལ་གྱི་འཆད་རྩོམ་མཛད། །འབྲེལ་ཚད་གཉིས་ཕུང་གི་ལམ་དུ་བཀོད། ཁ་ཅིག་གནས་ལུག
Chinese
稍微向东。 像是刚开始的方向吗？ 来到带来喜悦的音乐中吧！ 凭借证悟法性的真谛，彻底平息世间八法的迷惑。 莲师日照加持者，请息灭心中这世间八法的波涛。 因为没有调伏我执的厉鬼，即使把自己的欲望放在首位，拥有聪明和想要成就的智慧，以及众多华丽的服饰，还有用丝绸包裹荆棘般的寂静调柔等等，以名声和利他为名，收集不正当的供养的方法，连我这样的乞丐也做不出来。 即使举着僧人的旗帜，也不要做破坏佛法的主谋，真诚地发出这个祈愿。 如果不自己断绝解脱之路，只要生起一点与佛法相应的智慧，即使因饥饿而死，也能成就心愿。 除了化身的大士之外，普通人利他只会导致自他 दोनों नुकसान。 不成熟的利他，就像夏末耗尽的雨水，虽然暂时美丽，但最终没有意义。 内心没有的佛法开示，就像鹦鹉口中的六字真言（嗡嘛呢呗美吽，oṃ maṇi padme hūṃ，Om Mani Padme Hum，莲花生于我心），给别人说却没有给自己。 没有功德的华丽装饰，就像新近混合的彩虹，眼前美丽却没有实质。 没有体验的空谈，就像病人读药方，听的时候满足，需要的时候没用。 拥有众多财富的大喇嘛，世间八法的实修猛烈地兴起，必要的证悟像彩虹一样消失。 有些隐士装作无所事事的样子，一生虚度光阴，把修行的体验托付给风。 有些智者进行许多辩论，无意义地播下贪嗔的种子，偏袒者堕入恶道的悬崖。 有些人抛弃了辩论的重担，不辨别好坏的愚人，像草一样不加区分地接受佛法。 有些大人物非常偏袒，给追随者施舍舍弃佛法的惩罚，把所见所闻的现象当作敌人来对待。 有些人说没有偏袒，皈依非狗猪之类，获得了障碍和誓言消除的成就。 有些人一生都在闻思，进行贬低他人、傲慢的讲说和写作，把所有相关的人都放在自他 दोनों नुकसान的道路上。 有些人安住于实相
English
A little to the east. Does it seem like just the beginning of a direction? Come to the music that brings joy to the heart! By seeing the truth of the Dharma, may the delusion of the eight worldly dharmas be completely pacified. O Lord Padma Nyinchey, the blessed one, pacify this wave of the eight worldly dharmas in my mind. Because the wild demon of self-grasping has not been tamed, even if one puts one's own desires first, with the intellect of wanting to be wise and accomplished, and many fine clothes and ornaments, and the gentleness of thorns wrapped in silk, etc., under the guise of fame and benefiting others, the methods of collecting improper offerings are something even a beggar like me cannot do. Even if one holds the banner of a monk, may one not become the chief destroyer of the teachings, I sincerely make this prayer. If one does not cut off the path to liberation oneself, if even a little wisdom in accordance with the Dharma arises, even if one dies of starvation, one's wishes will be fulfilled. Except for the great beings who are emanations, the benefit of others by ordinary people only leads to self and others both नुकसान. The benefit of others when one is not mature is like the rain that is exhausted at the end of summer, beautiful for a while but ultimately meaningless. Dharma teachings that are not within are like the six-syllable mantra (oṃ maṇi padme hūṃ, Om Mani Padme Hum, Lotus born from my heart) in the mouth of a parrot, spoken to others but not to oneself. Ornaments without qualities are like a rainbow that has recently mixed, beautiful to the eye but without essence. Talk without experience is like a sick person reading a prescription, satisfying when heard but useless when needed. Great lamas with many possessions, the great practice of the eight worldly dharmas arises forcefully, the necessary realization vanishes like a rainbow. Some hermits pretend to be detached and without activity, growing old wasting their lives, entrusting the practice of meditation to the wind. Some scholars engage in much debate, sowing the seeds of attachment and aversion meaninglessly, the biased ones are thrown into the abyss of the lower realms. Some abandon the burden of debate, fools who do not distinguish between good and bad, taking the Dharma like grass without discrimination. Some great ones are very biased, giving their followers the punishment of abandoning the Dharma, raising the phenomena of sight and hearing as enemies. Some say they are without bias, taking refuge in non-dogs and pigs, obtaining the accomplishment of removing obstacles and vows. Some spend their lives in study and contemplation, engaging in lectures and writings that belittle others and are arrogant, placing all those involved on the path of self and others both नुकसान. Some abide in reality