Tibetan
།དོན་ཆུང་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་འགལ་བྱེད་མི་རུང་། །གཞན་ལ་གཏན་ཏུ་ཕན་ཚད་དགེ་བ་ཡིན། །འདི་ཕྱིར་གཞན་གནོད་འགྱུར་ཚད་སྡིག་པ་ཡིན། །རང་དོན་འཕྲལ་སྣང་ཙམ་ལ་ངེས་པ་མེད། །དགེ་རྩ་གོང་འཕེལ་སོང་ན་སེམས་རྒྱུད་གྲོལ། །སེམས་རྒྱུད་གྲོལ་ལ་རྟོགས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར། །རྒྱུ་འབྲས་མི་ཤེས་རང་རྒྱུད་མ་དུལ་བའི། །མཁས་དང་གྲུབ་པའི་གྲགས་པས་རང་གཞན་བསླུ། །བསླུ་མེད་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བླང་ལེགས་སྤྱད་ན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་ལྟ་བ་ཡིན། །འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་གཟུགས་ཏེ། །འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་ལས་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ མེད། །མ་གྲུབ་བཞིན་ཏུ་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་མྱོང་། །འདི་དག་དངོས་པོ་མཚན་མར་བཟུང་བས་ལེན། །དངོས་འཛིན་རྩ་བ་བཅད་ན་སྟོང་པར་རྟོགས། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ལགས། །ཆོས་ཀུན་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་དེ་བཞིན་ཉིད། །བདག་གཞན་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་ཁྱབ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་ངོ་ཤེས་ན་འབྲས་བུ་ལོགས་སུ་མེད། །ཉམས་བླངས་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་ལྟ་བ་ལགས། །ཐ་སྙད་བཤད་པའི་ལྟ་བ་ཚིག་ཙམ་ཟད། །ལྟ་བ་ཕྱི་རུ་མ་ཚོལ་ནང་དུ་ལྟོས། །ཐོག་མར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་ངོར་བལྟ། །འཛིན་བྱེད་མཁན་པོ་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བའི་ཚེ། །ཕྱི་ཡི་གཟུང་ཡུལ་ཤུགས་ལ་དག་པར་འགྱུར། །འགྱུ་བ་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་སྔ་མ་འགགས། །རིབ་ཙམ་ཝ་ལེ་ཁྱུག་གེ་དེ་ཉིད་ཀྱི། །རང་ངོ་རིག་ནས་བཟོ་བཅོས་མི་བྱ་བར། །གསལ་རིག་འགག་པ་མེད་པར་རྟག་ཏུ་བསྐྱང་། །ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་སྙམ་བློ་བཟོ་མི་བྱ་བར། །ངོ་ཤེས་མཁན་པོའི་རང་ཞལ་བལྟ་བར་གཅེས། །སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་འདི་ཡིན་འདི་མིན་གྱི། །ངོས་བཟུང་མེད་པ་རང་ཉིད་རང་གསལ་དུ། །རྟོགས་ན་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཟེར། །བསྒོམ་རྒྱུའི་དམིགས་གཏད་ཡོད་ན་ བཅོས་མ་ཡིན། །བཅོས་མའི་སྒོམ་པས་གནས་ལུགས་དོན་མི་རྟོགས། །བསྒོམ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་རང་སར་ཞོག །ཡེངས་སུ་སྐད་ཅིག་མ་གཞུག་དྲན་ཤེས་བརྟེན། །མ་བཅོས་ཐ་མལ་གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ལ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལགས། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཚུལ་བཞིན་ཐོབ་པའི་ཚེ། །རྩལ་མདངས་སྙིང་རྗེར་ཤར་ནས་གཞན་གྱི་དོན། །འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་འབྱུང་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །དེང་སང་ཕལ་ཆེར་ཚིག་གི་ལྟ་བར་འབྱམས། ཁ་ཅིག་བླུན་སྒོམ་ང་རྒྱལ་ལམ་དུ་གོལ། །བྱང་སེམས་བསྔགས་པ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་རྣམས་ཀྱང་། །གཞན་ཕན་ཆུང་ངུ་ལག་ཏུ་ལེན་པ་མེད། །སེམས་བསྐྱེད་ཟེར་ཞིང་རང་དོན་གཅེས་པར་བཟུང་། །བྱང་སེམས་གཟུགས་བརྙན་ཐེག་ཆེན་སྤྱོད་དང་འགལ། །སྙིང་རྗེ་མེད་ན་ཉན་རང་ལམ་དུ་གོལ། །གཞན་དོན་ལྟ་ཅི་རང་དོན་མཐར་མི་ཕྱིན། །མཁས་བཙུན་རྟོགས་ལྡན་སྒོམ་ཆེན་གྲུབ་ཐོབ་སོགས། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྙིང་རྗེའི་འགལ་ཟླ་ཡིན། །ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་རང་གི་སྐྱོན་ལ་བརྟག །དྲང་པོའི་སེམས་ཀྱིས་བདེན་པའི་ཚིག་སྨྲ་ཞིང་། །གཞན་ལ་ཕན་པའི་ལྷག་བསམ་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད། །དངོས་སུ་ཕན་ན་གང་ཕན་ལག་ཏུ་ལེན། །དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་རུ་བསྔོ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀུན་ ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་སྦྱོང་གི། །ཐབས་སུ་གསུངས་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཉེ་ལམ་ལ། །གཅིག་ཆོག་རྒྱལ་པོ་བླ་མའི་མོས་གུས་ཟབ། །རྩ་བའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་ལྷག །དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ངོ་བོར་ཐག་ཆོད་ནས། །མཛད་སྤྱོད་བཟང་ངན་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་ཡང་། །ལོག་ལྟ་ཁུ་འཕྲིག་སྤུ་ཙམ་མེད་པ་ཡི། །ཐག་ཆོད་མོས་གུས་དྲག་པོ་གལ་རེ་ཆེ། །གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མཐོ་དམན་ཀྱང་། །མོས་གུས་ཆེ་ཆུང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན། །དེ་དོན་རྒྱུད་དང་གྲུབ་པའི་རྣམ་ཐར་དང་། །སོ་སོའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས་ཀྱིས་གསལ། །བླ་མའི་མཛད་པར་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བ་དེ། །རང་ཉིད་འཁྲུལ་སྣང་ལོག་ལྟས་བསྒྲིབས་པའི་རྟགས། །དེ་དབང་ཤོར་ན་རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བར་འགྲོ། །སྤྱིར་ན་གཞན་སྐྱོན་མཐོང་ཚད་རང་གི་སྐྱོན། །བཞིན་རས་ངན་པ་མེ་ལོང་ནང་དུ་འཆར། །མེ་ལོང་སྐྱོན་མིན་རང་གི་གདོང་པའི་སྐྱོན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་ལ། །དག་སྣང་འབྱོངས་ཚེ་མངོན་དགའ་བདེ་ལྡན་སོགས། །དག་པའི་ཞིང་མཆོག་ཕྱི་རུ་ཚོལ་མི་དགོས། །སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་རང་གི་སེམས་ལས་རྙེད། །རྣམ་གྲོལ་གཏན་གྱི་འདུན་མ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཛཾ་ཐང་རྗེ་དབོན་དམ་ཆོས་བཞེད་སྐོང་སླད། །གང་ཤར་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གདམས་ངག་འདི། །ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ ཚུལ་ལ་རབ་གུས་ཤིང་། །དོན་སྒོམ་སྤོང་བ་པ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་ཅན། །བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱའི་ཀུ་སཱ་ལིས། །ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་དུ་སྨྲས། །དགེ་བས་ཉམས་རྟོགས་ཡར་ཟླ་ལྟར་རྒྱས་ཤོག །དགེ་ལེགས་འཕེལ། ༈ །རྗེ་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ། །བདག་སྙིང་ནས་གདུང་བས་གསོལ་འདེབས་ན། །ཚིག་དོན་དང་ལྡན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །རང་རྒྱུད་ལ་སྤང་རྟོགས་མི་ལྡན་པས། །གཞན་ལ་གདམས་པ་བརྗོད་དཀའ་ཡང་། །ཁྱེད་སྙིང་ནས་གུས་པའི་དམ་ཚིག་ཅན། །གསུང་མི་གཅོག་ཕྱིར་དུ་ཚིག་གི་འགག །ཚེ་མ་ཚོར་ངང་དུ་ཟད་ལ་ཐུག །འདི་གཏན་འདུན་ཉེས་པའི་ལྟས་སུ་འདུག །དུས་རྟག་ཏུ་ལོངས་མེད་དྲན་པ་ཡིས། །ཚེ་འདིར་ལྟོས་བྱ་བཞག་མ་སྒྲུབས་མཛོད། །ཚེ་འདིར་སྣང་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟར། །ཅི་བྱུང་གང་བྱུང་དུ་བོར་ལ་ཐོང་། །དེས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་ཀ་ཚར་བ་ལགས། །བློ་གཏོད་ས་མ་ནོར་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །རང་དེ་རྗེས་ཞུགས་པ་དྲན་མཛོད་ལ། །ཆོས་འགལ་ཀུན་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྤོངས། །ཆོས་བྱ་རྒྱུ་མ་ནོར་ཐེག་པ་ཆེ། །རང་དོན་གྱི་ཡིད་བྱེད་མེད་པ་ཡིས། །ཚོགས་གཉིས་ལ་ཅི་འགྲུབ་གསག་པར་འཚལ། །ལམ་བགྲོད་ས་མ་ནོར་རྫོགས་པ་ཆེ། །ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་བྲལ་བ་ཡིས། །དོན་རང་རིག་མངོན་སུམ་བསྐྱང་བར་ཞུ། །ཕྱི་སྣང་བ་བཞི་ཡི་སྣང་ཉམས་དང་། །ནང་ རིག་སྟོང་རྟོགས་པ་ཟུང་འབྲེལ་བ། །ཐེ་ཚོམ་དང་ལེ་ལོ་སྤངས་པ་ཡིས། །མངོན་སུམ་གྱི་གནད་ལ་གཅུན་ནུས་ན། །ཚེ་འདི་ལ་འཚང་རྒྱའི་སྐལ་མེད་ཀྱང་། །བར་དོ་རུ་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལྟ་བ་མཐོ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞིབ། །སྒོམ་ལུགས་ཡངས་ལ་བཤད་ལུགས་དོགས། །ང་རྒྱལ་ཆུང་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །རང་ཚུགས་བརླིང་ལ་དག་སྣང་འབྱོངས། །ཆོས་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་ཐར་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་སྟོན་པར་འཛིན་ཕྱིན་ཆད། །རྣམ་ཐར་དེ་འདྲ་བསྐྱང་བར་ཞུ། །དེང་སང་གི་ལུགས་སྲོལ་ཕལ་མོ་ཆེ། །ཆོས་དང་འགལ་བའི་ལོག་སྤྱོད་ཡིན། །དེ་མ་འགྲུབ་པ་ལ་རྩི་ཞིག་འགྱོད། །དོན་མདོ་རྩ་ཡིན་ནོ་སྐལ་པ་ཅན། །ཚིག་བརྗོད་པ་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གནས་ཙཱ་འདྲ་རིན་ཆེན་བྲག་གི་མགུལ། །ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གྱི། །གླིང་རྟག་གནས་སྤོང་བ་པ་ཡི་གཟུགས། །བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་དེ་སྐད་སྨྲ། །ཁྱེད་སྐུ་ཚེ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་བརྟན་ཅིང་། །ཉམས་རྟོགས་པ་ཡར་ཟླའི་ངོ་བཞིན་རྒྱས། །བསམ་དོན་ཀུན་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པ་ཡི། །སྨོན་ལམ་དང་འདུན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞུ། ཞེས་པའང་གང་ན་ས་ཆེན་པོ་རྟ་རྣ་དགོན་དམར་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཐུགས་བཞེད་སྐོང་སླད་དུ་སྨྲས་པ་མངྒ་ལཾ། ༈ །ན་མོ་གུ་རུ། ལྟ་སྒོམ་བཤད་ཚུལ་མང་ལགས་ཀྱང་། །རང་སེམས་ངོ་བོ་སྐྱོང་ལ་འདུས། །སེམས་ཞེས་གཞན་དུ་ ཡོད་པ་མིན། །ད་ལྟའི་རྣམ་རྟོག་འདི་ཀ་ཡིན། །དེ་རྗེས་ཕྱི་རུ་མི་འབྲང་བར། །ཁོ་རང་རང་ངོ་བལྟས་པའི་ཚེ། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད། །སྟོང་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད། །གསལ་བ་ཡིན་པས་རང་གིས་རིག །ཐ་དད་མ་ཡིན་ཟུང་དུ་འཇུག །ཅི་ཡང་མེད་ལས་ཅི་ཡང་འཆར། །དེ་ཉིད་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་གྱི།
Chinese
更何况为了微不足道的今生琐事呢！即使为了佛法，也不应做出违背佛法之事。永远利益他人就是善，无论今生来世，凡是伤害他人的就是恶。不要执着于仅仅是暂时显现的自身利益。如果善根增长，心性就能解脱。心性解脱，证悟自然显现。不了解因果，未能调伏自心的人，以智者和成就者的名声欺骗自己和他人。若能妥善取舍无可欺骗的因果，便是世间人正确的见解。轮回和涅槃一切都是心的自性，除了错觉之外，实际上并不存在。虽然实际上不存在，却体验着各种各样的苦乐。这些都是因为执着于事物表相而产生的。如果斩断实执的根源，就能证悟空性，从而生起超越世间的智慧。一切法的实相是光明清澈的真如，平等遍及自他、轮回和涅槃一切。自己的心性本来就是法身，认识自性就没有另外的果。如果生起修持的定解，那就是见解。口头上的见解只是空谈。不要向外寻求见解，而要向内观察。首先观察执着之心的自性。当执着的施作者融入法界时，外在的所执对象自然清净。后念未生，前念已灭。短暂的、模糊的、闪烁的那个当下，认识自性后，不要人为造作，保持明觉不灭，恒常守护。无论生起烦恼等任何分别念，不要认为这是分别念而加以改造，珍视认识施作者的自性。仅仅是显现，对于“这是什么，那不是什么”的，没有分别取舍，自性自然明了，证悟到显现自解脱。如果存在需要修持的目标，那就是造作。以造作的修持无法证悟实相。因为没有丝毫需要修持的东西，所以安住于自性。不要刹那散乱，依靠正念和觉知。在未加改造的、平凡的、本来的觉性中，汇集了三世诸佛的密意。当如实获得对实相的证悟时，能力和光彩会以慈悲的形式显现，利益他人。不费力气自然成就，这也是法性。但现在大多数人沉溺于文字上的见解，有些人愚笨地修持，走上我慢的道路。仅仅赞美菩提心。
English
What need is there to speak of small matters for this short life? Even for the sake of Dharma, one should not act contrary to Dharma. To benefit others permanently is virtue; whatever harms others in this life or the next is sin. There is no certainty in merely seeking temporary self-interest. If the roots of virtue increase, the mindstream will be liberated. When the mindstream is liberated, realization will naturally arise. Those who do not understand cause and effect and have not tamed their own minds deceive themselves and others with the reputation of being learned and accomplished. If one properly practices abandoning and adopting the infallible cause and effect, that is the correct view of worldly people. All of samsara and nirvana are the self-nature of the mind; in reality, they do not exist apart from illusion. Although they do not actually exist, we experience various kinds of happiness and suffering. These are taken because we grasp at phenomena as real. If we cut the root of grasping at reality, we will realize emptiness, and the wisdom that transcends the world will arise. The nature of all dharmas is the clear light of Suchness, equally pervading self, others, samsara, and nirvana. One's own mind is primordially the Dharmakaya. If one knows one's own face, there is no separate result. If certainty arises from practice, that is the view. The view that is merely spoken of is just words. Do not seek the view externally; look within. First, look at the self-nature of the mind that grasps. When the grasping agent dissolves into space, the object of grasping will naturally become pure. The subsequent thought has not arisen, and the previous one has ceased. In that very moment—fleeting, dim, and vague—recognize your own face and do not fabricate. Maintain clarity and awareness without interruption, always guarding it. Whatever thoughts arise, such as afflictions, do not think, "This is a thought," and try to alter it. Cherish looking at the face of the one who recognizes. From the mere appearance, without identifying "this is this" or "that is not that," when one realizes that one's own nature is self-luminous, it is said that appearances are liberated in their own place. If there is a target to meditate on, it is artificial. Artificial meditation does not realize the meaning of the natural state. Since there is nothing at all to meditate on, leave it in its own place. Do not be distracted for a moment; rely on mindfulness and awareness. In the uncorrected, ordinary, natural awareness, the intention of the Buddhas of the three times is gathered. When one properly obtains realization of the natural state, skill and radiance will arise as compassion to benefit others. Effortlessly, spontaneously accomplishing this is also the nature of Dharma. But nowadays, most people are lost in verbal views, and some foolishly meditate, going astray on the path of pride. They only praise bodhicitta.
Chinese
他们也是，不把微小的利他行为付诸实践。口头上说发菩提心，却珍视自己的利益。菩萨的形象与大乘的行持相违背。如果没有慈悲心，就会误入声闻缘觉的道途。更不用说利他，连利己也无法最终实现。所谓的智者、持戒者、证悟者、禅修者、成就者等等，他们的傲慢是慈悲心的敌人。舍弃傲慢，审视自己的过失。以正直的心说真实的话语，恒常生起利益他人的利他心。如果实际上有利益，就尽力去做。将善根回向于伟大的菩提。诸佛之法，虽说积资净障是方法，但在甚深近道密法中，唯一的君王是对上师的深刻敬信。根本上师胜过一切诸佛，确信其为一切本尊的总集之体性后，无论见到上师的行为是好是坏，都不要产生丝毫邪见和怀疑，这种坚定的敬信至关重要。对空性的证悟有高低之分，而敬信的大小则会随之增长。这个道理在续部、成就者的传记以及各自的体验中都有明确的体现。将上师的行为视为过错，这是自己被错觉和邪见所蒙蔽的标志。如果被它控制，就会堕入金刚地狱。一般来说，看到别人的过错，都是自己的过错。丑陋的面容会映照在镜子里，镜子没有过错，是自己的脸的过错。如果明白了这一点，并对一切没有偏见，生起清净的显现，那么现前的喜乐等等，就不必向外寻求清净的刹土。身和刹土是从自己的心中获得的，最终将成就解脱的愿望。为了满足绛塘仁波切师徒对正法的意愿，随感而发的这些偈颂教言，是对究竟实相的极度恭敬，是实修禅修者的形象。名为慧无涯的瑜伽士，在普贤大乐光明洲所说。愿善根使闻思修如上弦月般增长！吉祥增上！ 愿吉祥！至尊具德上师仁波切，我从内心深处以悲切之情祈请您，请以具足词句和意义的加持来垂念我。因为自己的相续中没有断证功德，所以难以向他人宣说教言，但我从内心深处对您怀有敬意和誓言。
English
They also do not take small acts of altruism into their hands. They speak of generating Bodhicitta but cherish their own benefit. The image of a Bodhisattva contradicts the practice of the Great Vehicle. Without compassion, one strays onto the path of Hearers and Solitary Realizers. Let alone benefiting others, one's own benefit will not ultimately be achieved. So-called scholars, virtuous ones, realized ones, great meditators, accomplished ones, etc., their pride is the enemy of compassion. Abandon pride and examine your own faults. Speak truthful words with an honest heart, and constantly generate the altruistic intention to benefit others. If there is actual benefit, take whatever benefit there is into your hands. Dedicate the roots of virtue to the cause of great Bodhi. Although all the Buddha's teachings say that accumulating merit and purifying obscurations are the means, in the swift path of Secret Mantra, the sole monarch is deep devotion to the Lama. The root Lama is superior to all Buddhas. Having ascertained that he is the essence of the embodiment of all the Three Jewels, no matter how you see his actions, good or bad, may you not have even a hair's breadth of wrong view or doubt. Such decisive and intense devotion is extremely important. The realization of the nature of reality, emptiness, may be high or low, but it follows the degree of devotion, great or small. The meaning of this is clear from the Tantras, the biographies of accomplished ones, and the signs of one's own experiences. Seeing faults in the Lama's actions is a sign that you yourself are obscured by delusion and wrong views. If you are overcome by that, you will go to the Vajra Hell. In general, seeing the faults of others is seeing your own faults. An ugly face is reflected in a mirror. The mirror is not at fault; it is the fault of your own face. Knowing this, and being without partiality, when pure perception is mastered, there is no need to seek a pure realm externally, such as manifest joy and bliss. The body and the realm are found from one's own mind. The aspiration for ultimate liberation will be accomplished. To fulfill the wishes of Jamthang Rinpoche and his disciples for the sacred Dharma, these instructions in verse form, which arose spontaneously, are offered with great reverence for the essential meaning of definitive truth, and are in the image of a renunciant who meditates on the meaning. Spoken by the Kusali named Lodro Thaye (Intelligence Without Limit) in Kunzang Dechen Odsel Ling (Samantabhadra's Great Bliss Clear Light Island). May virtue cause experience and realization to increase like the waxing moon! May goodness and excellence increase! May there be auspiciousness! O Lord, glorious and precious Lama, I pray to you with heartfelt longing. Please bless me with words and meaning. Because I do not possess the qualities of abandonment and realization in my own mind-stream, it is difficult to speak instructions to others, but from the depths of my heart, I hold you in reverence and with vows.