Tibetan
ས་འཕྲད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས། །གང་ཉིད་ཆོས་ལ་བརྩོན་པའི་འབྲས་བུའི་སྣེ། །རྙེད་པར་གདའ་བས་ཆུད་ཟོས་མ་བཏང་མཛོད། །གྲྭ་སར་ཞུགས་ཚེ་ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་ཡིས། །མཆོག་དམན་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའི་གནས་ཐོབ་ཀྱང་། །རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་ངང་དུ་མི་ཚེ་ཟད། །མདོ་སྔགས་འདི་དང་རང་རྒྱུད་མཐུན་ནོ་ཞེས། །བློ་བདེ་ཚགས་སུ་ཚུད་པ་མི་འབྱུང་བས། །ཚེ་གཅིག་སྤྲོས་བཅས་རྣམ་གཡེང་འབྱམས་པ་ལས། །ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་སྐད་ཅིག་སྐྱེས་པ་དགའ། །མི་རྟག་འཆི་བ་སྙིང་ནས་དྲན་པ་ནི། །འདུ་ཤེས་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་མཆོག་གོ་ཞེས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ཡིས་ནན་ཏན་གདམས། །སྔོན་བྱོན་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱང་གདམས་ངག་འདིས། །མྱུར་དུ་ས་ལམ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་ལགས། །དེང་སང་ཆོས་པས་འཆི་བ་མ་དྲན་པས། །ལོ་ཟླ་སོང་བཞིན་རྟག་འཛིན་ཕྱི་ཕྱིར་ཆེ། །དགོས་དགོས་ངང་ལ་མི་ཚེ་ཡུད་ཀྱིས་འདའ། །ཆོས་སུ་རློམ་པའི་ བསམ་སྦྱོར་བྱས་ཚད་ཀུན། །ཉོན་མོངས་གྲོགས་སུ་སོང་ནས་རང་རྒྱུད་གྱོང་། །དམ་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་མ་གྲུབ་འཇིག་རྟེན་གྱི། །བྱ་བཞག་རྣམས་ཀྱང་འདོད་ཐོག་མ་འཁྱོལ་བའི། །གཉིས་མེད་སེང་གེས་དལ་འབྱོར་ཡིད་བཞིན་ནོར། །ཆུད་ཟོས་བཏང་བ་དེས་ཀྱང་མ་ཆོག་པར། །དཀོན་མཆོག་ལ་བརྟེན་སྡིག་པ་ཚབ་ཆེ་བས། །ངན་འགྲོའི་གནས་སུ་གཏན་ཡུལ་བྱས་ལ་གཟིགས། །དེ་ལྟ་བས་ན་ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་རང་རྒྱུད་འཁུལ་བར་མཛད་པ་ན། །ཆོས་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེར་སོན་པར་འགྱུར། །ངེས་འབྱུང་ཡོད་ན་དམ་ཆོས་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ། །སྐྱོ་ཤས་ཅན་ལ་མོས་གུས་ངང་གིས་འབྱུང་། །ཞེན་ལོག་ཅན་ལ་མཐུན་རྐྱེན་རང་བཞིན་འབྱོར། །ཇི་ཙམ་འདོད་ཞེན་ཆེ་བ་དེ་ཙམ་དུ། །འདོད་ཐོག་མི་འགྲོ་མི་འདོད་ཐོབ་ཏུ་བབ། །ཇི་ཙམ་རེ་བ་ཆེ་བ་དེ་ཙམ་དུ། །བསམ་རྒུ་མི་འགྲུབ་དགོས་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག །མི་ཚེ་གཅིག་ནི་མདངས་སུམ་རྨི་ལམ་འདྲ། །བཟང་ངན་གཉིས་ཀ་རྗེས་ཤུལ་བསྡད་པ་མེད། །ད་ལོའི་སྐྱིད་སྡུག་སང་ཕོད་ཡལ་ནས་འགྲོ། །བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་སྣང་ལ། །རེ་དོགས་ལིངས་ཀྱིས་བོར་ན་བདེ་བ་ཆེ། །གཞན་ལས་མ་བཙལ་རང་གི་སེམས་ལས་རྙེད། །རང་འདོད་ཅན་གྱིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ན་ཡང་། །བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་དུ་ཕྱིན་པར་དཀའ། །བསམ་པས་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་བསྒྲུབ་པ་འཁོར་བ་སྤྱི་ཡི་ལུགས། ། སེམས་བསྐྱེད་བཟང་ན་བྱས་ཚད་ཆོས་ཡིན་ཀྱང་། །རང་འདོད་འཁྲི་བ་ཟད་ནས་གཞན་དོན་ལས། །བྱ་རྒྱུ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དང་པོའི་སེམས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཙམ་ཞིག་ལས། །ཕལ་ཆེར་སྣང་ཤས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མང་། །དེ་འདྲ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་མིན་པས། །བྱ་བྱེད་མང་ཡང་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་མིན། ཁ་ཡིས་སེམས་བསྐྱེད་ཞེ་ལ་རང་དོན་སྒྲུབ། །ཆོས་ཚུགས་བཟང་ཡང་ཉན་རང་འཐོབ་པའི་རྒྱུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་རྗོད་བྱེད་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་རང་ལ་མི་ལྡན་ན། །དབུལ་པོས་ནོར་བུའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དང་མཚུངས། །སྙིང་རྗེ་ཟོལ་མེད་སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་ན། །རྣམ་གཞག་བཤད་མི་ཤེས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་སྲས། །རང་སེམས་ངོ་བོ་འཁྲུལ་མེད་རྟོགས་པ་ན། །གྲུབ་རྟགས་སྟོན་མ་ནུས་ཀྱང་བརྒྱུད་པ་ཟིན། །དེས་ན་ལྟར་སྣང་དགེ་བ་འབུམ་ཕྲག་ལས། །མོས་གུས་སྙིང་རྗེ་གཏིང་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། །རང་སེམས་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མཐོང་བ་མཆོག །ཉམས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་ལྷོ་སྤྲིན་ན་བུན་འདྲ། །རང་སེམས་སྟོང་པའི་ཀློང་ནས་ཅི་ཡང་ཤར། །གང་ཤར་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པས། །དོན་ལ་ཕན་གནོད་མེད་ཅིང་དེ་ཉིད་ལ། །བདེན་འཛིན་བྱས་ན་སྒོམ་ཆེན་སྒོམ་གྱིས་བསླུ། །རེ་དོགས་བྱས་ན་གེགས་དང་བར་ཆད་འཇུག །དགག་སྒྲུབ་བྱས་ན་མཚན་མའི་གོལ་སས་འཆིང་། །འོན་ཀྱང་མ་བསྒོམ་པ་ལ་ ཉམས་མི་སྐྱེ། །སྐྱེས་པ་སྐད་ཀྱང་གནད་ལ་བཅར་ན་བརྫུན། ཁམས་འདུས་ལ་སོགས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་། །སྒོམ་པ་གནད་དུ་སོང་བའི་རྟགས་ཡིན་ཕྱིར། །གང་ཤར་རང་གི་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པས། །རེ་དོགས་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་དབྱིངས་སུ་བསྐྱུར། །ཤར་མཁན་ངང་དུ་བཞག་པས་འཆར་སྒོ་ཡང་། །བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་རྟོགས་པའི་བོགས་ཐོན་ཅིང་། །རྟོགས་པའི་རང་རྩལ་འཁོར་འདས་སྣང་ཆ་ཀུན། །མ་སྒྲིབ་འཆར་བས་ཉམས་ཀྱི་བོགས་ཀྱང་འབྱིན། །དེང་སང་རྟོགས་ལྡན་གྲུབ་ཐོབ་མཚན་ཅན་དང་། །གྲུབ་མཐའ་སྐྱོང་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་སྡེ་རིས་ཀྱི། །ཕྱོགས་འཛིན་དམ་པའི་ཆེ་རྒུ་ཕལ་མོ་ཆེ། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ལ། །ཡིད་མི་ཆེས་པས་རང་དང་རང་ཉིད་ལ། །འབྲེལ་པ་ཟབ་ཚད་ངན་འགྲོའི་ཕྱོགས་སུ་འཕུལ། །ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པའི་གཉེར་མེད་ཀྱང་། །བསོད་ནམས་ཟད་པས་ཕྱོགས་རིས་ཁ་འཛིན་བྱེད། །རིམ་གྱིས་ཚབ་ཆེ་སྡེ་འཁྲུགས་ཕུང་ལ་སྦྱོར། །དེ་འདྲའི་ཕྱོགས་དེར་ཕྱི་མ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །མཐོང་ཆོས་ལ་ཡང་བཀྲ་མི་ཤེས་ཀུན་འབྱུང་། །དེས་ན་རང་འདྲའི་ཉམ་ཆུང་གང་ཟག་རྣམས། །ཆོས་ནས་བཤད་ཚོད་ཉམས་ལེན་ཐེབས་དཀའ་ཡང་། །ཆོས་སྤངས་ལས་མ་བསགས་པ་ཙམ་བྱུང་ན། །སྙིགས་མའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་དོ་གལ་ཆེ། །གཉིད་དང་ཆང་ལ་བག་མེད་སྤྱོད་པ་དང་། །ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་ལྟར་སྣང་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི། །རྣམ་པར་གཡེང་བས་མི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་རྐུ། ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་མ་ཚོར་ངན་འགྲོར་ཁྲིད། །ཐོས་ཆུང་ང་རྒྱལ་ཆེ་བས་བདུད་ལས་གྲུབ། །ལྷ་མཐོང་འདྲེ་མཐོང་སྡོམ་པ་ཞོར་ལ་འཇིག །ལོག་འཚོའི་རྙེད་པས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་འགྲུབ། །བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་བསོད་ནམས་རྨངས་ནས་སྒྱིལ། །ཕྱོགས་རིས་ཆགས་སྡང་འབྲེལ་ཚད་ལོག་ལྟར་བཅུད། །ཆོས་པ་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་མཚང་ངན་དེ། །གཞན་ལ་མི་ངོམ་རང་ངོ་ཤེས་སྲིད་ན། །དེང་སང་གྲུབ་ཐོབ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལགས། །གོ་བ་ལྷན་པོ་འདྲ་བས་རྐྱེན་མི་ཐེག །ཉམས་མྱོང་འཇའ་ཚོན་འདྲ་བས་གྲུལ་མི་ཐུབ། །རྟོགས་པའི་རང་ཞལ་ནང་ནས་མཇལ་བ་དེ། །ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་དགོས་དུས་ཁྲིག་གེར་སླེབ། །ལན་རེ་སེམས་རྒྱུད་ཆོས་དང་འདྲེས་འདྲ་ཡང་། །ཡུལ་སྣང་འཕྲད་ཚེ་རྐྱེན་གྱི་དབང་དུ་འཆོར། །དེ་རྗེས་འབྲང་ནས་བསམ་སྦྱོར་སྔ་རབས་ལོད། །སྐབས་རེར་རང་སེམས་ངོ་བོ་མཐོང་འདྲ་ཡང་། །དྲན་པས་མ་ཟིན་ཐ་མལ་ངང་དུ་འབྱམས། །རྩེ་གཅིག་མངོན་རྟོགས་ཙམ་ཡང་རྒྱུད་ལ་མེད། །འཆི་བ་སྙིང་ཟུག་མི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་ལ། །སྐྱོལ་བའི་སྙིང་རུས་ཅན་ཞིག་མ་གཏོགས་པ། །ཤེས་སྙམ་ཡིན་སྙམ་ངང་ལ་ལུས་པ་མང་། །བདག་འདྲའི་འཆི་བ་མ་དྲན་ཆོས་གཟུགས་རྣམས། །འགྱོད་པ་རྟས་མི་སླེབ་ཀྱང་ཕྱིས་པ་ཙམ། །སྐལ་ལྡན་གྲོགས་དག་སྙིང་རུས་འདོན་པར་འཚལ། །མ་བཅོས་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་གཉུག་མའི་དོན། །བཟོ་མེད་ཐ་མལ་ཤེས་པ་འདི་ཡིན་ ཏེ། །ཡིན་མིན་བཤད་པ་མང་པོའི་ཁ་ན་མེད། །མོས་གུས་བྱིན་རླབས་ལམ་དུ་ལྷོངས་པ་ལས། །གདིང་ནས་ངེས་ཤེས་རྙེད་ན་དེ་ཀས་ཆོག །རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། །ཡེངས་མེད་དྲན་པས་རྟག་ཏུ་སྐྱོང་ནུས་དགོས། །མ་བསྐྱངས་རྒྱལ་བུ་དམངས་སུ་འཁྱམས་དང་མཚུངས། །ཤེས་རིག་རང་ཚུགས་མི་ཐུབ་འཁྲུལ་པས་གཡེངས། །དེ་འདྲ་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །འོན་ཀྱང་ཡེངས་དོགས་བརྗེད་དོགས་ཤུགས་ཆེན་པོས། །ཧ་ཅང་བཙིར་ན་དེ་ཉིད་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་ཧྲིག་གིས་རིག་པའི་ངང་། །མ་བརྗེད་དྲན་པའི་བྱ་རས་རྒྱང་སོ་བཙུགས། །དེ་ཚེ་ཐོལ་སྐྱེས་རྣམ་རྟོག་འཕྲལ་དུ་རིག །རིག་མཁན་སྟོང་པར་ཡལ་ཚེ་ལས་དང་པོ། །རིག་མཁན་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་དུ། །ཤར་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་འབྲིང་གིས། །ཐ་མལ་ངང་དུ་འཕྲོག་ནས་ཐ་སྙད་བྲལ། །ཤར་དང་མ་ཤར་སྤྱོད་པའི་དྲན་པ་ཡལ། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉུག་མ་ཟང་ཐལ་དུ། །ཤར་ན་སྒོམ་པ་བདག་པོ
Chinese
因缘际会之时，你既已获得精进修法的果实之端倪，切莫虚度光阴。入寺为僧，虽能以卓越之功德，获得上下众人之敬重，然若任由庸常之心虚度一生，实为可惜。莫轻言“显密教法与我心相契”，此等自欺欺人之语不可有。与其终生沉溺于繁琐之事与散乱之中，不如生起片刻之出离心与厌离感。铭记无常与死亡，乃一切念头中之至上者，此乃遍知者之殷切教诲。往昔之贤哲成就者，亦皆依此教诲，迅速圆满地道功德。如今之修行人，因不念及死亡，故岁月流逝，常执反日益增长。在“必须、必须”的念头中，一生倏忽而逝。自诩为佛法的所思所行，皆成烦恼之助伴，徒增自身之损失。若不能如法修持正法，世间诸事亦难如愿以偿。无二狮子（指作者）叹息，已将暇满人身如意宝虚度，犹不满足，复又依仗三宝，造作滔天罪业，终将沦为恶道之长住客。是故，当以出离心与厌离感，恒常调伏自心，如此方能臻至修行人之顶峰。若具出离心，则正法自能成就；若怀厌离感，则虔诚之心自生；若能舍弃贪执，则顺缘自然具足。贪欲执着愈盛，则愈难如愿以偿，不欲之事反会降临。期望愈大，则愈难遂心如意，事与愿违。一生犹如秋日之梦，无论善恶，皆不留痕迹。今年之苦乐，来年便已消逝。于此虚幻不实之显现，若能放下希冀与担忧，则能获得极大的安乐。勿向外寻觅，当于自心中求得。若具自私自利之心，纵然祈祷，亦难以往生极乐净土。心中渴望安乐，然所作所为，皆是造就痛苦，此乃轮回之常态。 若发菩提心，则所作所为皆是佛法，然欲断除自私自利之执着，转而行持无有造作之利他菩提心，实为难能可贵。最初
English
Through the connection of opportune circumstances, since you have already found the edge of the fruit of diligence in Dharma, do not waste it. When entering a monastery, although you may gain a position of respect from all, high and low, due to great qualities, it is a pity to waste your life with an ordinary mind. Do not lightly say, "These Sutras and Tantras are in harmony with my mind," such self-deceiving words should not arise. Rather than spending a lifetime indulging in elaborate affairs and scattered thoughts, it is better to generate a moment of renunciation and weariness. Remembering impermanence and death from the heart is the best of all thoughts, this is the earnest advice of the All-Knowing One. The wise and accomplished ones of the past also quickly perfected the qualities of the paths and stages through this instruction. Nowadays, because Dharma practitioners do not remember death, as the years and months pass, the clinging to permanence only increases. In the midst of "must, must" thoughts, life passes in an instant. All the thoughts and actions that are presumed to be Dharma become companions to afflictions, only increasing one's own losses. If one cannot properly practice the true Dharma, worldly affairs will also be difficult to fulfill as desired. The Non-Dual Lion (referring to the author) laments that having wasted the precious human rebirth with leisure and opportunity, it is still not enough, and relying on the Three Jewels, one creates immense sins, ultimately becoming a permanent resident of the lower realms. Therefore, when constantly subduing your mind with renunciation and weariness, you will reach the pinnacle of all Dharma practitioners. If there is renunciation, the true Dharma will be accomplished effortlessly; if there is weariness, devotion will naturally arise; if one can abandon attachment, favorable conditions will naturally be available. The greater the desire and attachment, the more difficult it is to fulfill desires, and unwanted things will befall you. The greater the expectation, the more difficult it is to achieve what you think, and the purpose is turned upside down. A lifetime is like an autumn dream, neither good nor bad leaves any trace. This year's joys and sorrows will vanish next year. In this illusory and unreal appearance, if you can let go of hope and worry, you will gain great happiness. Do not seek from others, seek from your own mind. If you have a selfish mind, even if you pray, it will be difficult to be reborn in the Pure Land of Bliss. In your heart you desire happiness, but what you do is create suffering, this is the common way of samsara. If the motivation of Bodhicitta is good, then everything done is Dharma, but it is extremely rare to cut off the clinging to selfishness and instead practice altruistic Bodhicitta without contrivance. Initially
Chinese
仅仅是口头上的发心， 大多是随顺外境显现。 如此并非菩萨之行， 行为虽多却不能入道。 口说发心，心中却为自己谋利， 外表道貌岸然，实为获得声闻缘觉之因。 即使赞叹菩提心， 如果自己没有菩提心， 如同穷人赞叹宝珠。 当心中生起无伪的慈悲时， 即使不善于讲解名相，也是佛子。 当无谬地证悟自心本性时， 即使不能展示成就的征象，也已获得传承。 因此，胜过成千上万表面上的善行， 从内心深处生起虔诚和慈悲， 以及刹那间见到自心本性。 体验的生起如南方天空的雾气， 一切都从自心空性的虚空中显现。 所显现的一切都不是心之外的事物， 实际上没有利弊，并且就在那上面， 如果执着为实有，大修行人也会被自己的修行所欺骗。 如果有所期望和怀疑，就会产生障碍和阻碍。 如果进行否定和肯定，就会被名相的歧途所束缚。 然而，如果不修习， 就不会产生体验。 即使说产生了，如果深入追究，也是虚假的。 无论出现好坏的现象，如脉搏跳动等， 都是修行深入的征象。 因此，确信所显现的一切都是自己的心， 不作期望、怀疑、否定或肯定，而安住在法界中。 安住于显现者本身，显现的方式也 会成为无所作为、证悟的助缘， 证悟的自力，轮回涅槃的一切显现， 无碍地显现，也会增进体验。 如今，拥有证悟、成就者名号的人， 即使没有护持宗派的能力，却大多是宗派的 偏执者，自诩为圣者。 他们不相信佛陀的教言和来世， 与自己和自己 的联系越深，就越被推向恶趣。 在家人虽然没有护持佛法的责任， 但由于福报耗尽，也开始搞宗派偏袒。 逐渐地，情况变得严重，导致宗派冲突和毁灭。 对于那样的宗派，来世就不用说了， 即使在今生，也会出现不吉祥的事情。 因此，像我一样弱小的人们， 虽然难以按照佛法所说的去做， 但只要不造作舍弃佛法的恶业， 对于末法时代的众生来说，就非常重要了。 对睡眠和酒不加约束地放纵
English
Merely a verbal aspiration, Mostly following after the appearances of objects. Such is not the conduct of a Bodhisattva, Though actions are many, they do not lead to the path. Mouth speaks of generating bodhicitta, but the heart seeks self-interest, Though the appearance of Dharma is good, it is the cause for attaining the Hearer and Solitary Realizer. Even praising bodhicitta, If one does not possess the two bodhicittas, It is like a poor person praising a jewel. When unfeigned compassion arises in the heart, Even if one is not skilled in explaining terms, one is a child of the Victorious Ones. When one realizes the nature of one's own mind without error, Even if one cannot show signs of accomplishment, one has received the lineage. Therefore, better than hundreds of thousands of apparent virtues, Is to generate devotion and compassion from the depths of one's heart, And to see the nature of one's own mind in an instant. The arising of experiences is like mist in the southern sky, Everything arises from the empty expanse of one's own mind. Since whatever arises is not established as other than mind, In reality, there is neither benefit nor harm, and in that very state, If one grasps at it as real, even great meditators are deceived by their meditation. If one has hope and doubt, obstacles and hindrances will enter. If one engages in negation and affirmation, one will be bound by the pitfalls of signs. However, without meditating, Experiences will not arise. Even if they are said to arise, if one gets to the point, it is false. Whatever good or bad arises, such as the aggregation of elements, Is a sign that meditation has gone to the point. Therefore, having decided that whatever arises is one's own mind, Without hope, doubt, negation, or affirmation, abandon it into the expanse. By leaving the ariser as it is, the way of arising also Becomes the aid for realizing the path of non-action, And the self-power of realization, all appearances of samsara and nirvana, Arise without obstruction, and also increase experiences. Nowadays, those with the title of realized and accomplished ones, Even without the ability to uphold a tradition, are mostly Partisan and claim to be holy. They do not believe in the Buddha's teachings and the next life, And the deeper their connection with themselves, the more they are pushed towards the lower realms. Householders, although they have no responsibility to uphold the Dharma, Due to the exhaustion of merit, they also engage in sectarian bias. Gradually, the situation becomes serious, leading to sectarian conflicts and destruction. For such a sect, there is no need to mention the next life, Even in this life, inauspicious things will arise. Therefore, for humble individuals like myself, Although it is difficult to practice as the Dharma says, If only one does not accumulate the evil karma of abandoning the Dharma, It is very important for the beings of the degenerate age. Indiscriminately indulging in sleep and alcohol