Tibetan
ས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་བསྒྱུར་བར་བྱ་སྟེ། འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རང་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྟོག་པ་དབྱེར་མེད་པ་འོད་དཔག་མེད་དུ་དཀྲོང་ངེ་བསྒོམ། སྣོད་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཅན། བཅུད་ཐམས་ཅད་འོད་དཔག་མེད། ཆགས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འོད་དཔག་མེད་དུ་བསྒོམ། ལྷ་ལ་འདོད་ཆགས་བྱེད་དུ་མི་རུང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་རང་གར་ཤོར་ན་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་འགལ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཉིད་རྒྱལ་བ་འོད་དཔག་མེད་དུ་གནས་གྱུར་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་སོང་བ་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དེ། རྣམ་རྟོག་རང་ཡན་དུ་མ་ ཤོར་བར་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ། །ཞེ་སྡང་ལ་སྣོད་མངོན་པར་དགའ་བ། བཅུད་མི་བསྐྱོད་པ། གཏི་མུག་ལ་ཞིང་སྟུག་པོ་བཀོད་པ། བཅུད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། ང་རྒྱལ་ལ་ཞིང་དཔལ་དང་ལྡན་པ། བཅུད་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། ཕྲག་དོག་ལ་ཞིང་ལས་རབ་རྫོགས་པ། བཅུད་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ། སྒོམ་ཚུལ་གཞན་འདོད་ཆགས་བསྒྱུར་སྐབས་ཀྱིས་རིགས་འགྲོའོ།། ༈ །།ཕྱག་རྫོགས་སོགས་རླུང་སེམས་ལ་སྦྱངས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ལམ་དུ་ཁྱེར་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རྟོག་པ་རང་ཁ་མ་དེ་སྐྱོང་བས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་མིན། རྟོག་པ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ཁ་ན་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་མེད་པའི་གཞི་མེད་རང་གྲོལ་གྱི་རིག་སྟོང་རྗེན་པ་བསྐྱང་བས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཟེར་བ་དེ་དཔེར་ན་སོག་མ་གཅིག་བཅད་ནས་བལྟས་པས་ནང་སྟོང་པར་མཐོང་བས་སོག་མ་གཞན་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་ནང་སྟོང་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་གཅིག་སྐྱེ་དུས་སྐྱེ་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་ཕར་མི་མངགས་པར་སྐྱེ་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཁ་ནང་ལོག་ཏུ་བལྟས་པས་རྣམ་རྟོག་དེ་དངོས་མེད་རང་གྲོལ་ལ་སོང་ནས་སྟོང་པར་མཐོང་། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་མིན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་དགོས། སྟོང་པ་ཡིན་ཙ་ན་སྟོང་པས་ཕན་ བཏགས་གནོད་སྐྱེ་ལ་གང་ཅིའང་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་པ་བླང་དོར་དགའ་སྡུག་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་དགོས་པར་སྐྱེས་པ་དང་ངོས་ཟིན་པ་དང་གྲོལ་བ་གསུམ་པོ་དུས་མཉམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ལར་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་གང་ལའང་ལས་དང་པོ་པས་ཁབ་མིག་ཏུ་སྐུ་དང་སྤྲད་པ་ལྟར་བསྒྲིམས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། རྒྱུན་མི་མཐུད། དེ་གྲོལ་མ་གྲོལ་གྱི་ཞེན་འཛིན་ཀྱང་མ་ཞུགས་པར་སྐྱེ་མཁན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་སྐྱོང་ཤེས་པར་བྱེད་དགོས། རང་གྲོལ་ཡིན་པར་རློམས་ནས་ཁ་ཡེངས་མིག་ཡེངས་ལ་བཏང་ན་རྒྱུད་ཇེ་ལོད་དུ་འགྲོ། བརྟན་པ་ཐོབ་ཙ་ན་རང་རེས་རང་གྲོལ་བཟོ་མི་དགོས། ཁོ་རང་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། རང་རེ་རྣམས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་མ་ལྡོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མ་སྤངས་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡུལ་དང་འཕྲད་ན་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་བ་མི་འོང་ཡང་། ཉོན་མོངས་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། དེ་ལག་ཏུ་མི་འདེབས་པ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་དྲན་པས་སླེབ་ཐུབ་པར་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་ལ་སྤང་བསྒྱུར་ཤེས་གསུམ་གང་རུང་གིས་ལམ་དུ་བཏང་དགོས་པ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་གི་འཆར་སྒོ་མི་ཁེགས། བཀག་དགོས་སྐྱེ་མི་རུང་སྙམ་བདེ་བློ་ཡིན། བློའི་ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་བཅོས་མ་ཡིན། མ་བཅོས་པ་ཟེར་ཙ་ན་ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་དགོས་པ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་ཇི་ཙམ་ཤར་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཆར་བབ་པ་ལྟར་ འགྱུ་སྟོང་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲོལ་བས་དགག་བློ་མེད་པ། མ་ཤར་ཡང་སྤྲིན་ཐག་ཆད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་རིག་སྟོང་དང་སོ་ན་གནས་པས་བསྒྲུབ་བློ་མེད་པ། མདོར་ན་དུས་རྟག་ཏུ་རིག་པའི་རང་ངོ་ཁོན་བསྐྱང་བ་ལས་ཙབ་ཙུབ་མང་པོ་མི་དགོས། ནད་བརྒྱ་སྨན་གཅིག་ཡིན། དེ་བསྐྱང་བ་ལ་མོས་གུས་དྲན་ཤེས་གཉིས་དང་མ་བྲལ་བ་ཁོན་གལ་ཆེ། དེ་གཉིས་ཡོད་ན་བྱིན་རླབས། ཉམས་རྟོགས། སྙིང་རྗེ། དག་སྣང་ཐམས་ཅད་ཞོར་ལ་འབྱུང་བས་དུས་རྟག་ཏུ་མོས་གུས་དང་། དྲན་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཡེངས་པར་བསྐྱང་བ་ལ་འབད་པར་ཞུ། ཁྱད་པར་བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེ་ལས། །ཇི་ལྟར་རྣ་བར་ཆུ་ཞུགས་པ། །ཆུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འགུགས་པ་དང་། །མེས་ཚིག་རྨ་ལ་མེས་གདུང་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ། །སྦྱོང་བྱེད་བཟློག་པའི་བསྒོམ་པར་གསུངས། །སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་ཅན་དག་གིས། །རང་ལུས་ཐབས་ལྡན་གདམས་པ་དང་། །གཞན་ལུས་ཕོ་ཉའི་ཟབ་ལམ་སྦྱངས། །ཞེ་སྡང་ཅན་རྣམས་དྲག་སྔགས་ཀྱིས། །ཞིང་བཅུ་ཚང་བའི་བསྟན་དགྲ་བསྒྲལ། །གཉིད་ནི་སྤང་བར་མི་བྱ་ཞིང་། །སྲབ་མཐུག་འོད་གསལ་སྦུབས་སུ་བསྟིམ། །ཐ་མལ་ཞེན་རྟོག་སྤངས་ནས་སུ། །སྒོ་གསུམ་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་གཟུང་། །སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་རྣམ་ཐར་ཀུན། །རང་ཉིད་གཅིག་པུས་བསྒྲུབ་སྨོན་ཏེ། །ཕྲག་དོག་ལམ་དུ་ཁྱེར་བར་བྱ། །ཀུན་ལ་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་དང་། །སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་ དག་མེད་ཐབས་མེད། །ཕལ་ཆེར་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་ལམ། །ཐ་མལ་འཇུག་པའི་ཡུལ་མིན་ཀྱང་། །ཐོས་དང་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ
Chinese
应当转化烦恼，生起贪欲之时，自身与贪欲的分别念无二无别，巍然不动地观修无量光。一切外器为极乐刹土，一切内情为无量光，所有贪执之境也观想为无量光。不应于天神生贪欲，若贪欲任其自流，则与明咒的誓言相违，贪欲自身转为胜者无量光之境，对烦恼成为智慧之友而生欢喜，不使分别念任其自流，生起精进，如是修持。对于嗔恨，外器为现喜刹土，内情为不动佛。对于愚痴，刹土为密严刹土，内情为毗卢遮那佛。对于我慢，刹土为具德刹土，内情为宝生佛。对于嫉妒，刹土为事业圆满刹土，内情为不空成就佛。其他修法，以转化贪欲之时的方式类推即可。 此外，大手印、大圆满等主要修习风心者，需了知烦恼的自性，并将其转为道用。也就是说，并非通过守护分别念本身而成为道用，而是体验分别念时，于其稍纵即逝之处，不执著于此，修持无有根基、自然解脱的赤裸觉性空性，方能成为道用。所谓的“自性通晓”，譬如砍断一根芦苇，看到内部是空的一样，即使有其他的芦苇，也知道它们同样是空的一样。当生起一个烦恼的分别念时，不随分别念生起之处而动，而是将注意力转向生起者的觉性，向内观察，那么分别念就会变成无实有、自然解脱，并见到空性。像这样反复体验，所有分别念的戏论都会止息，不必怀疑是否是空性。既然是空性，那么空性就不会带来任何利益或损害，因此对于烦恼的生起与否，都不需要取舍、喜忧、希望或恐惧，生起、认识、解脱三者会同时发生。总的来说，对于任何分别念和烦恼，初学者都要像用线穿针眼一样专注，不要追随它，不要延续它，也不要执着于它是否解脱，而是守护生起者的本性。
English
One should transform afflictions. When desire arises, meditate steadfastly on Amitabha, without differentiating between oneself and the thought of desire. All outer environments are Sukhavati, all inner contents are Amitabha, and all objects of attachment are also meditated upon as Amitabha. One should not have desire for deities, and if desire arises on its own, it contradicts the samaya of mantra. When desire itself transforms into the realm of the Victorious One, Amitabha, rejoice that the affliction has become a friend of wisdom. Without letting conceptual thoughts run wild, generate diligence and meditate in this way. For anger, the outer environment is Abhirati, the inner content is Akshobhya. For ignorance, the realm is Ghanavyuha, the inner content is Vairochana. For pride, the realm is Shrisamutkata, the inner content is Ratnasambhava. For jealousy, the realm is Karmaparipurana, the inner content is Amoghasiddhi. Other methods of meditation can be inferred from the method of transforming desire. Furthermore, those who mainly practice wind-mind training, such as Mahamudra and Dzogchen, need to understand the nature of afflictions and turn them into the path. That is, it is not by guarding the conceptual thought itself that it becomes the path, but by experiencing the conceptual thought, at the fleeting moment when it arises, without clinging to it, cultivating the naked awareness of rigpa-emptiness, which is without foundation and naturally liberated, that it becomes the path. The so-called "self-knowing of nature" is like cutting a reed and seeing that the inside is empty. Even if there are other reeds, one knows that they are also empty in the same way. When a conceptual thought of affliction arises, instead of following the place where the conceptual thought arises, turn the attention inward to the awareness of the one who is arising, and then the conceptual thought will become unreal, naturally liberated, and one will see emptiness. By repeatedly experiencing this, all the elaborations of conceptual thoughts will cease, and there is no need to doubt whether it is emptiness or not. Since it is emptiness, emptiness will not bring any benefit or harm, so there is no need to accept or reject, be happy or sad, hope or fear, whether the affliction arises or not. The three—arising, recognizing, and liberating—will occur simultaneously. In general, for any conceptual thought or affliction, beginners should focus like threading a needle, not follow it, not continue it, and not cling to whether it is liberated or not, but guard the nature of the one who is arising.
Chinese
必须这样做。如果自认为已经解脱，而放任自己心神涣散，那么心性就会变得越来越迟钝。一旦获得稳固，我们就不需要自己去制造解脱了。它自己就会走向解脱。我们这些人，由于五种感官的意识没有停止，也没有舍弃烦恼的意念，如果与外境相遇，虽然不可能不生起烦恼，但不要追随烦恼。不要让它得逞，即使第一念生起了烦恼，也要在第二念用正念来得及阻止，然后在第三念用断除、转化、认知这三种方法中的任何一种来引导它走上正道。不要阻止念头的生起。认为必须阻止、不应该生起，这是一种自欺欺人的想法。所有的心念都是虚假的。所谓不造作，就是必须脱离所有的心念。无论念头生起多少，都像雨水落入大海一样，在显现空性、无生中解脱，因此没有阻止的想法。即使没有生起念头，也像乌云消散的天空一样，处于觉性空明和自然状态，因此没有造作的想法。总之，要始终保持觉性的本然状态，不需要做太多的琐事。百病一药。保持这种状态，最重要的是不要与虔诚的敬意和正念觉知分离。如果有了这两者，加持、证悟、慈悲、清净的显现等等都会随之而来，因此要努力始终以虔诚的敬意和正念觉知来保持这种状态。特别是，在无上密续中说：就像水进入耳朵，用水本身来引出它一样；就像火烧伤的伤口用火来治疗一样；用烦恼本身来调伏烦恼，这就是逆转的禅修。对于有贪欲的人，用自己的身体作为方便的教导，以及用他人的身体作为使者的甚深道来修行。对于有嗔恨的人，用忿怒咒语来诛杀具有十种圆满的教敌。不要舍弃睡眠，而是将粗细光明融入中脉。舍弃世俗的执着和念头，以身语意三门来执持本尊的慢。祈愿独自一人成就像所有佛子和诸佛的解脱事迹，并将嫉妒转化为道用。对一切事物具有自性圆满的认知，以及菩提心的清净是必不可少的。一般来说，至高瑜伽的道，不是世俗之人所能进入的境界，但即使只是听闻和产生敬信，也能成为甚深之法的法器。
English
It is necessary to do so. If you presume to be liberated and let your mind wander, your mind will become more and more dull. Once stability is attained, we don't need to fabricate liberation ourselves. It will go to liberation on its own. We, due to the fact that the consciousness of the five senses has not ceased, and the mind with afflictions has not been abandoned, although it is impossible that afflictions will not arise when encountering objects, do not follow the afflictions. Do not let it succeed, even if afflictions arise in the first moment, try to catch up with mindfulness in the second moment, and then in the third moment, use one of the three methods of abandonment, transformation, and knowledge to guide it onto the right path. Do not block the arising of thoughts. Thinking that you must block them and that they should not arise is a self-deceiving idea. All thoughts are artificial. To say non-artificial means that you must be separated from all thoughts. No matter how many thoughts arise, like rain falling into the ocean, they are liberated in appearance emptiness, unborn, so there is no idea of blocking. Even if thoughts do not arise, like the sky after the clouds have cleared, you remain in the state of awareness emptiness and naturalness, so there is no idea of fabrication. In short, always maintain the natural state of awareness, without needing to do too many trivial things. One medicine for a hundred diseases. To maintain this state, it is most important not to be separated from devout respect and mindfulness awareness. If you have these two, blessings, realizations, compassion, pure appearances, etc., will all arise along the way, so strive to always maintain this state with devout respect and mindfulness awareness. In particular, in the Unsurpassed Tantra it says: Just as water enters the ear, and is drawn out by the water itself; just as a wound burned by fire is treated with fire; use the afflictions themselves to subdue the afflictions, this is the meditation of reversal. For those with desire, practice with your own body as the expedient teaching, and with the body of another as the profound path of the messenger. For those with hatred, use wrathful mantras to slay the enemies of the doctrine who possess the ten perfections. Do not abandon sleep, but dissolve the subtle and coarse light into the central channel. Abandoning ordinary clinging and thoughts, hold the pride of the deity with the three doors of body, speech, and mind. Pray to accomplish the deeds of liberation of all the Buddhas and their children alone, and transform jealousy into the path. The complete knowledge of the nature of all things, and the purity of bodhicitta are indispensable. In general, the path of supreme yoga is not a realm that ordinary people can enter, but even just hearing and generating faith can make you a vessel for the profound Dharma.