Chinese
即使发生了不幸，也不要责怪他人，认为这是别人造成的伤害。而是要认识到，这种将无我执为我的心，从无始以来到现在，仅仅为了满足自己的欲望，做了各种不善之事，才导致这些痛苦降临到自己身上。所以，不要责怪任何人，而是要认识到是珍爱自己的执着造成的，因此要尽力克服它。要将所有的精力都放在对治我执上。《入菩萨行论》中说：“世间所有诸怖畏，无量衰损苦恼因，皆从执我而生起，此大恶魔我何用？”又说：“此于百返恼害我，于生死中百般害，今当忆念我宿冤，摧破汝自利之心。”等等。要修习对一切众生都心怀感恩。因为，总的来说，修持成佛之道，如果没有依赖众生，就没有修持的方法。因此，对于想要证得菩提的人来说，佛和众生同样重要。特别是，所有的众生都曾做过自己的父母，没有一个例外，所以恩情深重。此外，这些制造障碍和伤害的人，是自己积累资粮和净除业障的助伴和盟友，因此要认为他们恩情深重，并修习施受法。甚至对于狗和昆虫等，也不要生气，要尽力给予实际的帮助。如果做不到，也要发愿这些众生或伤害者迅速脱离痛苦，获得安乐，证得佛果。也要在口中念诵。并且，从今以后，无论我做什么善事，都要为了他们而做。对于神鬼等，要这样想：从无始以来，我一直伤害他们，所以他们才来加害。现在，为了偿还，我将布施血肉等。因此，要在伤害者面前舍弃自己的身体，说：我的血肉等，随你享用吧！然后，以欢喜之心布施。观想伤害者享用血肉等，内心充满无漏的喜悦，生起两种菩提心。此外，如果自己没有觉察到因为远离对治而生起的烦恼，那么，这个伤害者就是在提醒自己，所以他一定是上师或佛的化身。
English
Even if misfortune occurs, do not blame others, thinking that it was caused by someone else's harm. Instead, recognize that this mind that grasps at self in what is selfless, from beginningless time until now, has done various non-virtuous deeds solely to satisfy its own desires, which has led to these sufferings falling upon oneself. Therefore, do not blame anyone else, but recognize that it is caused by the attachment to cherishing oneself, so strive to overcome it. Put all your efforts into combating self-grasping. As it says in the *Bodhicharyavatara*: "All the fears and sufferings that exist in the world, and all the immeasurable losses and pains, arise from clinging to the self. What need have I for this great demon?" It also says: "This one has harmed me hundreds of times, and has harmed me in samsara in hundreds of ways. Now, remembering my past grievances, I will destroy your self-serving mind." And so on. Cultivate gratitude towards all beings. Because, in general, there is no way to practice the path to Buddhahood without relying on sentient beings. Therefore, for someone who wishes to attain enlightenment, the Buddha and sentient beings are equally important. In particular, all sentient beings have been one's parents, without exception, so their kindness is profound. Furthermore, these beings who cause obstacles and harm are one's companions and allies in accumulating merit and purifying obscurations, so consider them to be extremely kind, and practice giving and taking. Even towards dogs and insects, do not be angry, and strive to give them actual help. If you cannot, then pray that these sentient beings or harm-doers quickly be separated from suffering, possess happiness, and attain the state of Buddhahood. Also, recite this in words. And furthermore, from now on, generate the thought that whatever virtuous deeds I do, I will do for their sake. To gods and demons, think: From beginningless time, I have harmed them, so they inflict harm in return. Now, in repayment, I will give flesh and blood, etc. Therefore, in front of the harm-doer, abandon your own body, and say: My flesh and blood, etc., enjoy whatever you wish! Then, give it away with joyful abandon. Meditate that the harm-doer enjoys the flesh and blood, etc., and that their mind is filled with uncontaminated bliss, and that they generate the two aspects of bodhichitta. Furthermore, if one does not notice the arising of afflictions because one is separated from the antidote, then this harm-doer is reminding one, so they must certainly be a manifestation of a guru or a Buddha.
Tibetan
བདག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བའི་བསྐུལ་མ་བྱས་པས་ཤིན་ཏུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ། ཡང་། ནད་དང་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན། འདི་མ་བྱུང་ན་བདག་ཚེ་འདིའི་བྱ་བས་གཡེངས་ཏེ་ཆོས་མི་དྲན་པར་འདུག །འདིས་ཆོས་དྲན་ཏུ་བཅུག་པས་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་བཀའ་དྲིན་ཆེ་སྙམ་དུ་ཞི་ཐག་པ་ནས་བསམ། མདོར་ན་རང་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ཅིང་། གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཆོས་པ་ཡིན་པས། གླང་རི་ཐང་པའི་ཞལ་ནས། ངས་ཇི་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཞིག་ཞལ་ཕྱེ་སྟེ་བལྟས་ཀྱང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཡིན་པར་འདུག །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཇོ་བོ་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིན་པར་འདུག །དེའི་གནད་ཀས་ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་གཞན་ལ་སྦྱིན། གྱོང་དང་བུབ་ཀ་རང་གིས་ལེན་པ་འདི་མིན་པ་གོ་རྒྱུ་མེད་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། འཁྲུལ་སྣང་སྐུ་བཞིར་ལྟ་བ་ཡི། །སྟོང་ཉིད་སྲུང་བ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྤྱིར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། སྒོས་རྐྱེན་ངན་དེའང་རྨི་ལམ་དུ་མེས་འཚིག་པའམ་ཆུས་ཁྱེར་ནས་ཉམ་ཐག་པ་ལྟར། རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་མི་བདེན་པ་ལ་བདེན་པར་བཟུང་བ་སྟེ། སྣང་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ཐག་བཅད། སྣང་ཙམ་དེ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་པས། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རྣམ་པ་གསལ་བ་སྤྲུལ་སྐུ། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལོངས་སྐུ། དེ་རྣམས་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། སྐུ་བཞི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག །ལྟ་བའི་གོ་ཆ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྲུང་འཁོར་ཅེས་འཁྲུལ་སྣང་གཅོད་པའི་མན་ངག་བླ་ན་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྦྱོར་བ་བཞི་ལྡན་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་ཚོགས་བསགས་པའི་སྦྱོར་བ། སྡིག་པ་བཤགས་པའི་སྦྱོར་བ། །ལྷ་འདྲེ་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ། །མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་ལ་ མཆོད་གཏོར་འབུལ་བའི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ནི། རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན། དེ་ལ་དང་པོ་ནི། བདག་འདོད་པ་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་། འོང་བ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འོང་བ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྡིག་པ་སྤོངས། བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་སོགས་ཤིག་པའི་བརྡར་འདུག་པས་དེ་ལྟར་བྱའོ་སྙམ་པས། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར། འབྱུང་པོའི་གཏོར་མ། མར་མེ་སཱཙྪ་ཕྱག་བསྐོར་སོགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཚོགས་གསོག་ཅི་འགྲུབ་དང་། སྐྱབས་འ
Chinese
我认为，您鼓励我修习菩提心，真是非常感谢。还有，如果生病和痛苦，心想：如果没有这些，我就会被今生的事务分心，不会忆念佛法。因为这些让我忆念佛法，我认为这是上师三宝的事业，从内心深处感谢。总之，谁有成办自利的思想和行为，那就是世俗居家之人；谁有成办他利的思想和行为，那就是修行之人。
English
I think, you encouraged me to train my Bodhicitta, I am very grateful. Also, if sickness and suffering arise, think: if these did not arise, I would be distracted by the affairs of this life and would not remember the Dharma. Because these make me remember the Dharma, I think this is the activity of the Lama and the Three Jewels, I am deeply grateful from the bottom of my heart. In short, whoever has the thought and action of accomplishing self-interest is a worldly householder; whoever has the thought and action of accomplishing the benefit of others is a Dharma practitioner.